Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której osobiście świadczy usługi artystycznej oprawy muzycznej i prowadzenia imprez okolicznościowych (np. wesela). Usługi te obejmują autorskie scenariusze, dobór muzyki i interakcję z uczestnikami, mają charakter twórczy i niepowtarzalny. Wnioskodawca wykorzystuje własny…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, usług artystycznej oprawy muzycznej oraz prowadzenia imprez okolicznościowych, świadczonych przez Pana osobiście.
Uzupełniła go Pan pismem z 16 lutego 2026 r. (wpływ 16 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT i korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Kod PKWiU, który dotyczy prowadzonej przez Niego działalności to 90.01.Z.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi polegające na artystycznej oprawie muzycznej oraz prowadzeniu imprez okolicznościowych (takich jak wesela, jubileusze, imprezy firmowe i inne wydarzenia o charakterze rozrywkowym). Usługi te obejmują w szczególności:
· prowadzenie imprezy w charakterze konferansjera i wodzireja,
· oprawę muzyczną wydarzenia jako DJ,
· autorski dobór repertuaru muzycznego oraz scenariusza przebiegu imprezy, bezpośrednią interakcję z uczestnikami wydarzenia.
Usługi świadczone są osobiście przez Wnioskodawcę i mają charakter twórczy oraz artystyczny. Każde wydarzenie realizowane jest w sposób indywidualny, dostosowany do charakteru imprezy oraz oczekiwań zamawiającego.
W ramach realizacji usług Wnioskodawca wykorzystuje własny sprzęt nagłośnieniowy oraz oświetleniowy. Sprzęt ten stanowi element pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi artystycznej i nie jest przedmiotem samodzielnego świadczenia.
Z ekonomicznego punktu widzenia Wnioskodawca świadczy jedną kompleksową usługę artystyczno -kulturalną, której głównym elementem jest osobiste wykonanie i prowadzenie oprawy artystycznej wydarzenia. Ewentualne wyszczególnienie elementów usługi na dokumentach sprzedaży ma charakter wyłącznie techniczny i ewidencyjny.
Wnioskodawca każdorazowo przygotowuje autorski scenariusz przebiegu imprezy, który powstaje w wyniku jego indywidualnej pracy twórczej. Scenariusz ten obejmuje m.in. koncepcję artystyczną wydarzenia, kolejność i charakter poszczególnych elementów programu, sposób prowadzenia imprezy, interakcję z uczestnikami oraz dobór środków wyrazu artystycznego.
Scenariusz ma indywidualny i niepowtarzalny charakter, jest dostosowany do konkretnego wydarzenia oraz oczekiwań zamawiającego i nie stanowi schematu powielanego przy innych realizacjach. Wnioskodawca posługuje się przy tym własnym pseudonimem artystycznym, pod którym identyfikuje swoje realizacje.
W wyniku realizacji opisanych usług powstaje utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przykładem jest indywidualny scenariusz imprezy (np. wesela), przeznaczony do wykorzystania przez zamawiającego na jego indywidualny użytek oraz podany do publicznej wiadomości w trakcie wydarzenia.
Usługi świadczone są wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca nie jest organizatorem imprez, nie sprzedaje biletów wstępu oraz nie pobiera opłat od uczestników wydarzeń.
Uzupełnił Pan opis sprawy odpowiadając na poniższe pytania:
1) Czy świadcząc opisane we wniosku usługi polegająca na artystycznej oprawie muzycznej oraz prowadzeniu imprez okolicznościowych, działa Pan jako indywidualny twórca lub artysta wykonawca, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24)?
Odp.: Status twórcy/artysty wykonawcy
Świadcząc, opisane we wniosku usługi polegające na artystycznej oprawie muzycznej oraz prowadzeniu imprez okolicznościowych, Wnioskodawca działa jako indywidualny twórca, w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
2) Czy usługi będące przedmiotem wniosku stanowią usługi kulturalne? Proszę wskazać czynniki, które decydują o kulturalnym charakterze tych usług.
Odp.: Charakter kulturalny usług
Usługi polegają na osobistym, twórczym wykonaniu oprawy artystycznej wydarzeń o charakterze społecznym i obyczajowym poprzez wykorzystanie środków wyrazu artystycznego, takich jak muzyka, słowo, narracja oraz autorska koncepcja przebiegu wydarzenia.
O kulturalnym charakterze usług decydują w szczególności następujące czynniki:
· twórczy i artystyczny charakter czynności,
· każdorazowe przygotowywanie autorskiego, indywidualnego scenariusza wydarzenia,
· brak schematyczności i powtarzalności realizacji,
· osobiste wykonanie usług przez Wnioskodawcę,
· publiczna prezentacja efektów pracy twórczej w trakcie wydarzenia,
· wykorzystanie muzyki i słowa jako podstawowych środków wyrazu artystycznego,
· pomocniczy charakter sprzętu technicznego.
3) Czy wykonywane przez Pana ww. usługi przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego?
Odp.: Upowszechnianie dorobku kulturalnego
Wykonywane przez Wnioskodawcę usługi przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego, ponieważ polegają na publicznym udostępnianiu i prezentowaniu treści o charakterze artystycznym i kulturowym szerokiemu kręgowi odbiorców − uczestnikom wydarzeń. Upowszechnianie dorobku kulturalnego przejawia się w szczególności w tym, że:
· autorski scenariusz wydarzenia, stanowiący rezultat pracy twórczej Wnioskodawcy, jest realizowany publicznie w trakcie imprezy,
· uczestnicy wydarzenia mają bezpośredni dostęp do treści artystycznych w postaci muzyki, narracji i form prowadzenia imprezy,
· Wnioskodawca prezentuje i interpretuje dobra kultury, w szczególności muzykę i elementy tradycji społecznych z różnych części Polski i świata związanych z uroczystościami weselnymi.
4) W związku ze wskazaniem przez Pana, że w wyniku realizacji opisanych usług powstaje utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, proszę o wskazanie:
a) Czy tworząc ww. utwór przyczynia się Pan do upowszechniania dorobku kulturalnego;
b) Czy Pana nazwisko/pseudonim będą uwidocznione i podane do publicznej wiadomości na egzemplarzach utworu;
c) Czy zawierając umowy na świadczenie usług występów artystycznych udziela/zamierza Pan udzielić licencji na korzystanie z praw autorskich do ww. utworu.
Informacji należy udzielić oddzielnie dla każdej usługi będącej przedmiotem wniosku.
Odp.: Utwór w rozumieniu prawa autorskiego.
a) Tworząc utwór w postaci indywidualnego scenariusza imprezy, Wnioskodawca przyczynia się do upowszechniania dorobku kulturalnego poprzez jego publiczną realizację w trakcie wydarzenia.
b) Pseudonim artystyczny Wnioskodawcy jest uwidoczniony i podany do publicznej wiadomości w trakcie realizacji wydarzenia, a scenariusz jest realizowany publicznie podczas imprezy.
c) Zawierając umowy na świadczenie usług występów artystycznych, Wnioskodawca udziela licencji niewyłącznej na korzystanie z utworu w zakresie niezbędnym do realizacji wydarzenia.
5) Czy za świadczone przez Pana ww. usługi pobiera Pan z tego tytułu wynagrodzenie w formie honorarium?
Odp.: Forma wynagrodzenia.
Za świadczone usługi Wnioskodawca pobiera wynagrodzenie w formie honorarium za wykonanie usługi artystycznej.
6) Czy świadcząc ww. usługi, wykonuje Pan usługi, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
Odp.: Art. 43 ust. 19 ustawy o VAT
Wnioskodawca nie wykonuje usług, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 16 lutego 2026 r.)
Czy Wnioskodawca ma prawo zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, do opisanych we wniosku usług artystycznej oprawy muzycznej oraz prowadzenia imprez okolicznościowych, świadczonych osobiście przez Wnioskodawcę?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 16 lutego 2026 r.)
Zdaniem Wnioskodawcy, opisane usługi korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ stanowią usługi kulturalne świadczone przez indywidualnego twórcę, wynagradzane w formie honorarium, a Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki określone w tym przepisie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Na mocy art. 43 ust. 19 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2) wstępu:
a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5) działalności agencji informacyjnych;
6) usług wydawniczych;
7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8) usług ochrony praw.
Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy.
W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem, przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć.
Zatem, kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie kulturalny oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”.
Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87 ze zm.):
Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.
Analizując możliwość zwolnienia świadczonych usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, należy wskazać, że art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy stanowi, że:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
W myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2) plastyczne;
3) fotograficzne;
4) lutnicze;
5) wzornictwa przemysłowego;
6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7) muzyczne i słowno-muzyczne;
8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9) audiowizualne (w tym filmowe).
Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
Stosownie do art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Artyście wykonawcy przysługuje, w granicach określonych przepisami ustawy, wyłączne prawo do:
1) ochrony dóbr osobistych, w szczególności w zakresie:
a) wskazywania go jako wykonawcy, z wyłączeniem przypadków, gdy pominięcie jest zwyczajowo przyjęte,
b) decydowania o sposobie oznaczenia wykonawcy, w tym zachowania anonimowości albo posłużenia się pseudonimem,
c) sprzeciwiania się jakimkolwiek wypaczeniom, przeinaczeniom i innym zmianom wykonania, które mogłyby naruszać jego dobre imię;
2) korzystania z artystycznego wykonania i rozporządzania prawami do niego na następujących polach eksploatacji:
a) w zakresie utrwalania i zwielokrotniania – wytwarzania określoną techniką egzemplarzy artystycznego wykonania, w tym zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową,
b) w zakresie obrotu egzemplarzami, na których artystyczne wykonanie utrwalono – wprowadzania do obrotu, użyczania lub najmu egzemplarzy,
c) w zakresie rozpowszechniania artystycznego wykonania w sposób inny niż określony w lit. b – nadawania, reemitowania oraz odtwarzania, chyba że są one dokonywane za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, a także publicznego udostępniania utrwalenia artystycznego wykonania w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.
Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą, w rozumieniu ustawy, jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu, w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.
W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie albo przyznane w przepisach ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której świadczy Pan usługi polegające na artystycznej oprawie muzycznej oraz prowadzeniu imprez okolicznościowych (takich jak wesela, jubileusze, imprezy firmowe i inne wydarzenia o charakterze rozrywkowym). Usługi te obejmują w szczególności:
• prowadzenie imprezy w charakterze konferansjera i wodzireja,
• oprawę muzyczną wydarzenia jako DJ,
• autorski dobór repertuaru muzycznego oraz scenariusza przebiegu imprezy, bezpośrednią interakcję z uczestnikami wydarzenia.
Usługi świadczone są przez Pana osobiście i mają charakter twórczy oraz artystyczny. Każde wydarzenie realizowane jest w sposób indywidualny, dostosowany do charakteru imprezy oraz oczekiwań zamawiającego.
Każdorazowo przygotowuje Pan autorski scenariusz przebiegu imprezy, który powstaje w wyniku Pana indywidualnej pracy twórczej. Scenariusz ten obejmuje m.in. koncepcję artystyczną wydarzenia, kolejność i charakter poszczególnych elementów programu, sposób prowadzenia imprezy, interakcję z uczestnikami oraz dobór środków wyrazu artystycznego.
Scenariusz ma indywidualny i niepowtarzalny charakter, jest dostosowany do konkretnego wydarzenia oraz oczekiwań zamawiającego i nie stanowi schematu powielanego przy innych realizacjach. Posługuje się Pan przy tym własnym pseudonimem artystycznym, pod którym identyfikuje swoje realizacje.
Świadcząc opisane we wniosku usługi, działa Pan jako indywidualny twórca, w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Usługi polegają na osobistym, twórczym wykonaniu oprawy artystycznej wydarzeń o charakterze społecznym i obyczajowym poprzez wykorzystanie środków wyrazu artystycznego, takich jak muzyka, słowo, narracja oraz autorska koncepcja przebiegu wydarzenia. Wykonywane przez Pana usługi przyczyniają się do upowszechniania dorobku kulturalnego.
W wyniku realizacji opisanych usług powstaje utwór, w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przykładem jest indywidualny scenariusz imprezy (np. wesela), przeznaczony do wykorzystania przez zamawiającego na jego indywidualny użytek oraz podany do publicznej wiadomości w trakcie wydarzenia.
Zawierając umowy na świadczenie usług występów artystycznych, udziela Pan licencji niewyłącznej na korzystanie z utworu w zakresie niezbędnym do realizacji wydarzenia. Za świadczone usługi Wnioskodawca pobiera wynagrodzenie w formie honorarium za wykonanie usługi artystycznej.
Usługi świadczone są wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca nie jest organizatorem imprez, nie sprzedaje biletów wstępu oraz nie pobiera opłat od uczestników wydarzeń.
Nie wykonuje Pan usług, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy.
Pana wątpliwości dotyczą kwestii możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 33 lit. b ustawy, dla świadczonych przez Pana usług.
Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że skoro świadczone przez Pana usługi opisane we wniosku, stanowią usługi kulturalne i nie wykonuje Pan usług, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy oraz usługi kulturalne świadczy Pan jako indywidualny twórca, w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, otrzymując wynagrodzenie w formie honorarium, to usługi te korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Podsumowując, stwierdzam, że świadczone przez Pana usługi wymienione we wniosku, mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego od podatku VAT, określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo