Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.939.2025.2.MM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych odniesieniu do działalności twórczej w zakresie programów komputerowych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 23 grudnia 2025 r. (wpływ 23 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

I. (…) sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej „Spółka”) jest pracodawcą w rozumieniu art. 3 Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm.). Przedmiotem działalności Spółki jest między innymi działalność związana z produkcją artykułów piśmiennych.

II. Spółka zatrudnia pracownika, któremu w ramach określonego w umowie o pracę stanowiska powierzyła do wykonania zadania związane z zarządzaniem zakładem oraz prace twórcze (dalej „Pracownik”).

III. W ramach obowiązków Pracownik wykonuje prace twórcze, takie jak: (i) analiza procesów biznesowych pod kątem możliwej optymalizacji przy pomocy narzędzi informatycznych, (ii) projektowanie rozwiązań informatycznych, (iii) projektowanie baz danych, (iv) programowanie aplikacji komputerowych, (v) tworzenie baz danych, (vi) testowanie aplikacji komputerowych, (vii) wdrażanie aplikacji komputerowych, (viii) modyfikowanie aplikacji komputerowych i dodawanie nowych funkcjonalności do aplikacji, (ix) utrzymywanie aplikacji, w tym wykrywanie i poprawianie potencjalnych błędów w programach (dalej „zadania twórcze”).

IV. Rezultaty zadań twórczych mają oryginalny charakter, tj. zawierają obiektywnie nową wartość oraz noszą cechę indywidualności, tzn. stanowią efekt nieszablonowej, samodzielnej pracy uwieńczonej niepowtarzalnym rezultatem, który musi każdorazowo być dostosowany do potrzeb konkretnego projektu i wymagań Spółki lub zlecającego. Tym samym, rezultaty pracy Pracownika stanowią utwory w rozumieniu art. 1 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 z późn. zm.) (dalej „Ustawa”). Wskazane wyżej prace charakteryzują się wysoką niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością.

V. Utwory przygotowywane przez Pracownika w ramach zadań twórczych powstają w obszarze działalności twórczej w zakresie programów komputerowych. Intencją Spółki jest zatem potwierdzenie, czy zadania wskazane w pkt IV mieszczą się w ustawowym rozumieniu pojęcia „działalności twórczej”, wskazanej w art. 22 ust. 9b pkt 1 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.) (dalej „Ustawa o PIT”).

Spółka dąży do ustalenia, czy jako płatnik zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 Ustawy o PIT ma prawo do naliczenia kosztów uzyskania przychodu wynoszących 50% uzyskanego przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i chorobowe.

VI. Umowa o pracę Pracownika zawiera postanowienie, zgodnie z którym w ramach obowiązków pracowniczych Pracownik wykonuje na rzecz Spółki prace o charakterze twórczym, w wyniku których powstają utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 Ustawy. Zakres obowiązków Pracownika stanowi załącznik do umów o pracę i jest on podzielony na dwie części, tj. wyodrębnione zostały zadania twórcze oraz zadania, które nie mają charakteru twórczego.

VII. Umowa o pracę Pracownika zawiera postanowienia regulujące nabycie majątkowych praw autorskich przez Spółkę. Umowa o pracę przewiduje, że nabycie majątkowych praw autorskich do wszelkich utworów (w tym programów komputerowych) przez Spółkę będzie następowało na zasadach przewidzianych w art. 12 i 13 Ustawy (wtórne nabycie przez Spółę majątkowych praw autorskich do utworów). Powyższe oznacza, że Spółka nabędzie z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron (Spółki i Pracownika). Zgodnie z umową o pracę przeniesienie majątkowych praw autorskich do utworów oznaczać będzie w szczególności przeniesienie na rzecz Spółki wszystkich praw własności intelektualnej, jak również wszelkich praw, tytułów prawnych i korzyści, jakie są lub mogą, obecnie lub w przyszłości, być związane z prawami własności intelektualnej.

VIII. W umowie o pracę wprost wyłączono zastosowanie art. 74 ust. 3 Ustawy. Zgodnie z umową o pracę przyjęcie utworu przez Spółkę następować będzie w momencie ustalenia utworu, bez konieczności składania przez strony (Spółkę i Pracownika) dodatkowych oświadczeń.

IX. Umowa o pracę będzie zawierała również postanowienie pozwalające na zawarcie przez Strony odrębnego porozumienia, zgodnie z którym określone utwory wytworzone przez Pracownika nie przejdą na własność Spółki, lecz będą przedmiotem licencji. Zastosowanie tej konstrukcji będzie wymagać każdorazowo zawarcia odrębnego porozumienia między Spółką a Pracownikiem zawierającego oznaczenie utworu oraz zasady ustalania wysokości i wypłaty autorskiego honorarium licencyjnego, a także zakres i przedmiot licencji oraz miejsce przechowywania utworu objętego porozumieniem.

X. Pracownik będzie miał obowiązek rejestracji wykonywanych w danym miesiącu zadań twórczych w Ewidencji pracy twórczej. Wskazana wyżej ewidencja będzie stanowić podstawę do naliczenia honorarium autorskiego i będzie podlegała na koniec każdego miesiąca akceptacji przełożonego. Ewidencja pracy twórczej będzie zawierać w szczególność dane, takie jak: opis wykonanego przez Pracownika zadania twórczego, rodzaj powstałego utworu (np. program komputerowy), oznaczenie miejsca przechowywania utworu oraz czas wykonania konkretnego zadania twórczego przez Pracownika. Ewidencja pracy twórczej nie będzie miała zastosowania do kalkulacji autorskiego honorarium licencyjnego.

XI. Pracownik z tytułu wykonywania obowiązków pracowniczych będzie otrzymywał wynagrodzenie ukształtowane w następujący sposób:

1)  wynagrodzenie zasadnicze, z podziałem na dwie części: (a) wynagrodzenie z tytułu przeniesienia przez Pracownika na Spółkę majątkowych praw autorskich do utworów powstałych w wyniku wykonywania przez Pracownika obowiązków pracowniczych („honorarium autorskie”), stanowiące odpowiedni procent kwoty wynagrodzenia zasadniczego, ustalany na podstawie ilości godzin, podczas których Pracownik faktycznie wykonuje zadania twórcze, zgodnie z Ewidencją pracy twórczej, która stanowi załącznik do umowy o pracę oraz (a) pozostałej części wynagrodzenia zasadniczego z tytułu wykonywania przez Pracownika obowiązków pracowniczych niemających charakteru twórczego oraz pozostawania w gotowości do świadczenia pracy;

2)  autorskie honorarium licencyjne – wynagrodzenie płatne na podstawie odrębnego porozumienia, umowa o pracę Pracownika będzie określać, że strony mogą zastrzec w odrębnym porozumieniu, iż określone utwory stworzone przez Pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy nie przejdą na własność Pracodawcy, lecz będą przedmiotem licencji. Z tytułu udzielenia Spółce przez Pracownika licencji do majątkowych praw autorskich do utworów Pracownik otrzyma dodatkowe wynagrodzenie określane jako autorskie honorarium licencyjne. Szczegółowe zasady ustalania wysokości oraz zasad wypłaty autorskiego honorarium licencyjnego, a także zakresu i przedmiotu licencji będzie określać odrębne porozumienie o udzieleniu licencji. Pracownik wraz z udzieleniem licencji będzie przekazywał Spółce zestawienie wskazujące rodzaj utworu objętego licencją, jego opis oraz oznaczenie miejsca przechowywania utworu.

XII. Dodatkowo należy podkreślić, że projektowany przez Spółkę model rozliczania kosztów autorskich łączy wypłatę honorarium autorskiego z konkretnie zrealizowanym zadaniem i tym samym w przypadku, gdy Pracownik nie świadczyłby pracy w danym miesiącu (np. z powodu urlopu wypoczynkowego lub zwolnienia lekarskiego) nie będzie miał on prawa do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów.

Uzupełnienie wniosku

Czy w ramach pytania oczekują Państwo oceny, czy „rezultaty pracy pracownika” stanowią utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.)?

Tak, w ramach pytania oczekują Państwo oceny, czy „rezultaty pracy pracownika” stanowią utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 z późn. zm.) – dalej „Ustawa”.

W ramach obowiązków Pracownik wykonuje zadania twórcze, takie jak: analiza procesów biznesowych pod kątem możliwej optymalizacji przy pomocy narzędzi informatycznych, projektowanie rozwiązań informatycznych, projektowanie baz danych, programowanie aplikacji komputerowych, tworzenie baz danych, testowanie aplikacji komputerowych, wdrażanie aplikacji komputerowych, modyfikowanie aplikacji komputerowych i dodawanie nowych funkcjonalności do aplikacji, utrzymywanie aplikacji, w tym wykrywanie i poprawianie potencjalnych błędów w programach – dalej „zadania twórcze”.

Rezultaty zadań twórczych mają oryginalny charakter, tj. zawierają obiektywnie nową wartość oraz noszą cechę indywidualności, tzn. stanowią efekt nieszablonowej, samodzielnej pracy uwieńczonej niepowtarzalnym rezultatem, który musi każdorazowo być dostosowany do potrzeb konkretnego projektu i wymagań Spółki lub zlecającego. Tym samym, rezultaty pracy Pracownika stanowią, w ocenie Spółki, utwory w rozumieniu art. 1 Ustawy. Wskazane wyżej zadania charakteryzują się wysoką niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością.

Utwory przygotowywane przez Pracownika w ramach zadań twórczych powstają w obszarze działalności twórczej w zakresie programów komputerowych.

Czy w ramach pytania oczekują Państwo oceny, czy podejmowana przez Państwa pracownika działalność stanowi „działalność twórczą w zakresie programów komputerowych”; jeśli tak – proszę o wskazanie:

a)  czy Pracownik, którego dotyczy wniosek, jest twórcą utworów w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

b)  czy efektem czynności wykonywanych przez Pracownika (w zakresie tworzenia programów komputerowych) są utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a w szczególności są to utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i/lub inne utwory, które powstają w procesie twórczym ukierunkowanym na powstanie programu komputerowego i będą elementami tego programu;

c)  czy poszczególne „utwory”, które są efektem pracy Pracownika, składają się na powstanie programu komputerowego;

d)  co rozumieją Państwo pod użytym w pytaniu pojęciem „zadań wskazanych w pkt IV”, w związku z którymi powstają „utwory” – jaki jest charakter ich związku z tworzeniem programów komputerowych;

e)  jakich „utworów przygotowywanych przez Pracownika w ramach zadań twórczych powstających w obszarze działalności twórczej w zakresie programów komputerowych” dotyczy Państwa wniosek; proszę podać zamknięty katalog rodzajów „utworów”, które są efektem prac Pracownika; w szczególności, czy są to:

-     kody źródłowe programów komputerowych,

-     scenariusze i plany testowe, dokumentacja testowa,

-     inne rodzaje „utworów” (jakie)?

a)  Tak, w ocenie Spółki, Pracownik jest twórcą w rozumieniu Ustawy.

b)  Tak, w ocenie Spółki, efektem czynności wykonywanych przez Pracownika (w zakresie programów komputerowych) są utwory w rozumieniu Ustawy, które powstają w procesie twórczym ukierunkowanym na powstanie programu komputerowego i będą elementami tego programu lub będą stanowić program komputerowy jako całość.

c)  Tak, poszczególne „utwory”, które są efektem pracy Pracownika, składają się na powstanie programu komputerowego lub stanowią program komputerowy jako całość.

d)  Poniższa tabela przedstawia zadania Pracownika, które Spółka rozumie jako „zadania twórcze”, oraz ich związek z tworzeniem programów komputerowych.

zadania Pracownika	związek z tworzeniem programu komputerowego
Analiza procesów biznesowych pod kątem możliwej optymalizacji przy pomocy narzędzi informatycznych	Zadanie polega na zrozumieniu procesów biznesowych i wskazaniu, jak można je usprawnić poprzez stworzenie programu komputerowego (aplikacji), jest kluczowe dla określenia wymagań, które później będą realizowane w programie komputerowym (aplikacji).
Projektowanie rozwiązań informatycznych	Zadanie ma charakter projektowy i architektoniczny. Pracownik tworzy koncepcję systemu, jego strukturę, moduły i interfejsy. Pracownik korzysta z projektu, aby napisać kod do programu komputerowego (aplikacji).
Projektowanie baz danych	Zadanie polega na opracowaniu schematów baz danych, relacji i struktur, baza danych jest fundamentem programu komputerowego (aplikacji).
Programowanie aplikacji komputerowych	Zadanie polega na pisanie kodu źródłowego do programu komputerowego (aplikacji).
Tworzenie baz danych	Zadanie polega na utworzeniu bazy danych w systemie – implementacji zaprojektowanego modelu danych przy użyciu języków i narzędzi bazodanowych.
Testowanie aplikacji komputerowych	Zadanie polega na sprawdzeniu poprawności działania programu komputerowego (aplikacji), przede wszystkim jest to weryfikacja kodu.
Wdrażanie aplikacji komputerowych	Zadanie polega na instalacji i konfiguracji programu komputerowego (aplikacji) w środowisku produkcyjnym.
Modyfikowanie aplikacji komputerowych i dodawanie nowych funkcjonalności do aplikacji	Zadanie polega na edycji istniejącego kodu i dodawaniu nowych elementów w celu usprawnienia/ulepszenia istniejącego programu komputerowego (aplikacji).
Utrzymywanie aplikacji, w tym wykrywanie i poprawianie potencjalnych błędów w programach	Zadanie polega na analizie kodu, naprawie błędów i aktualizacji programu komputerowego (aplikacji).

e)  Wniosek dotyczy „utworów przygotowywanych przez Pracownika w ramach zadań twórczych powstających w obszarze działalności twórczej w zakresie programów komputerowych”, do których należą następujące utwory:

-     kody źródłowe programów komputerowych (aplikacji),

-     specyfikacje funkcjonalne i techniczne programów komputerowych (aplikacji),

-     schematy/struktury baz danych programów komputerowych (aplikacji),

-     skrypty programów komputerowych (aplikacji),

-     scenariusze programów komputerowych (aplikacji),

-     instrukcje wdrożeniowe programów komputerowych (aplikacji),

-     raporty z błędów programów komputerowych (aplikacji),

-     makiety interfejsów użytkownika programu komputerowego (aplikacji),

-     program komputerowy (aplikacja) gotowy do pracy w środowisku produkcyjnym.

Pytanie

Czy wyodrębniona w umowie o pracę część wynagrodzenia Pracownika, tj. honorarium autorskie oraz autorskie honorarium licencyjne wypłacone Pracownikowi, który w zakresie swoich obowiązków pracowniczych wykonuje zadania twórcze (szczegółowo opisane w treści niniejszego pisma), będą stanowić przychód z tytułu działalności twórczej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.) – dalej „Ustawa o PIT”, a w konsekwencji czy Spółka, jako płatnik, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 Ustawy o PIT, będzie miała prawo do zastosowania do ww. przychodów kosztów uzyskania przychodu wynoszących 50% uzyskanego przychodu, pomniejszonego o potrącone przez Spółkę składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i chorobowe z uwzględnieniem limitu, o którym mowa w art. 22 ust. 9a Ustawy o PIT?

Pytanie wynika z uzupełnienia do wniosku.

Państwa stanowisko w sprawie

I. Zdaniem Spółki – utwory przygotowywane przez Pracownika mogą stanowić utwory powstające w toku działalności twórczej w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT i tym samym mogą być podstawą do wypłaty przychodu, do którego stosuje się koszty uzyskania przychodu wskazane w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, tj. 50% koszty uzyskania przychodów.

II. Na wstępie Spółka pragnie podkreślić, że jest jej znany fakt wydania interpretacji ogólnej Ministra Finansów nr DD3.8201.1.2018 z 15 września 2020 r. (Dz. U. Ministra Finansów z 18 września 2020 r., poz. 107; dalej: „Interpretacja”), której celem jest wskazanie warunków, których spełnienie umożliwia zastosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów w odniesieniu do przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub rozporządzania przez twórców tymi prawami. Interpretacja nie daje jednakże bezpośredniej odpowiedzi na pytanie, czy wskazane przez Spółkę postanowienia umów o pracę z Pracownikiem, a w szczególności sposób uregulowania honorarium autorskiego oraz autorskiego honorarium licencyjnego będzie wystarczająca w świetle przepisów Ustawy o PIT.

III. Tym samym, wydana Interpretacja nie usuwa wątpliwości związanych ze stosowaniem art. 22 ust. 9 pkt 3 w związku z art. 22 ust. 9b pkt 1 Ustawy o PIT. W efekcie, zdaniem Spółki, przedstawiony we wniosku stan faktyczny nie odpowiada w całości zagadnieniu będącemu przedmiotem Interpretacji, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że Spółka nie tylko będzie stawać się właścicielem utworów stworzonych przez Pracownika, ale również dopuszcza możliwość udzielenia przez Pracownika licencji do określonych utworów.

IV. W konsekwencji, w opinii Spółki, nie zachodzą przesłanki do wydania postanowienia o stwierdzeniu, że do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanych we wniosku ma zastosowanie interpretacja, z jednoczesnym stwierdzeniem bezprzedmiotowości wniosku, o którym mowa w art. 14b § 5a Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.).

V. Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

VI. Spółka wskazuje, że zgodnie z art. 9 ust. 2 Ustawy o PIT dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. W art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi w pkt 1 wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

VII. Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 Ustawy o PIT za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

VIII. Należy również wskazać, że zgodnie z art. 32 ust. 1 Ustawy o PIT zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy. Zgodnie z art. 32 ust. 4 Ustawy o PIT za dochód, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody, o których mowa w ust. 1, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 albo 3 lub ust. 9 pkt 1-3 oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b lub pkt 2a.

IX. Zgodnie z art. 22 ust.1 Ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 2 Ustawy o PIT koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej: 1) wynoszą 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3000 zł – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej; 2) nie mogą przekroczyć łącznie 4500 zł za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej; 3) wynoszą 300 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3600 zł – w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę; 4) nie mogą przekroczyć łącznie 5400 zł za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

X. W odniesieniu do niektórych przychodów ustawodawca dopuścił jednak możliwość ustalania kosztów w odmienny sposób. Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 Ustawy o PIT koszty uzyskania niektórych przychodów określa się: 3) z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

XI. W wyroku z dnia 29 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (sygn. I SA/ Po 657/16) stwierdził, że: „Warunkiem zastosowania do przychodów ze stosunku pracy (lub ich części) 50% kosztów uzyskania, na podstawie ww. przepisu jest powstanie w wyniku prac o charakterze twórczym utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 Ustawy oraz otrzymanie wynagrodzenia za powstały utwór oraz rozporządzenie przez twórcę majątkowymi prawami autorskimi do utworu lub udzielenie przez twórcę licencji na korzystanie z niego przez pracodawcę”.

XII. Zgodnie z art. 22 ust. 9b pkt 1 Ustawy o PIT przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu: działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa.

XIII. Ww. przepis nie definiuje pojęcia „program komputerowy”, zatem należy skorzystać z definicji wypracowanych w tym zakresie przez doktrynę. Jako program komputerowy należy więc rozumieć: zestaw instrukcji (rozkazów, poleceń), adresowanych do komputera, których wykonanie przez komputer prowadzi do uzyskania określonych wyników (pismo z dnia 21.06.2023 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0115-KDST2-1.4011.166.2023.2.JPO, IP Box – przesłanki preferencyjnej stawki PIT – usługi IT, http://sip.mf.gov.pl.)

XIV. Jak wynika ze wskazanych wyżej regulacji Ustawy o PIT, o zastosowaniu 50% kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub rozporządzania przez nich tymi prawami decyduje fakt uzyskania przychodu jako wynagrodzenia za wykonanie czynności (utworu), będącej przedmiotem prawa autorskiego lub rozporządzenia prawem autorskim do swojego utworu, czyli gdy przejdzie ono na zamawiającego dzieło (pracodawcę). Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w jej art. 22 ust. 9 pkt 3, takich jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”. Jednakże przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 Ustawy o PIT wskazuje, że ustalenia m.in., czy określony przychód został osiągnięty z tytułu praw autorskich oraz czy podatnik jest twórcą, należy dokonać w świetle odrębnych przepisów. Odrębnymi przepisami są w tym wypadku przepisy Ustawy.

XV. Zgodnie z art. 1 ust. 1 Ustawy przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Na podstawie art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Warto również nadmienić, że na podstawie art. 1 ust. 3 Ustawy utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną, a na podstawie art 8. ust. 1 Ustawy prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

XVI. W tym miejscu należy również podkreślić, że na podstawie art. 12 ust. 1 Ustawy, jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron. Z kolei według art. 74 ust. 3 Ustawy prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej. Jak wskazuje wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 11 lipca 2013 r., sygn. I ACa 600/13: „Od zgodnej woli pracodawcy i pracownika, tj. stron stosunku pracy, zależy, kto nabywa prawa autorskie do programu stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania przez niego obowiązków pracowniczych: pracownik czy pracodawca. Jeżeli strony stosunku pracy nie postanowiły w umowie, że pracownik nabywa autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, prawa te przysługują pracodawcy. Zatem, właścicielem praw autorskich do programu komputerowego wykonanego w ramach obowiązków pracowniczych jest pracodawca, chyba że w umowie o pracę lub umowie cywilnoprawnej strony postanowiły inaczej”. Zatem w sytuacji braku uregulowania kwestii własności praw autorskich do programu komputerowego, przysługiwałyby one Spółce pierwotnie, co uniemożliwiałoby zastosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów, ponieważ nie doszłoby do korzystania lub rozporządzenia prawami autorskimi przez twórcę (Pracownika).

XVII. W związku z powyższym umowa o pracę zawierana między Pracownikiem a Spółką wyłącza zastosowanie art. 74 ust. 3 Ustawy i przewiduje stosowanie również do przeniesienia majątkowych praw autorskich do programów komputerowych art. 12 i art. 13 Ustawy. W związku z czym autorskie prawa majątkowe będą przysługiwać pierwotnie Pracownikowi, a Spółka następczo będzie je nabywać lub uzyskiwać licencję z chwilą przyjęcia utworu. Zatem bez wątpienie dojdzie do rozporządzenia autorskimi prawami majątkowymi przez Pracownika, czyli do nabycia pochodnego autorskich praw majątkowych przez Spółkę, co umożliwia skorzystanie z 50% kosztów uzyskania przychodów.

XVIII. W interpretacji indywidualnej z dnia 13.06.2017 r., wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.97.2017.1.JŁ, wskazano, że: „w świetle powyższego, przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami, występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego”.

XIX. Jak wskazano powyżej, według umowy o pracę Pracownik w zakresie swoich obowiązków pracowniczych będzie wykonywał zadania twórcze, szczegółowo opisane w pkt IV. W efekcie tych prac powstawać będą utwory w rozumieniu Ustawy, takie jak programy komputerowe. W tym miejscu należy podkreślić, że programy komputerowe z uwagi na swój wysoki stopień skomplikowania oraz indywidualny charakter niewątpliwie stanowią rezultat działalności kreacyjnej, prowadzącej do powstania subiektywnie nowego wytworu intelektu (oryginalność) oraz wytwory te cechuje dostatecznie doniosłe zróżnicowanie w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.

XX. Zgodnie z umową o pracę Pracownik będzie następczo przenosił autorskie prawa majątkowe do wskazanych wyżej utworów na rzecz Spółki na zasadach określonych w art. 12 i 13 Ustawy. Wynagrodzeniem za przeniesienie autorskich praw majątkowych do stworzonych przez Pracownika utworów będzie honorarium autorskie stanowiące odpowiednią cześć wynagrodzenia zasadniczego Pracownika. Natomiast autorskie honorarium licencyjne będzie płatne tytułem udzielenia przez Pracownika licencji do utworu będącego przedmiotem odrębnego porozumienia. Spółka będzie ustalała, jaką cześć wynagrodzenia zasadniczego w danym miesiącu stanowić będzie honorarium autorskie na podstawie rzeczywistej ilości godzin przeznaczanych przez Pracownika na wykonywanie zadań twórczych, która zostanie udokumentowana w Ewidencji pracy twórczej prowadzonej na bieżąco przez Pracownika i weryfikowanej oraz akceptowanej przez przełożonego Pracownika. W zakresie utworów będących przedmiotem odrębnego porozumienia Pracownik będzie udzielał Spółce licencji do tych utworów, za które otrzyma on autorskie honorarium licencyjne. W związku z powyższym, w ocenie Spółki, nie ma żadnych wątpliwości, że przychód Pracownika w zakresie honorarium autorskiego oraz autorskiego honorarium licencyjnego będzie bezpośrednio związany z korzystaniem z majątkowych praw autorskich przez Pracownika.

XXI. W interpretacji indywidualnej wydanej dnia 14.06.2016 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, sygn. 1061-IPTPB3.4511.360.2016.2.PM wskazano, że skorzystanie z podwyższonych 50% kosztów uzyskania przychodu jest dopuszczalne przy spełnieniu między innymi następującego warunku: „umowa o pracę przewiduje zróżnicowanie wynagrodzenia na część związaną z pracą twórczą i część związaną z wykonywaniem typowych obowiązków pracowniczych (nietwórczych) oraz pracodawca prowadzi stosowną dokumentację w tym zakresie, np. prowadzi szczegółową ewidencję”. Jak wskazano powyżej w umowie o pracę zawartej między Pracownikiem a Spółką zostanie wprowadzone rozróżnienie na część wynagrodzenia za pracę twórczą (honorarium autorskie/autorskie honorarium licencyjne) i na część pozostałą (nietwórczą).

XXII. Warto również wskazać, że powyższa interpretacja z dnia 14.06.2016 r. wskazuje także, iż: „Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określają zasad prowadzenia ewidencji i dokumentacji na potrzeby stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów”. Natomiast art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2383) wskazuje, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Jak wyżej wskazano, w celu udokumentowania okoliczność tworzenia przez Pracowników utworów, których prawa autorskie będą nabywane w sposób pochodny przez Spółkę, Pracownik został zobowiązany do przekazania uzupełnionej Ewidencji pracy twórczej do akceptacji przełożonemu najpóźniej do ostatniego dnia kalendarzowego każdego miesiąca. Brak przekazania Ewidencji pracy twórczej będzie skutkował zaklasyfikowaniem całego wynagrodzenia Pracownika jako wynagrodzenia z tytułu wykonywania pozostałych obowiązków pracowniczych niebędących pracą twórczą. W zakresie licencji kwestie wypłaty wynagrodzenia będzie regulowało odrębne porozumienie określające m.in. zasady ustalania wysokości autorskiego honorarium licencyjnego oraz zasad jego wypłaty, a także oznaczenie utworu i miejsca jego przechowywania.

XXIII. Ponadto, należy podkreślić, że Interpretacja określa warunki zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów dla pracy twórczej, do których zalicza: (1) powstanie w ramach stosunku pracy utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego, (2) dysponowanie obiektywnymi dowodami potwierdzającymi stworzenie przez pracownika utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego; przy czym dowodem może być oświadczenie pracodawcy i pracownika stwierdzające, że została wykonana praca twórcza, jeżeli określa, jaki utwór powstał (3) wyraźne wyodrębnienie honorarium autorskiego od innych składników wynagrodzenia twórcy. W ocenie Spółki opisane we wniosku postanowienia umowy o pracę, które będą zawierane między Pracownikiem a Spółką, spełniają wszystkie warunki zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów dla pracy twórczej, wymienionych w wyżej wskazanej Interpretacji.

XXIV. Mając powyższe na uwadze, Spółka wnosi o uznanie za prawidłowe stanowiska, zgodnie z którym w odniesieniu do przychodów w zakresie honorarium autorskiego uzyskiwanego przez Pracownika za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów na rzecz Spółki, jak również w odniesieniu do autorskiego honorarium licencyjnego uzyskiwanego przez Pracownika tytułem udzielenia Spółce licencji do utworów Spółka, jako płatnik, do zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, może stosować koszty uzyskania przychodów w wysokości 50%, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 Ustawy o PIT z uwzględnieniem limitu, o którym mowa w art. 22 ust. 9a Ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z tego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania przychodów zostały natomiast uregulowane w przepisach rozdziału 4 omawianej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Stosownie do art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”. Ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509).

Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W świetle natomiast art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.

Przedmiotem prawa autorskiego są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie.

Katalog zawarty w art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wymienia także jako podlegające ochronie prawnoautorskiej programy komputerowe.

Zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie.

Jednocześnie ani ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie zawiera definicji legalnej programu komputerowego.

W odniesieniu do programu komputerowego, zgodnie z definicją słownikową (słownik języka polskiego SJP, dostęp na: https://sjp.pl/), oprogramowanie powinno być rozumiane jako „całość informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów”. Program komputerowy definiowany jest również jako ogół programów i procedur związanych z urządzeniami do przetwarzania danych, dla ułatwienia korzystania z tych urządzeń (Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, dostęp na: https://sjp.pwn.pl/doroszewski/).

Zgodnie z motywem 7 preambuły do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24AME z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (Dz.U. UE. L 111 z dnia 5 maja 2009 r. str. 16; zwanej dalej Dyrektywą) dla celów Dyrektywy pojęcie „program komputerowy” obejmuje programy w jakiejkolwiek formie, w tym programy zintegrowane ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, z zastrzeżeniem że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie. Odwołanie się do definicji z Dyrektywy przy interpretacji pojęcia programu komputerowego w rozumieniu ustawy o prawie autorskim jest uzasadnione, ponieważ przyjęta w polskim prawie konstrukcja ochrony programów komputerowych w ramach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych stanowi przeniesienie przepisów wspólnotowych i była wzorowana na rozwiązaniach ujętych w Dyrektywie Rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (91/250/EWG), zastąpionej Dyrektywą. Przepisy Dyrektywy jednoznacznie wskazują, że pojęcie programu komputerowego nie ogranicza się wyłącznie do formy jego wyrażenia w postaci kodu lub dokumentacji. Dyrektywa wskazuje, że utworami stanowiącymi formę wyrażenia podstaw i założeń programu niezbędnych do jego powstania będą np. opisy specyfikacji, architektury systemu, projekty interfejsów użytkownika, mapy ekranów interfejsów użytkownika.

Stanowisko takie znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE. W wyroku z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie C-393/09 (Bezpecnostni softwarova asociace – Svaz softwarove ochrany przeciwko Ministerstwu Kultury) Trybunał uznał, że graficzne interfejsy użytkownika są częściami programu komputerowego umożliwiającymi wzajemne połączenie i interakcję wszystkich elementów oprogramowania i sprzętu komputerowego z innym oprogramowaniem i sprzętem, jak również z użytkownikami, tak aby stały się one w pełni funkcjonalne. W szczególności graficzny interfejs użytkownika jest interfejsem interakcji, pozwalającym na komunikację między programem komputerowym a użytkownikiem. W związku z tym graficzny interfejs użytkownika nie pozwala na powielanie tego programu komputerowego, lecz stanowi po prostu element tego programu, za pomocą którego użytkownicy wykorzystują właściwości omawianego programu.

Wynika z tego, że na program komputerowy z technicznego punktu widzenia składa się szereg elementów, w tym również takich jak interfejsy, wykresy, struktura programu, o ile spełniają wymagania przewidziane w art. 1 ustawy o prawie autorskim. Do tej kategorii należy więc zaliczyć także np. projekty interfejsu użytkownika programu komputerowego odzwierciedlające jego koncepcje, zawartość, sposób działania oraz funkcjonalność, mapy ekranów interfejsu użytkownika programu komputerowego, projekty koncepcji funkcjonalnej interfejsu użytkownika programu komputerowego, projekty mikrointerakcji, animacji zaprojektowanych dla interfejsu użytkownika programu komputerowego.

Oznacza to, że poszczególne elementy programu komputerowego w sensie technicznym i funkcjonalnym podlegają ochronie i stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego, przy czym mogą podlegać ochronie jako program komputerowy (tu należy zaliczyć kod źródłowy) lub jako inny utwór (np. interfejs użytkownika). Wszystkie one stanowią elementy programu komputerowego i wynik działalności twórczej w zakresie programów komputerowych.

Jednocześnie, ponieważ w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zostało zdefiniowane pojęcie „działalność twórcza”, to należy odwołać się do słownikowego znaczenia tego pojęcia. I tak – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wydanie internetowe) – działalność oznacza:

1)  „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,

2)  „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”.

Pojęcie „twórczy” oznacza natomiast:

1)  „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,

2)  „dotyczący twórców”.

Z kolei na gruncie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do której pośrednio odnosi się analizowany przepis art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia.

Definicja zawarta w tym przepisie odnosi się do dziedziny twórczości i odwołuje się do przynależności utworu do danej dziedziny twórczości, a nie do konkretnego rodzaju utworu. Ustawodawca nie zawęża przy tym zakresu przepisu do konkretnych utworów, np. konkretnych rodzajów utworów będących rezultatem pracy programistycznej, ale wskazuje na działalność twórczą w zakresie programów komputerowych. To wskazuje, że pojęcie to powinno obejmować nie tylko tworzenie kodu źródłowego, ale też pozostałą twórczą działalność niezbędną do powstania programu komputerowego.

Zatem sformułowanie „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych”, zawarte w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczy korzystania i rozporządzania prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z działaniami podejmowanymi w celu stworzenia programów komputerowych, począwszy od identyfikowania potrzeb biznesowych użytkownika końcowego, przez analizę wstępną rozwiązania informatycznego, projektowanie rozwiązania informatycznego, wytworzenie rozwiązania informatycznego, aż do komercjalizacji rozwiązania informatycznego.

W tym znaczeniu, nie tylko kody źródłowe programów komputerowych (aplikacji) wypełniają przesłanki wynikające z art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz także – wskazane przez Państwa – utwory powstałe w procesie tworzenia programu komputerowego, tj. specyfikacje funkcjonalne i techniczne programów komputerowych (aplikacji), schematy/ struktury baz danych programów komputerowych (aplikacji), skrypty programów komputerowych (aplikacji), scenariusze programów komputerowych (aplikacji), instrukcje wdrożeniowe programów komputerowych (aplikacji), raporty z błędów programów komputerowych (aplikacji), makiety interfejsów użytkownika programu komputerowego (aplikacji) oraz program komputerowy (aplikacja) gotowy do pracy w środowisku produkcyjnym.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zatrudniają Państwo pracownika (dalej: Pracownik), któremu w ramach określonego w umowie o pracę stanowiska powierzyli Państwo do wykonania zadania związane z zarządzaniem zakładem oraz prace twórcze. W ramach obowiązków Pracownik wykonuje prace twórcze wyszczególnione w opisie sprawy. Rezultaty zadań twórczych mają oryginalny charakter, tj. zawierają obiektywnie nową wartość oraz noszą cechę indywidualności, tzn. stanowią efekt nieszablonowej, samodzielnej pracy uwieńczonej niepowtarzalnym rezultatem, który musi każdorazowo być dostosowany do potrzeb konkretnego projektu i Państwa wymagań lub zlecającego. Tym samym, rezultaty pracy Pracownika stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ustawy prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wskazane wyżej prace charakteryzują się wysoką niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością. Utwory przygotowywane przez Pracownika w ramach zadań twórczych powstają w obszarze działalności twórczej w zakresie programów komputerowych. Umowa o pracę Pracownika zawiera postanowienie, zgodnie z którym w ramach obowiązków pracowniczych Pracownik wykonuje na Państwa rzecz prace o charakterze twórczym, w wyniku których powstają utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zakres obowiązków Pracownika stanowi załącznik do umów o pracę i jest on podzielony na dwie części, tj. wyodrębnione zostały zadania twórcze oraz zadania, które nie mają charakteru twórczego. Umowa o pracę Pracownika zawiera postanowienia regulujące nabycie majątkowych praw autorskich przez Panstwa. Umowa o pracę przewiduje, że nabycie majątkowych praw autorskich do wszelkich utworów (w tym programów komputerowych) przez Państwa będzie następowało na zasadach przewidzianych w art. 12 i 13 Ustawy (wtórne nabycie przez Spółkę majątkowych praw autorskich do utworów). Powyższe oznacza, że Spółka nabędzie z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron (Spółki i Pracownika). Zgodnie z umową o pracę przeniesienie majątkowych praw autorskich do utworów oznaczać będzie w szczególności przeniesienie na Państwa rzecz wszystkich praw własności intelektualnej, jak również wszelkich praw, tytułów prawnych i korzyści, jakie są lub mogą, obecnie lub w przyszłości, być związane z prawami własności intelektualnej. Zgodnie z umową o pracę przyjęcie utworu przez Państwa będzie następować w momencie ustalenia utworu, bez konieczności składania przez strony (Państwa i Pracownika) dodatkowych oświadczeń. Umowa o pracę będzie zawierać również postanowienie pozwalające na zawarcie przez Strony odrębnego porozumienia, zgodnie z którym określone utwory wytworzone przez Pracownika nie przejdą na Państwa własność, lecz będą przedmiotem licencji. Zastosowanie tej konstrukcji będzie wymagać każdorazowo zawarcia odrębnego porozumienia między Państwem a Pracownikiem zawierającego oznaczenie utworu oraz zasady ustalania wysokości i wypłaty autorskiego honorarium licencyjnego, a także zakres i przedmiot licencji oraz miejsce przechowywania utworu objętego porozumieniem. Pracownik będzie miał obowiązek rejestracji wykonywanych w danym miesiącu zadań twórczych w Ewidencji pracy twórczej. Ta ewidencja będzie stanowić podstawę do naliczenia honorarium autorskiego i będzie podlegać na koniec każdego miesiąca akceptacji przełożonego. Ewidencja pracy twórczej będzie zawierać w szczególność dane, takie jak: opis wykonanego przez Pracownika zadania twórczego, rodzaj powstałego utworu (np. program komputerowy), oznaczenie miejsce przechowywania utworu oraz czas wykonania konkretnego zadania twórczego przez Pracownika. Ewidencja pracy twórczej nie będzie miała zastosowania do kalkulacji autorskiego honorarium licencyjnego. Pracownik z tytułu wykonywania obowiązków pracowniczych będzie otrzymywał wynagrodzenie ukształtowane w następujący sposób:

1)       wynagrodzenie zasadnicze, z podziałem na dwie części: (a) wynagrodzenie z tytułu przeniesienia przez Pracownika na Państwa majątkowych praw autorskich do utworów powstałych w wyniku wykonywania przez Pracownika obowiązków pracowniczych („honorarium autorskie”), stanowiące odpowiedni procent kwoty wynagrodzenia zasadniczego, ustalany na podstawie ilości godzin, podczas których Pracownik faktycznie wykonuje zadania twórcze, zgodnie z Ewidencją pracy twórczej, która stanowi załącznik do umowy o pracę oraz (b) pozostałej części wynagrodzenia zasadniczego z tytułu wykonywania przez Pracownika obowiązków pracowniczych niemających charakteru twórczego oraz pozostawania w gotowości do świadczenia pracy;

2)       autorskie honorarium licencyjne – wynagrodzenie płatne na podstawie odrębnego porozumienia; umowa o pracę Pracownika będzie określać, że strony mogą zastrzec w odrębnym porozumieniu, że określone utwory stworzone przez Pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy nie przejdą na Państwa własność, lecz będą przedmiotem licencji; z tytułu udzielenia Państwu przez Pracownika licencji do majątkowych praw autorskich do utworów Pracownik otrzyma dodatkowe wynagrodzenie określane jako autorskie honorarium licencyjne; szczegółowe zasady ustalania wysokości oraz zasad wypłaty autorskiego honorarium licencyjnego, a także zakresu i przedmiotu licencji będzie określać odrębne porozumienie o udzieleniu licencji; Pracownik wraz z udzieleniem licencji będzie przekazywał Państwu zestawienie wskazujące rodzaj utworu objętego licencją, jego opis oraz oznaczenie miejsca przechowywania utworu.

Ponadto wskazali Państwo, że projektowany przez Państwa model rozliczania kosztów autorskich łączy wypłatę honorarium autorskiego z konkretnie zrealizowanym zadaniem i tym samym w przypadku, gdy Pracownik nie świadczyłby pracy w danym miesiącu (np. z powodu urlopu wypoczynkowego lub zwolnienia lekarskiego), nie będzie miał on prawa do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów.

Podsumowanie: wyodrębniona w umowie o pracę część wynagrodzenia Pracownika, tj. honorarium autorskie oraz autorskie honorarium licencyjne wypłacone Pracownikowi, który w zakresie swoich obowiązków pracowniczych wykonuje zadania twórcze (szczegółowo opisane we wniosku), stanowią przychód z tytułu działalności twórczej, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przedmiotem tego rozstrzygnięcia jest działalność twórcza w zakresie programów komputerowych. W pozostałej części, odnoszącej się do możliwości zastosowania przez Państwa do honorarium autorskiego/autorskiego honorarium licencyjnego 50% kosztów uzyskania przychodów, wydałem odrębne rozstrzygnięcie.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Państwa kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.