Interpretacja 0112-KDIL3.4012.216.2026.1.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia całości lub części podatku VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) (dalej: Gmina) jest podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT), zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.

Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 tej ustawy, Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na mocy art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Stosownie zaś do art. 7 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty obejmujących sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, jak również sprawy lokalnego transportu zbiorowego.

W latach (...) Gmina zamierza zrealizować projekt partnerski pn.: „(...)” (dalej: Inwestycja). Inwestycja zostanie zrealizowana przez Gminę we współpracy z Powiatem (...), który będzie liderem ww. projektu, Powiatem (...) oraz Miejskim Zakładem Komunikacji w (...) sp. z o.o.

Partnerzy projektu ubiegają się o pozyskanie dofinansowania do wartości brutto wydatków na realizację Inwestycji ze środków unijnych w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla (...), działanie (…) Mobilność miejska. Partnerzy zamierzają oświadczyć, że VAT będzie stanowił koszt kwalifikowalny projektu.

Zakres Inwestycji obejmuje:

·      budowę i przebudowę przejść dla pieszych na terenie miasta (...),

·      wykonanie energooszczędnego oświetlenia w ramach budowy i przebudowy przejść dla pieszych na terenie miasta (...),

·      budowę drogi rowerowej przy ul. (…) w (...),

·      rozbudowę i przebudowę ciągów pieszych na terenie Parku Miejskiego w (...),

·      budowę parkingu P&R przy ul. (…) w (...),

·      budowę parkingu P&R przy ul. (…) a w (...),

·      modernizację wiat przystankowych na terenie Gminy,

·      promocję projektu.

Wydatki, które Gmina poniesie na realizację Inwestycji zostaną udokumentowane przez dostawców/wykonawców wystawionymi na Gminę (z danymi Gminy jako nabywcy) fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami VAT.

Po zakończeniu Inwestycji, powstałe/przebudowane/rozbudowane przejścia dla pieszych, oświetlenie, ciągi pieszo-rowerowe oraz parkingi będą stanowić ogólnodostępną infrastrukturę, z której nieodpłatnie będą mogli korzystać wszyscy zainteresowani. Ponadto, Gmina wskazuje, że wydatki, które zostaną poniesione na promocję projektu związane będą wyłącznie z majątkiem Inwestycji.

Przedmiotem Inwestycji jest również modernizacja wiat przystankowych. Gmina wskazuje, iż Rada Miejska w (...) podjęła Uchwałę Nr (…) z dnia (…) r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina (...), udostępnianych dla operatorów i przewoźników, warunków i zasad korzystania z tych przystanków (dalej: Uchwała). W załączniku nr 2 do przedmiotowej Uchwały zostało wskazane, iż udostępnianie operatorom lub przewoźnikom przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina, następuje na podstawie zawartej umowy pomiędzy operatorem lub przewoźnikiem, a Gminą. W tym miejscu Gmina wskazuje, iż w zawieranych umowach jest wskazana opłata, którą operator lub przewoźnik jest zobowiązany uiścić za korzystanie z przystanków komunikacyjnych.

Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 285 ze zm.; dalej: ustawa o publicznym transporcie zbiorowym), za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, mogą być pobierane opłaty. Stawka opłaty jest ustalana w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem niedyskryminujących zasad.

Gmina wskazuje, iż pobierane przez Nią opłaty za korzystanie z przystanków są każdorazowo kalkulowane zgodnie z art. 16 ust. 5 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, tj. nie przekraczają kwot wskazanych w niniejszym przepisie. Dla wszystkich przewoźników pobierane opłaty są jednakowe, ustalone z uwzględnieniem zasad niedyskryminujących żadnego z operatorów i przewoźników wykonujących publiczny transport zbiorowy.

W myśl art. 16 ust. 7 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, opłaty, o których mowa w ust. 4, stanowią dochód właściwej jednostki samorządu terytorialnego, z przeznaczeniem na:

1) utrzymanie przystanków komunikacyjnych oraz dworców, o których mowa w ust. 4, oraz

2) realizację zadań określonych w art. 18 – w przypadku, gdy organizatorem jest Gmina.

W związku z powyższym, w ocenie Gminy, pobieranie przez Nią opłat za korzystanie przez przewoźników z przystanków komunikacyjnych jest bez wątpienia przejawem wykonywania władztwa publicznego. Gmina jako podmiot sprawujący zarząd nad infrastrukturą przystanków komunikacyjnych działa na ustawowo uregulowanych zasadach, a zatem, nie jest w stanie dokonywać modyfikacji, dopuszczalnych w stosunkach cywilnoprawnych w ramach swobody zawierania umów. Gmina, co istotne, pobiera należność o charakterze daniny publicznej, zaś dochód uzyskany z jej poboru służy celom publicznym. W ocenie Gminy, w świetle art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie działa ona w tym przypadku jako podatnik VAT i w konsekwencji, w Jej ocenie, świadczona za opłatą czynność udostępniania przewoźnikom przystanków nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. 

Gmina podkreśla, że nie będzie uzyskiwała żadnych opodatkowanych VAT dochodów z tytułu udostępnienia operatorom lub przewoźnikom przystanków komunikacyjnych. Ponadto, Gmina nie będzie uzyskiwała żadnych dochodów z tytułu funkcjonowania i udostępniania korzystającym powstałych w efekcie Inwestycji ciągów pieszo-rowerowych, parkingów oraz oświetlenia.

Zdaniem Gminy, wydatki poniesione przez Nią na realizację Inwestycji będą związane wyłącznie z działalnością, którą Gmina traktuje jako niepodlegającą opodatkowaniu VAT i nie będą służyły Gminie do wykonywania odpłatnych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia całości lub części podatku VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji.

Uzasadnienie stanowiska Gminy

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo to przysługuje podatnikowi pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki negatywne, sprecyzowane w art. 88 ustawy o VAT.

Celem odliczenia podatku VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·      wydatek musi zostać poniesiony przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT,

·      wydatek musi mieć związek z dokonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi VAT,

·      nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

Innymi słowy, nie jest możliwe obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przez podmiot, który nie występuje w tym zakresie w charakterze podatnika VAT. Nie jest również możliwe obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wydatków poniesionych przez podatnika w związku z wykonywaniem czynności pozostających poza zakresem ustawy o VAT bądź czynności zwolnionych z tego podatku.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów usług oraz towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania przez tego podatnika czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego) i jednocześnie nie występują przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż Gmina nabywając towary oraz usługi celem realizacji Inwestycji, nie nabędzie ich w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym, nie będzie działała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy. Wydatki na Inwestycję będą bowiem ponoszone w związku z realizacją zadań własnych Gminy.

Jak zostało wskazane, Gmina nie będzie wykorzystywała nabytych w ramach realizacji Inwestycji towarów/usług do świadczenia usług bądź dostawy towarów, które podlegałyby opodatkowaniu VAT po stronie Gminy i stanowiłyby działalność gospodarczą Gminy w rozumieniu ustawy o VAT.

Ciągi pieszo-rowerowe, parkingi oraz oświetlenie, które powstaną/zostaną przebudowane/rozbudowane w ramach Inwestycji, będą stanowić ogólnodostępną infrastrukturę, z której korzystanie będzie nieodpłatne. Natomiast przystanki komunikacyjne będą udostępniane odpłatnie operatorom oraz przewoźnikom, jednak jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, pobierane przez Gminę opłaty będą stanowiły daniny publiczne, które nie powinny podlegać opodatkowaniu VAT. W związku z umożliwieniem operatorom oraz przewoźnikom zatrzymania się na przystankach, Gmina nie działa jako przedsiębiorca, tylko wykonuje uprawnienia przysługujące jej na podstawie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym. Gmina nie ma możliwości ustalić opłaty w dowolnej wysokości – musi być ona jednakowa dla wszystkich przewoźników. Ponadto, dochody uzyskane z pobierania opłaty mogą zostać przeznaczone wyłącznie na cele wskazane w art. 16 ust. 7 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.

W konsekwencji, wydatki na Inwestycję zostaną poniesione przez Gminę celem realizacji zadań własnych Gminy wykonywanych poza działalnością gospodarczą Gminy, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym, nie zostanie spełniona pierwsza przesłanka warunkująca prawo do odliczenia VAT, stanowiąca o ponoszeniu wydatków przez podatnika tego podatku w ramach wykonywanej przez niego działalności gospodarczej. Ponadto, w ocenie Gminy, nie będzie istniał związek pomiędzy wydatkami Gminy na Inwestycję z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT przez Gminę. W konsekwencji, druga przesłanka z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, warunkująca możliwość odliczenia VAT naliczonego, również nie zostanie spełniona.

Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie przykładowo w:

• interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) z dnia 9 sierpnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.437.2024.1.MC, w której DKIS wskazał, że: „Jak wskazali Państwo we wniosku, nie podjęto i nie planuje się w przyszłości podejmowania uchwal w sprawie ustalania stawki opłat za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacji, których właścicielem albo zarządzającym jest gmina. Jeżeli jednak nastąpiłaby taka potrzeba, to pobierana od przewoźników opłata za korzystanie z przystanków komunikacyjnych ma charakter daniny publicznej, a dochody uzyskane z jej poboru służą określonym celom publicznym o charakterze publicznoprawnym i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto, na terenie miasta, nie będą Państwo świadczyć usług przewozowych o charakterze użyteczności publicznej – w ramach publicznego transportu zbiorowego tzw. komunikacji miejskiej. Nie emitują Państwo biletów i nie są Państwo organizatorem publicznego transportu zbiorowego. Na terenie miasta nie ma zorganizowanej sieci komunikacyjnej w celu przewozu osób w ramach publicznego transportu zbiorowego wykonywanego w granicach administracyjnych gminy. Z przystanku korzystać będą nieodpłatnie (bądź za ewentualną opłatą, o której mowa art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym) operatorzy publicznego transportu zbiorowego i przewoźnicy, wykonujący przewozy osób w krajowym transporcie drogowym oraz pasażerowie korzystający z publicznego i prywatnego transportu zbiorowego. Nie będą Państwo zawierali umów cywilnoprawnych z przewoźnikami. Zatem, z opisu sprawy wynika, że w analizowanej sprawie towary i usługi nabyte na potrzeby realizacji opisanego we wniosku projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a więc nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego”.

• interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.852.2022.1.MGO, w której organ wskazał, że: „(…) pobieranie przez Gminę opłat (daniny publicznej) za korzystanie przez przewoźników z przystanków komunikacyjnych jest bez wątpienia przejawem wykonywania władztwa publicznego. Podmiot sprawujący zarząd nad lokalnym transportem zbiorowym przy wykonywaniu tych czynności działa na ustawowo uregulowanych zasadach, a zatem nie jest w stanie dokonywać modyfikacji, dopuszczalnych w stosunkach cywilnoprawnych w ramach swobody zawierania umów. Organ taki, co istotne, pobiera należność o charakterze daniny publicznej, zaś dochód uzyskany z jej poboru służy celom publicznym. Tak więc, w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, Gmina nie jest w tym przypadku podatnikiem podatku od towarów i usług, i w konsekwencji świadczona za opłatą czynność udostępniania przewoźnikom przystanków nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT”.

• interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 13 stycznia 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.775.2025.1.RD, w której DKIS w zbliżonym stanie faktycznym wskazał, że „(...) rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku od towarów i usług w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W analizowanej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku nie będą spełnione. Jak wynika z okoliczności sprawy, majątek, który powstanie w ramach Projektu będzie nieodpłatnie udostępniany dla zainteresowanych podmiotów trzecich i udostępnianie to odbywać się będzie na zasadach ogólnej dostępności majątku publicznego. Majątek Projektu nie będzie udostępniany przez Gminę dla podmiotów trzecich komercyjnie/odpłatnie. Gmina nie będzie wykorzystywała majątku Inwestycji do czynności opodatkowanych VAT. Tym samym, nie będą spełnione przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do odliczenia podatku naliczonego i Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją Projektu pn.: (…)”.

W świetle powyższego, Gmina stoi na stanowisku, iż nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków jakie poniesie w związku z realizacją Inwestycji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Natomiast stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:

Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 2, 4 ustawy o samorządzie gminnym:

Z opisu wynika, że zamierzają Państwo zrealizować projekt partnerski pn.: „(...)”. Inwestycja zostanie zrealizowana przez Gminę we współpracy z Powiatem (...), który będzie liderem ww. projektu, Powiatem (...) oraz Miejskim Zakładem Komunikacji w (...) sp. z o.o. Zakres Inwestycji obejmuje:

·      budowę i przebudowę przejść dla pieszych na terenie miasta (...),

·      wykonanie energooszczędnego oświetlenia w ramach budowy i przebudowy przejść dla pieszych na terenie miasta (...),

·      budowę drogi rowerowej przy ul. (…) w (...),

·      rozbudowę i przebudowę ciągów pieszych na terenie Parku Miejskiego w (...),

·      budowę parkingu P&R przy ul. (…) w (...),

·      budowę parkingu P&R przy ul. (…) w (...),

·      modernizację wiat przystankowych na terenie Gminy,

·      promocję projektu.

Po zakończeniu Inwestycji, powstałe/przebudowane/rozbudowane przejścia dla pieszych, oświetlenie, ciągi pieszo-rowerowe oraz parkingi, będą stanowić ogólnodostępną infrastrukturę, z której nieodpłatnie będą mogli korzystać wszyscy zainteresowani. Natomiast wydatki, które zostaną poniesione na promocję projektu – jak Państwo wskazali – związane będą wyłącznie z majątkiem Inwestycji.

Wskazali też Państwo, że Rada Miejska w (...) podjęła Uchwałę Nr (…) z dnia (…) r. w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina (...), udostępnianych dla operatorów i przewoźników, warunków i zasad korzystania z tych przystanków. W załączniku nr 2 do przedmiotowej Uchwały zostało wskazane, iż udostępnianie operatorom lub przewoźnikom przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina, następuje na podstawie zawartej umowy pomiędzy operatorem lub przewoźnikiem, a Gminą. Wskazali też Państwo, iż w zawieranych umowach jest wskazana opłata, którą operator lub przewoźnik jest zobowiązany uiścić za korzystanie z przystanków komunikacyjnych. Stawka opłaty jest ustalana w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem niedyskryminujących zasad. Pobierane przez Państwa opłaty za korzystanie z przystanków są każdorazowo kalkulowane zgodnie z art. 16 ust. 5 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, tj. nie przekraczają kwot wskazanych w niniejszym przepisie. Dla wszystkich przewoźników pobierane opłaty są jednakowe, ustalone z uwzględnieniem zasad niedyskryminujących żadnego z operatorów i przewoźników wykonujących publiczny transport zbiorowy. W Państwa ocenie, pobieranie opłat za korzystanie przez przewoźników z przystanków komunikacyjnych jest bez wątpienia przejawem wykonywania władztwa publicznego. Gmina, jako podmiot sprawujący zarząd nad infrastrukturą przystanków komunikacyjnych, działa na ustawowo uregulowanych zasadach, a zatem, nie jest w stanie dokonywać modyfikacji, dopuszczalnych w stosunkach cywilnoprawnych w ramach swobody zawierania umów. Pobieracie Państwo należność o charakterze daniny publicznej, zaś dochód uzyskany z jej poboru służy celom publicznym.

Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia całości lub części podatku VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji.

W rozpatrywanej sprawie należy przywołać również przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285 ze zm.).

I tak, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Na mocy art. 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

W myśl art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Z kolei, art. 15 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, że:

W świetle art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Zgodnie z art. 16 ust. 2 ww. ustawy:

W przepisie art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Na podstawie art. 16 ust. 5 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

W myśl art. 16 ust. 7 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że w przypadku, gdy właściwa jednostka samorządowa ustanowi – w drodze uchwały wydanej na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym – opłatę za korzystanie z przystanków komunikacyjnych lub dworców, jednym z warunków korzystania z tych obiektów, określonych uchwałą wydaną na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, powinien być obowiązek ponoszenia przez podmioty świadczące usługi przewozowe tej opłaty.

Dodatkowo należy zauważyć, że jednostka samorządu terytorialnego nie ma swobody wydatkowania ewentualnych dochodów uzyskanych z opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego. Środki uzyskane w ww. sposób mogą być wydatkowane wyłącznie na cele wskazane w ustawie o publicznym transporcie drogowym. Jeżeli zatem jednostka zdecyduje się pobierać opłaty z tytułu udostępniania zewnętrznym podmiotom przystanków komunikacyjnych lub dworców, to pobierane z tego tytułu należności stanowią należność o charakterze daniny publicznej, natomiast dochód uzyskany z jej poboru służy celom publicznym.

W konsekwencji należy wskazać, że w zakresie udostępniania wiat przystankowych na rzecz operatorów i przewoźników, Gmina – jako jednostka samorządu terytorialnego – spełnia obie przesłanki wskazane w art. 15 ust. 6 ustawy. Zatem, udostępnianie przez Gminę wiat przystankowych jest bez wątpienia przejawem wykonywania władztwa publicznego. Podmiot sprawujący zarząd nad lokalnym transportem zbiorowym przy wykonywaniu tych czynności działa na ustawowo uregulowanych zasadach, a zatem nie jest w stanie dokonywać modyfikacji, dopuszczalnych w stosunkach cywilnoprawnych w ramach swobody zawierania umów. Tak więc, w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, Gmina nie jest w tym przypadku podatnikiem podatku od towarów i usług i w konsekwencji czynność udostępniania operatorom i przewoźnikom wiat przystankowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że nie będą Państwo uzyskiwać żadnych opodatkowanych VAT dochodów z tytułu udostępnienia operatorom lub przewoźnikom przystanków komunikacyjnych. Ponadto, nie będą Państwo uzyskiwać żadnych dochodów z tytułu funkcjonowania i udostępniania korzystającym powstałych w efekcie Inwestycji, ciągów pieszo-rowerowych, parkingów oraz oświetlenia. Wydatki poniesione na realizację Inwestycji będą związane wyłącznie z działalnością, którą traktują Państwo jako niepodlegającą opodatkowaniu VAT i nie będą służyły Państwu do wykonywania odpłatnych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zatem, nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji. Nie zostanie bowiem spełniony podstawowy warunek wynikający z art. 86 ust 1 ustawy, uprawniający do odliczenia podatku VAT, tj. związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi.

Podsumowując, stwierdzam, że nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia całości lub części podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu partnerskiego pn.: „(...)”.

Zatem, Państwa stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym, nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.