Komornik sądowy prowadzi egzekucję przeciwko dłużnikowi będącemu spółką komandytową. Przedmiotem egzekucji jest nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem handlowo-biurowo-przemysłowym. Dłużnik nabył nieruchomość w 2015 roku i prowadził w niej działalność gospodarczą, jednak obecnie nieruchomość jest opuszczona…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 11 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, która dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy sprzedaż nieruchomości zabudowanej, w drodze egzekucyjnej licytacji publicznej, będzie obciążona podatkiem od towarów i usług. Uzupełniła go Pani pismem z 25 marca 2026 r. (wpływ 31 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...) prowadzi przeciwko Dłużnikowi (...) w sprawie KM (…) z wniosku wierzyciela (…) postępowanie egzekucyjne.
Przedmiotem egzekucji w prowadzonej przeciwko Dłużnikowi sprawie KM (…) jest nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem handlowo-biurowo-przemysłowym, stanowiąca działki ewidencyjne o nr (…). Nieruchomość położona jest pod adresem (…), dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych (…) prowadzi księgę wieczystą o nr (…).
Dłużnik (…), według wiedzy komornika, zgromadzonej w sprawie oraz wiedzy wierzyciela i innych osób uczestniczących w sprawie, nie prowadzi czynnej działalności w siedzibie Spółki mieszczącej się pod adresem (…). W organach Spółki występują istotne braki.
Pomimo, iż w treści KRS dalej jest wpisany komplementariusz w osobie (…) jako osoba do reprezentacji Spółki, brak jest odpowiedzi przez wskazanego na zadawane pytania przez komornika, odnośnie obowiązku wykazania zwolnienia z konieczności odprowadzenia przy sprzedaży licytacyjnej należnego podatku w wymaganej kwocie.
Komplementariusz w imieniu Spółki odbiera korespondencję w sposób wybiórczy. Świadomy istniejącego zadłużenia oraz konieczności udzielenia wyjaśnień i odpowiedzi uchyla się od swoich obowiązków. Na wezwania i czynności w terenie komplementariusz się nie stawia.
Na dzień dzisiejszy brak Dłużnika (...) w rejestrze podatników VAT.
Zgodnie z treścią księgi wieczystej nr o (…) Dłużnik dokonał nabycia zajętej nieruchomości w 2015 r., kiedy był czynnym podatnikiem podatku VAT. Od zakupu nieruchomości podatek VAT został również odprowadzony, co wynika z aktu notarialnego zakupu zajętej nieruchomości. Dłużnik prowadził czynną działalność w miejscu położenia zajętej nieruchomości. Obecnie nieruchomość nie jest wykorzystywana zgodnie z jej przeznaczeniem. Nie ma drzwi oraz okien. Do nieruchomości mają swobodny dostęp osoby trzecie. Budynek jest opuszczony. Sprzęt i wyposażenie znajdujące się wcześniej w budynku zostały rozkradzione i zniszczone.
W dniu 19 listopada 2024 r. Komornik Sądowy (…) wraz z biegłym sądowym do spraw wyceny nieruchomości (…) udał się na miejsce położenia nieruchomości celem jej wyceny. Dokonano oględzin nieruchomości. Sporządzono dokumentację fotograficzną. Na podstawie zebranej dokumentacji biegły sądowy sporządził operat szacunkowy. Wartość nieruchomości biegły sądowy ustalił na kwotę (…) zł. Podana wartość nieruchomości odzwierciedla jej faktyczną wartość rynkową. Wskazana kwota wyceny jest kwotą netto i nie zawiera w swojej wartości żadnych podatków.
Zajęta nieruchomość Dłużnika o nr (…) zostanie sprzedana przez komornika sądowego w drodze licytacji publicznej, co stanowi zdarzenie przyszłe, w rozumieniu art. 14b par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Ze zdarzeniem tym może wiązać się obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towaru i usług, który według Wnioskodawcy podlega indywidualnej interpretacji na wniosek płatnika, w tym przypadku komornika sądowego, co wynika z treści art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. od podatku od towarów i usług.
Brak należytego kontaktu z organami Spółki wskazanymi do jej reprezentacji powoduje brak wykazania przez Dłużnika oraz komornika podstawy zwolnienia z odprowadzenia należnego podatku VAT od sprzedaży zajętej nieruchomości w drodze licytacji publicznej.
Uzupełniając wniosek udzieliła Pani odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy od momentu braku udzielenia wyjaśnień i odpowiedzi przez Dłużnika na Pani wezwania uzyskała/zaktualizowała Pani informacje dotyczące zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży zajętej nieruchomości w drodze licytacji publicznej?
Odpowiedź: Brak uzyskania informacji dotyczących zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży zajętej nieruchomości w drodze licytacji publicznej.
2. Czy budynek handlowo-biurowo-przemysłowy jest budynkiem w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.)?
Odpowiedź: Budynek handlowo-biurowo-przemysłowy jest budynkiem w rozumieniu art. 3 ustawy Prawo budowlane.
3. Czy z tytułu nabycia nieruchomości zabudowanej ww. budynkiem Dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeżeli tak, to proszę wskazać, czy z tego prawa Dłużnik skorzystał. Jeżeli nie przysługiwało, to proszę wskazać dlaczego.
Odpowiedź: Dłużnikowi przy nabyciu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe wynika z treści aktu notarialnego zakupu zajętej nieruchomości. W akcie notarialnym notariusz wprost wskazuje, że zakupiona nieruchomość zostaje nabyta za kwotę (…) zł. Wraz z doliczonym podatkiem VAT 23% w wysokości (…) zł.
4. W jaki sposób ww. budynek był wykorzystywany przez Dłużnika od momentu nabycia do momentu zajęcia przez Komornika?
Odpowiedź: W budynku była prowadzona działalność gospodarcza w postaci produkcji i sprzedaży wyprodukowanych wyrobów.
5. Czy przedmiotowy budynek był udostępniany osobom trzecim na podstawie umów najmu, dzierżawy, użyczenia lub innych umów cywilnoprawnych? Jeżeli tak, to proszę wskazać, kiedy obiekt został oddany w najem/dzierżawę/użyczenie oraz czy udostępnianie to miało charakter odpłatny, czy nieodpłatny?
Odpowiedź: Brak wiedzy o takich umowach.
6. Czy budynek, będący przedmiotem wniosku, był wykorzystywany przez Dłużnika wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT? Jeśli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywany był ww. budynek, wykonywał Dłużnik? Proszę podać podstawę prawną zwolnienia.
Odpowiedź: Brak szczegółowej wiedzy w tym zakresie.
7. Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie przedmiotowego budynku, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
a) dokładną datę pierwszego zasiedlenia;
b) w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynku?
c) czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem tego budynku a jego dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
Odpowiedź: Budynek zakupiony przez (...) w dniu 30 stycznia 2014 r. od (…) i wcześniej wykorzystywany do prowadzonej działalności przez Spółkę sprzedającą. Brak wiedzy odnośnie udzielenia szczegółowych odpowiedzi na podpunkt a, b, c.
8. Czy Dłużnik ponosił wydatki na ulepszenie lub przebudowę wskazanego budynku, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego obiektu? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
a) kiedy takie wydatki były ponoszone?
b) czy ulepszenie budynku prowadziło do jego przebudowy, tj. dokonania istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia?
c) czy od wydatków na ulepszenie budynku przysługiwało Dłużnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego?
d) czy po dokonaniu tych ulepszeń ww. budynek był oddany do użytkowania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej Dłużnika oraz czy w momencie jego dostawy minie okres dłuższy niż dwa lata licząc od momentu oddania tego obiektu do użytkowania po dokonaniu ulepszeń?
Odpowiedź: Brak wiedzy, aby udzielić szczegółowej odpowiedzi na wskazany punkt 8 oraz podpunkty a, b, c, d – dłużna Spółka nie udzieliła odpowiedzi na zadawane pytania przez komornika odnośnie ulepszeń zajętej nieruchomości.
9. Jeżeli nie posiada Pani informacji, o których mowa w ww. pytaniach, które są niezbędne do oceny, czy w przedmiotowej sprawie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 i pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, to należy wskazać:
a) czy ten brak informacji jest wynikiem podjętych przez Panią – jako Komornika – działań?
b) czy działania te zostały udokumentowane?
c) czy podjęte działania potwierdzają brak możliwości uzyskania tych niezbędnych informacji od Dłużnika?
Odpowiedź: Komornik nie posiada szczegółowych informacji, aby udzielić precyzyjnej odpowiedzi na zadawane pytania przez organ KIS. Brak informacji jest wynikiem podjętych przez komornika działań w trakcie trwania postępowania w sprawie. Działania są udokumentowane. Podjęte działania potwierdzają brak możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika. Dłużnik nie odpowiada na pytania, nie składa wyjaśnień, nie stawia się na wezwania, nie odbiera korespondencji kierowanej pod adres prawidłowy. Dłużnik jest jedyną osobą, która mogłaby precyzyjnie odpowiedzieć na zadawane pytania przez urząd. Brak kontaktu z Dłużnikiem uniemożliwia uzyskanie żądanych informacji.
