Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.967.2025.7.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

−      nieprawidłowe – w części wpłat dokonany z rachunku bankowego Pana ojca;

−      prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 5 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem, które wpłynęło 9 marca 2026 r. oraz 30 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Do firmy (…) zostały dokonane wpłaty na łączną sumę (…) zł. Firma nie dostarczyła dokumentów do przytoczonych wpłat – faktur VAT. Wpłaty zostały dokonane na podstawie umowy leasingowej, co zostało ujęte w tytule wpłat. Na jakiej podstawie może Pan zaliczyć wpłacone środki jako koszt? Domniema Pan, że (…) zaliczyło wpłaty jako dochód i odprowadziło należne podatki od otrzymanych wpłat z firmy (…). Pan natomiast nie księgując wpłat, nie zaliczając ich jako koszt, zmuszony był zapłacić podatek dochodowy oraz podatek VAT wyższy niż powinien.

Uzupełnienie wniosku

Jaki jest zakres Pana działalności gospodarczej?

Transport oraz pompowanie mieszanki betonowej.

Co jest przedmiotem umowy leasingowej, na podstawie której dokonywał Pan wpłat?

Przedmiotem leasingu jest (…). Pojazd specjalny.

Kiedy ta umowa została podpisana?

Umowa podpisana z dniem (…) 2020 r.

Od kiedy dokonywał Pan wpłat w związku z tą umową?

Wpłaty zostały dokonywane od czasu podpisania umowy.

Między jakimi dokładnie podmiotami została zawarta umowa leasingu np. czy stroną tej umowy był Pan jako podmiot prowadzący działalność gospodarcza (leasingobiorca) i (…), (leasingodawca)?

Tak, jest Pan stroną leasingu jako osoba prowadząca działalność gospodarczą (leasingobiorcą).

Czy w umowie leasingu wskazał pan, że nabędzie Pan przedmiot leasingu w celu wykorzystania go w prowadzonej działalności gospodarczej?

Tak, pojazd był wykorzystany wyłącznie do celów w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, jest to również wskazane w umowie. Nie ma możliwości użytkować pojazd w inny sposób.

Na jaki dokładnie okres została zawarta umowa leasingu?

Umowa została zawarta na 48 miesięcy, podczas umowy został wprowadzony aneks, wydłużając umowę o 6 miesięcy.

Jakie prawa i jakie obowiązki wynikają z umowy leasingu po stronie Pana, a jakie po stronie leasingodawcy, proszę je wyszczególnić?

(…).

Czy własność przedmiotu leasingu nie będzie przechodzić na Pana, jako korzystającego, w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty?

Przedmiot leasingowy zgodnie z umową przejdzie na własność leasingobiorcy.

Czy własność przedmiotu leasingu będzie przechodzić na Pana, jako korzystającego z chwilą ostatniej raty?

Tak, przedmiot leasingowy zgodnie z umową przejdzie na własność leasingobiorcy.

W jaki sposób zostaną udokumentowane przez leasingodawcę świadczenia wykonywane przez ten podmiot w ramach zawartej umowy leasingu z Panem; czy kwestia ta została uregulowana w umowie leasingu; jeśli tak to w jaki sposób?

·      Zamówienie,

·      Podpisana umowa,

·      Wystawianie faktur VAT,

Jaki jest związek przyczynowo-skutkowy między poniesionymi wydatkami, o których mowa we wniosku, a prowadzona przez Pana działalnością gospodarczą?

Każdą wpłatę do firmy leasingowej traktuje Pan jako koszt, wpłat, których dotyczy wniosek, nie mógł Pan w taki sposób zaliczyć, ponieważ nie posiada Pan faktur, a leasingodawca odmawia ich przesłania. Stąd też podatek, który został odprowadzonego do Urzędu Skarbowego jest wyższy niż powinien Pan opłacić.

W Pana przekonaniu zostały spełnione materialne przesłanki prawa do odliczenia w art. 86 ust. 1 Ustawa o podatku od towarów i usług. Pojazd za którego wniósł Pan opłatę, to pojazd o (…) powyżej 3,5 tony wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej.

Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem TSUE.

• C - 516/14 Barlis 06

• C - 518/14 Senatex

Prawo do odliczenia nie może zostać odmówione wyłącznie z przyczyn formalnych, jeśli zostały spełnione przesłanki materialne (wpłacone środki pieniężne). Trybunał wielokrotnie podkreślał, że wymogi formalne (takie jak faktura) nie mogą prowadzić do naruszenia zasady neutralności podatku VAT.

Dlatego stoi Pan na stanowisku, że możliwe jest dokonanie odliczenia poprzez korektę deklaracji podatkowej.

O jakich wydatkach jest mowa we wniosku, np. czy są to opłaty leasingowe?

Tak, wydatki wspomniane we wniosku są to opłaty (raty) leasingowe.

Jaki jest powód braku otrzymania przez pana faktur dokumentujących poniesione wydatki; czy prosił pan leasingodawcę o wystawienie duplikatów tych faktur?

Nie wie Pan, jaki jest powód nie przesłania faktur za wpłacone już środki na rachunek leasingodawcy.

Jakie dokumenty potwierdzające poniesione wydatki pan posiada (np. przelewy, korespondencja z leasingodawca) i jakie dane poszczególne dokumenty zawierają?

Posiada Pan potwierdzenie przelewów, w których w tytule wpłat widnieje numer umowy zawartej z leasingodawcą. Korespondencja również była prowadzona z prośbą o przesłanie faktur. Leasingodawca odmówił. Twierdząc, że nie są one potrzebne do zaksięgowania wpłat.

O jakiej decyzji Sądu Administracyjnego mowa jest w Pana własnym stanowisku, czy w odniesieniu do opisanych we wniosku wydatków toczyło/toczy się jakiekolwiek postępowanie sądowe; jeżeli tak, proszę opisać tą sytuację i wskazać, jakie ustalenia zawiera ta decyzja (wyrok)?

Nie, nie toczy się postępowanie sądowe. Przywołał Pan decyzję Sądu Administracyjnego podanego przez leasingodawcę.

Powołał się Pan na wyrok Sądu Rejonowego w (…) i stwierdził np., że brak doręczenia dokumentu księgowego, jakim jest faktura, nie zwalnia z obowiązku dokonania zapłaty.

Jaką formę opodatkowania Pan wybrał dla prowadzonej działalności gospodarczej?

Forma opodatkowania dla prowadzonej działalności gospodarczej to podatek liniowy.

Czy umowa leasingowa momencie jej zawarcia spełniała wszystkie warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (leasing operacyjny) czy też wszystkie warunki określone w art. 23f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (leasing finansowy)?

Tak, spełniała wszystkie warunki określone w ustawie (leasing operacyjny).

Czy przedmiotem leasingu jest samochód; jeżeli tak, proszę wskazać, czy samochód ten spełnia definicję samochodu osobowego określoną w art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz jaka jest wartość samochodu wynikająca z tej umowy?

Przedmiotem leasingu jest pojazd ciężarowy, zarejestrowany jako pojazd specjalny. Nie jest to pojazd osobowy.

Czy płatności wynikające z umowy leasingu dokonywał pan z konta działalności gospodarczej?

Tak, wpłat dokonywał Pan z rachunku działalności gospodarczej, jedynie część wpłat, których dotyczy się wniosek, dokonał Pan z rachunku prywatnego Pana ojca.

Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Na jakiej podstawie dokonane wpłaty może Pan zaksięgować i zaliczyć jako koszt?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy - jeżeli decyzją sądu administracyjnego obowiązkiem leasingobiorcy jest opłata rat leasingowych, nawet gdy nie otrzyma on faktury. To tym samym każda wpłata podlegająca podatkowi powinna być zaliczona na poczet wpłacającego jako koszt. Podstawą do zaksięgowania wpłaty byłoby potwierdzenie dokonania przelewu, gdzie w tytule widnieje numer umowy, a rachunek docelowy jest rachunkiem leasingodawcy, w tym przypadku (…).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe:

−      nieprawidłowe – w części wpłat dokonany z rachunku bankowego Pana ojca;

−      prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Zatem, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

-      wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika;

-      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;

-      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;

-      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;

-      został właściwie udokumentowany;

-      wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1 ustawy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Dlatego też kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreślam również, że o tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodów z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodów z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarcza w zakresie transportu oraz pompowania mieszanki betonowej. Pana działalność gospodarcza opodatkowana jest podatkiem liniowym. W 2020 r. zawarł Pan w ramach działalności gospodarczej umowę leasingu operacyjnego na pojazd ciężarowy, zarejestrowany jako pojazd specjalny. Pojazd był wykorzystany przez Pana wyłącznie do celów prowadzonej przez Pana działalnością gospodarczą. Wpłaty dokonywał Pan od czasu podpisania umowy. Nie posiada Pan faktur, a leasingodawca odmawia ich przesłania, twierdząc, że nie są one potrzebne do zaksięgowania wpłat. Posiada Pan potwierdzenie przelewów, w których w tytule wpłat widnieje numer umowy zawartej z leasingodawcą. Wpłat dokonywał Pan z rachunku działalności gospodarczej, jedynie część wpłat, których dotyczy wniosek, dokonał Pan z rachunku prywatnego Pana ojca.

Poniesione przez Pana wydatki związane z opłatami leasingowymi pojazdu ciężarowego (specjalnego) są bezsprzecznie związane z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą i jednocześnie nie znajdują się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych.

Powołany wyżej art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa zasad dokumentowania wydatków zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów.

Zauważam, że dowód księgowy jest dokumentem potwierdzającym przeprowadzenie danej operacji gospodarczej. Podatnik, uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów, odnosi ewidentną korzyść podatkową, ponieważ ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na podatniku spoczywa więc ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów. Ma on obowiązek nie tylko udokumentować, że wydatek został poniesiony (prawidłowo zarachowany), ale wykazać także, że poniesiony został w celu osiągnięcia przychodów.

Stosownie do art. 180 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Zgodnie z art. 181 Ordynacji podatkowej:

Użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że katalog dowodów jest otwarty. Wskazane jest zatem posiadanie (pod kątem ewentualnego postępowania kontrolnego lub podatkowego) wszelkich dowodów, potwierdzających zaistnienie danego zdarzenia gospodarczego.

Jednak, co wymaga podkreślenia w kontekście Pana sprawy, jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest jego poniesienie przez podatnika.

Zatem, ustalając dochód z działalności gospodarczej, może Pan pomniejszyć przychód o koszty uzyskania przychodów, o których mowa we wniosku, ale tylko te, które zostały poniesiony przez Pana, tj. te które zostały pokryte z Pana zasobów majątkowych, a nie innej osoby, np. Pana ojca. Może Pan wydatki te udokumentować wszelkimi dowodami, o których mowa w art. 181 Ordynacji podatkowej.

Podsumowanie: podstawą zaksięgowania przez Pana opłat leasingowych jako kosztów uzyskania przychodów jest zawarta umowa leasingu oraz dokonane przez Pana wpłaty z rachunku bankowego, z Pana zasobów majątkowych. Nie są natomiast kosztem podatkowym opłaty leasingowe opłacone z rachunku Pana ojca.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.