Brak obowiązku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych sprzedaży gruntu.
Współwłaściciele gruntu użyczyli go spółce cywilnej, której częściowym wspólnikiem był wnioskodawca. Spółka wybudowała na części gruntu budynek, który amortyzowała. Grunt nie był wpisany do ewidencji środków trwałych. Współwłaściciele planują sprzedać całą nieruchomość (grunt wraz z budynkiem).…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 lipca 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 15 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Grunt znajdujący się w (…), (dalej „Grunt”) należy do współwłaścicieli (…) zgodnie z umową zawartą dnia 26.09.2006 r. Dla tej działki Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą o numerze (…). Przeznaczenie działki określono symbolem AG/UT – aktywizacji gospodarczej oraz usług turystyki.
Niezabudowana działka została użyczona wspólnikom spółki cywilnej (...) (dalej: „Spółka Cywilna”) w celach prowadzonej przez nich działalności.
Nie podpisywano żadnych umów pomiędzy właścicielami Gruntu a wspólnikami Spółki Cywilnej przewidujących odpłatność za korzystanie z Gruntu.
Umowa spółki cywilnej została początkowo zawarta pomiędzy (…) dnia 24.07.2003 r. w celu prowadzenia działalności gastronomicznej i handlowej. Późniejszym aneksem z dnia 01.02.2017 skład osobowy został poszerzony o (…) i zmieniona została nazwa Spółki Cywilnej na (…), pod niezmienionym numerem NIP.
Umowa nie określała innego wkładu do Spółki Cywilnej niż pieniężny i związany z doświadczeniem i własną pracą.
Działalność Spółki Cywilnej jest prowadzona w dwóch lokalizacjach: na ul. (…) oraz na (…).
Właściciele Gruntu zlokalizowanego w (...) tylko częściowo pokrywają się ze składem osobowym Spółki Cywilnej. Grunt został zakupiony przez (…).
Od tego czasu wspólnicy Spółki Cywilnej wybudowali na części tego Gruntu budynek, który został wpisany do ewidencji środków trwałych i podlegał amortyzacji w następnych latach. Oprócz części związanych z dojazdem do budynku i jego najbliższym otoczeniem, pozostała część Gruntu nie jest w ogóle wykorzystywana ani prywatnie, ani w celach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ta pozostała część Gruntu nie została wyłączona z gruntów przeznaczonych na produkcję rolną.
Współwłaściciele Gruntu planują sprzedać Grunt, na którym znajduje się budynek i elementy związane z dostępem do niego.
Grunt nigdy nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ani nie był wycofany z tej działalności.
Pytanie
W związku z powyższym stanem faktycznym, czy sprzedaż Gruntu podlega wyłączeniu z opodatkowania PIT na podstawie art. 10 ust. 8 pkt. 1 lit. a ustawy PIT?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy – w świetle art 10 ust. 8 pkt. 1 lit. a ustawy PIT sprzedaż Gruntu podlega wyłączeniu z opodatkowania PIT, gdyż Grunt nie był nigdy wpisany do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
Według art. 10 ust. 2 pkt 8 lit. a ustawy PIT odpłatne zbycie nieruchomości (gruntu) stanowi źródło przychodów, które podlega opodatkowaniu, jednakże w związku z wyjątkiem w art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy PIT nie traktuje się tego zbycia jako źródła przychodów, gdy chodzi o odpłatne zbycie składników majątku z uwzględnieniem art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy PIT, czyli określeniem, że przychodem z działalności gospodarczej jest także przychód z odpłatnego zbycia składników będących środkami trwałymi, podlegającymi wpisowi do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Zbycie Gruntu nie może zostać uznane jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, a w konsekwencji nie może stanowić źródła przychodów podlegającego opodatkowaniu, jeśli nie spełnia przesłanek:
1) grunt musiałby być środkiem trwałym,
2) grunt musiałby podlegać wpisowi do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
3) grunt musiałby stanowić własność lub współwłasność podatnika, prowadzącego działalność gospodarczą.
Środkiem trwałym, zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy PIT, mogą być stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie (…) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością o okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z działalnością gospodarczą albo oddane do użytkowania na podstawie umowy.
Zgodnie z art. 22c Ustawy PIT grunt jest środkiem trwałym, który nie podlega amortyzacji.
W Wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 września 2023 r. o sygnaturze I SA/Go 117/23 przedstawiono rozumowanie: W przypadku spółki cywilnej, z brzmienia art. 22a ust. 1 ustawy PIT wywieść należy, że może ona amortyzować tylko środki trwałe objęte współwłasnością łączną wszystkich wspólników. Mogą to być składniki majątku nabyte, wytworzone w wyniku działalności spółki lub wniesione do spółki jako wkład. Z tego fragmentu wynika, iż środkiem trwałym mogą być tylko składniki majątku Spółki Cywilnej nabyte, wytworzone w wyniku działalności lub wniesione do Spółki jako wkład, będące współwłasnością łączną wszystkich wspólników. Grunt nie był częścią Spółki Cywilnej w żaden z powyższych sposobów.
W stanie faktycznym umowa zawarta między wspólnikami a współwłaścicielami nie została sformalizowana, natomiast skutkiem faktycznym była możliwość korzystania przez wspólników Spółki Cywilnej z Gruntu wyłącznie w zakresie możliwości wybudowania na nim budynku do celów działalności gospodarczej – budynku, który stanowił nakłady na obcy środek trwały, gdyż brak jest pełnej tożsamości pomiędzy współwłaścielami Gruntu a wspólnikami Spółki Cywilnej.
Jak określono w wyroku NSA z dnia 8 grudnia 2023 r., sygn. II FSK 402/21 w temacie skuteczności wniesienia nieruchomości do Spółki Cywilnej jako warunku amortyzowania jej: Można dokonywać odpisów amortyzacyjnych w spółce cywilnej od środków trwałych, o ile środki te są własnością wspólników tej spółki i – są wniesione jako wkłady do spółki cywilnej. Przenosząc to na stan faktyczny, Grunt musiałby stanowić własność wspólników Spółki Cywilnej, być wniesiony do niej jako wkład, aby móc skutecznie stać się środkiem trwałym podlegającym wpisowi, nawet jeśli sam Grunt nie podlega amortyzacji.
Podsumowując tę analizę, oznacza to, że zbycie Gruntu nie może być uznane za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Tożsamy pogląd wyrażono w aktualnej nadal uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 sygn. II FPS 8/13, w której stwierdzono, że nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 14 ust. 2 lit. a ustawy PIT, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy.
W stanie faktycznym Grunt nie jest środkiem trwałym wpisanym do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ani nie został wniesiony do majątku wspólników spółki cywilnej.
Przepisy Ustawy PIT nie przewidują przy tym możliwości uznania za środek trwały tylko części gruntu.
Jak wynika ze stanu faktycznego, Grunt nie był w całości wykorzystywany do działalności gospodarczej Wnioskodawcy, gdyż Wnioskodawca wprowadził do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wyłącznie budynek, posadowiony na części Gruntu. Znaczna cześć Gruntu nie była w ogóle wykorzystana na cele związane z obsługą budynku lecz prywatnie – zasadniczo na cele produkcji rolnej, a tym samym nie był i nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej wspólników Spółki Cywilnej.
Jedyna część nieruchomości będąca środkiem trwałym to budynek postawiony na części Gruntu, podczas gdy dla celów ustawy PIT osobno określany jest status środka trwałego dla budynku oraz dla gruntu.
Podsumowując, sprzedaż Gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu PIT, gdyż Grunt nie jest związany z prowadzoną działalnością. Opodatkowaniu PIT będzie podlegał jedynie budynek będący środkiem trwałym wykorzystywanym przez Spółkę Cywilną.
W związku z przedstawionym stanem faktycznym oraz powyższym uzasadnieniem Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie, że zaprezentowane przez niego stanowisko jest prawidłowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
Zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.
W myśl art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego:
Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług.
Podkreślam zatem, że spółka cywilna nie jest odrębnym podmiotem prawa i stanowi wyłącznie stosunek zobowiązaniowy między wspólnikami będącymi stronami umowy spółki cywilnej. Wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony w umowie spółki. Ponieważ spółka cywilna nie jest podmiotem prawa, nie przysługuje jej w związku z tym również zdolność do czynności prawnych, zdolność sądowa ani procesowa.
Spółka cywilna nie jest również podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki cywilnej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki cywilnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ponadto zwracam uwagę na art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale związane z gruntem lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Stosownie natomiast do art. 48 Kodeksu cywilnego:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
Zatem grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym. Tak więc, biorąc pod uwagę konstrukcję ww. przepisu, stwierdzam, że budynek trwale związany z nieruchomością gruntową stanowi jej część składową, co oznacza, że właścicielem zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie jest zawsze właściciel nieruchomości gruntowej, na której budynek ten został wybudowany. Zatem, jeśli spółka cywilna poniosła nakłady na taką nieruchomość, stają się one własnością właściciela gruntu.
Przechodząc na grunt ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.), wskazuję, że zgodnie z art. 9 ust. 1 tej ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 i pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są:
3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Zatem przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
- odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
- zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
Zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:
a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Stosownie do art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.
Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c tej ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.
Z opisu sprawy wynika, że w 2006 r. trzy osoby fizyczne (poza Panem) nabyły niezabudowaną działkę (dalej: Grunt). Grunt został użyczony wspólnikom spółki cywilnej (dalej: Spółka), której wspólnikiem został Pan w 2017 r. Wspólnicy Spółki wybudowali na części tego Gruntu budynek, który został wpisany do ewidencji środków trwałych i podlegał amortyzacji (dalej: Budynek). Grunt, którego właścicielami jest część wspólników Spółki, poza Panem, był wykorzystywany w ramach prowadzonej w formie Spółki działalności gospodarczej na podstawie użyczenia. Grunt ten nie stanowił składnika majątku Spółki, nie został wniesiony do Spółki przez jej wspólników. Współwłaściciele planują sprzedać Grunt wraz z wybudowanym na nim Budynkiem.
Na podstawie przedstawionego opisu sprawy oraz przywołanych przepisów zauważam, że skutki podatkowe sprzedaży wskazanego w Pana wniosku Gruntu należy rozpatrywać łącznie ze sprzedażą znajdującego się na Gruncie Budynku, ponieważ w całości stanowią jedną nieruchomość.
Jednak, skoro nie jest Pan współwłaścicielem Gruntu i Budynku, to w Pana sytuacji sprzedaży Gruntu wraz z poczynionymi na nim inwestycjami stanowiącymi część składową Gruntu nie można rozpatrywać pod kątem powstania dla Pana przychodu z jakiegokolwiek źródła (zarówno ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej). Sprzedaż ta w odniesieniu do Pana nie będzie podlegać opodatkowaniu.
Podsumowanie: sprzedaż przez pozostałych współwłaścicieli całej nieruchomości (Gruntu i Budynku) będzie dla Pana neutralna podatkowo.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionej przez Pana kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że – moim zdaniem – tezy badanych rozstrzygnięcia nie mają zastosowania w tym postępowaniu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo