Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.697.2025.1.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym.

Wnioskodawca jest udziałowcem spółki A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: A sp. z o.o. lub spółka A), tj. posiada (…) udziałów tej spółki, co daje mu udział w kapitale wynoszący blisko (…)%. Wnioskodawca pełni funkcję Prezesa Zarządu spółki A.

Wnioskodawca jest udziałowcem spółki B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: B sp. z o.o. lub spółka B), tj. posiada (…) udziałów tej spółki, co daje mu udział w kapitale wynoszący (…)%. Wnioskodawca pełni funkcję Wiceprezesa Zarządu spółki B.

Do (…) listopada 2024 r. Wnioskodawca był wspólnikiem spółki C SPÓŁKA JAWNA (dalej: C spółka jawna lub Spółka jawna). Wnioskodawca był jednym z dwóch wspólników, posiadającym (…) udziału w zysku Spółki jawnej. Spółka jawna nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Wnioskodawca objął udziały w spółkach A i B w związku z rozwiązaniem spółki C SPÓŁKA JAWNA (dalej: C spółka jawna lub Spółka jawna), w której Wnioskodawca był jednym z dwóch wspólników posiadającym (…)% udziału w zysku, a która do dnia jej rozwiązania była udziałowcem spółek A i B. C spółka jawna nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

W dniu (…) sierpnia 2024 r. wspólnicy C spółka jawna podjęli uchwałę w sprawie rozwiązania tej spółki i sposobu zakończenia jej działalności. Wspólnicy postanowili, że:

-     spółka zostanie rozwiązana i zakończy działalność bez przeprowadzania likwidacji,

-     każdemu ze wspólników przypadnie połowa udziałów posiadanych przez spółkę w spółce A, tj. po (…) udziałów,

-     każdemu ze wspólników przypadnie połowa udziałów posiadanych przez spółkę w spółce B, tj. po (…) udziałów (udziały w tej spółce nie są przedmiotem niniejszego wniosku, gdyż nie jest planowane ich umorzenie),

-     wykonanie uchwały w zakresie przeniesienia własności w/w udziałów na wspólników nastąpi w odrębnej umowie sporządzonej z podpisami notarialnie poświadczonymi,

-     środki pieniężne pozostałe w spółce w kwocie (…) zł, zostaną podzielone pomiędzy wspólników w taki sposób, że AA otrzyma kwotę (…) zł, a BB – kwotę (…) zł.

W dniu (…) sierpnia 2024 r., w wykonaniu ww. uchwały, zostały zawarte pomiędzy C spółka jawna i wspólnikami umowy przeniesienia własności udziałów w spółkach A i B na wspólników, w formie z podpisami notarialnie poświadczonymi. W ten sposób Wnioskodawca wszedł w posiadanie udziałów w spółce A w ilości (…) sztuk, co daje mu udział w kapitale tej spółki wynoszący blisko (…)% oraz wszedł w posiadanie udziałów w spółce B w ilości (…) sztuk, co daje mu (łącznie z (…) udziałami posiadanymi wcześniej) udział w kapitale tej spółki wynoszący (…)%.

W dniu (…) września 2024 r. wspólnicy C spółka jawna podjęli uchwałę w sprawie złożenia wniosku o wykreślenie spółki z Krajowego Rejestru Sądowego. C spółka jawna została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego w dniu (…) listopada 2024. Spółka jawna nie była podatnikiem podatku CIT, gdyż jej wspólnikami były wyłącznie osoby fizyczne (na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 1a ustawy CIT).

Dochody uzyskiwane przez Spółkę jawną były alokowane do jej wspólników. Dochody Wnioskodawcy ze spółki jawnej były opodatkowane podatkiem PIT wg stawki liniowej 19% (na podstawie art. 5b ust. 2, art. 8 ust. 1-2 i art. 30c ustawy pdof).

C spółka jawna objęła udziały w spółkach A i B w dniu 1 marca 2024 r. w drodze wniesienia do tych spółek aportów w formie dwóch zorganizowanych części przedsiębiorstwa (w rozumieniu zarówno przepisów Kodeksu Cywilnego, jak i przepisów ustaw podatkowych). I tak, Zakład działalności X został przeniesiony na spółkę A, w zamian za który C spółka jawna objęła (…) udziały w spółce A, a Zakład Y został przeniesiony na spółkę B, w zamian za który C spółka jawna objęła (…) udziałów w spółce B. Działalność obu zakładów jest obecnie kontynuowana w spółkach otrzymujących aport.

Zorganizowane części przedsiębiorstwa będące przedmiotem aportów (dalej Aporty ZCP) obejmowały:

a)  aktywa trwałe, w tym środki transportu;

b)  nieruchomości (w przypadku Zakładu działalności X);

c)  zapasy;

d)  aktywa obrotowe, w tym należności (inne niż Zapasy);

e)  wyposażenie Zakładu;

f)   prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę z pracownikami Zakładu;

g)  prawa i obowiązki wynikające z umów z kontrahentami, w tym umowy kredytowe;

h)  środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych przyporządkowanych do Zakładu;

i)    licencje do korzystania z oprogramowania obsługującego systemy, urządzenia lub komputery związane z działalnością;

j)    dane, bazy danych i informacje, tajemnice przedsiębiorstwa, informacje organizacyjne i handlowe, prawa do informacji o klientach oraz know-how, niezależnie od formy ich utrwalenia;

k)  wszelkie księgi i dokumenty związane z działalnością Zakładu, w szczególności dotyczące sprzedaży, zapisy księgowe, dane finansowe, w tym dane przechowywane w systemie księgowym oraz w innej formie elektronicznej;

l)    zobowiązania związane z działalnością Zakładu, stanowiące składniki pasywów według ewidencji księgowej C spółka jawna według stanu na dzień wniesienia aportu (przejęte z zachowaniem wymogów zawartych w art. 519 § 2 ustawy Kodeks cywilny).

Opisane powyżej działania reorganizacyjne były związane z procesem uporządkowania struktury właścicielskiej grupy A, która działa nieprzerwanie od ponad 30 lat.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest możliwość zaliczenia przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów (w części przypadającej na niego) kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodem, zaksięgowanych w księgach C spółka jawna, które na dzień wniesienia Aportów ZCP nie były zapłacone, w związku z czym w bilansie spółki jawnej sporządzonym na ten dzień zostały wykazane jako Zobowiązania będące częścią pasywów.

Zobowiązania te zostały w całości spłacone przez spółki otrzymujące aporty (dalej: Spółki przyjmujące aporty).

Jak zostało wspomniane powyżej, Spółki przyjmujące aporty przejęły zobowiązania związane z działalnością danego ZCP, stanowiące składniki pasywów według ewidencji księgowej spółki wnoszącej, z zachowaniem wymogów zawartych w art. 519 § 2 ustawy Kodeks cywilny.

Zobowiązania te dotyczyły niezapłaconych na dzień wniesienia aportów kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodem, w skład których wchodziły koszty usług telekomunikacyjnych, internetowych, pocztowych, monitoringu, usługi informatyczne, prawne, doradcze, usługi BHP, ochrony środowiska, opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, wywóz nieczystości. Faktury za te usługi wpłynęły do Spółki wnoszącej (C spółka jawna) i zostały zaksięgowane w ewidencji rachunkowej tej spółki przed wniesieniem Aportów ZCP. Koszty te nie obejmują kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy pdof. Dalej koszty te będą określane jako Koszty dotyczące przejętych zobowiązań.

Wartość Kosztów dotyczących przejętych zobowiązań, w części przypadającej na Wnioskodawcę (50%), została wyłączona przez Wnioskodawcę z kosztów uzyskania przychodów w rozliczeniu PIT-36L za rok 2024. Wnioskodawca wychodził bowiem z założenia, że koszty te powinny rozpoznać jako koszty uzyskania przychodów Spółki przyjmujące aporty, które zapłaciły te zobowiązania (poniosły wydatek na ich spłatę).

Spółki przyjmujące aporty (spółki A i B) z ostrożności wyłączyły wartość Kosztów dotyczących przejętych zobowiązań ze swoich kosztów uzyskania przychodów w deklaracjach CIT-8 za 2024 r. nie będąc pewne, czy mają prawo zaliczyć te wydatki do swoich k.u.p. Następnie, chcąc uzyskać pewność odnośnie prawidłowego sposobu postępowania, spółki A i B wystąpiły z wnioskami o interpretacje podatkowe w tej sprawie. Dyrektor KIS wydał dla obu spółek indywidualne interpretacje podatkowe, w których uznał stanowisko spółek za nieprawidłowe odnośnie możliwości zaliczenia przez nie do kosztów uzyskania przychodów Kosztów dotyczących przejętych zobowiązań (stanowisko dotyczące pytania 3). Obie interpretacje Dyrektora KIS zostały w tym zakresie zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

W związku z opisanym powyżej stanem faktycznym, chcąc uniknąć sytuacji, że wskazane koszty przepadną jako koszty uzyskania przychodów, Wnioskodawca występuje z niniejszym wnioskiem o indywidualną interpretację podatkową, chcąc upewnić się, że jemu przysługuje prawo do zaliczenia tych kosztów do kosztów uzyskania przychodów w rozliczeniu PIT-36L za rok 2024 (co zostałoby rozliczone na zasadzie korekty złożonego zeznania podatkowego).

W przypadku uznania przez Dyrektora KIS stanowiska Wnioskodawcy zaprezentowanego w niniejszym wniosku za prawidłowe, tj. w przypadku potwierdzenia, że Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia opisanych wyżej kosztów do kosztów uzyskania przychodów, spółki A i B wycofają złożone do WSA w Poznaniu skargi w zakresie możliwości zaliczenia do k.u.p. opisanych powyżej kosztów. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca i jego wspólnik (który złożył osobny wniosek o interpretację) oraz Spółki przyjmujące aporty stoją na stanowisku, że nie jest akceptowalna zarówno sytuacja, kiedy żadna ze stron transakcji aportowej w formie ZCP (strona w rozumieniu podatnika rozliczającego transakcję) nie zaliczy Kosztów dotyczących przejętych zobowiązań do kosztów uzyskania przychodów, jak i sytuacja, w której obie strony transakcji zaliczyłyby te koszty do swoich k.u.p., co mogłoby mieć miejsce w przypadku uznania za prawidłowe stanowiska Wnioskodawcy zawartego w niniejszym wniosku i równocześnie uzyskania przez Spółki przyjmujące aporty korzystnych rozstrzygnięć przed sądami administracyjnymi; jest oczywiste, że tylko jedna strona transakcji aportowej powinna rozpoznać Koszty dotyczące przejętych zobowiązań jako koszty uzyskania przychodów, a jednoznacznego rozstrzygnięcia wymaga, która to powinna być strona.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ma on prawo zaliczyć do swoich kosztów uzyskania przychodów (w części, która na niego przypada) Koszty dotyczące przejętych zobowiązań, które Spółki przyjmujące aporty przejęły w ramach transakcji Aportów ZCP?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy ma on prawo zaliczyć do swoich kosztów uzyskania przychodów (w części, która na niego przypada) koszty dotyczące przejętych zobowiązań, które Spółki przyjmujące aporty przejęły w ramach transakcji Aportów ZCP.

Definicja kosztu uzyskania przychodu zawarta jest w art. 22 ust. 1 ustawy pdof. Zgodnie z tym przepisem kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Art. 23 ustawy pdof zawiera katalog kosztów, które nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W świetle przepisu art. 22 ust. 1 ustawy pdof Wnioskodawca jest uprawiony do rozpoznania kosztów dotyczących przejętych zobowiązań jako kosztów uzyskania przychodów, gdyż koszty te zostały poniesione w celu osiągnięcia przez niego przychodów. Zarówno przychody, jak i koszty są alokowane do Wnioskodawcy, w przypadającej na niego części ((…)%), na podstawie art. 8 ust. 1-2 ustawy pdof.

Równocześnie koszty dotyczące przejętych zobowiązań nie występują w art. 23 ustawy pdof wśród kosztów niemogących stanowić kosztów uzyskania przychodów.

W związku z przedstawionym powyżej uzasadnieniem, zaprezentowane na wstępie stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:

Art. 22 § 1 Kodeksu spółek handlowych wskazuje, że:

W myśl art. 51 § 1 Kodeksu spółek handlowych:

Zgodnie z art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych:

W myśl art. 28 Kodeksu spółek handlowych:

Stosownie do art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Natomiast w myśl art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody spółek niebędących osobami prawnymi nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników takiej spółki. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce niebędącej podatnikiem podatku dochodowego uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.

W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas, gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Wskazuję również, że sam fakt nieobjęcia ustawowym wykazem wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest wystarczający do podatkowej kwalifikacji kosztów. Brak takiego wydatku w katalogu kosztów negatywnych nie skutkuje automatycznym przyjęciem, że stanowi on koszt podatkowy.

Z opisu sprawy wynika, że do (…) listopada 2024 r. był Pan wspólnikiem Spółki jawnej (dalej: Spółka). Pana dochody ze Spółki były opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych wg stawki liniowej 19%. Spółka nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W marcu 2024 r. Spółka objęła udziały w dwóch spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółki przyjmujące aporty) w drodze wniesienia do tych spółek aportów w formie dwóch zorganizowanych części przedsiębiorstwa (w rozumieniu zarówno przepisów Kodeksu Cywilnego, jak i przepisów ustaw podatkowych). W związku z tymi aportami Zakład działalności X został przeniesiony na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością A, w zamian za co Spółka objęła udziały w tej spółce. Natomiast zakład Y został przeniesiony na spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością B, w zamian za co Spółka objęła udziały w tej spółce. Działalność obu zakładów jest obecnie kontynuowana w spółkach otrzymujących aport. Spółki przyjmujące aporty przejęły zobowiązania związane z działalnością danego ZCP, stanowiące składniki pasywów według ewidencji księgowej Spółki. Zobowiązania te dotyczyły niezapłaconych na dzień wniesienia aportów kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodem, w skład których wchodziły koszty usług telekomunikacyjnych, internetowych, pocztowych, monitoringu, usługi informatyczne, prawne, doradcze, usługi BHP, ochrony środowiska, opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, wywóz nieczystości (dalej: koszty dotyczące przejętych zobowiązań). Faktury za te usługi wpłynęły do Spółki i zostały zaksięgowane w ewidencji rachunkowej tej Spółki przed wniesieniem aportów ZCP. Koszty te nie obejmują kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spółki przyjmujące aporty zapłaciły za te zobowiązania.

Pana wątpliwość dotyczy kwestii czy miał Pan prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, proporcjonalnie do posiadanych udziałów w Spółce, kosztów dotyczących przejętych zobowiązań, które Spółki przyjmujące aporty przejęły w ramach transakcji aportów zorganizowanych części przedsiębiorstwa.

Na podstawie przedstawionego opisu sprawy i powołanych wyżej przepisów prawnych wskazuję, że Pan jako wspólnik Spółki wnoszącej aportem dwie zorganizowane części przedsiębiorstwa do Spółek przyjmujących aporty nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami, zaksięgowanych w księgach Spółki, które na dzień wniesienia aportów nie były zapłacone, ponieważ faktycznie zostały poniesione (zapłacone) przez Spółki przyjmujące aporty.

Do zakwalifikowania wydatku jako koszt uzyskania przychodów niezbędne jest spełnienie warunków określonych w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast pod pojęciem kosztu, w rozumieniu art. 22 ust. 1 tej ustawy, należy rozumieć określone uszczuplenia majątku podatnika. Samo otrzymanie faktury nie determinuje powstania kosztu wynikającego z tej faktury. Pan – jako wspólnik Spółki wnoszącej aporty – nie poniósł kosztów wynikających z faktur, które wpłynęły do Spółki. Tym samym, nie zostały spełnione warunki umożliwiające zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

Podsumowanie: nie może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów Spółki kosztów dotyczących przejętych zobowiązań, które Spółki przyjmujące aporty przejęły w ramach transakcji aportów zorganizowanych części przedsiębiorstwa.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.