Pytanie
Czy sprzedaż wskazanej powyżej nieruchomości o nr (…) w drodze egzekucyjnej licytacji publicznej będzie obciążona podatkiem od towarów i usług (VAT)?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż wyżej opisanej nieruchomości o nr (…), w toku postępowania egzekucyjnego, w drodze licytacji publicznej, będzie obciążona podatkiem od towarów i usług w wysokości 23%.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na podstawie uregulowania zawartego w art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.
Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów, będących własnością dłużnika, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku. Jeżeli na dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów, to komornik jest zobowiązany do wystawienia faktury w imieniu i na rzecz dłużnika.
Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, nieruchomości zabudowane i niezabudowane spełniają definicję towaru, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel danej nieruchomości – jest podatnikiem podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.
Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem egzekucji w prowadzonej przeciwko Dłużnikowi sprawie KM (…) jest nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem handlowo-biurowo-przemysłowym, stanowiąca działki ewidencyjne o nr (…) ha. Dłużnik dokonał nabycia zajętej nieruchomości w 2015 r., kiedy był czynnym podatnikiem podatku VAT. Od zakupu nieruchomości podatek VAT został również odprowadzony, co wynika z aktu notarialnego zakupu zajętej nieruchomości. Dłużnik prowadził czynną działalność gospodarczą, polegającą na produkcji i sprzedaży wyprodukowanych wyrobów, w miejscu położenia zajętej nieruchomości. Obecnie nieruchomość nie jest wykorzystywana zgodnie z jej przeznaczeniem. Nie ma drzwi oraz okien. Do nieruchomości mają swobodny dostęp osoby trzecie. Budynek jest opuszczony. Sprzęt i wyposażenie znajdujące się wcześniej w budynku zostały rozkradzione i zniszczone. Przedmiotowy budynek handlowo-biurowo-przemysłowy jest budynkiem w rozumieniu art. 3 ustawy Prawo budowlane.
Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż nieruchomości zabudowanej, w drodze egzekucyjnej licytacji publicznej, będzie obciążona podatkiem od towarów i usług.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zatem, w pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię, czy Dłużnik działa jako podatnik podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości, a tym samym sprzedaż ta wykonywana jest w ramach działalności gospodarczej.
Jak wynika z opisu sprawy, nieruchomość zabudowana, która będzie przedmiotem sprzedaży, w trybie egzekucji komorniczej, była wykorzystywana przez Dłużnika w ramach prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej.
Mając na uwadze fakt, że Dłużnikiem jest Spółka, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku przedsiębiorstwa Spółki wykorzystywanego w działalności gospodarczej.
Tym samym, w opisanej sytuacji, Dłużnika należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
W konsekwencji, dostawa przez Panią, jako komornika, nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem handlowo-biurowo-przemysłowym, stanowiącej działki ewidencyjne o nr (…), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
W tym miejscu wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana właściwą stawką podatku albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy nieruchomości zabudowanych, zostały określone w art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy.
I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Według art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Pierwszym zasiedleniem jest więc szeroko rozumiane pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Przykładowo, pierwsze zasiedlenie budynku lub jego części ma miejsce zarówno w sytuacji, gdy po wybudowaniu budynku oddany zostanie on w najem, jak też w przypadku, gdy będzie on wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej – w obu przypadkach dojdzie do korzystania z budynku. Również w przypadku gdy nieruchomość jest wykorzystywana dla celów osobistych np. mieszkalnych również mamy do czynienia z pierwszym zasiedleniem.
Zatem, w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.
Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.
Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
1) towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2) przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw nieruchomości i ruchomości prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących danej dostawie. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Przepis ten określa, że przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.
W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy budynku handlowo-biurowo-przemysłowego znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy jego sprzedaż odbędzie się przed pierwszym zasiedleniem lub w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia.
We wniosku wskazała Pani, że Dłużnik w 2015 r. dokonał nabycia zajętej nieruchomości, kiedy był czynnym podatnikiem podatku VAT. Od zakupu nieruchomości podatek VAT został również odprowadzony, co wynika z aktu notarialnego zakupu zajętej nieruchomości. Dłużnik prowadził czynną działalność w miejscu położenia zajętej nieruchomości. Budynek zakupiony przez Dłużnika wcześniej również był wykorzystywany do prowadzonej działalności przez Spółkę sprzedającą. Brak natomiast informacji dotyczących poniesionych wydatków na ulepszenie lub przebudowę wskazanego budynku, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego obiektu. Brak również szczegółowej wiedzy w zakresie wykorzystywania przez Dłużnika budynku, będącego przedmiotem wniosku, wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT.
W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:
Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
Wobec powyższego, dokonana w trybie egzekucji, dostawa towarów, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.
Z okoliczności sprawy wynika, że Komornik nie posiada szczegółowych informacji, aby udzielić precyzyjnej odpowiedzi na zadawane pytania przez organ KIS. Brak informacji jest wynikiem podjętych przez komornika działań w trakcie trwania postępowania w sprawie. Działania są udokumentowane. Podjęte działania potwierdzają brak możliwości uzyskania niezbędnych informacji od Dłużnika. Dłużnik nie odpowiada na pytania, nie składa wyjaśnień, nie stawia się na wezwania, nie odbiera korespondencji kierowanej pod adres prawidłowy. Dłużnik jest jedyną osobą, która mogłaby precyzyjnie odpowiedzieć na zadawane pytania przez urząd. Brak kontaktu z Dłużnikiem uniemożliwia uzyskanie żądanych informacji.
Brak informacji dotyczących ewentualnie poniesionych wydatków na ulepszenie lub przebudowę wskazanego budynku, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego obiektu, powoduje, że w analizowanej sprawie nie można ustalić, czy w odniesieniu do przedmiotowego budynku doszło do ponownego pierwszego zasiedlenia (po ewentualnie dokonanych ulepszeniach) i czy między pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Zatem, nie jestem w stanie rozstrzygnąć kwestii zwolnienia od podatku sprzedaży, w drodze licytacji komorniczej, budynku handlowo-biurowo-przemysłowego, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Ponadto, brak szczegółowej wiedzy w zakresie: ponoszenia wydatków na ulepszenie budynku, w stosunku do których Dłużnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz wykorzystywania przez Dłużnika tego budynku wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT powoduje, że nie jestem w stanie rozstrzygnąć również kwestii zwolnienia od podatku ww. sprzedaży budynku handlowo-biurowo-przemysłowego, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy.
Tym samym, przedstawiony we wniosku opis nie pozwala ustalić, czy planowana przez Panią sprzedaż, w drodze licytacji komorniczej, budynku handlowo-biurowo-przemysłowego będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy, gdyż brak jest informacji niezbędnych do jednoznacznego dokonania takiej oceny na podstawie ww. przepisów, a w konsekwencji, czy zwolnieniem objęta będzie również sprzedaż gruntu (działek ewidencyjnych o nr (…)), na której jest on posadowiony.
W związku z powyższym, dla dostawy budynku handlowo-biurowo-przemysłowego, znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, poprzez przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a i pkt 2 ustawy nie są spełnione, o ile podjęte przez Panią udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od Dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów (nieruchomości) zwolnienia od podatku.
Jak wskazano wyżej, grunt, będący przedmiotem sprzedaży, podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji, jak budynki i budowle na nim posadowione. W związku z powyższym, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, również sprzedaż gruntu, zabudowanego budynkiem handlowo-biurowo-przemysłowym, nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.
Zatem, zbycie gruntu wraz ze znajdującym się na nim budynkiem handlowo-biurowo-przemysłowym również nie będzie korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, pkt 10a czy pkt 2 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
Zaznaczyć jednak należy, że kwestia oceny działań podjętych przez Panią nie była przedmiotem interpretacji.
Podsumowując stwierdzam, że transakcja dostawy, w drodze licytacji komorniczej, budynku handlowo-biurowo-przemysłowego wraz z gruntem, na którym posadowiony jest ten budynek, będzie opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, stosownie do art. 43 ust. 21 ustawy.
W związku z powyższym, Pani stanowisko, że sprzedaż wyżej opisanej nieruchomości o nr (…), w toku postępowania egzekucyjnego, w drodze licytacji publicznej, będzie obciążona podatkiem od towarów i usług uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy, będącej przedmiotem Pani wniosku (pytania), w zakresie ustalenia, czy sprzedaż nieruchomości zabudowanej, w drodze egzekucyjnej licytacji publicznej, będzie obciążona podatkiem od towarów i usług. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami, tj. kwestia ustalenia stawki podatku przy sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem handlowo-biurowo-przemysłowym, w drodze egzekucyjnej licytacji publicznej, nie może być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzona.
Zaznaczam ponadto, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo