Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.551.2026.2.MG

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 23 czerwca 2026 r. (wpływ 23 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

Jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Pana rozliczenia podatkowe prowadzi Pan w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR), a jako formę opodatkowania dochodów wybrał Pan zasady ogólne (według skali podatkowej).

Pana ojciec przez wiele lat prowadził jednoosobową działalność gospodarczą – aptekę.

W związku z osiągnięciem przez Pana ojca wieku emerytalnego i przejściem na emeryturę Pana ojciec podjął decyzję o zakończeniu prowadzenia tej działalności.

W formie darowizny przekazał Panu całe swoje przedsiębiorstwo jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa (ZCP) w rozumieniu art. 5a pkt 4 ustawy o PIT.

Zamierza Pan kontynuować działalność ojca (również jako aptekę), wykorzystując przejęty zespół składników materialnych i niematerialnych.

W skład ZCP, którą Pan otrzymał w drodze darowizny, wchodzą następujące składniki Pana przedsiębiorstwa:

a)  zapasy magazynowe (towary handlowe), zinwentaryzowane na dzień dokonania darowizny;

b)  umowy o pracę z osobami zatrudnionymi w ramach dotychczasowego przedsiębiorstwa (następuje przejście pracowników w trybie art. 23¹ Kodeksu pracy);

c)  aktualne zamówienia na dostawy towarów złożone przez klientów oraz towary znajdujące się w transporcie do Pana w związku ze złożonymi zamówieniami realizowanymi przez dostawców;

d)  meble oraz pełne wyposażenie biurowe;

e)  sprzęt elektroniczny i komputerowy (serwery, komputery, drukarki, switche, telefony komórkowe itp.);

f)   wierzytelności i zobowiązania wynikające z zamówień wymienionych w pkt c oraz zapasów magazynowych wymienionych w pkt a.

W związku z przejęciem przedsiębiorstwa wchodzi Pan w prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych przez Pana ojca, w tym z dostawcami mediów (energia elektryczna, woda, ścieki, odpady, usługi telekomunikacyjne).

Przejmuje Pan również zobowiązania publiczno-prawne związane z prowadzoną działalnością oraz wypełni Pan obowiązki pracodawcy wobec przejętej kadry pracowniczej.

Otrzymane towary handlowe (zapasy) będzie Pan sukcesywnie sprzedawał w ramach Pana działalności, co wygeneruje u Pana przychód podlegający opodatkowaniu.

Uzupełnienie wniosku

Czy czynność przekazania została dokonana w formie umowy darowizny uregulowanej w przepisach art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego?

Odpowiedział Pan, że umowa darowizny Przedsiębiorstwa została dokonana w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego.

Przesłał Pan jako załącznik uzupełnienia wniosku stronę aktu notarialnego umowy darowizny przedsiębiorstwa, z której wynika ten artykuł.

Pytanie

Czy wartość towarów handlowych otrzymanych przez Pana w drodze darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowi dla Pana koszt uzyskania przychodu w momencie ich sprzedaży?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem – wartość towarów handlowych otrzymanych w drodze darowizny ZCP stanowi dla Pana koszt uzyskania przychodu w momencie ich późniejszej sprzedaży.

Uważa Pan, że jako sukcesor działalności Pana ojca ma Pan prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży towarów, które weszły w skład darowanej Panu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Swoje stanowisko opiera Pan na następujących argumentach:

1.  Zasada opodatkowania dochodu:

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT opodatkowaniu podlega dochód (przychód minus koszty).

Sprzedając towary, wykaże Pan przychód. Jeśli nie mógłby Pan zaliczyć ich wartości do kosztów, zapłaciłby Pan podatek od całego przychodu, co – w Pana ocenie – byłoby sprzeczne z istotą podatku dochodowego.

2.  Sukcesja prawno-podatkowa:

Darowizna ZCP wiąże się ze specyficznym następstwem na gruncie podatkowym.

Pan jako obdarowany przejmuje prawo do kontynuowania procesów gospodarczych darczyńcy.

Pana zdaniem – skoro przejmuje Pan prawo do uzyskania przychodów ze sprzedaży tych towarów, powinien Pan przejąć również prawo do rozpoznania kosztów ich nabycia.

3.  Potwierdzenie w orzecznictwie NSA:

W Pana ocenie Pana stanowisko jest tożsame z rozstrzygnięciem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2024 r. (sygn. akt II FSK 84/22). NSA uznał w tym wyroku, że w przypadku darowizny ZCP dopuszczalne jest uznanie za koszt uzyskania przychodu wartości towarów handlowych nabytych w drodze tej darowizny. Organ podatkowy, po tym wyroku, musiał uznać analogiczne stanowisko podatnika za prawidłowe.

4.  Przejęcie zobowiązań:

W skład ZCP wchodzą u Pana również zobowiązania handlowe (pkt a, c opisu).

Pana zdaniem – oznacza to, że faktyczny ciężar ekonomiczny nabycia tych towarów lub finansowania działalności spadnie na Pana. Spełnia to definicję „poniesienia kosztu”, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Podsumowując, mając na uwadze konieczność zachowania ciągłości procesów księgowo-podatkowych przy przekazaniu całego przedsiębiorstwa w rodzinie, uważa Pan, że wartość zapasów będzie dla Pana kosztem w chwili ich sprzedaży.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

−      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

−      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

−      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

−      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

−      został właściwie udokumentowany,

−      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnia możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów od spełnienia m.in. warunku, że wydatek ten musi zostać poniesiony przez podatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Pana ojciec przekazał Panu w darowiźnie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego – aptekę. Zamierza Pan kontynuować działalność Pana ojca (również jako aptekę), wykorzystując przejęty zespół składników materialnych i niematerialnych. Wskazał Pan, jakie składniki wchodzące w skład przedsiębiorstwa otrzymał Pan w drodze darowizny. Wśród tych składników znalazły się m.in. zapasy magazynowe (towary handlowe) zinwentaryzowane na dzień dokonania na Pana rzecz darowizny. Otrzymane towary handlowe będzie Pan sukcesywnie sprzedawał w ramach prowadzonej już przez Pana działalności gospodarczej, co wygeneruje po Pana stronie przychód podlegający opodatkowaniu.

Pana wątpliwość dotyczy kwestii, czy wartość towarów handlowych otrzymanych przez Pana w drodze darowizny przedsiębiorstwa stanowi dla Pana koszt uzyskania przychodów w momencie ich sprzedaży.

Na podstawie przedstawionego opisu sprawy i powołanych wyżej przepisów prawnych wskazuję, że skoro nabycie towarów handlowych nastąpi w drodze darowizny (nieodpłatnie), to ich wartość nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ nie zostanie spełniona jedna z przesłanek wynikająca z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wymóg poniesienia kosztu.

Według definicji „kosztu” zawartej w internetowym Słowniku języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN – pojęcie to oznacza sumę pieniędzy wydatkowaną na kupno lub opłacenie czegoś, natomiast definicja „kosztów” z tego słownika oznacza nakłady, wydatki poniesione przez przedsiębiorstwo w celu wytworzenia (nabycia) określonego produktu.

W sytuacji opisanej we wniosku nabycie towarów handlowych w drodze darowizny nie będzie miało charakteru odpłatnego, nie można więc mówić o „poniesieniu kosztu”. Z tego względu – przy tym sposobie nabycia – brak odpłatności decyduje o niemożności zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wartości towarów.

Podsumowanie: wartość towarów handlowych otrzymanych w drodze darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie stanowi dla Pana kosztów uzyskania przychodów w momencie ich sprzedaży, ponieważ nie poniósł Pan wydatku na ich nabycie. Towary zostały przez Pana otrzymane nieodpłatnie w drodze darowizny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenie sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości kwestii poruszonych przez Pana. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w tym postępowaniu.

Jednocześnie informuję, że załącznik dołączony do wniosku nie jest przedmiotem oceny. Zwracam uwagę, że interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska wnioskodawcy dokonaną na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Dlatego też załączone pismo nie ma zastosowania w Pana sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.