Wnioskodawca, czynny podatnik VAT prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, zakupił 27 stycznia 2026 r. samochód osobowy, opłacając go przelewem bankowym. Sprzedawca wystawił faktury bez numeru NIP Wnioskodawcy, a na paragonach fiskalnych również brakowało NIP. Samochód jest wykorzystywany mieszanie – do celów działalności…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku VAT od zakupu samochodu osobowego, wykorzystywanego w działalności mieszanej, wynikającego z faktury (bez numeru NIP) jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 23 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia 50% podatku VAT od zakupu samochodu osobowego, wykorzystywanego w działalności mieszanej, wynikającego z faktury (bez numeru NIP).
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 marca 2026 r. (wpływ 12 marca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą (…). W dniu 27 stycznia 2026 r. dokonał zakupu samochodu (...), o łącznej wartości (…) brutto. Zakup został sfinansowany w całości przelewem bankowym z rachunku Wnioskodawcy, co pozwala na pełną identyfikację nabywcy przez system bankowy. Sprzedawca (...) wystawił fakturę zaliczkową (...) oraz końcową (...) na imię i nazwisko Wnioskodawcy oraz jego adres zamieszkania (tożsamy z adresem firmy), jednak bez numeru NIP. Na otrzymanych fakturach brak jest jakiejkolwiek adnotacji o numerach paragonów fiskalnych, numerze unikatowym kasy rejestrującej lub oznaczeniu FP, co jest standardową praktyką przy wystawianiu faktury do paragonu. Po wezwaniu do korekty, Sprzedawca odmówił jej dokonania, powołując się na art. 106b ust. 6 ustawy o VAT i wskazał numery paragonów: (...) oraz (...) (kasa nr: (...)). Jako osoba prowadząca JDG Wnioskodawca posiada jedną podmiotowość podatkową (ten sam PESEL). Samochód będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej (cele mieszane).
Pismem z 12 marca 2026 r. (wpływ 12 marca 2026 r.) uzupełnił Pan opis sprawy, udzielając odpowiedzi na poniższe pytania:
1. Od kiedy jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT?
Odpowiedź: Status podatnika VAT: Jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT od dnia 23 września 2008 r. W momencie dokonania zakupu samochodu (...) posiadał Pan status czynnego podatnika VAT.
2. Czy faktura zaliczkowa i końcowa, dokumentująca nabycie samochodu potwierdza czynność faktycznie dokonaną, tzn. czy odzwierciedla rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych związanych z nabyciem ww. samochodu?
Odpowiedź: Tak. Faktury zaliczkowa nr (...) oraz końcowa nr (...) potwierdzają rzeczywiste dokonanie transakcji nabycia samochodu (...) o numerze VIN (...) w dniu 27 stycznia 2026 r. Cena została zapłacona zgodnie z umową, pojazd został wydany i pozostaje w Pana posiadaniu.
3. Czy na fakturach, zaliczkowej i końcowej, dokumentujących nabycie samochodu są wyszczególnione stawki i kwoty podatku VAT?
Odpowiedź: Tak. Na obu fakturach wyszczególnione są stawki podatku VAT (23%) oraz odpowiadające im kwoty podatku naliczonego.
4. Czy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT?
Odpowiedź: Tak. W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej wykonuje Pan wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, według podstawowej stawki 23%, bez stosowania zwolnień podmiotowych, ani przedmiotowych.
5. W jaki sposób jest użytkowany będący przedmiotem zapytania pojazd samochodowy od dnia jego zakupu – należy jednoznacznie opisać, w jakim zakresie wykorzystuje Pan ten pojazd samochodowy?
Odpowiedź: Pojazd (...) od dnia zakupu jest wykorzystywany w sposób mieszany, tj. zarówno do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (Usługi Transportowe), jak i do Pana celów prywatnych. Pojazd został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w Pana przedsiębiorstwie w bieżącym miesiącu.
6. Na czym polega związek użytkowania samochodu osobowego z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą? Proszę opisać.
Odpowiedź: Związek ten jest bezpośredni i wynika z obiektywnych uwarunkowań logistycznych:
· Pod Pana adresem siedziby/zamieszkania nie posiada odpowiedniej infrastruktury ani miejsca na parkowanie pojazdu dostawczego o masie 3,3 t DMC.
· Dojazd do siedziby/miejsca zamieszkania jest ograniczony znakami drogowymi zakazującymi wjazdu pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 2,5 tony.
· Z powyższych względów pojazd dostawczy stacjonuje na bazie logistycznej oddalonej o ok. 40 km od siedziby, do której dojeżdża Pan przedmiotowym samochodem (...).
· Pojazd służy również do transportu dokumentacji firmowej (faktury, listy przewozowe) do biura rachunkowego oraz załatwiania spraw administracyjnych w urzędach.
7. Czy samochód jest pojazdem samochodowym, o których mowa w art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą?
Odpowiedź: Tak, przedmiotowy samochód jest pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT, tj. pojazdem silnikowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym (płatność w całości przelewem bankowym z rachunku Wnioskodawcy, pełna identyfikacja nabywcy przez dane na fakturze i przelew, tożsamość osoby fizycznej i przedsiębiorcy, zakup pojazdu (...) związany z działalnością opodatkowaną) Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego (VAT) z faktur nr (...) oraz (...) na podstawie art. 86 ust. 1 i art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, mimo braku numeru NIP działalności na tych fakturach oraz braku numeru NIP na paragonach fiskalnych, do których faktury zostały wystawione?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, przysługuje Panu prawo do odliczenia 50% kwoty naliczonego podatku (cele mieszane) do wykorzystania w działalności opodatkowanej.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (m.in. wyroki w sprawach C-516/14 Barlis 06, C-518/14 Senatex, C-95/07 i C-96/07 Ecotrade) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (m.in. wyrok z 11 października 2023 r., I SA/Bk 264/23 oraz linia orzecznicza z lat 2024-2025) błędy o charakterze czysto formalnym (takie jak brak NIP nabywcy na paragonie fiskalnym) nie mogą pozbawiać podatnika prawa do odliczenia VAT, jeżeli spełnione są przesłanki merytoryczne: nabywca jest czynnym podatnikiem VAT, transakcja jest realna i związana z działalnością opodatkowaną, nie dochodzi do wyłudzenia podatku.
W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej tożsamość osoby fizycznej i przedsiębiorcy jest jednością podmiotową (ten sam PESEL). Skoro transakcja została opłacona przelewem bankowym z Pana rachunku, a nabywca jest wskazany z imienia, nazwiska i adresu, identyfikacja podatnika jest pełna i nie budzi wątpliwości. Brak NIP na paragonie fiskalnym przy jednoczesnej tożsamości nabywcy nie powinien powodować utraty prawa do odliczenia podatku. Odmowa odliczenia naruszałaby zasadę neutralności i proporcjonalności VAT oraz sprzeciwiałaby się celowi art. 106b ust. 5-6 ustawy o VAT (zapobieganie obrotowi cudzymi paragonami, a nie karanie własnej pomyłki tej samej osoby fizycznej).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
b) (uchylona)
2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3) (uchylony)
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6) (uchylony)
7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.
Stosownie do treści art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Z przepisów art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 4 ustawy wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje czynnym podatnikom podatku od towarów i usług jedynie w sytuacji, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Aby dany podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
W kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących pojazdów samochodowych ustawa zawiera szereg przepisów szczególnych. W tym zakresie należy przede wszystkim zwrócić uwagę na art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym:
W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
W myśl art. 86a ust. 2 ustawy:
Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Zatem, zgodnie z ww. regulacjami, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1 – 15 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 , o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem.
Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy, ich adresy. Faktura winna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.
Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy:
Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
W myśl art. 106b ust. 5 ustawy:
W przypadku sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej potwierdzonej paragonem fiskalnym fakturę na rzecz podatnika podatku lub podatku od wartości dodanej wystawia się wyłącznie, jeżeli paragon potwierdzający dokonanie tej sprzedaży zawiera numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej.
Stosownie do art. 106b ust. 6 ustawy:
W przypadku stwierdzenia, że podatnik wystawił fakturę z naruszeniem ust. 5, organ podatkowy ustala temu podatnikowi dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 100% kwoty podatku wykazanego na tej fakturze. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się.
Ww. przepis art. 106b ust. 5 ustawy wprowadza zasadę, zgodnie z którą w przypadku sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, fakturę do paragonu fiskalnego na rzecz nabywcy posługującego się NIP (lub numerem podatku od wartości dodanej) wystawia się tylko w przypadku, gdy paragon dokumentujący tę sprzedaż zawiera ten numer.
Powołane przepisy art. 106b ust. 5 ustawy dotyczą szczególnego przypadku, gdy podatnik otrzymuje paragon fiskalny, a następnie żąda wystawienia do niego faktury. W takim przypadku wystawienie faktury jest możliwe tylko pod warunkiem, że na paragonie fiskalnym będzie numer NIP nabywcy.
Należy zauważyć, że co do zasady na kasie rejestrującej ewidencjonuje się obrót tylko na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy na żądanie tych podmiotów podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dokonaną sprzedaż. Faktury te mogą służyć do udokumentowania poniesionych wydatków i nie będą zawierały numeru identyfikującego nabywcę.
