Wnioskodawcą jest osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Polsce, która prowadzi cztery odrębne formy działalności gospodarczej: jednoosobową działalność gospodarczą, gospodarstwo rolne z działami specjalnymi produkcji rolnej oraz dwie spółki cywilne (jedna prowadząca działalność gospodarczą, druga prowadząca działy specjalne produkcji rolnej). Wszystkie formy są zarejestrowane jako podatnicy VAT i stosują różne…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 26 stycznia 2026 r. (wpływ 2 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Zainteresowany (…) jest osobą fizyczną, która ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz podlega obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o PIT. Wnioskodawca – pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej. Zainteresowany jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, dalej jako: „ustawa o VAT”).
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w czterech odrębnych formach organizacyjnych: jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, jako właściciel gospodarstwa rolnego oraz jako wspólnik dwóch spółek cywilnych.
Jednoosobowa działalność gospodarcza prowadzona pod nazwą "A", podobnie jak pozostałe działalności gospodarcze, posiada swoją siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Działa od ponad (…) lat pod numerem (…). Przeważającym przedmiotem działalności jest (…). Firma "A" rozlicza się w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów i jest VAT-owcem.
Wnioskodawca prowadzi również gospodarstwo rolne, w ramach którego funkcjonują działy specjalne produkcji rolnej. "Gospodarstwo Rolne B" działa pod tym samym numerem NIP co "A" jednakże są to dwa odrębne źródła przychodów. Prowadzone przez Wnioskodawcę działy specjalne produkcji rolnej obejmują uprawę (…), w ogrzewanych szklarniach i tunelach foliowych. Gospodarstwo rolne w ramach działów specjalnych produkcji rolnej rozlicza się według norm szacunkowych dochodu oraz prowadzi ewidencję VAT.
Trzecia działalność to spółka cywilna prowadzona pod nazwą "C". Do jej głównych profili działalności należy sprzedaż hurtowa (…) oraz transport (…). Wnioskodawca jest tam wspólnikiem, którego udziały w spółce wynoszą 50%. Spółka ta rozlicza się w oparciu o pełne księgi rachunkowe i jest podatnikiem podatku VAT.
W (…)2025 roku została założona kolejna spółka cywilna – "D", w której Zainteresowany posiada 50% udziałów w zyskach i stratach. Spółka cywilna prowadzi działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, obejmującą uprawę (…). Spółka ta prowadzi działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, w związku z czym rozlicza się według norm szacunkowych dochodu, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dochód przypadający na każdego wspólnika ustalany jest proporcjonalnie do jego udziału w zyskach. Spółka cywilna, mimo że nie jest gospodarstwem rolnym w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, może prowadzić działy specjalne produkcji rolnej, jako forma współdziałania osób fizycznych, gdy przedmiot jej działalności mieści się w zakresie określonym w załączniku nr 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym spółka cywilna "D" w sposób zgodny z prawem prowadzi działy specjalne produkcji rolnej i rozlicza się według norm szacunkowych. Spółka ta jest VAT-owcem.
Działalność gospodarcza, działy specjalne produkcji rolnej oraz udział w spółkach cywilnych są prowadzone przez tę samą osobę fizyczną, bezpośrednio lub jako wspólnik. Na dzień (…)2025 r. przychody z jednoosobowej działalności gospodarczej osiągnęły wartość (…) zł. Przychody z gospodarstwa rolnego z działów specjalnych produkcji rolnej (…) zł. Przychody przypisywane wspólnikowi ze spółki cywilnej (…) zł.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym, gdy Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w kilku formach organizacyjnych, tj. jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą "A", jako właściciel gospodarstwa rolnego prowadzącego działy specjalne produkcji rolnej oraz jako wspólnik w dwóch spółkach cywilnych ("C" – prowadzącej działalność gospodarczą i "D" – prowadzącej działy specjalne produkcji rolnej) – zasadne jest uznanie, że przychody z tych działalności nie powinny być sumowane, a każda z nich stanowi odrębny podmiot ewidencyjny oceniany samodzielnie pod kątem obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem osoby zainteresowanej przychody uzyskiwane z wyżej wymienionych form prowadzonych działalności gospodarczych nie powinny być sumowane przy ustalaniu obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, do którego zobowiązuje limit przychodów określony w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, gdyż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w czterech odrębnych formach organizacyjnych.
Zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych powstaje u osób fizycznych oraz spółek cywilnych, jawnych i partnerskich osób fizycznych, jeżeli w poprzednim roku podatkowym ich przychody określone zgodnie z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osiągnęły co najmniej równowartość kwoty granicznej wyrażonej w przepisach ustawy o rachunkowości.
W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychody pochodzące z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychody z działów specjalnych produkcji rolnej prowadzone przez tę samą osobę należy traktować odrębnie. Ustawodawca wyraźnie rozróżnia te dwa źródła przychodów, co oznacza, że stanowią one odrębne kategorie podatkowe, podlegające odmiennym zasadom opodatkowania i ewidencji księgowej.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez pozarolniczą działalność gospodarczą rozumie się działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działy specjalne produkcji rolnej obejmują m.in.: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowlę dżdżownic, hodowlę entomofagów, hodowlę jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowlę i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
Wykaz tych działów został szczegółowo określony w załączniku nr 2 do ustawy. Działy specjalne produkcji rolnej są zatem szczególną formą działalności rolniczej, która ze względu na swoją skalę, intensywność lub charakter technologiczny została wyłączona z ogólnego pojęcia rolnictwa i objęta odrębnym reżimem podatkowym. Dochód z działów specjalnych może być ustalany według norm szacunkowych dochodu z określonej jednostki produkcji lub na podstawie rzeczywistej ewidencji księgowej, jeżeli podatnik złoży stosowne oświadczenie.
Z powyższego wynika, że nie należy sumować przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz działów specjalnych produkcji rolnej, a obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych powstaje jedynie w odniesieniu do tego źródła przychodów, które osobno przekroczyło ustawowy próg. Sam fakt posługiwania się jednym numerem identyfikacji podatkowej (NIP) nie tworzy nowego podmiotu gospodarczego, lecz wynika z zasad identyfikacji podatników i stanowi, że osoba fizyczna występuje w obrocie gospodarczym jako jeden podatnik w różnych zakresach swojej aktywności.
Jednoosobowa działalność gospodarcza oraz spółka "C" generują przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10. ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT), natomiast gospodarstwo rolne i spółka "D" uzyskują przychody z działów specjalnych produkcji rolnej (art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT). Wnioskodawca w spółkach cywilnych posiada po 50% udziałów. Każda ze spółek cywilnych stanowi odrębny podmiot ewidencyjny, a ich przychody pochodzą z różnych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu uczestnictwa w spółce cywilnej "C" nie powinny być łączone z przychodami uzyskiwanymi z tytułu uczestnictwa w spółce cywilnej "D", ponieważ spółki te generują przychody z różnych źródeł (odpowiednio z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z działów specjalnych produkcji rolnej).
Zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych powstaje w odniesieniu do konkretnego podmiotu prowadzącego działalność, którego przychody przekroczyły określony w euro limit, a nie w stosunku do osoby fizycznej jako całości. Ustawa ta nie przewiduje obowiązku sumowania przychodów pochodzących z różnych źródeł przychodów ani z różnych form prowadzenia działalności. Zainteresowany powołuje się przy tym na wcześniejsze stanowisko Krajowej Informacji Skarbowej, zgodnie z którym „w przypadku przekroczenia w danym roku podatkowym limitu przychodów 2.500.000 euro wyłącznie w zakresie np. przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, na gruncie ustawy o PIT powstanie obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych jedynie w odniesieniu do tego źródła przychodów (przychody z działalności gospodarczej nie będą mieć wpływu na ten limit)”.
Stanowisko Zainteresowanego potwierdza m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 14 grudnia 2017 r. sygn. akt: I SA/Go 421/17, w którym Sąd wskazał, że: „Wskazany w art. 15 ust. 2 u.p.d.o.f. obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych odnieść należy wyłącznie do podatników uzyskujących przychód z działów specjalnych produkcji rolnej a przywołanie ustawy o rachunkowości dotyczy jedynie określenia limitu wielkości przychodów, zobowiązującego tych podatników do prowadzenia ksiąg. Decydujące znaczenie przy ustalaniu przedmiotowego limitu ma forma prawna działania danego podmiotu”.
Podsumowując, przekroczenie progu przychodów 2 500 000 euro w ramach jednego źródła (na przykład dla działów specjalnych produkcji rolnej ) nie skutkuje automatycznie powstaniem obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych dla drugiego źródła, jeśli to drugie źródło samodzielnie nie przekroczyło ustawowego limitu. W konsekwencji, każda z prowadzonych przez Zainteresowanego działalności powinna być oceniana odrębnie pod względem obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, a przychody z różnych źródeł nie powinny być sumowane dla celów ustalenia tego obowiązku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Źródłami przychodów są:
– pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
– działy specjalne produkcji rolnej (pkt 4).
W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 , uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Stosownie natomiast do art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin ,,in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
Stosownie do regulacji art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14 , jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.
Regulacja art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa, że:
W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14 . W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.
Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
U podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.
Zasady ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej określa przepis art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
Dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15 , ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.
W myśl powołanych przepisów dochód z działów specjalnych produkcji rolnej może być ustalony w dwojaki sposób:
· przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, wyszczególnionych w załączniku nr 2 ustawy,
· na podstawie prowadzonych przez podatnika ksiąg podatkowych.
W odniesieniu do źródeł przychodów, jakimi są działalność gospodarcza oraz działy specjalne produkcji rolnej, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie rozstrzyga o obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, a jedynie określa konsekwencje dla opodatkowania tych źródeł przychodów w przypadku, gdy obowiązek ten wynika z odrębnych przepisów.
Zgodnie z art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.
W myśl art. 24a ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoba fizyczna, spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub spółka partnerska może prowadzić księgi rachunkowe również od początku następnego roku podatkowego, jeżeli przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości. W tym przypadku podatnik informuje o prowadzeniu ksiąg rachunkowych w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub ust. 1a pkt 2, składanym za rok podatkowy, w którym były prowadzone. Jeżeli księgi prowadziła spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub spółka partnerska, informację składają wszyscy wspólnicy.
Limit kwotowy wskazany w art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zobowiązujący podatnika do zaprowadzenia ksiąg rachunkowych precyzuje art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120). Stanowi on, że:
Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro.
Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości:
Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki partnerskie oraz przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw mogą stosować zasady rachunkowości określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro. W tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym. Osoby fizyczne lub wspólnicy spółek cywilnych osób fizycznych mogą złożyć zawiadomienie na podstawie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2022 r. poz. 541).
Przy czym stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o rachunkowości:
Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przelicza się na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok obrotowy.
Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca odrębnie określił obowiązki w zakresie ewidencjonowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej od przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Jednocześnie przepisy w żadnym miejscu nie wskazują na obowiązek łączenia przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej z przychodami z działalności gospodarczej. Zatem do wyliczenia limitu przychodów określonego w ustawie o rachunkowości zobowiązującego podatnika do prowadzenia ksiąg rachunkowych nie należy przyjmować łącznej kwoty przychodów uzyskiwanych przez podatnika z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej oraz pozarolniczej działalności gospodarczej.
W konsekwencji, limit przychodów netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy wynoszący równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro należy liczyć oddzielnie dla przychodów z działalności rolniczej – działów specjalnych produkcji rolnej oraz oddzielnie dla przychodów z działalności gospodarczej.
Z wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w czterech odrębnych formach organizacyjnych: jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, jako właściciel gospodarstwa rolnego oraz jako wspólnik dwóch spółek cywilnych. Jednoosobowa działalność gospodarcza jest rozliczana w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów. Prowadzone przez Pana gospodarstwo rolne, w ramach którego funkcjonują działy specjalne produkcji rolnej, rozliczane jest według norm szacunkowych dochodu. Trzecia działalność to spółka cywilna, która jest rozliczana się w oparciu o pełne księgi rachunkowe. Natomiast w (…)2025 roku została założona kolejna spółka cywilna, która prowadzi działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej i jest rozliczana według norm szacunkowych dochodu, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z tym powziął Pan wątpliwość, czy każda z prowadzonych form działalności stanowi odrębny podmiot ewidencyjny oceniany samodzielnie pod kątem obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Na podstawie przywołanych przepisów nie mogę podzielić Pana stanowiska, że przychody uzyskiwane ze wskazanych we wniosku form prowadzonych działalności gospodarczych nie powinny być sumowane przy ustalaniu obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, do którego zobowiązuje limit przychodów określony w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, gdyż prowadzi Pan działalność gospodarczą w czterech odrębnych formach organizacyjnych.
Powinien Pan bowiem ustalić limit z uwzględnieniem źródeł uzyskiwanych przychodów – a więc odrębnie dla przychodów ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza (generowanych przez jednoosobową działalność gospodarczą i spółkę cywilną rozliczającą się w oparciu o pełne księgi rachunkowe) i odrębnie dla przychodów ze źródła działy specjalne produkcji rolnej (generowanych przez gospodarstwo rolne i spółkę cywilną, prowadzącą działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej), a nie odrębnie dla form prowadzonych działalności gospodarczych.
Podsumowanie: do limitu obligującego do założenia ksiąg rachunkowych powinien Pan sumować oddzielnie przychody uzyskiwane z działalności gospodarczej i odrębnie z działów specjalnych produkcji rolnej, a więc ustalać ten limit w odniesieniu do poszczególnych źródeł przychodów, a nie form prowadzonej działalności.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo