Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.423.2026.3.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

−      prawidłowe – w części dotyczącej możliwości zaliczenia Opłaty rozliczeniowej do kosztów uzyskania przychodów,

−      nieprawidłowe – w części dotyczącej momentu zaliczenia Opłaty rozliczeniowej do kosztów uzyskania przychodów.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 13 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 12 czerwca 2026 r. (wpływ 12 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, czynny podatnik VAT planuje wziąć udział jako Partner w programie (…) organizowanym przez niepowiązany podmiot polską spółkę z o.o. będącą czynnym podatnikiem VAT.

Założenia programu są następujące:

1.  Uczestnicy i role

Operator/Emitent polska spółka z o.o. prowadząca program bonów (…). Partnerzy niezależne podmioty (zwykle podatnicy VAT czynni w Polsce), które zawierają z Operatorem umowę partnerską i regulamin programu; Partnerzy sprzedają różne towary i usługi opodatkowane VAT według różnych stawek (w tym 23%, 8%, 5%, zw.). Klienci osoby fizyczne i/lub przedsiębiorcy nabywający (…) od Operatora i realizujący je u Partnerów.

2.  Cechy (…)

(…) mają wyłącznie postać papierową. (…) są emitowane w nominałach: (…), przy sprzedaży w cenie odpowiadającej nominałowi w PLN). (…) zawiera co najmniej: nazwę programu, nominał, unikalny numer/serię, elementy zabezpieczające, odesłanie do regulaminu, termin ważności, np. 5 lat od daty zakupu bonu. (…) uprawniają posiadacza do nabycia dowolnych towarów/usług oferowanych przez Partnerów programu, z zastrzeżeniem ograniczeń regulaminowych (np. limit wykorzystania przy jednej transakcji opisany poniżej). Na moment emisji i sprzedaży (…) nie jest możliwe określenie:

1) konkretnego Partnera, u którego nastąpi realizacja,

2) rodzaju towaru/usługi,

3) stawki VAT właściwej dla przyszłej dostawy/usługi. (…) nie uprawniają Klientów do zwrotu bonu do Operatora i odzyskania gotówki od Operatora; zwrot bonu do Operatora przewidziany jest wyłącznie jako mechanizm rozliczeniowy dla Partnerów (pkt 5 poniżej).

3. Emisja i sprzedaż (…).

Operator sprzedaje (…) Klientom po cenie równej nominałowi (...). Operator prowadzi ewidencję emisji i obrotu (…) (numery, nominały, statusy: w obiegu, zrealizowany, wykupiony od Partnera, unieważniony, termin ważności). Operator utrzymuje środki ze sprzedaży (…) na wyodrębnionym rachunku bankowym jako zabezpieczenie rozliczeń programu.

4.  Realizacja (…) u Partnerów

Klient przedstawia (…) u Partnera jako formę zapłaty. Partner dokonuje sprzedaży towarów/usług na rzecz Klienta na zasadach ogólnych, dokumentując sprzedaż paragonem/fakturą zgodnie z przepisami. Regulamin programu przewiduje, że Partner przyjmuje od Klienta (…) i ujmuje je jako instrument rozliczeniowy programu.

5.  Obrót (…) między Partnerami oraz wykup przez Operatora

Po przyjęciu (…) Partner ma dwie możliwości:

Ścieżka 1 wykup przez Operatora: Partner przekazuje Operatorowi zebrane (…) (fizycznie, z protokołem/raportem numerów i nominałów). Operator wypłaca Partnerowi kwotę równą 90-95% wartości nominalnej przekazanych (…) (przelew). Jednocześnie Operator pobiera wynagrodzenie 5-10% wartości nominalnej (dalej: Opłata rozliczeniowa) tytułem usługi wykupu/rozliczenia/clearingu (…). Opłata rozliczeniowa jest dokumentowana fakturą VAT wystawianą przez Operatora na Partnera.

Ścieżka 2 rozliczenia w sieci Partnerów: Partner może wykorzystać (…) jako formę zapłaty u innego Partnera (tu obowiązuje limit 50% wartości transakcji brutto).

Sprzedający Partner (ten, który wydaje towar/usługę) rozlicza VAT od swojej sprzedaży na zasadach ogólnych, a (…) jest wyłącznie formą zapłaty.

Partner przyjmujący zapłatę w (…) ma obowiązek udzielić 3% rabatu Partnerowi płacącemu (…), od części ceny płaconej (…).

Celem przystąpienia do Programu bonów (…) jest zwiększenie sprzedaży produktów oferowanych przez Wnioskodawcę, a co za tym idzie uzyskanie przychodów z działalności opodatkowanej podatkiem dochodowym i podatkiem VAT. Ma to być dodatkowa forma promocji mająca spowodować pozyskanie nowych klientów zarówno z rynku lokalnego, jak i krajowego.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów i opodatkowuje dochody z działalności gospodarczej podatkiem liniowym 19%.

Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Czy opłata rozliczeniowa (5-10% nominału) stanowi koszt podatkowy Partnera w podatku dochodowym od osób fizycznych w dacie oddania (…) Operatorowi i otrzymania faktury od Operatora?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy – opłata rozliczeniowa (5-10% nominału) stanowi koszt podatkowy Partnera w podatku dochodowym od osób fizycznych w dacie oddania (…) Operatorowi i otrzymania faktury od Operatora.

Opłata rozliczeniowa ma związek z udziałem w Programie, który ma na celu zwiększenie przychodów ze sprzedaży.

Jest to więc wydatek mający na celu uzyskanie przychodu, spełnia zatem przesłankę wynikającą z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.; dalej uPIT). Wydatek ten nie znajduje się również w katalogu wyłączeń art. 23 uPIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest:

−      prawidłowe – w części dotyczącej możliwości zaliczenia Opłaty rozliczeniowej do kosztów uzyskania przychodów,

−      nieprawidłowe – w części dotyczącej momentu zaliczenia Opłaty rozliczeniowej do kosztów uzyskania przychodów.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Zatem, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

• ­został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• był definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostawał w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie znajdował się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętych przychodów.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, wskazuję, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.

Zwracam przy tym uwagę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. Prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów i opodatkowuje dochody z działalności gospodarczej podatkiem liniowym 19%. Planuje Pani wziąć udział, jako Partner, w programie bonów (…). Organizatorem tego programu jest polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Operator). Partnerzy, niezależne podmioty, zawierają z Operatorem umowę partnerską i regulamin programu. Partnerzy sprzedają różne towary i usługi opodatkowane VAT według różnych stawek. Klienci – osoby fizyczne i/lub przedsiębiorcy nabywający (…) od Operatora realizują je u Partnerów. (…) mają wyłącznie postać papierową. (…) są emitowane w nominałach: (…), przy sprzedaży w cenie odpowiadającej nominałowi w PLN. Po przyjęciu (…) Partner ma dwie możliwości:

1) wykup przez Operatora: Partner przekazuje Operatorowi zebrane (…); Operator wypłaca Partnerowi kwotę równą 90-95% wartości nominalnej przekazanych (…) (przelew); jednocześnie Operator pobiera wynagrodzenie 5-10% wartości nominalnej (dalej: Opłata rozliczeniowa) tytułem usługi wykupu/rozliczenia/clearingu (…); opłata rozliczeniowa jest dokumentowana fakturą VAT wystawianą przez Operatora na Partnera,

2) rozliczenia w sieci Partnerów: Partner może wykorzystać (…) jako formę zapłaty u innego Partnera (tu obowiązuje limit 50% wartości transakcji brutto); Partner przyjmujący zapłatę w (…) ma obowiązek udzielić 3% rabatu Partnerowi płacącemu (…), od części ceny płaconej (…).

Pani wątpliwość dotyczy kwestii, czy Opłata rozliczeniowa (5-10% nominału) stanowi koszt uzyskania przychodów w dacie oddania (…) Operatorowi i otrzymania faktury od Operatora.

Wskazała Pani, że celem przystąpienia do omawianego programu jest zwiększenie sprzedaży produktów oferowanych przez Panią, a co za tym idzie uzyskanie przychodów z działalności opodatkowanej podatkiem dochodowym i podatkiem VAT. Ma to być dodatkowa forma promocji mająca spowodować pozyskanie nowych klientów zarówno z rynku lokalnego, jak i krajowego.

Zatem Opłata rozliczeniowa (5-10% nominału) pobierana przez Operatora, udokumentowana fakturą VAT, spełnia przesłanki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i może zostać zaliczona przez Panią do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej.

W odniesieniu do momentu zaliczenia ww. wydatku do kosztów uzyskania przychodów wskazuję na art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Zgodnie z art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 22 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 22 ust. 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Na mocy przepisu art. 22 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy czym – zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podatnikom możliwość prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, stosując do ewidencji zdarzeń gospodarczych, jedną z dwóch przewidzianych przepisami prawa podatkowego metod:

·      metodę memoriałową – określoną w art. 22 ust. 5-5c tej ustawy lub

·      metodę uproszczoną – wynikającą z art. 22 ust. 4 tej ustawy.

Wybór metody należy do podatnika, z tym zastrzeżeniem że wybraną metodę powinien stosować konsekwentnie przez cały rok podatkowy.

Definicja momentu poniesienia kosztu zawarta w art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy wszystkich podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, niezależnie od przyjętej metody ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych.

Jednocześnie należy pamiętać, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w odniesieniu do podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów przyjmuje się dzień wystawienia dowodu stanowiącego podstawę do ujęcia kosztu w księgach.

Zatem za dzień poniesienia przez Panią kosztu Opłaty rozliczeniowej należy przyjąć dzień wystawienia faktury przez Operatora.

Podsumowanie: Opłata rozliczeniowa (5-10% nominału) stanowi Pani koszt uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych w dacie wystawienia faktury przez Operatora.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.