Interpretacja 0112-KDIL3.4012.174.2026.2.KFK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

-     prawidłowe – w zakresie braku zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy do dostawy części działki nr 1, która na moment sprzedaży jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną,

-     nieprawidłowe – w zakresie braku zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy do dostawy części działki nr 1, która na moment sprzedaży nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie ma dla niej wydanej decyzji o warunkach zabudowy ani decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych w podatku VAT związanych z planowaną sprzedażą niezabudowanej działki nr 1, która na moment sprzedaży będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jedynie w części, natomiast w pozostałej części nie będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie będzie dla niej wydana decyzja o warunkach zabudowy ani decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 marca 2026 r. (wpływ 8 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina jest właścicielem nieruchomości gruntowej, obejmującej dwie działki ewidencyjne o nr 2 oraz 1, które położone są w (…).

Działka nr 2 o powierzchni (…) ha jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako teren przeznaczony w (…) pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, a w (…) pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną.

Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków, działka I oznaczona jest jako (…).

Natomiast działka nr 1 o powierzchni (…) ha jest objęta MPZP w części stanowiącej (…) jako teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Pozostała część działki o powierzchni (…) ha nie jest objęta MPZP oraz nie została wydana wobec tej części działki decyzja o warunkach zabudowy.

Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków, działka oznaczona jest jako (…).

Cała nieruchomość nie jest zabudowana oraz nie znajdują się na niej żadne budynki lub budowle w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418).

Nieruchomość nie była wykorzystywana na cele działalności zwolnionej z VAT. Nieruchomość została nabyta przez Gminę w drodze decyzji komunalizacyjnej.

Na cele transakcji sprzedaży nieruchomości został sporządzony operat szacunkowy oraz została ustalona cena sprzedaży w wysokości (…) zł netto.

Gmina powzięła wątpliwości, co do sposobu opodatkowania VAT transakcji sprzedaży nieruchomości.

Pismem z 31 marca 2026 r. (wpływ 8 kwietnia 2026 r.) uzupełnili Państwo opis sprawy, udzielając odpowiedzi na poniższe pytania:

1.  Czy na moment sprzedaży działka nr 1 tylko w części stanowiącej (…) powierzchni będzie objęta MPZP, natomiast pozostała część działki nie będzie objęta MPZP?

Odpowiedź:

Na moment planowanej sprzedaży działka nr 1 będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wyłącznie w części stanowiącej (…) jej powierzchni.

2.  Jeśli tak, to czy dla części działki nieobjętej MPZP na moment sprzedaży zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy lub decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym?

Odpowiedź:

Pozostała część działki nr 1 nie będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz na moment sprzedaży nie zostanie dla niej wydana decyzja o warunkach zabudowy ani decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego.

3.  Jeśli na moment sprzedaży pozostała część działki również będzie objęta MPZP, proszę wskazać, jakie będzie przeznaczenie tej części działki według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i czy zgodnie z planem ta część działki będzie stanowiła teren budowlany?

Odpowiedź:

Nie dotyczy.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy Gmina, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ma prawo do zastosowania zwolnienia od podatku VAT przy sprzedaży działki ewidencyjnej nr 1, która na moment sprzedaży będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jedynie w części (przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową), natomiast w pozostałej części nie będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie będzie dla niej wydana decyzja o warunkach zabudowy ani decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Państwa zdaniem, Gmina nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT przy sprzedaży działki nr 1.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwolniona od podatku jest dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Jednocześnie, w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy.

W analizowanej sprawie część działki nr 1 objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje jej przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową, co oznacza, że działka ta posiada charakter terenu budowlanego.

Przedmiotem sprzedaży będą dwie geodezyjnie wyodrębnione działki gruntu, stanowiące jedną nieruchomość. W ocenie Gminy, brak jest podstaw do dzielenia tej dostawy na części dla celów podatkowych, gdyż prowadziłoby to do sztucznego podziału jednej czynności prawnej.

W konsekwencji uznać należy, że sprzedaż działki nr 1 nie spełnia przesłanek do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, i powinna w całości podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

-     prawidłowe – w zakresie braku zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy do dostawy części działki nr 1, która na moment sprzedaży jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną,

-     nieprawidłowe – w zakresie braku zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy do dostawy części działki nr 1, która na moment sprzedaży nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie ma dla niej wydanej decyzji o warunkach zabudowy ani decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

W świetle powyższego, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina planuje dokonać sprzedaży nieruchomości niezabudowanej obejmującej działki ewidencyjne nr 2 oraz 1.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy przy sprzedaży działki ewidencyjnej nr 1, która na moment sprzedaży będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jedynie w części, natomiast w pozostałej części nie będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie będzie dla niej wydana decyzja o warunkach zabudowy ani decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, Gminie będzie przysługiwało prawo do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Na wstępie wskazać należy, że dokonując sprzedaży nieruchomości (tj. czynności, która ma charakter cywilnoprawny), Gmina wystąpi dla tej transakcji w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym, powyższa czynność, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zauważyć jednak należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy:

Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, zgodnie z którym:

Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku – decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego. Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W świetle powyższego, zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie gruntów niezabudowanych wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Tym samym, z ww. zwolnienia od podatku od towarów i usług korzystać będą dostawy gruntów o charakterze wyłącznie rolnym, leśnym, itp. Elementem, który determinuje zastosowanie zwolnienia od podatku przy zbyciu gruntów niezabudowanych, jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy czym, o tym, że dany teren jest terenem budowlanym, przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że na moment planowanej sprzedaży działka nr 1 będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wyłącznie w części stanowiącej (…) jej powierzchni, jako teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Pozostała część działki nr 1 nie będzie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz na moment sprzedaży nie zostanie dla niej wydana decyzja o warunkach zabudowy ani decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Nieruchomość jest niezabudowana oraz nie znajdują się na niej żadne budynki lub budowle w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.

Jak wskazałem powyżej, w odniesieniu do dostawy terenów niezabudowanych, opodatkowane podatkiem VAT są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT.

Zatem w sytuacji, gdy na moment sprzedaży część działki nr 1 objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ((…) powierzchni działki) jako teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, to ta część działki stanowi teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i tym samym sprzedaż części działki objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Natomiast pozostała część działki nr 1, która na moment sprzedaży nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie ma dla niej wydanej decyzji o warunkach zabudowy ani decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie spełnia definicji terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy i korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

W tym miejscu wskazać należy, że dla dostawy nieruchomości niezabudowanych, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Zatem, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

-     towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

-     przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.

W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.

Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar, nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, nieruchomość, w skład której wchodzi m.in. działka nr 1 będąca przedmiotem złożonego wniosku, została nabyta przez Gminę w drodze decyzji komunalizacyjnej i nie była wykorzystywana na cele działalności zwolnionej z VAT.

Wobec powyższego, sprzedaż części działki nr 1 objętej na moment dostawy miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, dla której nie przysługuje Państwu zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, nie korzysta również ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że planowana przez Gminę sprzedaż działki ewidencyjnej nr 1, w części, która na moment sprzedaży nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie ma dla niej wydanej decyzji o warunkach zabudowy ani decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Natomiast pozostała część działki, która na moment sprzedaży jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy, a zatem jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, Państwa stanowisko jest:

-     prawidłowe – w zakresie braku zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy do dostawy części działki nr 1, która na moment sprzedaży jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jako teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną,

-     nieprawidłowe – w zakresie braku zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy do dostawy części działki nr 1, która na moment sprzedaży nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie ma dla niej wydanej decyzji o warunkach zabudowy ani decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży działki nr 2.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.