Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.388.2025.1.KP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

25 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 kwietnia 2025 roku o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 26 maja 2025 r. (wpływ 26 maja 2025 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowany będący stroną postępowania:

2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy w dniu (…) stycznia 2005 r. zawarli umowę spółki cywilnej. Zgodnie z zawartą umową spółki cywilnej wspólnicy wnieśli wkłady pieniężne w dniu zawarcia umowy w wysokości (…) złotych każdy z nich. Przedmiotem działalności Spółki jest: (…). Umowa Spółki cywilnej została zmieniona następującymi aneksami:

1) aneksem z dnia (…) stycznia 2007 r.: do spółki cywilnej przystąpił nowy wspólnik (małżonek dotychczasowej wspólniczki), podział udziałów wynosił: 50% Wspólnik 1, 25% Wspólnik 2 i 25% Wspólnik 3;

2) aneksem z dnia (…) stycznia 2007 r. pierwotny wspólnik wystąpił ze spółki i podział udziałów wynosił 50% dla Wspólnika 1 i 50% dla Wspólnika 2;

3) aneksem z dnia (…) lipca 2011 r.: utworzenie oddziału spółki.

Na ten moment udziały wspólników w zyskach spółki cywilnej są równe i wynoszą po 50% każdy z nich. Spółka cywilna nie jest podatnikiem podatku dochodowego. Przychody są opodatkowane na poziomie wspólników zgodnie z ich udziałem w zyskach spółki. Obecnie wspólnicy rozliczają się podatkiem liniowym. Spółka cywilna dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi księgi rachunkowe.

W dniu (…) czerwca 2011 r. wspólnicy nabyli nieruchomość (użytkowanie wieczyste gruntu) składającą się z działki nr 1, zabudowaną budynkiem handlowo-usługowym (dalej jako: Nieruchomość 1). Wnioskodawcy nabyli Nieruchomość 1 za następujące kwoty: użytkowanie wieczyste gruntu: (…) zł netto; place manewrowe i drogi (…) zł netto oraz budynek handlowo-usługowy: (…) zł netto. Nieruchomość 1 została ujęta w ewidencji środków trwałych spółki cywilnej i przeznaczona do prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej. Nieruchomość 1 została nabyta jako współwłasność łączna wspólników spółki cywilnej i zakupiona za środki pieniężne pochodzące z zysków spółki. Na dzień dzisiejszy Nieruchomość 1 została w całości zamortyzowana.

Do powyższej Nieruchomości 1 wspólnicy spółki cywilnej w dniu (…) maja 2014 r. dokupili użytkowanie wieczyste gruntu składające się z działek o numerach 2, 3/2, 3/3 (dalej jako: Nieruchomość 2). Wnioskodawcy nabyli Nieruchomość 2 za następujące kwoty: użytkowanie wieczyste gruntu: (…) zł netto; składnik budowlany (…) zł netto. Nieruchomość 2 została ujęta w ewidencji środków trwałych spółki cywilnej i przeznaczona do prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej. Nieruchomość 2 została nabyta jako współwłasność łączna wspólników spółki cywilnej i zakupiona za środki pieniężne pochodzące z zysków spółki. Na dzień dzisiejszy Nieruchomość 2 została w całości zamortyzowana.

W dniu (…) listopada 2007 r. wspólnicy nabyli nieruchomość gruntową składającą się z działki nr 4 (dalej jako: Nieruchomość 3). Wspólnicy nabyli Nieruchomość 3 za kwotę (…) zł netto. W dniu (…) marca 2009 r. wydano pozwolenie na budowę na Nieruchomości 3, a dnia (…) lipca 2016 r. wydano pozwolenie na użytkowanie wybudowanego budynku znajdującego się na Nieruchomości 3. Od tego momentu przyjęto budynek do użytkowania i rozpoczęto jego amortyzację, ujmując go w ewidencji środków trwałych spółki. Nieruchomość 3 została nabyta jako współwłasność łączna wspólników spółki cywilnej i zakupiona za środki pieniężne pochodzące z zysków spółki. Na dzień dzisiejszy Nieruchomość 3 nie została zamortyzowana.

Wspólnicy planują w przyszłości rozwiązanie spółki cywilnej, a pierwszym krokiem zmierzającym do jej rozwiązania jest wycofanie nieruchomości spółki do majątków prywatnych wspólników.

Wycofanie nastąpi poprzez przekazanie poszczególnych nieruchomości na wyłączną własność wspólników, w sposób zgodny z ich udziałem w zyskach spółki:

1) Wspólnik 1 otrzyma na wyłączną własność Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2,

2) Wspólnik 2 otrzyma na wyłączną własność Nieruchomość 3.

Wskazana czynność wycofania składnika majątku Spółki nie będzie miała formy umowy sprzedaży, umowy darowizny lub jakiejkolwiek innej umowy i zostanie dokonana w drodze uchwały wspólników Spółki o wycofaniu środków trwałych ze Spółki.

Pytanie

Czy wycofanie nieruchomości z majątku spółki cywilnej do majątków osobistych wspólników – poprzez przekazanie konkretnych nieruchomości na wyłączną własność poszczególnych wspólników w proporcji do ich udziałów w zyskach spółki – będzie neutralne podatkowo na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. nie spowoduje powstania przychodu podatkowego?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawców wycofanie nieruchomości z majątku spółki cywilnej do majątków osobistych wspólników – poprzez przekazanie konkretnych nieruchomości na wyłączną własność poszczególnych wspólników w proporcji do ich udziałów w zyskach spółki – będzie neutralne podatkowo w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych dla Wnioskodawców, tj. nie powstanie u Wnioskodawców przychód podatkowy w tym zakresie.

Uzasadnienie stanowiska

Spółka cywilna jest stosunkiem zobowiązaniowym zawartym pomiędzy co najmniej dwoma osobami, a zasady jej działania regulują przepisy Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 860 § 1 k.c. przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Jak wynika z powyższego przepisu, spółka cywilna nie jest odrębnym podmiotem prawa i stanowi wyłącznie stosunek zobowiązaniowy pomiędzy wspólnikami będącymi stronami umowy spółki cywilnej, którzy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony w umowie spółki.

Spółka cywilna nie jest także przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, zgodnie z którym przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą.

Natomiast w myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy przedsiębiorcami są także wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

Zgodnie z powyższymi przepisami należy podkreślić, że spółka cywilna jest formą umowy zawieranej przez przedsiębiorców, mającą na celu realizację wspólnego celu gospodarczego.

W przypadku działalności gospodarczej prowadzonej w ramach spółki cywilnej, wspólnicy są właścicielami majątku na zasadzie współwłasności łącznej. Jeśli do spółki wniesiony zostaje wkład, który stanowi majątek jednego ze wspólników lub jest współwłasnością wszystkich wspólników, to taki majątek z chwilą wniesienia do spółki staje się współwłasnością łączną.

Podobnie, zakup nieruchomości przez wspólników spółki cywilnej powoduje, że wszyscy wspólnicy mają równe prawa do tej nieruchomości, co oznacza współwłasność bezudziałową.

W spółce cywilnej właścicielami składników majątku są wspólnicy w ramach współwłasności łącznej.

Spółka cywilna nie jest podatnikiem podatku dochodowego, a dochody generowane przez spółkę nie są opodatkowane jako odrębne dochody. Zamiast tego, opodatkowaniu podlegają dochody poszczególnych wspólników spółki cywilnej. Forma opodatkowania dochodów z udziału w spółce zależy od statusu cywilnoprawnego każdego wspólnika. Jeśli wspólnik jest osobą fizyczną, to jego dochód z udziału w spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o PIT przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Z kolei, w myśl art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

W związku z powyższym przychody i koszty związane z działalnością spółki cywilnej wspólnicy będący osobami fizycznymi powinni określać proporcjonalnie do posiadanego udziału w zysku tej spółki.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT:

1) pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT),

2) odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane (w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT).

Kryteria przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały uregulowane w art. 14 ustawy o PIT. Stosownie do treści art. 14 ust. 1 tej ustawy za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o PIT przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że przychód może powstać w określonych przepisami prawa sytuacjach. Stanowiąc o przychodzie, ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji przychodu, a jedynie w art. 14 przykładowo przedstawił otwarty katalog przychodów. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że przychodem jest każde przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym i bezzwrotnym.

Sama czynność przesunięcia składników majątku z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do majątków odrębnych tych wspólników – bez dokonania przysporzenia przez wspólników na rzecz spółki – nie powoduje skutków w postaci przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać przy tym należy, że przepisy prawa nie zabraniają przeniesienia przez wspólników spółki cywilnej własności składników majątkowych wchodzących w skład ich majątku wspólnego do majątku odrębnego wspólników. Potwierdzeniem powyższego jest orzecznictwo Sądu Najwyższego: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2007 r., sygn. akt V CSK 132/07 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2004 r., sygn. akt II CK 267/03.

W związku z tym, ponieważ wycofanie nieruchomości z działalności spółki cywilnej, które są współwłasnością łączną wspólników, do ich majątków prywatnych będzie miało charakter nieodpłatny, to taka operacja będzie neutralna podatkowo w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych dla Wnioskodawców, czyli nie wygeneruje przychodu podatkowego dla Wnioskodawców w tym zakresie.

Niniejsze stanowisko zostało potwierdzone przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 października 2022 r. sygn. 0115-KDIT3.4011.651.2022.1.JS, w której organ wskazał, że „skoro planowane wycofanie wskazanej we wniosku nieruchomości z majątku spółki cywilnej do majątku prywatnego jej wspólników nie będzie nosić w istocie cech zbycia, jak również nie będzie posiadać przymiotu odpłatności, to wycofanie to nie spowoduje po Pana stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym nie uzyska Pan przysporzenia majątkowego w związku z planowaną czynnością wycofania nieruchomości z majątku spółki cywilnej do Pana majątku prywatnego. Odpowiadając zatem wprost na zadane przez Pana pytanie, wskazać należy, że samo wycofanie ze spółki cywilnej nieruchomości (tj. wycofanie nieruchomości z ewidencji środków trwałych spółki cywilnej i przekazanie jej do majątku prywatnego wspólników) nie spowoduje u Pana powstania z tego tytułu obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Skoro wycofanie składników majątku ze spółki cywilnej do majątku osobistego wspólników, w proporcji do ich udziałów w spółce, nie powoduje powstania przychodu podatkowego, jeżeli nie dochodzi do przysporzenia majątkowego, to przekazanie konkretnych nieruchomości na wyłączną własność wspólników – z zachowaniem równości wartości przekazanych składników do udziału w spółce – stanowi jedynie realizację uprawnień wspólnika do majątku spółki.

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawców, wycofanie nieruchomości z majątku spółki cywilnej i ich przekazanie poszczególnym wspólnikom – na wyłączną własność, w ramach uchwały wspólników – nie skutkuje powstaniem przychodu po stronie wspólników.

Nie jest to bowiem ani odpłatne zbycie, ani jakakolwiek forma przysporzenia majątkowego – przekazanie odbywa się zgodnie z udziałem wspólnika w majątku spółki, nie tytułem wypłaty zysku, nie w drodze zamiany i bez ekwiwalentu.

Wnioskodawcy wskazują, że spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej, a jej majątek stanowi współwłasność łączną wspólników. Wycofanie konkretnego składnika do jednego z nich – w ramach uzgodnionej uchwały – jest tylko technicznym sposobem realizacji uprawnień Wspólników.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej nr 0113-KDIPT2-1.4011.435.2018.3.DJD z dnia 12 października 2018 r., w której analizowano skutki podatkowe wycofania samochodu z majątku spółki partnerskiej i jego nieodpłatnego przekazania do majątków osobistych wspólników tej spółki. W stanie faktycznym tej sprawy wskazano, że spółka partnerska – po uprzednim pełnym zamortyzowaniu środka trwałego – planowała nieodpłatne przekazanie samochodu swoim dwóm wspólniczkom, na podstawie uchwały, a nie w ramach sprzedaży, darowizny czy wypłaty zysku. Co istotne, rozważano przy tym dwa warianty przekazania: udziały po 50% oraz udziały nieryczałtowe – 90% i 10%, zależnie od uzgodnień wspólników. Organ podatkowy jednoznacznie potwierdził neutralność podatkową tej czynności, uznając, że: „Czynność wycofania składnika majątku z majątku spółki partnerskiej i nieodpłatne przekazanie go na potrzeby osobiste jej wspólników, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie rodzi żadnych skutków podatkowych w tym podatku. [...] Nie powoduje powstania przychodu po stronie wspólników”. Dyrektor KIS uzasadnił, że nie dochodzi tu do przysporzenia majątkowego po stronie wspólnika, ponieważ przekazanie środka trwałego realizuje jedynie przysługujące wspólnikowi prawo do majątku spółki, a przesunięcie pomiędzy majątkiem spółkowym a prywatnym nie jest źródłem przychodu. Ponadto niezależnie od tego, czy wspólnicy przyjmą równy udział w przekazanym składniku, czy też zdecydują się na inny podział, brak jest podstaw do rozpoznania przychodu, gdyż wciąż nie następuje odpłatność ani forma ekwiwalentu.

Interpretacja ta doskonale oddaje sens i skutki planowanej przez Wnioskodawców czynności, która – podobnie jak w ww. sprawie – polega na nieodpłatnym przekazaniu konkretnych, wyodrębnionych składników majątku (nieruchomości) do majątku prywatnego wspólników, w ramach realizacji ich praw jako współwłaścicieli majątku spółki, bez zamiaru darowizny, wypłaty zysku ani zamiany.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji 0114- KDIP3-2.4011.516.2023.2.MR z dnia 3 sierpnia 2023 r., gdzie uznano, że wycofanie nieruchomości oraz samochodów osobowych ze spółki cywilnej i ich nieodpłatne przekazanie wspólnikom – w proporcjach odpowiadających ich udziałom – nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu ustawy o PIT i jest czynnością podatkowo neutralną. Podkreślono, że przesunięcia między współwłasnością łączną a prywatnym majątkiem wspólników są dopuszczalne, o ile nie wiążą się z przysporzeniem majątkowym.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawców wycofanie trzech nieruchomości z majątku spółki cywilnej i ich przekazanie wspólnikom na potrzeby osobiste – dokonane na podstawie uchwały, nieodpłatnie, bez związku z wypłatą zysku, a w sposób odpowiadający proporcjom udziałowym – pozostaje czynnością neutralną podatkowo na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przedmiotowej sprawie zaplanowano, że:

1) trzy nieruchomości zostaną wycofane z ewidencji środków trwałych spółki,

2) następnie przekazane zostaną wspólnikom do ich majątków prywatnych, bez ustanawiania współwłasności,

3) dwie nieruchomości trafią do jednego wspólnika, natomiast jedna do drugiego wspólnika, co odzwierciedla proporcje udziałów w zyskach spółki cywilnej.

Czynność nie stanowi ani darowizny, ani formy wypłaty zysku, ani odpłatnego zbycia. Spółka nie otrzymuje żadnego świadczenia w zamian, a majątek nie jest dzielony w sposób odbiegający od ustalonego podziału udziałów. Tym samym nie dochodzi do żadnego przysporzenia po stronie wspólników — nie powstaje więc przychód w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o PIT.

W związku z powyższym, przekazanie trzech nieruchomości w sposób zgodny z udziałem Wspólników w zyskach spółki, tj. Wspólnik 1 otrzyma na wyłączną własność Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2, z kolei Wspólnik 2 otrzyma na wyłączną własność Nieruchomość 3 – jest prawnie dopuszczalne i nie powoduje powstania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Powołane przez Państwa interpretacje zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tą interpretację.

Ponadto wskazuję, że powołane przez Państwa orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Państwa kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że – moim zdaniem – tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Zainteresowany będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.