Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.258.2026.1.MC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 25 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem z 22 kwietnia 2026 r. (wpływ 22 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (PKD 59.11.Z) jako globalny twórca treści wideo i międzynarodowy ekspert w dziedzinie tańca (…). Obecnie głównym źródłem przychodów Wnioskodawcy jest monetyzacja krótkich form wideo (…). Marka osobista Wnioskodawcy posiada łączny globalny zasięg (…) odbiorców (łącznie na platformach (…)), z czego fundamentem działalności jest kanał (…) generujący stałe wpływy z reklam (…).

Nowa strategia rozwoju firmy zakłada dwa kluczowe kroki: Przejście na pełnowymiarowe produkcje panoramiczne (…): Wnioskodawca planuje wdrożenie formatów „Long-form” w jakości 4K (…), które generują znacznie wyższe stawki reklamowe niż formaty krótkie. Pozwoli to na skokowy wzrost przychodów i utrzymanie pozycji pioniera w obliczu rosnącej konkurencji, która coraz aktywniej działa w tej niszy. Wprowadzenie do oferty produktów cyfrowych: Wnioskodawca jest w trakcie przygotowywania autorskich kursów online. Sprzedaż tych produktów będzie oparta na autorytecie „Mistrza i Mentora”. W tym modelu biznesowym twarz Wnioskodawcy staje się głównym elementem reklamowym. Przejście na format (…) (częste zbliżenia „talking head”) oraz planowana sprzedaż kursów wymagają nienagannego profesjonalizmu wizualnego.

W związku z tym Wnioskodawca planuje kompleksowy proces leczenia ortodontycznego (początek: marzec 2026 r.), traktując go jako inwestycję w wizerunek marki osobistej, która pozwoli na wyróżnienie na tle konkurencji i zmaksymalizować przychody firmy z prowadzonej działalności gospodarczej.

Uzupełnienie wniosku

Prowadzona przez Pana działalność gospodarcza jest opodatkowana na zasadach ogólnych (według skali podatkowej).

Pytanie

Czy wydatki na pełny, wieloetapowy proces leczenia ortodontycznego, jako inwestycja w kluczowe narzędzie pracy (wizerunek marki osobistej), bezpośrednio służąca zwiększeniu przychodów z globalnej monetyzacji platformy (…) (formaty (…)) oraz sprzedaży produktów cyfrowych, mogą w całości stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy – planowane wydatki są bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością i służą zabezpieczeniu oraz zwiększeniu źródła przychodów.

Argumenty uzasadniające stanowisko:

Wzrost rentowności: Przejście na długie formaty wideo (…) wymusza utrzymanie nienagannej prezencji. Estetyczny uśmiech w jakości 4K wpływa na dłuższy czas oglądania filmów (retencję widzów), co przekłada się na wyższe przychody z reklam (…).

Eksport usług: Działalność Wnioskodawcy generuje przychody z zagranicy, które podlegają opodatkowaniu w Polsce. Inwestycja w wizerunek jest niezbędna, aby sprostać standardom estetycznym rynków globalnych, na których operuje Wnioskodawca.

Synergia działań: Profesjonalny wygląd w filmach na (…) buduje zaufanie, które jest kluczowe przy sprzedaży droższych produktów cyfrowych (kursów). Jako osoba posiadająca status globalnego lidera i triumfatora międzynarodowych rozgrywek (…), Wnioskodawca musi dbać o spójność profesjonalnego wizerunku koniecznego do prowadzenia działalności gospodarczej. Nienaganna estetyka jest niezbędna do utrzymania autorytetu mentora, co bezpośrednio przekłada się na decyzje zakupowe klientów na całym świecie. Brak tej inwestycji ogranicza konkurencyjność firmy na tle twórców zagranicznych.

Charakter biznesowy: Wydatek ten nie jest podyktowany potrzebami osobistymi, lecz kalkulacją ekonomiczną – ma na celu modernizację „narzędzia”, które generuje główny dochód firmy (twarz/postać (…)).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Podkreślam, że o tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

W złożonej rzeczywistości życia gospodarczego istnieje obiektywna i zasadnicza trudność w precyzyjnym wyznaczeniu linii rozgraniczającej poszczególne przejawy aktywności gospodarczej, wykazywanej przez przedsiębiorców. Chodzi tu o ich podstawową działalność (produkcję, handel, usługi) i towarzyszące tej działalności przedsięwzięcia o charakterze marketingowym, promocyjnym, reklamowym, reprezentacyjnym – dotyczące sprzedaży towarów i usług oraz relacji z aktualnymi i potencjalnymi kontrahentami.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 omawianej ustawy podatkowej i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

-     pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

-     nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

-     być właściwie udokumentowany.

Dokonując powyższej kwalifikacji, należy mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl przepisu art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia reprezentacji, reklamy oraz promocji. Zatem przy wykładni tych pojęć należy odnieść się do ich wykładni językowej.

Reprezentacja odnosi się do dobrego reprezentowania firmy. W konsekwencji, o reprezentacji należy mówić w odniesieniu do całokształtu działań mających na celu stworzenie i utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w relacji z kontrahentami (ich przedstawicielami), gośćmi i potencjalnymi klientami.

Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług. Świadome kształtowanie więc właściwego wizerunku przez przedsiębiorcę ma na celu stworzenie o nim takiego wyobrażenia, które spowoduje pozytywne postrzeganie tego przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy, zakupów jego produktów czy usług.

Reprezentacja dotyczy zatem działań zmierzających do kształtowania, rozpowszechniania wizerunku podatnika jako podmiotu gospodarczego.

Jednocześnie podkreślam, że nie każdy wydatek, choćby jego poniesienie – z punktu widzenia podatnika – posiadało racjonalne i ekonomiczne uzasadnienie, może stanowić koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej. Prowadząc działalność gospodarczą, podatnik ponosi szereg wydatków, zarówno takich, których poniesienie w sposób bezpośredni związane jest z działaniami firmy (np. zakup towarów i usług mających na celu zabezpieczenie podstawowej działalności), jak również i takich, których cechy – po przedstawieniu odpowiedniej argumentacji – uzasadniałyby ich związek z potencjalnym uzyskaniem przychodów, utrzymaniem źródła przychodów bądź jego zabezpieczeniem.

Ponadto zauważam, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, ponieważ wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodów. W konsekwencji, wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą jako globalny twórca treści wideo i międzynarodowy ekspert w dziedzinie tańca (…). Obecnie głównym źródłem Pana przychodów jest monetyzacja krótkich form wideo (…). Pana marka osobista posiada łączny globalny zasięg (…) (łącznie na platformach (…)), z czego fundamentem działalności jest kanał (…) generujący stałe wpływy z reklam (…). Nowa strategia rozwoju Pana firmy zakłada dwa kluczowe kroki: przejście na pełnowymiarowe produkcje panoramiczne (…): planuje Pan wdrożenie formatów „Long-form” w jakości 4K (…), które generują znacznie wyższe stawki reklamowe niż formaty krótkie. Pozwoli to na skokowy wzrost przychodów i utrzymanie pozycji pioniera w obliczu rosnącej konkurencji, która coraz aktywniej działa w tej niszy. Ponadto jest Pan w trakcie przygotowywania autorskich kursów online. Sprzedaż tych produktów będzie oparta na autorytecie „Mistrza i Mentora”. W tym modelu biznesowym Pana twarz staje się głównym elementem reklamowym. Przejście na format (…) (częste zbliżenia „talking head”) oraz planowana sprzedaż kursów wymagają nienagannego profesjonalizmu wizualnego. W związku z tym planuje Pan kompleksowy proces leczenia ortodontycznego (początek: marzec 2026 r.), traktując go jako inwestycję w wizerunek marki osobistej, która pozwoli na wyróżnienie na tle konkurencji i zmaksymalizować Pan przychody z prowadzonej działalności gospodarczej. Prowadzona przez Pana działalność gospodarcza jest opodatkowana na zasadach ogólnych.

Wskazuję, że leczenie ortodontyczne jest istotne z uwagi na aspekty zdrowotne, jak również czynione dla celów estetycznych, niezależnie od tego, czy ktoś prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi.

Moim zdaniem – na podstawie opisu sprawy wydatki na leczenie ortodontyczne noszą przede wszystkim znamiona wydatków o charakterze osobistym, a te nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Ich związek z możliwością uzyskania przez Pana przychodów jest czysto teoretyczny.

Niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, każda osoba może, a czasami musi, korzystać z usług ortodontycznych z uwagi na aspekty zdrowotne, czy estetyczne. Z tej też przyczyny zakupy tych usług stanowią spełnienie zwykłych, normalnych potrzeb danej osoby fizycznej.

Niewątpliwie w wykonywanej przez Pana działalności dbałość o wygląd zewnętrzny jest istotna, jednak nie można tu mówić o sytuacji znacząco odbiegającej od ogólnie przyjętych norm społecznych.

W konsekwencji, wydatki na leczenie ortodontyczne – zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w Pana działalności gospodarczej.

Wskazuję również, że wydatki na leczenie ortodontyczne dotyczą – jak Pan sam wskazał – budowania wizerunku Pana marki osobistej.

Gdybym zatem nawet przyjął, że wydatki te spełniają przesłanki wskazane w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to ponieważ poniesienie wskazanych we wniosku wydatków w głównej mierze ma na celu budowanie odpowiedniego, w pewien sposób niepowtarzalnego Pana wizerunku i prezencji, zasadne jest wskazanie na ich reprezentacyjny charakter, który tym samym przesądza, że nie mogą one stanowić kosztów podatkowych na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowanie: wydatki na pełny, wieloetapowy proces leczenia ortodontycznego nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w Pana działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.