Osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej zawarła w 2023 roku umowę leasingu konsumenckiego samochodu osobowego na cele prywatne. Umowa przewiduje opłatę wstępną (40% wartości), miesięczne raty (część kapitałowa, odsetkowa, administracyjna) oraz wartość końcową (1% wartości, stanowiącą kaucję gwarancyjną). Umowa kończy się w 2026 roku, po czym wnioskodawca zamierza wykupić samochód poprzez zapłatę wartości końcowej, nabywając własność, a…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej ani działalności nierejestrowanej.
W dniu (…) 2023 r. Wnioskodawca zawarł umowę leasingu konsumenckiego samochodu osobowego.
Umowa służy wyłącznie celom prywatnym.
Zgodnie z umową leasingu oraz Ogólnymi Warunkami Leasingu dla Konsumenta:
Wnioskodawca uiścił wstępną opłatę leasingową w wysokości 40% wartości pojazdu, zobowiązany jest do uiszczania miesięcznych opłat leasingowych obejmujących część kapitałową, odsetkową oraz opłatę administracyjną, zgodnie z OWUL „Korzystający jest zobowiązany do wpłaty na rzecz Finansującego kwoty Kaucji Gwarancyjnej stanowiącej Wartość Końcową” – w przypadku Wnioskodawcy wartość ta wynosi 1% wartości samochodu.
Umowa leasingu kończy się (…) 2026 r.
Po jej zakończeniu Wnioskodawca zamierza dokonać wykupu pojazdu poprzez zapłatę wartości końcowej (1%), nabywając prawo własności samochodu do majątku prywatnego.
Następnie, w krótkim czasie po wykupie i dopełnieniu formalności, Wnioskodawca zamierza sprzedać pojazd jako osoba prywatna. Możliwe jest, że sprzedaż nastąpi przed upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpi wykup pojazdu.
Pytanie
1. Czy w przypadku sprzedaży samochodu przed upływem 6 miesięcy od końca miesiąca jego wykupu z leasingu, przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT) Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu: wstępną opłatę leasingową (40% wartości pojazdu), miesięczne opłaty leasingowe w części stanowiącej spłatę wartości pojazdu, kwotę wykupu (1 % wartości pojazdu)?
2. Czy wskazane wyżej wydatki mogą zostać uwzględnione w kwotach brutto (tj. wraz z podatkiem VAT), skoro Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT i nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy – w przypadku sprzedaży pojazdu przed upływem 6 miesięcy od końca miesiąca wykupu, przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy może on zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wszystkie wydatki poniesione na nabycie pojazdu, tj.: opłatę wstępną, raty leasingowe w części stanowiącej spłatę wartości pojazdu, kwotę wykupu (wartość końcową), w kwotach brutto.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest odpłatne zbycie rzeczy ruchomych, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.
W przypadku sprzedaży przed upływem wskazanego terminu powstaje obowiązek podatkowy. Zgodnie z art. 24 ust. 6 ustawy o PIT dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy jest różnica pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia a kosztem nabycia rzeczy oraz nakładami poczynionymi w czasie jej posiadania.
W ocenie Wnioskodawcy ekonomiczne nabycie pojazdu następowało stopniowo poprzez spłatę jego wartości w ramach opłaty wstępnej oraz części kapitałowej rat leasingowych, wykup stanowi jedynie formalne przeniesienie własności po wcześniejszym sfinansowaniu zasadniczej części wartości pojazdu, wszystkie wydatki poniesione w ramach leasingu konsumenckiego pozostają w bezpośrednim związku z nabyciem pojazdu i stanowią jego realny koszt.
W konsekwencji kosztem nabycia pojazdu, w ocenie Wnioskodawcy, powinny być wszystkie wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w związku z umową leasingu, które doprowadziły do uzyskania prawa własności pojazdu.
Ponadto Wnioskodawca nie jest podatnikiem VAT i nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. W związku z tym ponoszone wydatki stanowią dla niego koszt w pełnej wysokości brutto.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, w tym m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.221.2025.2.JS, w której organ wskazał, że przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia samochodu wykupionego z leasingu konsumenckiego podatnik może uwzględnić jako koszt nabycia wydatki poniesione na spłatę wartości samochodu oraz cenę jego wykupu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ten przepis wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a–c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Źródłem przychodu z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy ruchomych jest tylko taka sprzedaż, która łącznie spełnia następujące przesłanki:
- nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej,
- została dokonana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.
W świetle powyższego, w razie sprzedaży prywatnego samochodu, który nie był wykorzystywany do działalności gospodarczej, lecz służył wyłącznie celom osobistym, przychód powstanie tylko wtedy, gdy między nabyciem samochodu, a jego sprzedażą nie upłynął okres 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie samochodu.
Nie będzie to jednak przychód z działalności gospodarczej, lecz z odpłatnego zbycia rzeczy. Natomiast sprzedaż samochodu po tym terminie będzie dla sprzedającego obojętna podatkowo.
Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien – w myśl tego przepisu – spełniać łącznie następujące warunki:
- pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
- nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- być właściwie udokumentowany.
Podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy (samochodu) stanowi dochód. Jest nim różnica między przychodem z odpłatnego zbycia samochodu a kosztem jego nabycia, pomniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania samochodu. Przychodem jest tu cena określona w umowie sprzedaży, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli cena ta, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej samochodu, przychód ten określany jest przez organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Wartość rynkową rzeczy określa się z kolei na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Powyższe regulacje wynikają z art. 19 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
I tak, zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
W myśl art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
Stosownie do art. 19 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający.
Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.
Przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia prywatnego samochodu uwzględniane są koszty jego odpłatnego zbycia, czyli koszty jego nabycia, a także nakłady poczynione na samochód w czasie jego posiadania.
Podatnik, który zamierza uwzględnić w podstawie opodatkowania te koszty, powinien zadbać o ich udokumentowanie, aby móc udowodnić fakt ich poniesienia oraz ich wysokość.
Co prawda ustawodawca nie nakłada szczególnych wymogów w zakresie dokumentowania wydatków uznawanych za koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia innych rzeczy, jednak osoby fizyczne, które nie prowadzą działalności gospodarczej i osiągają dochody z tytułu sprzedaży innych rzeczy, nie mają obowiązku prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (ani ksiąg rachunkowych). Podatnicy ci powinni jednak gromadzić dokumenty wskazujące zarówno wysokość osiąganych przychodów, jak i poniesionych w celu uzyskania tych przychodów wydatków.
Ponadto w myśl postanowień art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Zgodnie natomiast z art. 180 § 2 Ordynacji podatkowej:
Jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia, organ podatkowy odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania; przepis art. 196 § 3 stosuje się odpowiednio.
Jak stanowi art. 181 Ordynacji podatkowej:
Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.
W związku z tym za udokumentowanie wydatku należy przyjąć każdy dokument, z którego będzie wynikał fakt jego poniesienia i związek z uzyskanym przychodem. Dokumentami takimi mogą być rachunki, faktury, dowody przelewów bankowych, paragony oraz inne dokumenty księgowe dokumentujące ponoszone wydatki związane np. z zakupem i naprawą samochodu. Zaznaczam przy tym, że z dokumentów tych powinno wynikać kto, kiedy i jaki wydatek poniósł. W sytuacji, gdy podatnik prawidłowo nie udokumentuje i nie udowodni faktu poniesienia wydatku oraz jego związku z osiąganymi przychodami, wydatek ten nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów.
W myśl art. 7091 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
Zgodnie zaś z art. 70916 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.
W opisie sprawy wskazał Pan, że nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Zawarł Pan umowę leasingu samochodu osobowego. Podpisana przez Pana umowa leasingu jest umową leasingu konsumenckiego. Zamierza Pan skorzystać z prawa wykupu i po zakończeniu umowy wykupić samochód, a następnie go sprzedać. Dopuszcza Pan możliwość sprzedaży samochodu przed upływem 6 miesięcy od dnia jego wykupu.
Na podstawie przedstawionego opisu sprawy oraz powołanych przepisów wskazuję, że odpłatne zbycie przez Pana samochodu osobowego stanowić będzie źródło przychodu w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli dokonane będzie przed upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpi jego nabycie, i tym samym dochód uzyskany z tego tytułu podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W takim przypadku dochód ustala się jako różnicę między przychodem ze sprzedaży a kosztami nabycia rzeczy, zgodnie z art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów:
a) podatek naliczony:
− jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
− w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,
b) podatek należny:
− w przypadku importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi on podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług,
− w przypadku przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami,
− od nieodpłatnie przekazanych towarów, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami, w przypadku gdy wyłącznym warunkiem ich przekazania jest uprzednie nabycie przez otrzymującego towarów lub usług od przekazującego w określonej ilości lub wartości,
c) kwota podatku od towarów i usług, nieuwzględniona w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji zgodnie z art. 22a-22o, lub dotycząca innych rzeczy lub praw niebędących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi podlegającymi tej amortyzacji – w tej części, w jakiej dokonano korekty powodującej zmniejszenie podatku odliczonego zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika również, że samochód osobowy zostanie przez Pana wykupiony i jako osoba fizyczna – konsument:
- nie działał Pan jako podatnik VAT,
- nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT,
- a poniesiony wydatek miał charakter definitywny (brutto).
W konsekwencji stwierdzam, że koszt nabycia pojazdu powinien Pan ustalić w kwocie brutto, obejmującej również podatek VAT, gdyż jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej podatek VAT stanowi element ceny nabycia (niepodlegający odliczeniu ani wyłączeniu z kosztów).
Reasumując – zbycie przez Pana wykupionego z leasingu samochodu przed upływem 6 miesięcy od dnia jego wykupu spowoduje powstanie przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy ustaleniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy (samochodu osobowego) kosztem będzie wyrażona w kwotach brutto: opłata wstępna, suma opłat leasingowych dotyczących spłaty wartości przedmiotu umowy leasingu wraz z ustaloną ceną wykupu określoną w umowie leasingu.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego tę interpretację.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo