Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2025 roku, rozliczaną w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów na zasadach ogólnych oraz korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT. W ramach tej działalności zakupuje miód i produkty pszczele od swoich rodziców, którzy są rolnikami ryczałtowymi niebędącymi podatnikami VAT. Transakcje te są dokumentowane…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Dnia 25 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 25 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 2 marca 2026 r. (wpływ 2 marca 2026 r.), 3 marca 2026 r. (wpływ 3 marca 2026 r.) oraz z 5 marca 2026 r. (wpływ 5 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Założył Pan działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży miodu i produktów pszczelich w internecie (sklep internetowy).
Korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Miód zamierza Pan kupować od swoich rodziców prowadzących gospodarstwo rolne. Rodzice są rolnikami ryczałtowymi.
Zgodnie z art. 116 ust. 1 ustawy o VAT fakturę VAT RR wystawia nabywca i musi być on czynnym podatnikiem VAT.
Ponieważ nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT, nie może Pan wystawiać faktur VAT RR.
Chciałby Pan współpracować z rodzicami w sposób zgodny z przepisami, lecz ze względu na Pana status podatnika zwolnionego z VAT nie ma Pan możliwości dokumentowania zakupu fakturą VAT RR.
Uzupełnienia:
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą rozliczaną w formie KPIR. Korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego VAT art. 113 ust. 1 ustawy o podatku towarów i usług. W ramach działalności zakupił Pan produkty rolne od rolników – (rodziców), którzy nie są podatnikami VAT (art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług).
Zakupy są dokumentowane rachunkami wystawionymi przez rolników. Jako niewatowiec nie może Pan wystawiać faktur RR zgodnie z art. 116 ust 1 i 2.
Płatność odbyła się gotówką i chce Pan kupować w przyszłości towar zarówno gotówką, jak i przelewami.
Wydatki te są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej w celu dalszej odsprzedaży przez stronę internetową. Chce Pan ujmować zakup towarów w kosztach.
Kiedy założył Pan działalność gospodarczą; proszę podać datę?
Data rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej (...) 2025 r.
Jaka jest forma opodatkowania prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (np. zasady ogólne, podatek liniowy itp.)?
Forma opodatkowania prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej – zasady ogólne.
Jaki rodzaj ksiąg podatkowych Pan prowadzi (np. podatkową księgę przychodów i rozchodów, księgi rachunkowe)?
Rodzaj ksiąg podatkowych które Pan prowadzi – podatkowa księga przychodów i rozchodów.
Czy posiada/będzie posiadał Pan jakiekolwiek dokumenty potwierdzające zakup miodu i produktów pszczelich od rodziców np. (umowa kupna sprzedaży, rachunek, dowód wewnętrzny itp.); jeśli tak – to jakie konkretnie dane zawierają/będą zawierać te dokumenty (np. data, Pana dane, dane sprzedawcy, przedmiot zakupu, ilość, cena itp.); proszę wymienić?
Posiada i będzie Pan posiadał dokument potwierdzający zakup miodu i produktów pszczelich od rodziców w postaci rachunków.
Rachunek zawiera i będzie zawierał takie dane jak:
- dane sprzedawcy (rolników), numer rachunku, data wystawienia, miejscowość, dane nabywcy (imię i nazwisko, adres, NIP i nazwa firmy),
- liczba porządkowa towarów, wyszczególniona nazwa towaru, jednostka miary, ilość, cena jednostkowa, wartość, informacja o zwolnieniu z podatku VAT przez sprzedawcę, suma liczbowo oraz słownie, sposób zapłaty, termin zapłaty i podpis oraz pieczęć sprzedawcy.
Czy posiada/będzie posiadał Pan jakiekolwiek dowody zapłaty za zakupiony miód i produkty pszczele od rodziców; jeśli tak to jakie konkretnie dane zawierają/będą zawierać dowody zapłaty (np. data płatności, Pana dane, dane sprzedawcy, wartość zapłaty itp.); proszę wymienić?
Posiada i będzie Pan posiadał dowody zapłaty za zakupiony miód i produkty pszczele od rodziców w postaci pokwitowania odbioru gotówki w przypadku zakupu gotówką. Dane, jakie zawiera i będzie zawierać pokwitowanie, to: dane rolnika, dane nabywcy (imię i nazwisko, adres, NIP i nazwa firmy), miejscowość, data, informację o pokwitowaniu odbioru gotówki, kwota słownie i liczbowo, podpis osoby która otrzymała gotówkę. W przypadku przelewu posiada Pan rachunek bankowy firmowy i w nim będzie miał Pan potwierdzenia przelewów.
Pytanie
Czy wydatki ponoszone na zakup produktów rolnych od rolników ryczałtowych (nievatowców) dokumentowane rachunkami mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w świetle: art. 22 ust 1 ustawy o PIT, art. 23 ust 1 ustawy o PIT, par. 11 i 12 rozporządzenia w sprawie PKPIR?
Pytanie sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu.
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie – wydatki na zakup produktów rolnych od rolników ryczałtowych (niewatowców) dokumentowane rachunkami mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
Ustawa o podatku od towarów i usług nie reguluje takiej transakcji pomiędzy rolnikiem niewatowcem oraz JDG będącym niewatowcem. W związku z tym kieruje się Pan art. 22 ust. 1 ustawy o PIT oraz art. 23 ust. 1 ustawy o PIT oraz par. 11 i 12 rozporządzenia w sprawie PKPIR (umożliwiają one ujęcie w kosztach m.in. rachunku).
Stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.
W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
Podkreślam, że o tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 omawianej ustawy podatkowej i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
- pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
- nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- być właściwie udokumentowany.
Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.
Konstrukcja art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 23 ust. 1 tej ustawy), pod warunkiem że wykaże ich bezpośredni lub pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź zachowanie źródła przychodów.
Ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodów, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.
Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN – pojęcie:
· cel to „to, do czego się zmierza, dąży, to, co chce się osiągnąć”;
· celowość oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,
· zabezpieczyć oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”,
· „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.
Przez sformułowanie „w celu osiągnięcia przychodów” należy zatem rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodów), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów, z taką chęcią i zamiarem. Zgodnie z orzecznictwem – nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go miało lub mogło mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów (wyrok NSA z 29 listopada 1993 r. sygn. akt SA/Wr 1242/94). Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność.
Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.
Należy przy tym pamiętać, że koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze są związane z uzyskaniem przychodów z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodów z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. W ramach działalności kupuje Pan od rodziców produkty rolne (miód i produkty pszczele) i sprzedaje przez stronę internetową. Pana rodzice nie są podatnikami podatku od towarów i usług. Zakup produktów rolnych jest dokumentowany rachunkami wystawionymi przez Pana rodziców (rolników). Za zakup płaci Pan gotówką. W przyszłości chce Pan kupować towar, płacąc za niego zarówno gotówką, jak i przelewem.
Rachunek za zakup produktów rolnych zawiera takie dane jak:
- dane sprzedawcy (rolników), numer rachunku, data wystawienia, miejscowość, dane nabywcy (imię i nazwisko, adres, NIP i nazwa firmy),
- liczba porządkowa towarów, wyszczególniona nazwa towaru, jednostka miary, ilość, cena jednostkowa, wartość, informacja o zwolnieniu z podatku VAT przez sprzedawcę, suma liczbowo oraz słownie, sposób zapłaty, termin zapłaty i podpis oraz pieczęć sprzedawcy.
Posiada Pan również dowody zapłaty za zakupiony miód i produkty pszczele od rodziców w postaci pokwitowania odbioru gotówki w przypadku zakupu gotówką. Dane, jakie zawiera i będzie zawierać pokwitowanie, to: dane rolnika, dane nabywcy (imię i nazwisko, adres, NIP i nazwa firmy), miejscowość, data, informację o pokwitowaniu odbioru gotówki, kwota słownie i liczbowo, podpis osoby, która otrzymała gotówkę. W przypadku przelewu posiada Pan rachunek bankowy firmowy i w nim będzie miał Pan potwierdzenia przelewów.
Pana wątpliwość dotyczy kwestii, czy może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki za zakup produktów rolnych (miód, produkty pszczele) na podstawie posiadanego rachunku.
W pierwszej kolejności stwierdzam, że kryterium celowości w opisanym przez Pana stanie faktycznym został spełniony. Kupuje Pan produkty rolne (miód i produkty pszczele), które następnie sprzedaje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodów.
W tym miejscu wskazuję, że podatnicy stosujący w swojej działalności gospodarczej podatkową księgę przychodów i rozchodów dokumentują wydatki (koszty) zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1299; dalej: rozporządzenie).
Stosownie do § 6 ust. 3 rozporządzenia:
Podstawą dokonywania zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:
1) faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami”, wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami, lub
2) dokumenty określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym, zawierające co najmniej:
a) datę wystawienia dokumentu oraz miesiąc, w którym dokonuje się zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
b) wskazanie faktury, a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury, wskazanie umowy albo innego dokumentu, stanowiących podstawę do zaliczenia kosztu do kosztów uzyskania przychodów,
c) wskazanie wysokości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
d) podpis osoby sporządzającej dowód, lub
3) inne dowody, wymienione w § 7 i § 8, potwierdzające dokonanie zdarzenia gospodarczego zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej następujące dane:
a) wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w zdarzeniu gospodarczym, którego dowód dotyczy,
b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania zdarzenia gospodarczego, którego dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania zdarzenia gospodarczego odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
c) przedmiot zdarzenia gospodarczego i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot zdarzenia jest wymierny w jednostkach naturalnych,
d) podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania zdarzeń gospodarczych
– oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.
Zgodnie z § 6 ust. 4 rozporządzenia:
Dowód księgowy jest sporządzany w języku polskim. Treść dowodu powinna być pełna i zrozumiała; dopuszczalne jest używanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie jest podane wartościowe określenie zdarzenia gospodarczego tylko w walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na złote zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym. Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do dowodu sporządzonego w walucie obcej.
Natomiast § 7 rozporządzenia stanowi, że:
Za dowody księgowe uważa się również:
1) noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego zdarzenia gospodarczego, wynikającego z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi;
2) dowody opłat pocztowych i bankowych;
3) inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dowody zawierające dane, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 3.
Stosownie do § 15 rozporządzenia:
Zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów, o których mowa w § 6-9.
Zwracam uwagę na istotę dowodów nabycia towarów lub usług w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.
Na podstawie powołanych przepisów stwierdzam, że dokumentem będącym podstawą do ujęcia operacji gospodarczych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jest przede wszystkim faktura bądź rachunek, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.
Dlatego też może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesione wydatki na zakup produktów rolnych (miód, produkty pszczele) od rodziców, ponieważ spełniają one przesłanki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W Pana sprawie dokumentem potwierdzającym poniesienie tych wydatków będzie rachunek za zakup produktów rolnych od rodziców.
Podsumowanie: wydatki ponoszone na zakup produktów rolnych od Pana rodziców dokumentowane rachunkami mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie wskazuję, że w zadanym pytaniu powołał Pan paragrafy 11 i 12 rozporządzenia w sprawie PKPiR. Przepisy te obowiązywały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2019 r. poz. 2544) do 31 grudnia 2025 r. Natomiast od 1 stycznia 2026 r. zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. z 2025 r. poz. 1299) paragrafy 11 i 12 zostały zastąpione odpowiednio paragrafami 6 i 7. Pozostaje to jednak bez wpływu na rozstrzygnięcie w Pana sprawie.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo