Powstanie przychodu w ryczałcie z tytułu wpłat za wyżywienie dzieci u dziennego opiekuna przekazywane firmie cateringowej.
Wnioskodawca prowadzi działalność jako dzienny opiekun, rozliczając się ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Nie ma ustawowego obowiązku zapewnienia wyżywienia dzieciom. Umożliwia rodzicom dobrowolne skorzystanie z usług zewnętrznej firmy cateringowej. Zamawia posiłki na swoją firmę, a następnie refakturuje koszty na rodziców…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych/zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 29 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi działalność jako dzienny opiekun i rozlicza się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z ustawą o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 na dziennym opiekunie – w przeciwieństwie do żłobków i klubów dziecięcych – nie spoczywa na Wnioskodawcy ustawowy obowiązek zapewnienia wyżywienia (art. 22 tej ustawy nie wymienia dziennego opiekuna).
Wnioskodawca umożliwia rodzicom dobrowolne skorzystanie z usług zewnętrznej firmy cateringowej. Model współpracy wygląda następująco:
Rodzice podejmują autonomiczną decyzję o chęci wykupienia posiłków.
Wnioskodawca zamawia posiłki u zewnętrznego dostawcy, a faktura za usługę wystawiana jest na dane firmy Wnioskodawcy.
Następnie Wnioskodawca dokonuje refakturowania kosztów na rodziców, pobierając od nich kwoty odpowiadające dokładnie wartości wykupionych przez nich posiłków (bez doliczania marży, prowizji czy kosztów obsługi).
Wnioskodawca pełni w tym procesie jedynie rolę pośrednika technicznego i płatniczego między rodzicami a dostawcą posiłków.
Pytanie
Czy kwoty otrzymywane przez Wnioskodawcę od rodziców tytułem zwrotu kosztów wyżywienia (refakturowanie kosztów cateringu bez marży), w sytuacji gdy jako dzienny opiekun Wnioskodawca nie ma ustawowego obowiązku zapewnienia wyżywienia, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy – kwoty otrzymywane od rodziców jako zwrot kosztów cateringu nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem.
Uzasadnienie:
Brak przysporzenia majątkowego: przychodem w rozumieniu przepisów podatkowych jest tylko takie świadczenie, które trwale powiększa aktywa podatnika. W opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca otrzymuje jedynie zwrot wydatków poniesionych w imieniu rodziców. Środki te są dla Wnioskodawcy neutralne ekonomicznie (wpłata od rodzica = wypłata do firmy cateringowej).
Charakter usługi: ponieważ ustawa o opiece nad dziećmi do lat 3 nie nakłada na dziennego opiekuna obowiązku żywienia dzieci, usługa ta nie jest elementem składowym usługi opiekuńczej świadczonej przez Wnioskodawcę, lecz odrębnym świadczeniem realizowanym przez podmiot zewnętrzny, w którym Wnioskodawca jedynie pośredniczy.
Sumy przejściowe: otrzymane wpłaty mają charakter tzw. sum przejściowych (zwrotu wydatków). Opodatkowanie ich ryczałtem prowadziłoby do sytuacji, w której Wnioskodawca musiałby płacić podatek od kwot, które nie stanowią jego realnego dochodu ani zapłaty za jego własne usługi, co naruszałoby istotę opodatkowania przychodów.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) jest zasada powszechności opodatkowania, która została wyrażona w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Przepis ten wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w tej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f , są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z tej regulacji wynika, że przychód stanowią m.in. otrzymane lub postawione do dyspozycji pieniądze i wartości pieniężne. Przez termin „otrzymane”, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego pod redakcją prof. M. Szymczaka (Wydawnictwo Naukowe PWN – 1998 r., wydanie I, tom II, str. 253), należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Na podstawie istnienia wielu form rozliczeń należy stwierdzić, że otrzymane pieniądze to nie tylko gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika. Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik, wykazując określoną aktywność, ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tych pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Według art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Co do zasady, przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie przysporzenia majątkowe, uzyskane w związku z tą działalnością, o ile ustawa nie wyłącza ich z tej kategorii. Przy czym, przychodem tym są nie tylko otrzymane przychody, ale również przychody należne.
W myśl art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
Przepis art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, że:
Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.
Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl tego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
- pozostawać w związku przyczynowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
- nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- być właściwie udokumentowany.
Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.
Stosownie do art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Zasady opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych uregulowane są w przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.).
Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a .
Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Podatek zryczałtowany, o którym mowa w ust. 1, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność jako dzienny opiekun i rozlicza się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z ustawą o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 na dziennym opiekunie – w przeciwieństwie do żłobków i klubów dziecięcych – nie spoczywa ustawowy obowiązek zapewnienia wyżywienia (art. 22 tej ustawy nie wymienia dziennego opiekuna). Umożliwia Pani rodzicom dobrowolne skorzystanie z usług zewnętrznej firmy cateringowej. Model współpracy wygląda następująco: rodzice podejmują autonomiczną decyzję o chęci wykupienia posiłków, zamawia Pani posiłki u zewnętrznego dostawcy, a faktura za usługę wystawiana jest na dane Pani firmy, następnie dokonuje Pani refakturowania kosztów na rodziców, pobierając od nich kwoty odpowiadające dokładnie wartości wykupionych przez nich posiłków (bez doliczania marży, prowizji czy kosztów obsługi). Pełni Pani w tym procesie jedynie rolę pośrednika technicznego i płatniczego między rodzicami a dostawcą posiłków.
Zgodnie natomiast z art. 44 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 798 ze zm.):
Rodzice są zobowiązani do ponoszenia opłat za pobyt oraz wyżywienie dzieci u dziennego opiekuna.
Z tego przepisu wynika, że rodzice są zobowiązani do ponoszenia opłat m.in. za wyżywienie dzieci u dziennego opiekuna.
Trudno zgodzić się z Pani twierdzeniem, że pośredniczy Pani jedynie w przyjmowaniu płatności między rodzicami a dostawcą posiłków. Okoliczność, że rodzice opłacają koszty wyżywienia swoich dzieci, a Pani przekazuje te środki firmie cateringowej, z którą w ramach działalności gospodarczej nawiązała Pani współpracę, nie powoduje, że nie stanowią one Pani przychodów. Opłata za wyżywienie stanowi ciężar zobowiązania pieniężnego, które leży po stronie rodzica dziecka będącego pod Pani opieką. Nie mogę zatem zgodzić się z twierdzeniem, że środki na wyżywienie nie zostały postawione do Pani dyspozycji i nie rozporządza Pani nimi, skoro rodzice uiszczają Pani kwoty kosztów wyżywienia.
Zauważam również, że opłaty za wyżywienie – w sytuacji gdyby Pani działalność opodatkowana była na zasadach ogólnych – stanowiłyby koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Ponadto, na podstawie powołanego wcześniej art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychodami z działalności gospodarczej są otrzymane lub należne pieniądze i inne wartości uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Środki te nie stanowią zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odnosząc się szczegółowo do tego unormowania, wskazuję, że „zwrot” w języku powszechnym oznacza oddanie, zwrócenie czegoś. Użyte natomiast w art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określenie „inne wydatki” koresponduje z poprzedzającym go art. 14 ust. 3 pkt 3 tej ustawy, dotyczącym zwrotu określonego rodzaju wydatków. Przez inne wydatki należy zatem rozumieć wydatki inne niż wymienione w art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też, jeżeli zwrot poniesionych wydatków dotyczyć będzie kosztów, które zgodnie z przepisami podatkowymi nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, wówczas zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem podatkowym. Takie rozwiązanie wynika literalnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie, posługując się zasadami wnioskowania a contrario, z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mając ponadto na względzie art. 14 ust. 1 tej ustawy, można wyprowadzić zasadę, że zwrócone wydatki zaliczane do kosztów uzyskania przychodów stanowią przychody podatnika.
Podsumowanie: kwoty otrzymywane przez Panią od rodziców tytułem zwrotu kosztów wyżywienia (refakturowanie kosztów cateringu bez marży), w sytuacji gdy – jako dzienny opiekun – nie ma Pani ustawowego obowiązku zapewnienia wyżywienia, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo