Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.962.2025.2.WS

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·        nieprawidłowe – w części dotyczącej ustalenia stawki amortyzacyjnej,

·        prawidłowe – w pozostałej części.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

8 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 grudnia 2025 roku o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 15 stycznia 2026 r. (wpływ 20 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

(...).

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcami są (…), osoby fizyczne będące polskimi rezydentami podatkowymi, prowadzące działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (…). Wspólnicy rozliczają przychody i koszty działalności gospodarczej na zasadach określonych w ustawie o PIT, proporcjonalnie do posiadanych udziałów. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawcy prowadzą działalność gospodarczą obejmującą m.in. odpłatny najem krótkoterminowy oraz świadczenie usług noclegowych i turystycznych.

W dniu (…) 2025 r. Wnioskodawcy, działając jako wspólnicy spółki cywilnej, nabyli na podstawie aktu notarialnego (…) prawo własności nieruchomości położonej w (…), obejmującej:

·        działkę (…), zabudowaną budynkiem zamieszkania całorocznego,

·        udział w drodze wewnętrznej,

·        udział w terenie rekreacyjnym,

·        prawa i obowiązki wynikające z uczestnictwa w kompleksie wypoczynkowo-turystycznym.

Nabyta nieruchomość wchodziła w skład przedsięwzięcia deweloperskiego pod nazwą (…) obejmującego (…) domów rekreacyjnych. Zgodnie z treścią aktu notarialnego przedsięwzięcie deweloperskie zostało zrealizowane m.in. na działce (…), która uległa podziałowi, w wyniku podziału powstały m.in. działki (…). Działki te przeznaczone były pod budowę domów rekreacyjnych, w ewidencji gruntów i budynków teren oznaczony został m.in. jako (…).

W ramach wydanych ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę (…) dopuszczono realizację zespołu (…) domów rekreacyjnych.

Zgodnie z § 19 aktu notarialnego w ramach realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego na nieruchomości, którą nabyli Wnioskodawcy, deweloper wybudował budynek zamieszkania całorocznego, oznaczony numerem (…) o łącznej powierzchni użytkowej około (…).

Określenie budynek zamieszkania całorocznego pochodzi z prawa budowlanego i nomenklatury stosowanej przez dewelopera, jest stosowane dla budynków rekreacyjnych o podwyższonym standardzie.

Nabyty budynek:

·        został wybudowany jako element zespołu domów rekreacyjnych,

·        jest konstrukcyjnie i funkcjonalnie budynkiem przeznaczonym do użytkowania rekreacyjno-usługowego,

·        znajduje się na terenie, który zgodnie z dokumentacją i planem zagospodarowania nie jest przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową.

W karcie informacyjnej dewelopera (…) obiekt został jednoznacznie określony jako: Dom rekreacyjny.

Zgodnie z zaświadczeniem Burmistrza (…) oraz dokumentacją inwestycji: teren objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, właściwe symbole przeznaczenia terenu to:

(…)

Żaden z tych symboli nie dotyczy zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Cały kompleks został od początku zaplanowany i klasyfikowany jako zespół domów rekreacyjnych, przeznaczonych do działalności turystycznej, wypoczynkowej oraz komercyjnego najmu krótkoterminowego.

Dnia (…) 2025 r. budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych spółki cywilnej jako obiekt zaklasyfikowany przez Wnioskodawców do grupy KŚT 109 pozostałe budynki niemieszkalne.

Budynek jest wykorzystywany:

·        wyłącznie w ramach działalności gospodarczej spółki cywilnej,

·        do komercyjnego najmu krótkoterminowego i usług turystycznych,

·        nie jest i nie będzie wykorzystywany jako budynek mieszkalny,

·        nie służy realizacji funkcji mieszkaniowych Wnioskodawców.

Uzupełnienie wniosku

Jaką formę opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej Państwo wybrali (np. zasady ogólne, podatek liniowy)?

Forma opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej – u obojga wspólników jest to podatek liniowy.

Czy będący przedmiotem wniosku budynek zamieszkania całorocznego – w myśl przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – (Dz. U. z 1999 r. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) – to budynek mieszkalny, czy niemieszkalny (proszę o udzielenie jednoznacznej odpowiedzi)?

Będący przedmiotem wniosku budynek zamieszkania całorocznego – w myśl przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – (Dz. U. z 1999 r. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) – to budynek określony w sekcji 1, dział 11, grupa 111: budynki mieszkalne jednorodzinne.

Pytanie

Czy Wnioskodawcy są uprawnieni do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od opisanego budynku przy zastosowaniu stawki amortyzacyjnej 2,5% rocznie, zgodnie z wykazem stawek amortyzacyjnych stanowiącym załącznik do ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawców są oni uprawnieni do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od opisanego w stanie faktycznym budynku zamieszkania całorocznego z zastosowaniem stawki amortyzacyjnej 2,5% rocznie, przewidzianej w wykazie stawek amortyzacyjnych stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla budynków niemieszkalnych.

Zdaniem Wnioskodawców przedstawiony w stanie faktycznym budynek zamieszkania całorocznego, wybudowany jako element zespołu (…) domów rekreacyjnych w ramach przedsięwzięcia deweloperskiego (…) położony na działce (…), jest budynkiem niemieszkalnym o funkcji rekreacyjno-usługowej, wykorzystywanym wyłącznie w prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na najmie krótkoterminowym i świadczeniu usług turystycznych. W konsekwencji Wnioskodawcy są uprawnieni do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od tego budynku z zastosowaniem stawki amortyzacyjnej 2,5% rocznie, przewidzianej w wykazie stawek amortyzacyjnych dla budynków niemieszkalnych wykorzystywanych gospodarczo.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają m.in. budynki będące własnością podatnika:

·        kompletne i zdatne do używania, przyjęte do używania,

·        wykorzystywane na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.

W opisanym stanie faktycznym budynek:

·        stanowi własność Wnioskodawców jako wspólników spółki cywilnej,

·        został nabyty w stanie kompletnym i zdatnym do użytkowania,

·        jest wykorzystywany wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej polegającej na odpłatnym najmie krótkoterminowym oraz usługach noclegowych,

·        został prawidłowo ujęty w ewidencji środków trwałych.

Spełnia zatem wszystkie materialne i formalne kryteria środka trwałego.

Art. 22c ustawy o PIT wskazuje przypadki, w których określone składniki majątku nie podlegają amortyzacji. Przepis ten obejmuje m.in. budynki mieszkalne oraz prawa do takich budynków.

W niniejszej sprawie przepis ten nie znajduje zastosowania, ponieważ przedmiotowy budynek:

·    został wybudowany jako element kompleksu domów rekreacyjnych,

·    znajduje się na terenach oznaczonych w miejscowym planie jako (…),

·    nie jest posadowiony na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną,

·    nie pełni funkcji mieszkaniowej ani konstrukcyjnej, ani funkcjonalnej, został określony w karcie informacyjnej dewelopera jako dom rekreacyjny, przeznaczony do działalności turystycznej i obsługi ruchu wypoczynkowego,

·    w nomenklaturze aktu notarialnego określony jako budynek zamieszkania całorocznego, co jest pojęciem stosowanym w prawie budowlanym dla obiektów rekreacyjnych podwyższonego standardu, nie zaś budynkiem mieszkalnym w rozumieniu art. 22c ustawy o PIT.

Należy podkreślić, że ocena charakteru budynku w prawie podatkowym opiera się na jego przeznaczeniu i funkcji, a nie na nazewnictwie użytym przez dewelopera czy organ budowlany. Budynek rekreacyjny, wykorzystywany w działalności usługowej, nie może być traktowany jako budynek mieszkalny w rozumieniu ograniczeń amortyzacyjnych.

Z treści stanu faktycznego wynika jednoznacznie, że:

·        budynek jest wykorzystywany wyłącznie komercyjnie,

·        służy prowadzeniu działalności gospodarczej polegającej na najmie krótkoterminowym,

·        nie pełni funkcji lokalu mieszkalnego,

·        Wnioskodawcy nie wykorzystują go do celów prywatnych,

·        jego projekt, standard, układ funkcjonalny oraz otoczenie są dostosowane do działalności turystycznej.

Budynek ma więc charakter usługowo-rekreacyjny, typowy dla obiektów komercyjnych udostępnianych gościom.

Zgodnie z wykazem stawek amortyzacyjnych stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o PIT, dla budynków niemieszkalnych stosuje się stawkę amortyzacyjną 2,5% rocznie.

Skoro przedmiotowy budynek:

·    nie jest budynkiem mieszkalnym,

·    pełni funkcję rekreacyjno-usługową,

·    jest wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawców,

·    został sklasyfikowany przez Wnioskodawców jako obiekt grupy KŚT 109 pozostałe budynki niemieszkalne, to stawka amortyzacyjna 2,5% stanowi prawidłową i dopuszczalną metodę rozliczania kosztów podatkowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest:

•    nieprawidłowe – w części dotyczącej ustalenia stawki amortyzacyjnej,

•    prawidłowe – w pozostałej części.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

To oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przytoczonych przepisów wynika, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają następujące warunki:

-        stanowią własność lub współwłasność podatnika,

-        są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,

-        przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,

-        są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Stosownie do art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 22n ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przepisów tych wynika wprost, że podatnicy nie mogą ujmować w ewidencji oraz zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od nabytych lub wytworzonych budynków i lokali mieszkalnych.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej obejmującą m.in. odpłatny najem krótkoterminowy oraz świadczenie usług noclegowych i turystycznych. (…) 2025 r., działając jako wspólnicy spółki cywilnej, nabyli Państwo na podstawie aktu notarialnego prawo własności nieruchomości obejmującej działkę zabudowaną budynkiem zamieszkania całorocznego, udział w drodze wewnętrznej, udział w terenie rekreacyjnym, prawa i obowiązki wynikające z uczestnictwa w kompleksie wypoczynkowo-turystycznym. Nabyta nieruchomość wchodziła w skład przedsięwzięcia deweloperskiego, obejmującego (…) domów rekreacyjnych. W ramach wydanych ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę dopuszczono realizację zespołu (…)domów rekreacyjnych. W ramach realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego na nieruchomości, którą Państwo nabyli, deweloper wybudował budynek zamieszkania całorocznego. Nabyty przez Państwa budynek jest konstrukcyjnie i funkcjonalnie budynkiem przeznaczonym do użytkowania rekreacyjno-usługowego. Ponadto w opisie sprawy wskazali Państwo, że budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych spółki cywilnej jako obiekt zaklasyfikowany przez Państwa do grupy KŚT 109 pozostałe budynki niemieszkalne.

Wskazuję, że zasady klasyfikacji danego środka trwałego zostały unormowane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1864). Klasyfikacja ta jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych. O zaliczeniu budynku (lokalu) do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje jego przeznaczenie oraz związana z tym konstrukcja i wyposażenie, a nie sposób użytkowania, który w praktyce bywa czasem niezgodny z przeznaczeniem. O zmianie pierwotnego przeznaczenia na stałe, decyduje każdorazowo wykonanie odpowiednich robót budowlano-adaptacyjnych. W przypadku budynków (lokali) o różnym przeznaczeniu o zaliczeniu obiektu do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje główne jego przeznaczenie (uwagi szczegółowe do Grupy I w KŚT).

Dodaję, że podział budynków na mieszkalne i niemieszkalne w Klasyfikacji Środków Trwałych oparty jest na Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, wówczas budynek klasyfikowany jest jako niemieszkalny. Budynki niemieszkalne to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych.

Jak stanowi art. 22i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych stanowi Załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z załącznikiem KŚT dla grupy 1, rodzaj 109 – Domki kempingowe, budynki zastępcze – trwale związane z gruntem, stawka amortyzacji wynosi 10%, a nie jak wskazali Państwo 2,5%.

Jeżeli zatem w istocie wskazany we wniosku budynek został prawidłowo zakwalifikowany przez Państwa zgodnie z KŚT jako budynek niemieszkalny do rodzaju 109 KŚT i został on wprowadzony do ewidencji środków trwałych pod tym symbolem, jako budynek niemieszkalny, to mogą Państwo dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej ww. budynku.

Podsumowanie: mogą Państwo dokonywać odpisów amortyzacyjnych od opisanego budynku, zaklasyfikowanego do grupy KŚT 109 pozostałe budynki niemieszkalne, przy zastosowaniu stawki amortyzacyjnej 10% rocznie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja została wydana przy założeniu, że poprawnie zakwalifikowali Państwo obiekt majątku do odpowiedniego klasyfikowania KŚT. Interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości tej klasyfikacji. Przyporządkowanie do wskazanej klasyfikacji zostało podane jako element opisu stanu faktycznego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani (…) (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.