Wnioskodawca, emeryt, w 2007 roku otrzymał w drodze darowizny od rodziców udział w działce rolnej, którą następnie podzielił geodezyjnie na mniejsze działki i uzyskał dla nich warunki zabubowy. Przez 19 lat działki te nie były używane do działalności gospodarczej, nie zostały uzbrojone ani w inny sposób przygotowane do sprzedaży, a jedynie nieodpłatnie użytkowane przez siostrę wnioskodawcy do celów rolniczych. Wnioskodawca…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 14 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży udziału w działkach nr 1, 2 i 3.
Uzupełnił go Pan pismem z 12 lutego 2026 r. (wpływ 13 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Dnia (…) stycznia 2007 r. nabył Pan w drodze darowizny od rodziców po 1/2 części działki rolnej nr 4 o powierzchni (…) ha (drugie 50% otrzymał Pana brat (…)) znajdującej się w (…). Nieruchomość weszła do Pana majątku osobistego.
W tym samym roku 2007 dokonał Pan podziału geodezyjnego na pięć (5) działek oraz uzyskał Pan warunki zabudowy w tym samym roku.
Przez kolejne 19 lat działki nie były przedmiotem żadnych inwestycji. Działki nie były uzbrojone. Nie są doprowadzone media. Nie było doprowadzonych dróg. Nie była prowadzona działalność gospodarcza ani marketingowa w celu sprzedaży. Grunt zachował charakter rolniczy/prywatny.
Działki miały być przekazane Pana dzieciom, ale mieszkają za granicą i mają inne plany. Dlatego podjął Pan decyzję o sprzedaży trzech (3) działek o powierzchni: działka nr 1 (…) ha; działka nr 2 (…) ha, działka nr 3 (…) ha, położonych w (…), obręb (…).
W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan następujące informacje:
Jest Pan współwłaścicielem działek 1/2 (jedna druga) udziału o numerach 1, 2, 3, które znajdują się w (…). W związku z tym, na podstawie umowy dzierżawy nieodpłatnie użytkuje Pana siostra (…), prowadząc gospodarstwo rolne (nie podlega VAT).
1. Czy jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT? Jeśli tak, to od kiedy i z tytułu prowadzenia jakiej dokładnie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., zwanej dalej „ustawą”)?
Odp.: Nie jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Jest Pan emerytem i jest to jedyne źródło Pana utrzymania.
2. Czy działka nr 4 oraz działki powstałe z podziału działki 4, tj. działki nr 1, 2 i 3 były/są/będą przez Pana wykorzystywane dla celów prowadzenia działalności gospodarczej? Jeśli tak, w jakim okresie lub okresach i w jaki sposób Pan z nich korzystał lub korzysta?
Odp.: Działka 4 oraz działki powstałe po podziale działki 4, tj. 1, 2 i 3 nie były/nie są/nie będą wykorzystywane dla celów prowadzenia działalności gospodarczej.
3. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze?
Odp.: Nie prowadził Pan i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich oraz innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
4. W jaki sposób działka nr 4 oraz działki powstałe z podziału działki 4, tj. działki nr 1, 2 i 3 były/są/będą przez Pana wykorzystywane od momentu nabycia do momentu sprzedaży? Jeśli były to cele prywatne/osobiste, to proszę wskazać, w jaki sposób zaspokajały Pana potrzeby prywatne/osobiste.
Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki, będącej przedmiotem sprzedaży.
Odp.: Działka nr 4 nie była/nie jest/nie będzie przez Pana wykorzystywana od momentu nabycia do momentu sprzedaży.
Działka nr 1 nie była/nie jest/nie będzie przez Pana wykorzystywana od momentu nabycia do momentu sprzedaży.
Działka nr 2 nie była/nie jest/nie będzie przez Pana wykorzystywana od momentu nabycia do momentu sprzedaży.
Działka nr 3 nie była/nie jest/nie będzie przez Pana wykorzystywana od momentu nabycia do momentu sprzedaży.
5. Czy był/jest Pan rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy?
Odp. Nie był Pan i nie jest rolnikiem ryczałtowym.
6. Czy wykorzystywał Pan działkę nr 4 oraz działki powstałe z podziału działki 4, tj. działki nr 1, 2 i 3 do działalności rolniczej? Jeżeli tak, to:
a) czy dokonywane były z tych działek zbiory i dostawa (sprzedaż) produktów rolnych opodatkowane podatkiem VAT (jeśli tak, to w jakim okresie sprzedaż ta miała miejsce)?
b) czy też produkty rolne były wykorzystywane na Pana własne potrzeby?
Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki, będącej przedmiotem sprzedaży.
Odp.: Nie prowadził Pan nigdy działalności rolniczej na działce nr 4.
Nie prowadził Pan nigdy działalności rolniczej na działce nr 1.
Nie prowadził Pan nigdy działalności rolniczej na działce nr 2.
Nie prowadził Pan nigdy działalności rolniczej na działce nr 3.
7. Z czyjej inicjatywy i w jakim celu nastąpił podział geodezyjny działki nr 4?
Odp.: Po otrzymaniu od rodziców w drodze darowizny 1/2 (jedna druga) nieruchomości rolnej w 2007 r., rodzice poprosili Pana i Pana brata (…) (50% udziałów w nieruchomości) o podział geodezyjny na mniejsze działki z myślą o wnukach, a Pana dzieciach.
8. Kto i w jakim celu wystąpił o decyzję o warunkach zabudowy, o której mowa we wniosku?
Odp.: (…) i (…), wystąpili Panowie o decyzje o warunkach zabudowy w 2007 r. Podyktowane to było tym, że jeżeli któreś z dzieci chciałoby się w przyszłości budować, to część formalności by była załatwiona oraz mieliby pomoc od dziadków, bo mieszkali na miejscu.
9. Czy dokonał/dokona Pan do momentu sprzedaży jakichkolwiek czynności (poniesie nakłady) w celu przygotowania działek do sprzedaży (np.: usunięcie starych drzew, uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie, wytyczenie dróg wewnętrznych, wytyczenie i utwardzenie drogi dojazdowej do działki, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości, bądź atrakcyjności działki? Jeśli tak, to jakie były/będą to czynności (nakłady)?
Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki, będącej przedmiotem sprzedaży.
Odp.: Od momentu darowizny nieruchomości rolnej w 2007 r. do dnia dzisiejszego prowadzona jest działalność rolnicza i przez 19 lat nie było żadnej ingerencji, tj.
· Działka nr 1 nie była i nie będzie uzbrojona w media, nie była i nie będzie grodzona, nie były i nie będą wytyczone i utwardzone drogi dojazdowe, ani inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki.
· Działka nr 2 nie była i nie będzie uzbrojona w media, nie była i nie będzie grodzona, nie były i nie będą wytyczone i utwardzone drogi dojazdowe, ani inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki.
· Działka nr 3 nie była i nie będzie uzbrojona w media, nie była i nie będzie grodzona, nie były i nie będą wytyczone i utwardzone drogi dojazdowe, ani inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki.
10. W jaki sposób poszukuje/będzie poszukiwał Pan nabywcy/nabywców działek przeznaczonych do sprzedaży? Czy prowadził/będzie Pan prowadził działania marketingowe (zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, inne działania marketingowe itp.), które dotyczyły sprzedaży tych działek (jakie)?
Odp.: Ponieważ Pana siostra (…) poinformowała Pana na początku roku, że w czerwcu 2026 r. (...) i nie będzie prowadziła działalności rolniczej. Dlatego rezygnuje z dzierżawy Pana działek. Tak nagle się to stało, że trudno powiedzieć, w jaki sposób będzie Pan poszukiwał nabywcy. Może przez siostrę bo mieszka w (…) i planuje sprzedać swoje pole.
11. Czy kiedykolwiek udostępniał Pan pierwotną działkę i działki powstałe po podziale na podstawie umowy najmu, dzierżawy itp. i czy umowa ta miała/ma charakter odpłatny, czy nieodpłatny?
Informacji należy udzielić odrębnie dla każdej działki, będącej przedmiotem sprzedaży.
Odp.: Działkę nr 4 dzierżawił ojciec (…) na podstawie umowy dzierżawy nieodpłatnie.
Później po podziale działki nr 4:
· Działkę nr 1 – dzierżawi siostra (…) na podstawie umowy dzierżawy nieodpłatnie.
· Działkę nr 2 – dzierżawi siostra (…) na podstawie umowy dzierżawy nieodpłatnie.
· Działkę nr 3 – dzierżawi siostra (…) na podstawie umowy dzierżawy nieodpłatnie.
12. Czy udzielił lub udzieli Pan pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu, w związku z planowaną sprzedażą udziału w działkach nr 1, 2 i 3? Jeśli tak, należy wskazać, komu (np. kupującemu) zostało/zostanie udzielone pełnomocnictwo oraz jego zakres (np. występowanie przed organami administracji publicznej, podejmowanie działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń, składanie wniosków, odbiór decyzji i postanowień itp.).
Odp.: Nie udzielił Pan i nie udzieli pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu w związku z planowaną sprzedażą udziału w działkach nr 1, 2 i 3.
13. Czy wcześniej dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości? Jeśli tak, proszę podać odrębnie dla sprzedanej nieruchomości:
a) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości?
b) w jakim celu nieruchomości te zostały przez Pana nabyte?
c) w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
d) kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
e) ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, a jeśli zabudowanych – to czy były to nieruchomości mieszkalne, czy użytkowe)?
f) czy odprowadził Pan podatek VAT oraz dokonał zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w związku ze sprzedażą nieruchomości (działki)?
g) czy z tytułu sprzedaży którejkolwiek nieruchomości (wskazać jakiej) był Pan zobowiązany zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży?
Odp.:
I. Nieruchomość, którą otrzymał Pan w drodze darowizny od rodziców w 1/2 (jedna druga) części. Była to nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym, w którym mieszkali rodzice (…) jako dożywotnia bezpłatna służebność mieszkania, oraz budynkiem gospodarczym.
Po śmierci mamy (…), tato (…) zachorował i wymagał stałej opieki, dlatego zamieszkał u Pana w (…).
Sprzedaż nieruchomości nastąpiła (…) listopada 2013 r. za zgodą ojca. Budynki znajdowały się na uboczu, gdzie trudno było uchronić je przed dewastacją i grabieżą oraz były w złym stanie technicznym ze względu na ponad 100-letni wiek. Tata ponaglał w sprawie sprzedaży, że dom pójdzie na zmarnowanie, ale nie było kupca ze względu na stan techniczny. Działkę otrzymał Pan (…) stycznia 2007 r. w drodze darowizny.
W związku ze sprzedażą nieruchomości nie odprowadził Pan podatku VAT oraz nie dokonał Pan zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w związku ze sprzedażą nieruchomości. Nie był Pan zobowiązany zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek VAT od sprzedaży.
II. Działka rolna, którą nabył Pan (…) stycznia 2007 r. jako darowizna od rodziców 1/2 (jedna druga) udziału, określana jako pastwiska trwałe, grunty pod rowami, cieki wodne, rowy.
Od momentu nabycia działki do chwili sprzedaży nie były prowadzone na niej żadne prace rolne. Działka była zapuszczona, zarośnięta samosiewkami, krzakami, chwastami.
Działka została sprzedana (…) kwietnia 2023 r., gdyż była uciążliwa w utrzymaniu (zarastały rowy odprowadzające wodę, drzewa i krzewy wchodziły na sąsiednią działkę i na drogę publiczną).
W związku ze sprzedażą nieruchomości nie odprowadził Pan podatku VAT oraz nie dokonał Pan zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w związku ze sprzedażą działki.
Nie był Pan zobowiązany zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny VAT od tej sprzedaży.
14. Czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży? Jeśli tak, to ile i jakie, oraz:
a) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości?
b) w jakim celu nabył Pan te nieruchomości?
c) w jaki sposób nieruchomości są wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie?
d) jaki charakter mają nieruchomości podlegające sprzedaży w przyszłości, tj. mieszkalne, użytkowe, gospodarcze czy usługowe, zabudowane bądź niezabudowane działki?
Odp.: Nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.
Pytanie
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, sprzedaż trzech działek (1, 2, 3) wydzielonych z majątku osobistego, nabytych 19 lat temu w drodze darowizny, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, planowana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zgodnie z orzecznictwem (np. wyrok TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10), sprzedaż majątku prywatnego po 19 latach od nabycia, bez podejmowania aktywnych działań charakterystycznych dla handlowca (uzbrojenie terenu, profesjonalna reklama) nie stanowi działalności gospodarczej. Jest to zwykły zarząd majątkiem osobistym.
Pana zdaniem, sprzedaż nie podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ nie działa Pan w charakterze podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Sprzedaż ta stanowi jedynie rozporządzanie majątkiem prywatnym, a długi okres posiadania (19 lat) oraz sposób nabycia (darowizna) wykluczają zamiar handlowy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem według art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.):
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a) określone udziały w nieruchomości;
b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”.
Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
Zatem należy uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.
Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Przepis art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielnie kilku osobom.
Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku prywatnego.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (…) stycznia 2007 r. nabył Pan w drodze darowizny od rodziców po 1/2 części działki rolnej nr 4. Nieruchomość weszła do Pana majątku osobistego. W tym samym roku dokonał Pan podziału geodezyjnego na pięć działek oraz uzyskał Pan warunki zabudowy w tym samym roku. Po otrzymaniu od rodziców w drodze darowizny 1/2 (jedna druga) nieruchomości rolnej w 2007 r., rodzice poprosili Pana i Pana brata o podział geodezyjny na mniejsze działki z myślą o wnukach, a Pana dzieciach. Wystąpili Panowie o decyzje o warunkach zabudowy w 2007 r. Podyktowane to było tym, że jeżeli któreś z dzieci chciałoby się w przyszłości budować, to część formalności by była załatwiona.
Przez kolejne 19 lat działki nie były przedmiotem żadnych inwestycji. Działki nie były uzbrojone. Nie są doprowadzone media. Nie było doprowadzonych dróg. Nie była prowadzona działalność gospodarcza ani marketingowa w celu sprzedaży. Grunt zachował charakter rolniczy/prywatny. Podjął Pan decyzję o sprzedaży trzech działek nr 1, 2, 3.
Nie jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Działka nr 4 oraz działki powstałe po podziale działki nr 4, tj. nr 1, 2 i 3 nie były/nie są/nie będą wykorzystywane dla celów prowadzenia działalności gospodarczej. Nie prowadził Pan i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich oraz innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Działki nr 4, 1, 2 i 3 nie były/nie są/nie będą przez Pana wykorzystywane od momentu nabycia do momentu sprzedaży. Nie był Pan i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Nie prowadził Pan nigdy działalności rolniczej na działkach nr 4, 1, 2 i 3.
Jest Pan współwłaścicielem działek 1/2 (jedna druga) udziału nr 1, 2, 3. Na podstawie umowy dzierżawy nieodpłatnie użytkuje je Pana siostra, prowadząc gospodarstwo rolne (nie podlega VAT). Działkę nr 4 dzierżawił Pana ojciec na podstawie umowy dzierżawy nieodpłatnie. Później po podziale działki nr 4: działki nr 1, 2 i 3 – dzierżawi Pana siostra na podstawie umowy dzierżawy nieodpłatnie.
Od momentu darowizny nieruchomości rolnej w 2007 r. do dnia dzisiejszego prowadzona jest działalność rolnicza i przez 19 lat nie było żadnej ingerencji, tj. działki nr 1, 2 i 3 nie były i nie będą uzbrojone w media, nie były i nie będą grodzone, nie były i nie będą wytyczone i utwardzone drogi dojazdowe, ani inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki. Nie udzielił Pan i nie udzieli pełnomocnictwa lub jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu w związku z planowaną sprzedażą udziału w działkach nr 1, 2 i 3.
W analizowanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż trzech działek nr 1, 2, 3 wydzielonych z majątku osobistego, nabytych 19 lat temu w drodze darowizny, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
Jak wyjaśniono wyżej – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
W analizowanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy udziału w działkach nr 1, 2 i 3 wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjął Pan ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Wskazał Pan w opisie sprawy, że nie dokonywał Pan działań zmierzających do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek.
Ponadto, jak wynika z treści wniosku, zarówno działka nr 4, jak i wydzielone z niej działki nr 1, 2 i 3 były nieodpłatnie dzierżawione.
Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że w myśl art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
Natomiast art. 710 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
Istotnymi cechami umowy użyczenia są dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na pewien czas oraz nieodpłatność.
Zatem należy uznać, że umowa nieodpłatnej dzierżawy stanowiła w swojej istocie umowę użyczenia, gdyż z tytułu nieodpłatnego udostępnienia przedmiotowego udziału w działkach nie uzyskiwał/nie uzyskuje Pan przysporzenia majątkowego.
W związku z powyższym, nieodpłatne użyczenie nieruchomości nie stanowiło/nie stanowi działalności gospodarczej.
Wyżej wymienione działania nie mogą więc świadczyć o zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami.
Sprzedaż przez Pana udziału w opisanych we wniosku działkach nr 1, 2 i 3 można więc uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy ww. działek będzie korzystał Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług. Skutkiem powyższego, transakcja zbycia ww. udziału w działkach nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a tym samym w rozpatrywanej sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy.
Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż udziału w działkach nr 1, 2 i 3 powinna być rozpoznana jako zdarzenie w ramach sprawowania zarządu majątkiem prywatnym, pozostające poza systemem podatku VAT i w związku z powyższym nie wystąpi Pan dla tej czynności jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, czynność sprzedaży przez Pana udziału w działkach nr 1, 2 i 3 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Dotyczy to przede wszystkim nieodpłatnego użyczenia działki nr 4 oraz nieodpłatnego użyczenia wydzielonych działek nr 1, 2 i 3.
Zatem, należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pana i nie wywołuje skutków podatkowych dla drugiego współwłaściciela.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t .j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo