Interpretacja 0112-KDIL3.4012.104.2026.3.MC

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 12 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT transakcji sprzedaży niezabudowanej nieruchomości składającej się z działek o nr 1 i 2.

Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z dnia 12 marca 2026 r. (wpływ 12 marca 2026 r.) oraz pismem z 25 marca 2026 r. (wpływ 30 marca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani współwłaścicielką nieruchomości rolnej niezabudowanej położonej (…) o nr ewidencyjnym działki, arkusz mapy (…), obręb (…) o powierzchni (…) m² dla której Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą (…).

Udział w działkach 1 i 2 w wysokości (…) (łącznie) nabyła Pani w spadku po mamie, Postanowieniem Sądu Rejonowego (…) Wydział Cywilny sygn. akt. (…) z dnia (…) 2013 r. Nabycie działek nie miało konkretnego celu ich użycia, bo nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.

Z tytułu nabycia ww. działek nie była wstawiona faktura z naliczeniem podatkowym VAT. Za udział w działkach płaci Pani podatek rolny bo takie jest ich przeznaczenie. Udziały w działkach nigdy nie były i nie będą udostępniane na podstawie umów, dzierżawy czy ustnych osobom trzecim i nie będą przez Panią wykorzystywane w żaden sposób. Udziały nie były wykorzystywane w celach osobistych. Nie występowała Pani i nie wystąpi z wnioskiem o pozwolenie na zabudowę Swojego udziału.

Nigdy wcześniej nie dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości z tytułu, której była Pani podatnikiem VAT.

Ponadto, w uzupełnieniu do wniosku wskazała Pani:

Udział w działkach 1 i 2 w wysokości (…) (łącznie) nabyła Pani w spadku po mamie. Postanowieniem Sądu Rejonowego (…) Wydział Cywilny sygn. akt. (…) z dnia 11 lipca 2013 r.

Nie była i nie jest Pani zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Nabycie działek nie miało konkretnego celu ich użycia, bo nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej ani rolnej na tych działkach. Nie wykorzystywała i nie wykorzystuje Pani pożytków w ramach gospodarstwa domowego (działka leży ugorem w okresie, kiedy jest Pani jej współwłaścicielką).

Działki 1 i 2 nie były i nie są wykorzystywane na cele działalności opodatkowanej podatkiem VAT, ani działalności zwolnionej z podatku VAT.

Działki 1 i 2 nie były i nie są wykorzystywane – leżą ugorem.

Działki 1 i 2 nie były i nie są wykorzystywane na cele działalności rolniczej.

Podpisała Pani umowę przedwstępną dla dziełek 1 i 2 w czerwcu 2025 r.

Nie udzieli Pani przyszłemu nabywcy pełnomocnictwa do występowania w sprawach działek.

Nie poszukiwała Pani aktywnie nabywcy działek 1 i 2.

Nie prowadziła Pani żadnych działań mających na celu podwyższenie wartości działek 1 i 2.

Nie posiada Pani innych działek, które będzie mogła Pani sprzedać w przyszłości.

Zgodnie z Pani wiedzą dla przedmiotowych działek obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ustalony przez właściwą Radę Gminy.

Na moment planowanej sprzedaży działek pozostaną one objęte obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie posiada Pani szczegółowej wiedzy ani kompetencji do interpretacji zapisów tego planu w zakresie przeznaczenia tych działek.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został uchwalony z inicjatywy właściwych organów Gminy w trybie przewidzianym przepisami prawa. Nie była Pani inicjatorem jego uchwalenia. Ewentualna możliwość zabudowy działek wynika wyłącznie z zapisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego ustalenia określa uchwała Rady Gminy. Zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego działki 1 i 2 przeznaczone są pod budowę drogi i ścieżki rowerowej. Uchwalenie miejscowego zagospodarowania przestrzennego nastąpiło z urzędu.

Z tytułu nabycia ww. działek nie była wstawiona faktura z naliczeniem podatkowym VAT.

Za udział w działkach płaci Pani podatek rolny, bo takie jest ich przeznaczenie.

Udziały w działkach nigdy nie były i nie będą udostępniane na podstawie umów, dzierżawy czy ustnych, osobom trzecim i nie będą przez Panią wykorzystywane w żaden sposób. Udziały nie były wykorzystywane w celach osobistych.

Nie występowała i nie wystąpi Pani z wnioskiem o pozwolenie na zabudowę swojego udziału.

Nigdy wcześniej nie dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości z tytułu, której była Pani podatnikiem VAT.

Pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z 25 marca 2026 r.

Czy sprzedaż działek 1 i 2 będzie zwolniona z podatku VAT?

Pani stanowisko w sprawie

Według Pani subiektywnej interpretacji ustawy o podatku od towarów i usług, powinna być Pani zwolniona z obowiązku zapłaty podatku VAT przy zbyciu działek 1 i 2.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11.12.2006 r., s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny:

Jak stanowi art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

W myśl art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:

Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanej nieruchomości rolnej składającej się z działek o nr 1 i 2, istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży podjęła lub podejmie Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pani współwłaścicielką nieruchomości rolnej niezabudowanej w skład, której wchodzą działki o nr 1 i 2. Udział w działkach 1 i 2 w wysokości (…) (łącznie) nabyła Pani w spadku po mamie w 2013 r. Z tytułu nabycia ww. działek nie była wstawiona faktura z naliczeniem podatkowym VAT. Nabycie działek nie miało konkretnego celu ich użycia, bo nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej ani rolnej na tych działkach. Nie wykorzystywała i nie wykorzystuje Pani pożytków w ramach gospodarstwa domowego przez cały okres posiadania nieruchomości – działki leżały ugorem. Nie była i nie jest Pani zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Działki 1 i 2 nie były i nie są wykorzystywane na cele działalności opodatkowanej podatkiem VAT, ani działalności zwolnionej z podatku VAT. Działki 1 i 2 nie były i nie są wykorzystywane na cele działalności rolniczej. Udziały w działkach nigdy nie były i nie będą udostępniane na podstawie umów, dzierżawy czy ustnych osobom trzecim i nie będą przez Panią wykorzystywane w żaden sposób. Udziały nie były wykorzystywane w celach osobistych. Nie występowała Pani i nie wystąpi z wnioskiem o pozwolenie na zabudowę Swojego udziału. Jak wskazała Pani w opisie sprawy, dla przedmiotowych działek obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ustalony przez właściwą Radę Gminy. Na moment planowanej sprzedaży działek, pozostaną one objęte obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działki 1 i 2 przeznaczone są pod budowę drogi i ścieżki rowerowej. Uchwalenie miejscowego zagospodarowania przestrzennego nastąpiło z urzędu. Podpisała Pani umowę przedwstępną dla dziełek 1 i 2 w czerwcu 2025 r. Nie udzieliła Pani przyszłemu nabywcy pełnomocnictwa do występowania w sprawach działek. Nie poszukiwała Pani aktywnie nabywcy działek 1 i 2. Nie prowadziła Pani żadnych działań mających na celu podwyższenie wartości działek 1 i 2. Nigdy wcześniej nie dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości z tytułu, której była Pani podatnikiem VAT oraz nie posiada Pani innych działek, które będzie mogła Pani sprzedać w przyszłości.

Pani wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości składającej się z dziełek 1 i 2 będzie zwolniona z podatku VAT.

Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.

Zatem, w analizowanej sprawie, należy najpierw ustalić, czy w odniesieniu do czynności sprzedaży niezabudowanych dziełek 1 i 2, będzie Pani spełniać przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w celu sprzedaży posiadanego udziału w działkach 1 i 2 podjęła Pani działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wskazanym we wniosku nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podejmowała Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziału w niezabudowanej nieruchomości składającej się z działek 1 i 2, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ta wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani bowiem takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Ponadto, jak Pani wskazała, udział w działkach 1 i 2 w wysokości (…) (łącznie) nabyła Pani w spadku po mamie w 2013 r. Nabycie działek nie miało konkretnego celu ich użycia, bo nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej ani rolnej na tych działkach. Nie wykorzystywała i nie wykorzystuje Pani pożytków w ramach gospodarstwa domowego przez cały okres posiadania nieruchomości – działki leżały ugorem.

Dodatkowo wskazała Pani, iż:

·      uchwalenie planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego nastąpiło z urzędu,

·      nie występowała i nie wystąpi Pani z wnioskiem o pozwolenie na zabudowę swojego udziału,

·      nie udzieliła Pani przyszłemu nabywcy pełnomocnictwa do występowania w sprawach działek,

·      nie poszukiwała Pani aktywnie nabywcy działek 1 i 2,

·      nie prowadziła Pani żadnych działań mających na celu podwyższenie wartości działek 1 i 2,

·      nigdy wcześniej nie dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości z tytułu której była Pani podatnikiem VAT.

Zatem, dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej nieruchomości składającej się z działek 1 i 2, będzie Pani korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie planowanej sprzedaży, a jej dostawę cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym, dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej nieruchomości składającej się z działek 1 i 2, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, sprzedaż udziału w niezabudowanej nieruchomości składającej się z działek 1 i 2, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia od podatku VAT ww. czynności.

Podsumowując stwierdzam, że przy planowanej sprzedaży udziału w niezabudowanej nieruchomości składającej się z działek 1 i 2, brak jest przesłanek pozwalających uznać Panią za podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W analizowanej sprawie sprzedaż tą należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której przepisy ustawy nie będą miały zastosowania. Zatem, sprzedaż udziału w niezabudowanej nieruchomości składającej się z działek 1 i 2, będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tym miejscu należy zauważyć, że pomimo identycznego skutku podatkowego dla podatnika podatku od towarów i usług (brak konieczności wykazania podatku należnego z tytułu przedmiotowej dostawy) – pojęcia „nie podlega opodatkowaniu” (transakcja nie jest objęta przepisami ustawy o podatku od towarów i usług) i „zwolnione od podatku” (transakcja jest objęta przepisami ustawy o podatku od towarów i usług ale korzysta ze zwolnienia) – nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie w przypadku dostawy udziału w nieruchomości niezabudowanej ma miejsce sytuacja, w której dostawa ta nie jest objęta przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, zatem nie ma możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku.

Tym samym, Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wskazuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, wydana interpretacja dotyczy tylko Pani i nie wywołuje skutków podatkowych dla pozostałych współwłaścicieli.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.