Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.672.2026.1.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 5 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym. Przeważającym przedmiotem działalności jest PKD 70.22.Z – Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczy usługi doradcze, analityczne oraz konsultingowe na rzecz przedsiębiorstw.

Zakres wykonywanych czynności obejmuje między innymi analizę danych operacyjnych i finansowych, opracowywanie raportów i prezentacji dla klientów, sporządzanie ofert handlowych, przygotowywanie dokumentacji projektowej, prowadzenie spotkań online, udział w warsztatach oraz bieżącą komunikację elektroniczną z klientami.

Działalność wykonywana jest niemal w całości przy użyciu komputera oraz urządzeń elektronicznych. Każdego dnia roboczego Wnioskodawca przez wiele godzin korzysta z monitora ekranowego, analizuje dane liczbowe, przygotowuje dokumenty tekstowe, arkusze kalkulacyjne oraz prezentacje multimedialne. W praktyce zdecydowana większość czasu pracy Wnioskodawcy przeznaczana jest na wykonywanie czynności wymagających ciągłej obserwacji ekranu komputera, odczytu danych liczbowych, dokumentów tekstowych oraz materiałów prezentacyjnych. Prawidłowe wykonywanie tych czynności wymaga ostrego widzenia zarówno z bliskiej, jak i dalszej odległości.

W związku z wadą wzroku Wnioskodawca nabył: okulary korekcyjne przeznaczone do codziennej pracy przy komputerze – wartość (…) zł netto, okulary przeciwsłoneczne z korekcją wzroku – wartość (…) zł netto. Oba zakupy zostały udokumentowane fakturami wystawionymi na dane prowadzonej działalności gospodarczej.

Zakup okularów korekcyjnych był niezbędny do wykonywania działalności gospodarczej. Bez ich stosowania wykonywanie obowiązków zawodowych związanych z analizą dokumentów, danych liczbowych, korespondencji elektronicznej oraz przygotowywaniem materiałów dla klientów jest istotnie utrudnione. Korzystanie z okularów pozwala na zachowanie zdolności do wykonywania pracy, ogranicza zmęczenie wzroku oraz wpływa na jakość i efektywność świadczonych usług. Zakup okularów przeciwsłonecznych z korekcją był związany z charakterem wykonywanej działalności, która wymaga częstych podróży służbowych do klientów oraz prowadzenia spotkań poza miejscem wykonywania działalności. Okulary te umożliwiają prawidłowe widzenie podczas prowadzenia pojazdu oraz wykonywania czynności zawodowych w warunkach intensywnego nasłonecznienia, przy jednoczesnym zachowaniu wymaganej korekcji wzroku.

Zdaniem Wnioskodawcy oba wydatki pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i zostały poniesione w celu zachowania oraz zabezpieczenia źródła przychodów.

Pytanie

Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup okularów korekcyjnych do pracy przy komputerze oraz okularów przeciwsłonecznych wyposażonych w soczewki korekcyjne, udokumentowane fakturami wystawionymi na prowadzoną działalność gospodarczą mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako wydatki poniesione w celu osiągania przychodów oraz zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy – wydatki poniesione na zakup okularów korekcyjnych oraz okularów przeciwsłonecznych z korekcją wzroku mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wskazanych w art. 23 tej ustawy.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność ma charakter usług doradczych i analitycznych. Jej wykonywanie jest bezpośrednio uzależnione od możliwości wielogodzinnej pracy przy komputerze, analizowania danych, przygotowywania raportów, ofert i prezentacji oraz komunikacji z klientami. Zakup okularów korekcyjnych pozostaje zatem w bezpośrednim związku z wykonywaną działalnością gospodarczą. Okulary stanowią środek niezbędny do wykonywania podstawowych czynności zawodowych, od których zależy osiąganie przychodów. W przypadku Wnioskodawcy nie są one elementem podnoszącym komfort życia, lecz środkiem niezbędnym do wykonywania działalności gospodarczej. Analogicznie okulary przeciwsłoneczne wyposażone w soczewki korekcyjne umożliwiają wykonywanie obowiązków zawodowych podczas podróży służbowych i spotkań z klientami odbywających się poza biurem. Pozwalają one na bezpieczne prowadzenie pojazdu oraz wykonywanie czynności związanych z działalnością gospodarczą w warunkach intensywnego nasłonecznienia przy jednoczesnym zachowaniu wymaganej korekcji wzroku.

Wydatki te nie zostały wymienione w katalogu wyłączeń określonych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawcy istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesieniem wydatków na okulary a możliwością wykonywania działalności gospodarczej, osiągania przychodów oraz zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów.

W przypadku Wnioskodawcy podstawowym aktywem wykorzystywanym do generowania przychodów nie są maszyny, urządzenia produkcyjne ani zatrudnieni pracownicy, lecz osobista wiedza, doświadczenie oraz zdolność wykonywania specjalistycznej pracy analitycznej i doradczej. Praca ta wykonywana jest niemal wyłącznie przy użyciu komputera i wymaga wielogodzinnego korzystania z monitora ekranowego. Prawidłowo skorygowany wzrok jest zatem nie tylko elementem wpływającym na komfort pracy, lecz warunkiem niezbędnym do świadczenia usług stanowiących źródło przychodów przedsiębiorstwa. Bez możliwości prawidłowego widzenia Wnioskodawca nie byłby w stanie wykonywać podstawowych czynności zawodowych będących przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej.

W konsekwencji wydatki na okulary korekcyjne oraz okulary przeciwsłoneczne z korekcją wzroku spełniają przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Opisany przez Pana we wniosku wydatek nie został wprost wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3526/16:

Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:

Ponadto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać, mając na uwadze racjonalność określonego działania, dla osiągnięcia przychodów. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku – wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r., sygn. II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14.

Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, to kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.

Działalność gospodarcza podlega określonym regułom ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji postawionego celu. Ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik. W związku z tym decyzji skutkujących powstaniem kosztów związanych z tą działalnością nie może rekompensować przy pomocy przepisów podatkowych, gdyż oznaczałoby to w praktyce przerzucenie na Skarb Państwa ryzyka związanego z określonym przedsięwzięciem gospodarczym podejmowanym przez podmiot.

Możliwość zaliczenia wskazanych przez Pana wydatków do kosztów uzyskania przychodów wiązałaby się z przywilejem uzyskiwania przez podatnika korzyści w postaci prawa zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o wartość poniesionych kosztów. Z oczywistych więc względów tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w jakimkolwiek związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Na podstawie przedstawionego przez Pana opisu sprawy stwierdzam, że wydatki na zakup okularów korekcyjnych do pracy przy komputerze oraz okularów przeciwsłonecznych wyposażonych w soczewki korekcyjne mają na celu przede wszystkim ochronę Pana zdrowia. Wydatki uwarunkowane stanem zdrowia osoby prowadzącej działalność gospodarczą należą do wydatków o charakterze osobistym. W sytuacji zaistnienia wady wzroku, czy też jej pogłębiania się, osoba fizyczna jest zmuszona do zakupu okularów korekcyjnych, niezależnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi. Tak więc celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków, jest ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Opisane przez Pana zakupy są zatem uwarunkowane stanem zdrowia, a więc są wydatkami o charakterze osobistym, niezależnymi od prowadzenia działalności gospodarczej.

Wskazanie, że brak okularów skutkowałby znacznym utrudnieniem wykonywania przez Pana obowiązków zawodowych związanych z analizą dokumentów, danych liczbowych, korespondencji elektronicznej czy też przygotowywaniem materiałów dla klientów nie zmienia faktu, że wydatki te są niewątpliwie uwarunkowane stanem Pana zdrowia, a więc są wydatkami wyłącznie o charakterze osobistym, niezależnym od prowadzenia działalności gospodarczej.

Dlatego też stwierdzam, że bezpośrednim celem, jakim jest poniesienie przez Pana wydatków na zakup okularów korekcyjnych oraz okularów przeciwsłonecznych wyposażonych w soczewki korekcyjne, jest ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Tym samym, wydatki poniesione na zakup okularów korekcyjnych do pracy przy komputerze oraz okularów przeciwsłonecznych wyposażonych w soczewki korekcyjne nie mogą zostać zakwalifikowane przez Pana jako koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowanie: wydatki poniesione przez Pana na zakup okularów korekcyjnych do pracy przy komputerze oraz okularów przeciwsłonecznych wyposażonych w soczewki korekcyjne, udokumentowane fakturami wystawionymi na prowadzoną działalność gospodarczą nie mogą zostać zaliczone przez Pana do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zakup okularów korekcyjnych do pracy przy komputerze oraz okularów przeciwsłonecznych wyposażonych w soczewki korekcyjne jest wydatkiem o charakterze osobistym i brak jest związku przyczynowo-skutkowego z przychodami osiąganymi z Pana działalności gospodarczej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.