Podatnik jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, opodatkowaną podatkiem liniowym. Planuje on nabyć kamper o dopuszczalnej masie całkowitej 4,5 tony w ramach umowy leasingu operacyjnego i wykorzystywać go wyłącznie jako mobilne biuro w działalności gospodarczej, do celów takich jak spotkania z klientami czy praca zdalna. Pojazd nie będzie używany do celów prywatnych, a wszystkie wydatki…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 7 stycznia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Podatnik (Wnioskodawca) jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Wnioskodawca jest opodatkowany podatkiem liniowym zgodnie z art. 30c ustawy o PIT.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca planuje nabyć pojazd typu kamper w ramach umowy leasingu operacyjnego. Zgodnie z danymi technicznymi pojazdu, dopuszczalna masa całkowita (DMC) wynosi 4,5 tony, a zatem przekracza próg 3,5 tony. Kamper będzie wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej jako mobilne biuro, w szczególności do prowadzenia spotkań z klientami, wykonywania pracy zdalnej oraz realizacji obowiązków zawodowych poza siedzibą firmy. Pojazd nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych.
Wnioskodawca planuje odliczać podatek VAT od wpłaty wstępnej, rat leasingowych oraz wykupu końcowego, bieżących kosztów eksploatacyjnych (mianowicie zakupu paliwa, części, napraw, ubezpieczenia itp.) w pełnej wysokości, a także zaliczać te wydatki do kosztów uzyskania przychodów w rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych.
Uzupełnienie wniosku
Czy będą istnieć okoliczności obiektywne potwierdzające brak możliwości (wykluczenie) wykorzystania samochodu typu kamper od momentu jego nabycia do innych czynności niezwiązanych z działalnością gospodarczą? Jeżeli tak, proszę wskazać te okoliczności (np. prowadzenie EPP)?
Tak. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym będą istnieć obiektywne okoliczności potwierdzające wykluczenie wykorzystywania kampera do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
Kamper od momentu jego nabycia będzie wykorzystywany wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako mobilne biuro, służące do spotkań z klientami oraz wykonywania pracy w trakcie wyjazdów służbowych. Pojazd będzie przechowywany w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy, ewentualnie na parkingu firmowym, w bazie, hali lub na placu wykorzystywanym do celów działalności.
Charakter i sposób wykorzystywania pojazdu, jak również jego funkcjonalne przeznaczenie jako mobilnego biura, wykluczają jego użycie do celów prywatnych. Kamper nie będzie wykorzystywany do celów rekreacyjnych, wypoczynkowych ani osobistych Wnioskodawcy.
Czy sposób wykorzystania przez Pana kampera, zwłaszcza w ustalonych przez Pana zasadach jego używania, będzie wykluczał jego użycie do celów prywatnych oraz użytku prywatnego i będzie to potwierdzone prowadzoną przez Pana dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu?
Tak. Sposób wykorzystywania kampera będzie w pełni wykluczał jego użycie do celów prywatnych.
Kamper będzie wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej – jako mobilne biuro – w szczególności do spotkań z klientami oraz wykonywania pracy w trakcie wyjazdów służbowych. Pojazd będzie wyposażony w elementy umożliwiające wykonywanie pracy biurowej, co determinuje jego wyłącznie gospodarczy charakter.
Dodatkowo, w celu jednoznacznego potwierdzenia wykorzystywania pojazdu wyłącznie w działalności gospodarczej, Wnioskodawca będzie prowadził ewidencję przebiegu pojazdu (tzw. kilometrówkę), obejmującą przejazdy związane z wykonywaniem czynności służbowych. Ewidencja ta będzie dokumentować m.in. trasy przejazdów, cele wyjazdów oraz ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Czy zakupiony przez Pana kamper będzie stanowić środek trwały w Pana działalności oraz zostanie wpisany do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?
Nie. Kamper będzie wykorzystywany na podstawie umowy leasingu operacyjnego, wobec czego w okresie trwania leasingu nie będzie stanowił środka trwałego Wnioskodawcy i nie zostanie ujęty w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Po ewentualnym wykupie końcowym pojazdu, kamper zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy, o ile spełnione zostaną przesłanki wynikające z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Czy faktury dokumentujące wydatki będące przedmiotem Pana wniosku wystawiane będą na Pana, jako prowadzącego działalność gospodarczą?
Tak. Wszystkie faktury dokumentujące wydatki objęte wnioskiem, w szczególności dotyczące:
· opłaty wstępnej z tytułu leasingu operacyjnego,
· rat leasingowych,
· wykupu końcowego,
· bieżących kosztów eksploatacyjnych (paliwo, części, naprawy),
· kosztów ubezpieczenia,
będą wystawiane na Wnioskodawcę jako osobę prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, z podaniem danych firmowych oraz numeru NIP.
Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca, opodatkowany podatkiem liniowym, ma prawo do zaliczenia w całości do kosztów uzyskania przychodów: wpłaty wstępnej, miesięcznych rat leasingowych, wydatku z tytułu wykupu końcowego kampera, bieżących kosztów eksploatacyjnych (mianowicie zakupu paliwa, części, napraw, ubezpieczenia itp.), który jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej jako mobilne biuro?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje mu prawo do zaliczenia w całości do kosztów uzyskania przychodów: wpłaty wstępnej, miesięcznych rat leasingowych, wydatku z tytułu wykupu końcowego, bieżących kosztów eksploatacyjnych (mianowicie zakupu paliwa, części, napraw, ubezpieczenia itp.) – dotyczących leasingu operacyjnego kampera o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, wykorzystywanego wyłącznie do celów działalności gospodarczej jako mobilne biuro.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 tej ustawy.
Jednocześnie art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT wprowadza ograniczenie dotyczące zaliczania do kosztów uzyskania przychodów opłat leasingowych, wpłat wstępnych i wykupu końcowego samochodów osobowych.
Zgodnie jednak z art. 5a pkt 19a ustawy o PIT przez samochód osobowy rozumie się pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Oznacza to, że pojazdy cięższe – takie jak kamper o DMC 4,5 tony – nie są uznawane za samochody osobowe w rozumieniu ustawy. Ograniczenie polegające na limicie 150 000 zł wartości pojazdu (w przypadku leasingu, najmu, dzierżawy) odnosi się wyłącznie do samochodów osobowych. Kamper o DMC powyżej 3,5 tony nie mieści się w tej kategorii, wobec czego przepisy te nie mają zastosowania.
Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 19 maja 2023 r. (sygn. 0115-KDIT3.4011.186.2023.2.JS): „Kluczowe jest ustalenie, czy wykorzystywany w działalności pojazd jest samochodem osobowym, czy też innym niż osobowy. Zgodnie z art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, samochodem osobowym jest pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony”. W konsekwencji, dla pojazdu o DMC przekraczającej 3,5 tony brak jest podstaw do stosowania limitów wynikających z art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT. W przypadku pojazdów innych niż samochody osobowe, podatnik ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów całość wydatków leasingowych – bez ograniczeń kwotowych.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 7 kwietnia 2022 r. (sygn. 0115-KDIT3.4011.66.2022.1.AW), w której organ wyraźnie wskazał, że ograniczenia przewidziane w art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o PIT odnoszą się wyłącznie do samochodów osobowych. Analogiczne stanowisko potwierdził również Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 8 maja 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.671.2024.4.MAP), wskazując, że w przypadku wykorzystywania pojazdu wyłącznie w działalności gospodarczej podatnik może zaliczać w pełnej wysokości do kosztów uzyskania przychodów wszelkie wydatki eksploatacyjne i leasingowe. Warunkiem uznania wydatków za koszt uzyskania przychodu jest, by były one należycie udokumentowane oraz pozostawały w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Jak wskazał Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 28 grudnia 2021 r. (sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1088.2021.4.JM): „Podatnik ma możliwość odliczenia 100% wydatków związanych z samochodem do kosztów uzyskania przychodów w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej”.
Wnioskodawca wskazuje, że kamper będzie wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej – jako mobilne biuro – i nie będzie używany do celów prywatnych. Wydatki z tytułu leasingu, wpłaty wstępnej oraz wykupu będą udokumentowane fakturami wystawionymi na Wnioskodawcę, a ich związek z działalnością gospodarczą będzie bezpośredni.
W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym: kamper o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony nie stanowi samochodu osobowego w rozumieniu ustawy o PIT, w związku z tym nie mają zastosowania ograniczenia z art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy, a wydatki ponoszone w związku z leasingiem (wpłata wstępna, raty, wykup końcowy) mogą zostać zaliczone w całości do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem należytego udokumentowania i faktycznego wykorzystywania pojazdu wyłącznie do celów działalności gospodarczej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
Podkreślam przy tym, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.
Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie, wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodów. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków należy wziąć pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodów.
Zasady opodatkowania stron leasingu reguluje rozdział 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu – rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów.
Jak stanowi art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli:
1) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości;
2) umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony;
3) suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.
Z powyższego przepisu wynika zatem, że – co do zasady – jeżeli umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki, to wówczas ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego – prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą) w związku z tą umową wydatki w podstawowym okresie, z tytułu używania przedmiotu leasingu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania, stanowiącego własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, samochodu osobowego niebędącego składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, oraz składek na ubezpieczenie takiego samochodu; te wydatki i składki w wysokości 20% stanowią jednak koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że samochód ten jest wykorzystywany również do celów związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
W myśl art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego, innego niż określony w pkt 46, na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, innego niż określony w pkt 46, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.
Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 , umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota, o której mowa w pkt 4 odpowiednio w lit. b lub c, pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.
Z kolei stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 4 lit. b i c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o , w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej kwotę:
b) 150 000 zł – jeśli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, wynosi mniej niż 50 g na kilometr,
c) 100 000 zł – jeśli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, jest równa lub wyższa niż 50 g na kilometr.
W myśl art. 23 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Poniesione wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 46 i 46a, oraz kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 47a, obejmują także podatek od towarów i usług, który zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego, oraz naliczony podatek od towarów i usług, w tej części, w jakiej zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 23 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku samochodu osobowego oddanego do używania na podstawie umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, ograniczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 47a, stosuje się do tej części opłaty, która stanowi spłatę wartości samochodu osobowego.
W Pana sprawie kluczowe jest ustalenie, czy wykorzystywany w Pana w działalności pojazd jest samochodem osobowym, czy też innym niż osobowy.
Stosownie do art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym – oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:
a) pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
– klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
– z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,
b) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,
c) pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
– agregat elektryczny/spawalniczy,
– do prac wiertniczych,
– koparka, koparko-spycharka,
– ładowarka,
– podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
– żuraw samochodowy,
d) pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej planuje Pan nabyć pojazd typu kamper w ramach umowy leasingu operacyjnego. Zgodnie z danymi technicznymi pojazdu, dopuszczalna masa całkowita (DMC) wynosi 4,5 tony. Kamper będzie wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej jako mobilne biuro, w szczególności do prowadzenia spotkań z klientami, wykonywania pracy zdalnej oraz realizacji obowiązków zawodowych poza siedzibą firmy. Pojazd nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych – charakter i sposób wykorzystywania pojazdu, jak również jego funkcjonalne przeznaczenie jako mobilnego biura, wykluczają jego użycie do celów prywatnych. Kamper nie będzie wykorzystywany do Pana celów rekreacyjnych, wypoczynkowych ani osobistych. Będzie Pan ponosić wydatki w postaci wpłaty wstępnej, rat leasingowych oraz wykupu końcowego, a także bieżących kosztów eksploatacyjnych (mianowicie zakupu paliwa, części, napraw, ubezpieczenia itp.).
W świetle przedstawionego opisu zdarzenia oraz analizy przepisów wskazuję, że pojazd, o którym mowa we wniosku, nie jest samochodem osobowym. Jego masa całkowita przekracza bowiem 3,5 tony.
Zatem zawarcie umowy leasingu operacyjnego, której przedmiotem jest samochód inny niż osobowy, skutkuje tym, że ograniczenia wymienione w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mają zastosowania.
Wskazał Pan również, że wszystkie faktury dokumentujące wydatki objęte wnioskiem, w szczególności dotyczące: opłaty wstępnej z tytułu leasingu operacyjnego, rat leasingowych, wykupu końcowego, bieżących kosztów eksploatacyjnych (paliwo, części, naprawy), kosztów ubezpieczenia, będą wystawiane na Pana jako osobę prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, z podaniem danych firmowych oraz numeru NIP.
Wobec tego stwierdzam, że opłatę wstępną, raty leasingowe, opłatę z tytułu wykupu końcowego oraz bieżące koszty eksploatacyjne (tj. za zakup paliwa, części, naprawy, ubezpieczenia) może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w całości.
Podsumowanie: ma Pan prawo do zaliczenia w całości do kosztów uzyskania przychodów właściwie udokumentowanych: opłaty wstępnej, miesięcznych rat leasingowych, wydatku z tytułu wykupu końcowego kampera, bieżących kosztów eksploatacyjnych (zakup paliwa, części, naprawy, ubezpieczenia), dotyczących kampera, który jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej jako mobilne biuro.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo