Prawo do ponownego korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy, od początku roku 2024.
Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od lipca 2022. W listopadzie 2022, w proporcji do okresu działalności, przekroczył limit zwolnienia podmiotowego VAT, co ujawniono w styczniu 2026. W latach 2023 i 2024 sprzedaż nie przekroczyła 200 000 zł. We wrześniu 2025 przekroczył limit i stał się czynnym podatnikiem VAT. W roku 2024 i w pierwszych dziewięciu miesiącach…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 6 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do ponownego korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w zw. z art. 113 ust. 11 ustawy od początku roku 2024.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Od dnia 1 lipca 2022 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. W dniu 30 listopada 2022 r., w proporcji do okresu prowadzonej działalności, przekroczyła Pani limit uprawniający do podmiotowego zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W roku 2023 wartość Pani sprzedaży nie przekroczyła kwoty 200.000 zł. Tak samo było w roku 2024, również Pani sprzedaż była mniejsza niż 200.000 zł.
W dniu 30 września 2025 r. nastąpiło przekroczenie limitu 200.000 zł i od tego momentu została Pani czynnym podatnikiem VAT, złożyła Pani zgłoszenie rejestracyjne na druku VAT-R, wystawione przez Panią faktury obciążała Pani podatkiem od towarów i usług wg stawki 23%.
Fakt przekroczenia (w proporcji do okresu prowadzenia działalności) limitu w listopadzie 2022 r. został ujawniony niedawno, w styczniu 2026. Aktualnie jest Pani w trakcie korygowania miesięcy XI, XII/2022 oraz roku 2023 – tak, aby rozliczyć i odprowadzić należny podatek VAT za ten okres.
W roku 2024 oraz w pierwszych (I-IX) miesiącach roku 2025 zachowywała się Pani jak podatnik VAT, korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy – wystawione faktury były oznaczone jako stawka VAT „zw”, nie prowadziła Pani ewidencji sprzedaży i zakupu dla potrzeb VAT, nie korzystała Pani z prawa do odliczenia VAT naliczonego, Pani sprzedaż nie przekraczała ustawowego limitu, nie wykonywała Pani czynności, wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
Dopiero po 30 września 2025 r., tj. po przekroczeniu limitu 200.000 zł zaczęła Pani obciążać faktury 23% podatkiem VAT, ewidencjonować sprzedaż i nabycia w rejestrze VAT, przesyłać pliki JPK_VAT i rozliczać należny podatek od towarów i usług.
W terminie do dnia 7 stycznia 2024 r. nie złożyła Pani aktualizacji VAT-R, w której wskazałaby Pani, że będzie korzystała ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2024 r.
Pytanie
Czy po utracie prawa do zwolnienia z opodatkowania VAT w listopadzie 2022 r. może Pani skorzystać ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 września 2025 r., biorąc pod uwagę fakt, że Pani sprzedaż w roku 2023 i 2024 nie przekroczyła limitu 200.000 zł, w okresie 2024 i I-IX/2025 zachowywała się Pani jak podatnik zwolniony z VAT, a nie złożyła aktualizacji VAT-R, w której wskazałaby Pani, że będzie korzystała ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2024 r.?
Pani stanowisko w sprawie
Pani stanowisko w przedmiotowej sprawie jest następujące: tak, będzie Pani mogła skorzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług w okresie 1 stycznia 2024 r. – 30 września 2025 r., ponieważ:
1. Pani sprzedaż w roku 2023 nie przekroczyła limitu 200.000 zł.
2. W przedmiotowym okresie zachowywała się Pani jak podatnik zwolniony z VAT: wystawiając faktury nie obciążała Pani klientów podatkiem od towarów i usług; stosowała Pani stawkę „zw”, nie prowadziła Pani rejestrów dostawy i nabycia dla potrzeb VAT, nie wysyłała Pani plików JPK_VAT, nie korzystała Pani z prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT.
3. Nie wykonywała Pani czynności, wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
Nie złożyła Pani wprawdzie aktualizacji VAT-R (złoży Pani w najbliższym czasie), w której zaznaczyłaby Pani, że będzie korzystała ze zwolnienia, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, od dnia 1 stycznia 2024 r., ale art. 113 ust. 1 ustawy o VAT nie uzależnia prawa do wyboru zwolnienia od terminu złożenia wspomnianego zawiadomienia we właściwym urzędzie skarbowym, tylko od spełnienia warunku określonego w tym przepisie, tj. bycia czynnym podatnikiem podatku VAT, co najmniej przez rok, licząc od końca roku, w którym podatnik utracił lub zrezygnował ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia, pod warunkiem, że podatnik zachowywał się jak podatnik, u którego sprzedaż korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
Pani stanowisko potwierdził m.in. Dyrektor KIS w indywidualnej interpretacji z dnia 6 lipca 2023 r., nr 0114-KIDP1-3.4012.364.2023.1.JG.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy wskazać, iż mając na uwadze, że wniosek dotyczy stanu faktycznego oraz – jak Pani wskazała – interpretacja ma dotyczyć okresu od 1 stycznia 2024 r. do 30 września 2025 r. – interpretację wydano w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie zaistnienia zdarzenia, tj. w oparciu o przepisy obowiązujące we wskazanym wyżej okresie.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi, w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Jak wynika z art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Według art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W świetle art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
– energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
– wyrobów tytoniowych,
– samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
– preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
– komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
– urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
– maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
– pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
– motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zaznaczyć należy, że podatnik ma prawo powrócić do zwolnienia z art. 113 ustawy w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem, że minął rok od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował oraz w poprzednim i bieżącym roku nie przekroczył kwoty, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Powrót do zwolnienia może nastąpić od początku danego miesiąca.
Odnośnie obowiązku zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R należy wskazać, że w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Na mocy art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Na podstawie art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
Jak stanowi art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Jak wynika z 96 ust. 10 ustawy:
Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.
Zgodnie z art. 96 ust. 12 ustawy:
Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2017 r. poz. 869 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 106 , 650 , 771 i 1629 ). Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
Z opisu sprawy wynika, że od dnia 1 lipca 2022 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. W dniu 30 listopada 2022 r., w proporcji do okresu prowadzonej działalności, przekroczyła Pani limit uprawniający do podmiotowego zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W roku 2023 wartość Pani sprzedaży nie przekroczyła kwoty 200.000 zł. Tak samo było w roku 2024, również Pani sprzedaż była mniejsza niż 200.000 zł. W dniu 30 września 2025 r. nastąpiło przekroczenie limitu 200.000 zł i od tego momentu została Pani czynnym podatnikiem VAT, złożyła Pani zgłoszenie rejestracyjne na druku VAT-R, wystawione przez Panią faktury obciążała Pani podatkiem od towarów i usług wg stawki 23%. Fakt przekroczenia (w proporcji do okresu prowadzenia działalności) limitu w listopadzie 2022 r. został ujawniony niedawno, w styczniu 2026. Aktualnie jest Pani w trakcie korygowania miesięcy XI, XII/2022 oraz roku 2023 – tak, aby rozliczyć i odprowadzić należny podatek VAT za ten okres. W roku 2024 oraz w pierwszych (I-IX) miesiącach roku 2025 zachowywała się Pani jak podatnik VAT, korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy – wystawione faktury były oznaczone jako stawka VAT „zw”, nie prowadziła Pani ewidencji sprzedaży i zakupu dla potrzeb VAT, nie korzystała Pani z prawa do odliczenia VAT naliczonego, Pani sprzedaż nie przekraczała ustawowego limitu, nie wykonywała Pani czynności, wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy. Dopiero po 30 września 2025 r., tj. po przekroczeniu limitu 200.000 zł zaczęła Pani obciążać faktury 23% podatkiem VAT, ewidencjonować sprzedaż i nabycia w rejestrze VAT, przesyłać pliki JPK_VAT i rozliczać należny podatek od towarów i usług. W terminie do dnia 7 stycznia 2024 r. nie złożyła Pani aktualizacji VAT-R, w której wskazałaby Pani, że będzie korzystała ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2024 r.
Pani wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy po utracie prawa do zwolnienia z opodatkowania VAT w listopadzie 2022 r. może Pani skorzystać ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 września 2025 r., biorąc pod uwagę fakt, że Pani sprzedaż w roku 2023 i 2024 nie przekroczyła limitu 200.000 zł, w okresie 2024 i I-IX/2025 zachowywała się Pani jak podatnik zwolniony z VAT, a nie złożyła aktualizacji VAT-R, w której wskazałaby Pani, że będzie korzystała ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2024 r.
Odnosząc się do Pani wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że w związku ze zmianą danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym powinna Pani w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego poprzez złożenie aktualizującego zgłoszenia VAT-R, zaznaczając, że będzie Pani korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy oraz podając datę, od której będzie Pani korzystała lub już korzysta ze wskazanego zwolnienia.
Jednakże z powołanego wyżej przepisu art. 113 ust. 11 ustawy wynika, że podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może na podstawie powołanego przepisu, ponownie skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli upłynął rok, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, przy czym podatnik ma prawo do powrotu do zwolnienia od początku dowolnego miesiąca w trakcie roku podatkowego, o ile zostały spełnione pozostałe przesłanki ponownego skorzystania ze zwolnienia, tj.:
· wartość sprzedaży u podatnika w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy,
· podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Należy nadmienić, że przepis art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia prawa do wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie, tylko od spełnienia warunku określonego w tym przepisie, tj. bycia czynnym podatnikiem podatku VAT, co najmniej przez rok licząc od końca roku, w którym podatnik utracił lub zrezygnował ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy. Zatem, fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia, pod warunkiem, że podatnik zachowywał się jak podatnik, u którego sprzedaż korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Tym samym, w sytuacji, gdy od 1 stycznia 2024 r. do 30 września 2025 r. spełniała Pani warunki do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, powinna była Pani złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R w terminie do 7 stycznia 2024 r. Jednakże fakt złożenia przez Panią zawiadomienia po upływie 7 dni od dnia, w którym nabyła Pani prawo do tego zwolnienia, nie pozbawia Pani prawa do wyboru przysługującego zwolnienia, pomimo niedopełnienia powyższego obowiązku. Wskazała Pani, że w latach 2023-2024 Pani obroty ze sprzedaży nie przekroczyły kwoty 200 000 zł. Ponadto, nie wykonuje Pani czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. W związku z tym, na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy, od 1 stycznia 2024 r. do 30 września 2025 r. mogła Pani korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy.
Zatem, po utracie prawa do zwolnienia z opodatkowania VAT w listopadzie 2022 r. może Pani skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie przepisu art. 113 ust. 1 ustawy, od 1 stycznia 2024 r., w sytuacji złożenia zawiadomienia aktualizacyjnego VAT-R po upływie 7-dniowego terminu.
Wskazania jednak wymaga, że w sytuacji, gdy w trakcie roku podatkowego 2024 (odpowiednio w latach następnych), wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej przekroczyła/przekroczy kwotę limitu zwolnienia podmiotowego, zwolnienie straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Zatem, w analizowanej sprawie, zwolnienie przysługuje Pani do 30 września 2025 r. Prawo do omawianego zwolnienia straci Pani również, gdy zacznie Pani wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Podsumowując, stwierdzam, że po utracie prawa do zwolnienia z opodatkowania VAT w listopadzie 2022 r. mogła Pani korzystać ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 września 2025 r., o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w związku z art. 113 ust. 11 ustawy, z uwagi fakt, że Pani sprzedaż w latach 2023-2024 nie przekroczyła limitu 200.000 zł, a w okresie 2024 i I-IX/2025 zachowywała się Pani jak podatnik zwolniony z VAT, pomimo, że nie złożyła Pani w terminie 7-dniowym aktualizacji VAT-R, w której wskazałaby Pani, że będzie korzystała ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2024 r.
Tym samym, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. Dotyczy to w szczególności informacji wynikającej z opisu sprawy, że: „W roku 2023 wartość Pani sprzedaży nie przekroczyła kwoty 200.000 zł. Tak samo było w roku 2024, również Pani sprzedaż była mniejsza niż 200.000 zł” oraz „W roku 2024 oraz w pierwszych (l-IX) miesiącach roku 2025 zachowywała się Pani jak podatnik VAT, korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy – wystawione faktury były oznaczone jako stawka VAT „zw”, nie prowadziła Pani ewidencji sprzedaży i zakupu dla potrzeb VAT, nie korzystała Pani z prawa do odliczenia VAT naliczonego, Pani sprzedaż nie przekraczała ustawowego limitu, nie wykonywała Pani czynności, wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT”.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Informuję jednocześnie, że aktualne przepisy dotyczące zwolnienia od podatku VAT, zawarte w art. 113 ustawy, otrzymały nowe brzmienie i tym samym uległy zmianie.
I tak, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
W myśl art. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 896):
1. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 i 894) w art. 113 w ust. 1 wyrazy „kwoty 200 000 zł” zastępuje się wyrazami „kwoty 240 000 zł”.
Zgodnie z art. 2 ww. ustawy:
1. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy rozpoczęli w 2025 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej w art. 1, u których wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku sprzedaży dokonywanej przez podatników, o których mowa w art. 113a ustawy zmienianej w art. 1.
Natomiast art. 3 cytowanej ustawy wskazuje, że:
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.
Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo