Interpretacja 0112-KDIL3.4012.173.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu.

Uzupełnili go Państwo pismem z 2 kwietnia 2026 r. (wpływ 2 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (…) (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT, rozliczającym się wspólnie ze swoimi jednostkami organizacyjnymi.

Jak stanowi przepis art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 z późn. zm., dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność oraz posiada osobowość prawną.

Gmina realizuje zadania własne polegające na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, wśród których wymienia się sprawy pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych czy wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej (art. 7 ust. 1 pkt 6 oraz 6a ustawy o samorządzie gminnym). Ustawy mogą na Nią również nakładać obowiązek wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, co wynika z dyspozycji przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Centrum Usług Społecznych w (…) jest jednostką budżetową powstałą poprzez przekształcenie (…) na podstawie uchwały nr (…) Rady Miejskiej (…) (dalej: Centrum lub CUS).

Zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 z późn. zm.) Centrum działa na podstawie statutu nadanego wyżej wskazaną uchwałą.

Centrum jest jednostką organizacyjną Gminy działającą w formie jednostki budżetowej, która pokrywa swoje wydatki bezpośrednio z budżetu Gminy, a pobrane dochody odprowadza na rachunek tegoż budżetu. Celem działania CUS jest podejmowanie działań na podstawie ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 165, dalej: ustawa o realizowaniu usług społecznych), statutu oraz innych przepisów prawa.

Do zadań Centrum należy w szczególności:

(…)

Gmina złożyła jako beneficjent projektu kompletną propozycję projektu pn.: (…) w ramach (…).

W ramach powyższego projektu, CUS będzie realizował powierzone przez Gminę zadania. Centrum będzie realizowało w projekcie działanie nr (...) oraz działanie nr (...), w których – w poddziałaniach (…) – przewidziano realizację zadania pod nazwą (…).

Poddziałania obejmują realizację bezpłatnej usługi (…).

Usługa ta polega na umożliwieniu i zapewnieniu dostępu do usług transportowych osobom, które ze względów zdrowotnych, wieku lub sytuacji materialnej nie mogą korzystać z komercyjnych usług przewozowych, jak też usług transportowych o charakterze interwencyjnym. Działalność ta stanowi usługę w ogólnym interesie gospodarczym (dalej: UOIG), jako że odpowiada na potrzeby społeczne, które nie są w wystarczającym stopniu zaspokajane przez mechanizmy rynkowe. Bez wsparcia publicznego oraz zaangażowania środków finansowych realizacja tych usług byłaby niemożliwa albo znacząco ograniczona.

Mając na uwadze powyższe, działania podlegają pomocy de minimis. W ich ramach planuje się w szczególności:

1)  zakup pojazdu (…),

2)  zatrudnienie pracowników do realizacji usługi (…),

3)  szkolenia pracowników (…), obejmujące m.in. (…),

4)  poniesienie kosztów operacyjnych związanych z funkcjonowaniem usługi (…),

5)  działania informacyjne i promocyjne dotyczące projektowanej usługi, obejmujące m.in. (…),

6)  działania partycypacyjne związane z wdrażaniem usługi (…).

Odbiorcami usługi mają być osoby dorosłe powyżej 75. roku życia lub osoby z umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności lub prowadzące gospodarstwo domowe z drugą osobą powyżej 75. roku życia, zgłaszające potrzeby w danym zakresie w związku z niemożnością samodzielnego wykonywania podstawowych czynności dnia codziennego oraz z ograniczoną możliwością mobilności. Usługa ta przewiduje czynności, tj. transport specjalistyczny m.in. do placówek medycznych, rehabilitacyjnych, sklepów, aptek, kościoła, urzędów oraz innych miejsc. Usługa obejmuje również powrót z miejsca dowozu do miejsca zamieszkania odbiorcy usługi. Jeżeli odbiorca usługi porusza się przy asyście opiekuna, usługa obejmuje również transport opiekuna. Odbiorca ma możliwość złożenia (…) wniosków w trakcie trwania programu, przy czym w ramach jednego wniosku może skorzystać maksymalnie do (…) przejazdów.

Usługi i towary zakupione przez Gminę w ramach realizacji niniejszego przedsięwzięcia będą wykorzystywane jedynie do celów prowadzonej przez jednostkę realizującą usługę (CUS) działalności w zakresie realizacji projektu i nie będą wykorzystywane dla potrzeb prowadzenia działalności gospodarczej. Usługa (…) ma charakter społeczny i niekomercyjny — nie jest nastawiona na generowanie zysku, lecz na realizację obowiązków Gminy w zakresie wspierania osób wymagających pomocy. Ma zapewnić równy dostęp do usług publicznych osobom zagrożonym wykluczeniem komunikacyjnym, poprawić jakość życia i przeciwdziałać wykluczeniu społecznemu, a nie generować przychody.

Przeprowadzona diagnoza potrzeb wykazała wyraźne zapotrzebowanie na zapewnienie zorganizowanego transportu dla mieszkańców napotykających trudności w samodzielnym przemieszczaniu się. W konsekwencji realizacja projektu stanowi adekwatną odpowiedź na zidentyfikowane potrzeby społeczne oraz mieści się w zakresie działań podejmowanych w interesie publicznym.

Wobec tego, towary i usługi nabyte w związku z realizowaną inwestycją nie będą wykorzystywane przez Gminę do realizacji czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Gmina jako Wnioskodawca zapewnia rozdzielność rachunkową działalności objętej wsparciem. Realizacja powyższej usługi odbywać się będzie zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej (...).

W uzupełnieniu do wniosku wskazali Państwo następujące informacje:

1.  Na kogo są/będą wystawiane faktury VAT dokumentujące zakup towarów i usług w związku z realizacją projektu pn.: (…), w ramach którego będzie realizowane działanie nr (…) oraz działanie nr (…), w których – w poddziałaniach (…) – przewidziano realizację zadania pod nazwą (…)?

Odp.:

Nabywca towarów i usług:

Gmina (…)

Odbiorca:

Centrum Usług Społecznych (…)

Środki finansowe w ramach (…) zostaną przekazane Miastu na podstawie umowy o dofinansowanie projektu (…). Projekt finansowany jest ze środków (…).

Podstawę realizacji Programu stanowi Umowa Ramowa w sprawie wdrażania (…). Na jej podstawie została zawarta (…).

Pytanie

Czy w świetle wyżej opisanego stanu faktycznego Gmina ma możliwość odzyskania naliczonego podatku VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego z tytułu opisanego w stanie faktycznym przedsięwzięcia.

Uzasadnienie

W myśl przepisu art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm., dalej: ustawa o VAT), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT.

Podatkiem naliczonym, zgodnie z treścią przepisu art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT jest kwota podatku wynikająca z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a)  nabycia towarów i usług;

b)  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy powyższego, aby podatnik mógł odliczyć podatek naliczony, należy spełnić poniższe warunki:

•     odliczenie musi zostać dokonane przez podatnika podatku VAT;

•     towary i usługi nabywane przed podatnika muszą mieć związek z czynnościami opodatkowanymi (czyli takimi, które powodują powstanie zobowiązania podatkowego po jego stronie);

•     podatnik musi posiadać dokument potwierdzający daną transakcję – fakturę VAT.

Stąd też, nie można odliczać podatku naliczonego VAT od zakupów, które są wykorzystywane do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT lub nie podlegają w ogóle opodatkowaniu.

Ustawodawca zagwarantował podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości bądź w części. Obwarowano to jednak spełnieniem przesłanek pozytywnych wskazanych w przepisie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz braku wystąpienia przesłanek negatywnych określonych przepisem art. 88 ustawy o VAT.

W pierwszej kolejności należy jednak ustalić, czy podmiot, który chce dokonać odliczenia podatku naliczonego może być zakwalifikowany jako podatnik podatku VAT prowadzący działalność gospodarczą.

Stosownie do dyspozycji wyrażonej w przepisie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przez działalność gospodarczą rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Za podatnika podatku VAT nie uznaje się organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, o czym mówi przepis art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Powyższe sprawia, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku VAT wówczas, gdy

•      wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań wynikających z odrębnych przepisów, jak też

•      wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wskazano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 maja 2021 r. sygn. I SA/Kr 1035/20: „Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, posiadająca osobowość prawną, w obrocie prawnym występuje w podwójnej roli, organu władzy publicznej posiadającego określone uprawnienia władcze i realizującego określone zadania publiczne oraz podmiotu uczestniczącego w obrocie prywatnoprawnym. O ile w tym ostatnim przypadku świadcząc usługi lub dostarczając towary zazwyczaj występuje jako podatnik podatku VAT, o tyle wykonując zadania z zakresu administracji publicznej podatnikiem podatku VAT zazwyczaj nie jest”.

Na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów (art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).

Katalog zadań własnych gminy został określony w przepisie art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W punkcie 6, 6a oraz 16a cytowanego przepisu wymieniono pomoc społeczną, w tym ośrodki i zakłady opiekuńcze, wspieranie rodziny i systemu pieczy zastępczej czy też politykę senioralną jako jedne z zadań własnych gminy.

Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 4 ust. 4 ustawy o realizowaniu usług społecznych, opracowywanie, przyjmowanie, realizowanie i ocena programów usług społecznych należy do zadań własnych gminy o charakterze fakultatywnym.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, zdaniem Gminy, przy realizacji omawianego zadania nie występuje Ona jako podatnik podatku VAT, lecz jako organ władzy publicznej. Czynności wykonywane przez Gminę za pośrednictwem Centrum w ramach realizacji projektu związane będą z zadaniami własnymi Miasta, tj. zadaniami z zakresu pomocy społecznej, wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej czy też polityki senioralnej. Nabywane towary oraz usługi wykorzystywane do realizacji przedmiotowych zadań, w ocenie Wnioskodawcy, wykorzystywane są tylko i wyłącznie do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W omawianej sprawie prowadzona działalność spełnia przesłanki uznania jej za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym. Celem projektu jest bowiem zaspokojenie szczególnych potrzeb w zakresie transportu określonych grup społecznych, które w warunkach rynkowych nie miałyby realnej możliwości skorzystania z odpłatnych usług tego rodzaju. W szczególności dotyczy to osób starszych czy także osób z niepełnosprawnościami, których mobilność jest istotnie ograniczona, a dostęp do komercyjnych przewozów bywa utrudniony. Brak interwencji podmiotu publicznego skutkuje jednocześnie pozostawieniem powyższych potrzeb bez odpowiedniego zabezpieczenia.

Usługa (…) ma charakter przede wszystkim społeczny i socjalny, a nie zarobkowy. Głównym jej celem jest wyrównywanie szans w dostępie do usług publicznych, podnoszenie jakości życia mieszkańców oraz przeciwdziałanie wykluczeniu komunikacyjnemu i społecznemu, a nie generowanie zysku. Realizacja przedsięwzięcia wpisuje się tym samym w zadania własne Gminy związane z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb wspólnoty lokalnej oraz szeroko rozumianym wspieraniem osób zagrożonych marginalizacją.

Wskazania również wymaga, że w efekcie przeprowadzonej diagnozy potrzeb wykazała wyraźne zapotrzebowanie na zapewnienie zorganizowanego transportu dla mieszkańców napotykających trudności w samodzielnym przemieszczaniu się. W konsekwencji, realizacja projektu przez Wnioskodawcę jako beneficjenta projektu stanowi adekwatną odpowiedź na zidentyfikowane potrzeby społeczne oraz mieści się w zakresie działań podejmowanych w interesie publicznym.

Gmina realizując opisane zadania przy pomocy CUS nie działa w charakterze podatnika VAT w rozumieniu podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, lecz wykonuje zadania o charakterze publicznym i nieodpłatnym, działając jako organ władzy publicznej. W rezultacie, nabywanie towarów i usług w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia nie jest związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, co skutkuje brakiem prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Z uwagi na to, że projekt dotyczy czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków z nim związanych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

W świetle art. 87 ust. 1 ustawy:

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6l ustawy.

Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe wynika z zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.

Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Na mocy art. 15 ust. 6 ustawy:

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

·      podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

·      podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153):

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Z opisu sprawy wynika, że są Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT, rozliczającym się wspólnie ze swoimi jednostkami organizacyjnymi. Centrum Usług Społecznych jest jednostką budżetową powstałą poprzez przekształcenie (…). Centrum jest jednostką organizacyjną Gminy działającą w formie jednostki budżetowej, która pokrywa swoje wydatki bezpośrednio z budżetu Gminy, a pobrane dochody odprowadza na rachunek tegoż budżetu. Gmina złożyła jako beneficjent projektu kompletną propozycję projektu pn.: (…) w ramach (…). W ramach powyższego projektu, CUS będzie realizował powierzone przez Gminę zadania. Centrum będzie realizowało w projekcie działanie nr (…) oraz działanie (…), w których – w poddziałaniach (…) – przewidziano realizację zadania pod nazwą (…). Poddziałania obejmują realizację bezpłatnej usługi (…). Usługa ta polega na umożliwieniu i zapewnieniu dostępu do usług transportowych osobom, które ze względów zdrowotnych, wieku lub sytuacji materialnej nie mogą korzystać z komercyjnych usług przewozowych, jak też usług transportowych o charakterze interwencyjnym.

Państwa wątpliwości dotyczą braku możliwości odzyskania podatku naliczonego VAT w związku z realizacją projektu pn.: (…), w ramach którego będzie realizowane działanie nr (…) oraz działanie nr (…), w których – w poddziałaniach (…) – przewidziano realizację zadania pod nazwą (…).

Jak wynika z powołanych przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi, które są opodatkowane podatkiem VAT, były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Jak Państwo wskazali, usługi i towary zakupione przez Gminę w ramach realizacji niniejszego przedsięwzięcia będą wykorzystywane jedynie do celów prowadzonej przez jednostkę realizującą usługę (CUS) działalności w zakresie realizacji projektu i nie będą wykorzystywane dla potrzeb prowadzenia działalności gospodarczej. Usługa (…) ma charakter społeczny i niekomercyjny — nie jest nastawiona na generowanie zysku, lecz na realizację obowiązków Gminy w zakresie wspierania osób wymagających pomocy. Ma zapewnić równy dostęp do usług publicznych osobom zagrożonym wykluczeniem komunikacyjnym, poprawić jakość życia i przeciwdziałać wykluczeniu społecznemu, a nie generować przychody. Towary i usługi nabyte w związku z realizowaną inwestycją nie będą wykorzystywane przez Gminę do realizacji czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Tym samym, nie mają Państwo – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług objętych wnioskiem, związanych z realizacją przedmiotowego przedsięwzięcia, ani prawa do jego zwrotu – zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że nie mają Państwo prawa do odzyskania podatku naliczonego VAT w związku z realizacją projektu pn.: (…), w ramach którego będzie realizowane działanie nr (…) oraz działanie nr (…), w których – w poddziałaniach (…) – przewidziano realizację zadania pod nazwą (…).

Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.