Przepisy art. 106b ust. 5 ustawy reguluje szczegółowo kwestie dokumentowania transakcji, które zostały uprzednio zaewidencjonowane przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Ww. przepis wymusza pewną konsekwencję podatnika. To znaczy, jeżeli dokonuje on zakupu jako podatnik, a nie jako konsument, to powinien o tym fakcie poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu.
Na podstawie art. 109a ustawy:
W przypadku ujęcia w ewidencji przez podatnika, o którym mowa w art. 109 ust. 3, wystawionej dla niego faktury dotyczącej sprzedaży potwierdzonej paragonem, który nie zawiera numeru, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku, organ podatkowy ustala temu podatnikowi dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 100% kwoty podatku wykazanego na tej fakturze. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT od dnia 23 września 2008 r., prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą (…). W momencie dokonania zakupu samochodu (...) posiadał Pan status czynnego podatnika VAT. W dniu 27 stycznia 2026 r. dokonał Pan zakupu samochodu (...), o łącznej wartości (…) zł brutto. Zakup został sfinansowany w całości przelewem bankowym z Pana rachunku, co pozwala na pełną identyfikację nabywcy przez system bankowy. Sprzedawca (...) wystawił fakturę zaliczkową (...) oraz końcową (...) na Pana imię i nazwisko oraz Pana adres zamieszkania (tożsamy z adresem firmy), jednak bez numeru NIP. Na otrzymanych fakturach brak jest jakiejkolwiek adnotacji o numerach paragonów fiskalnych, numerze unikatowym kasy rejestrującej lub oznaczeniu FP, co jest standardową praktyką przy wystawianiu faktury do paragonu. Po wezwaniu do korekty, Sprzedawca odmówił jej dokonania, powołując się na art. 106b ust. 6 ustawy o VAT i wskazał numery paragonów: (...) oraz (...) (kasa nr: (...)). Samochód będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej (cele mieszane).
Faktury: zaliczkowa nr (...) oraz końcowa nr (...) potwierdzają rzeczywiste dokonanie transakcji nabycia samochodu (...) o numerze VIN (...) w dniu 27 stycznia 2026 r. Cena została zapłacona, zgodnie z umową, pojazd został wydany i pozostaje w Pana posiadaniu.
Na obu fakturach wyszczególnione są stawki podatku VAT (23%) oraz odpowiadające im kwoty podatku naliczonego.
W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej wykonuje Pan wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług według podstawowej stawki 23%, bez stosowania zwolnień podmiotowych ani przedmiotowych.
Pojazd (...), od dnia zakupu jest wykorzystywany w sposób mieszany, tj. zarówno do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (Usługi Transportowe), jak i do Pana celów prywatnych. Pojazd został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w Pana przedsiębiorstwie, w bieżącym miesiącu.
Przedmiotowy samochód jest pojazdem samochodowym, w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy, tj. pojazdem silnikowym, o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przysługuje Panu prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego (VAT) z faktur nr (...) oraz (...) na podstawie art. 86 ust. 1 i art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, mimo braku numeru NIP działalności na tych fakturach oraz braku numeru NIP na paragonach fiskalnych, do których faktury zostały wystawione.
W myśl generalnej zasady (art. 86 ust. 1 ustawy), podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, jeżeli te towary czy usługi mają związek z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi. W art. 88 ust. 3a ustawy wskazano sytuacje, w których podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast faktura jest dokumentem, którego zasadniczą funkcją jest potwierdzenie zaistniałego zdarzenia gospodarczego. Ma ona sformalizowany charakter i powinna być wystawiona, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
Elementy formalne, które winna zawierać faktura określa art. 106e ust. 1 ustawy. Jednym z nich jest numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku (art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy). Jednak o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe.
A zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują wadliwości które, co prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania, to należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur, wyłącznie z powodu tych braków. Natomiast nie można uznać za prawidłową fakturę, w przypadku gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami.
Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego ma znaczenie to, w jakim charakterze podmiot dokonuje zakupu, czy jako konsument, czy też jako podatnik VAT, o czym powinien poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu. Jeżeli podmiot w momencie dokonywania zakupu występuje w charakterze konsumenta i nabywa towar/usługę na potrzeby osobiste lub prywatne, to nie ma możliwości późniejszej zmiany charakteru tego zakupu, a tym samym nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego. W takim przypadku sprzedaż ewidencjonowana jest na kasie rejestrującej (potwierdzona paragonem bez NIP nabywcy) i ewentualnie dokumentowana fakturą wystawioną zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy.
Natomiast w przypadku, gdy podatnik dokonuje nabycia na cele prowadzonej działalności, a nie jako konsument, to powinien o tym fakcie poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu. W takim przypadku sprzedawca nie ma obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej i wystawia fakturę z NIP-em nabywcy lub może zaewidencjonować taką sprzedaż na kasie rejestrującej, jednak w taki sposób aby paragon zawierał numer identyfikujący nabywcę. Zgodnie z art. 106b ust. 5 ustawy, do tak zaewidencjonowanej sprzedaży sprzedawca wystawia fakturę dla nabywcy działającego w charakterze podatnika VAT zawierającą jego numer NIP.
Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy, wskazać należy, że z kontekstu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT od dnia 23 września 2008 r. W momencie dokonania zakupu, tj. w dniu 27 stycznia 2026 r., samochodu (...) posiadał Pan status czynnego podatnika VAT. Zakup został sfinansowany w całości przelewem bankowym z Pana rachunku, co pozwala na pełną identyfikację nabywcy przez system bankowy. Sprzedawca (...) wystawił fakturę zaliczkową (...) oraz końcową (...) na Pana imię i nazwisko oraz Pana adres zamieszkania (tożsamy z adresem firmy), jednak bez numeru NIP. W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej wykonuje Pan wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, według podstawowej stawki 23%, bez stosowania zwolnień podmiotowych, ani przedmiotowych. Pojazd (...), od dnia zakupu jest wykorzystywany w sposób mieszany, tj. zarówno do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (Usługi Transportowe), jak i do Pana celów prywatnych. Pojazd został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w Pana przedsiębiorstwie, w bieżącym miesiącu.
Zatem, jeśli w momencie dokonywania zakupu, występował Pan jako podatnik podatku VAT (bowiem w momencie zakupu samochodu był Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a zakupiony samochód wykorzystywany był/jest w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej – opodatkowanej podatkiem VAT i pojazd został wprowadzony do środków trwałych w bieżącym miesiącu) to w niniejszej sprawie fakt niewłaściwego zaewidencjonowania ww. sprzedaży, bez uwzględnienia NIP-u nabywcy, w konsekwencji – wystawienie faktury również bez tego numeru nie może przesądzać o tym, że dla tego zakupu działał Pan w charakterze konsumenta. Tym samym, nabycie przedmiotowego samochodu, związanego z wykonywanymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT uprawnia Pana do odliczenia podatku naliczonego. Jeżeli na podstawie posiadanych faktur jest możliwa identyfikacja Pana jako nabywcy, mimo nieumieszczenia Pana numeru NIP, a jednocześnie zakupiony samochód osobowy jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych, to zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z otrzymanej faktury.
Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane regulacje prawne stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione – przy założeniu, że nie wystąpią okoliczności wymienione w art. 88 ustawy – jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT oraz zakupiony samochód osobowy jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz do celów prywatnych (użytek mieszany). W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do odliczenia 50% podatku VAT z faktury dokumentującej zakup samochodu osobowego, wykorzystywanego w sposób mieszany, pomimo tego, że faktury zostały wystawione na Pana, bez podania NIP-u.
Podsumowując, na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86a ust. 1 ustawy ma Pan prawo do odliczenia 50% podatku VAT od zakupu samochodu osobowego, wykorzystywanego w działalności mieszanej, pomimo wystawienia faktur na Pana, bez podania numeru NIP. Prawo to przysługuje w przypadku niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. A zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na informacjach, że:
· Jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT od dnia 23 września 2008 r., prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą (…).
· W momencie dokonania zakupu samochodu (...) posiadał Pan status czynnego podatnika VAT.
· W dniu 27 stycznia 2026 r. dokonał Pan zakupu samochodu (...), o łącznej wartości (…) zł brutto. Zakup został sfinansowany w całości przelewem bankowym z Pana rachunku, co pozwala na pełną identyfikację nabywcy przez system bankowy. Sprzedawca (...) wystawił fakturę zaliczkową (...) oraz końcową (...) na Pana imię i nazwisko oraz Pana adres zamieszkania (tożsamy z adresem firmy), jednak bez numeru NIP.
· W ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej wykonuje Pan wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług według podstawowej stawki 23%, bez stosowania zwolnień podmiotowych, ani przedmiotowych.
· Pojazd (...), od dnia zakupu jest wykorzystywany w sposób mieszany, tj. zarówno do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (Usługi Transportowe), jak i do Pana celów prywatnych. Pojazd został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w Pana przedsiębiorstwie, w bieżącym miesiącu.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo