Interpretacja 0112-KDIL3.4012.296.2026.2.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług, w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży wydzielonej nieruchomości gruntowej.

Uzupełnił go Pan pismem z 4 maja 2026 r. (wpływ 4 maja 2026 r.) oraz pismem z 28 maja 2026 r. (wpływ 28 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną, nie prowadzi Pan działalności gospodarczej oraz nie jest czynnym podatnikiem VAT.

Jest Pan właścicielem nieruchomości gruntowej położonej w gminie (...), obręb (…), nr działki (...) o powierzchni (...) ha, nabytej na drodze dziedziczenia, stanowiącej majątek prywatny. Nieruchomość ta nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej. Dokonał Pan wcześniej jednej sprzedaży części innej nieruchomości gruntowej, która miała charakter incydentalny i dotyczyła majątku prywatnego.

Obecnie rozważa Pan sprzedaż części kolejnej nieruchomości gruntowej. Wydzielonej części o powierzchni (...) ha, z działki nr (...) o powierzchni (...) ha, stanowiącej również Pana majątek prywatny. Podział działki będzie miał charakter techniczny i zostanie dokonany wyłącznie w celu realizacji konkretnej transakcji sprzedaży na rzecz jednego Nabywcy.

W związku z planowaną sprzedażą wskazał Pan że:

·      nie prowadzi Pan działań marketingowych,

·      nie uzbraja Pan terenu,

·      nie ponosi Pan nakładów zwiększających wartość nieruchomości,

·      nie prowadzi Pan działalności deweloperskiej ani handlowej w zakresie obrotu nieruchomościami.

Ewentualne czynności związane z przygotowaniem inwestycji (np. uzyskanie decyzji administracyjnych, warunków zabudowy, pozwoleń) będą podejmowane przez przyszłego Nabywcę na podstawie udzielonego pełnomocnictwa i w Jego interesie. Planowana sprzedaż ma charakter jednorazowy i dotyczy wyłącznie Pana majątku prywatnego. Nie planuje Pan dokonywania kolejnych sprzedaży nieruchomości w sposób zorganizowany ani powtarzalny.

W uzupełnieniach do wniosku wskazał Pan, że:

Działka nr (...) została nabyta przez Pana w drodze spadku. Od momentu nabycia była wykorzystywana wyłącznie w sposób prywatny. Nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej ani zarobkowej. Nie uzyskiwał Pan z niej dochodów. Działkę udostępniał Pan synowi do użytkowania na podstawie nieodpłatnej dzierżawy.

Jest Pan rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Od 10 lat przebywa Pan na emeryturze. Nie jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Działka nie była wykorzystywana przez Pana do działalności rolniczej o charakterze zarobkowym:

a)  nie prowadził Pan na niej produkcji rolnej w celu sprzedaży,

b)  nie dokonywał Pan sprzedaży produktów rolnych z tej działki. Nie uzyskiwał Pan dochodów z tej działki,

c)  produkty były wykorzystywane na własne potrzeby.

Dodatkowo wskazał Pan, że działka była objęta dopłatami bezpośrednimi przyznawanymi przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jednak dopłaty te pobierał Pana syn, jako faktyczny użytkownik gruntu. Dopłaty te były związane wyłącznie z utrzymaniem gruntów w kulturze rolniczej i nie wiązały się z prowadzeniem przez Pana działalności o charakterze zarobkowym ani ze sprzedażą produktów rolnych. Działkę nr (...) udostępniał Pan synowi w formie nieodpłatnej dzierżawy przez okres 10 lat ((…)). Działka nie była udostępniana odpłatnie osobom trzecim.

Nabywca działki zgłosił się sam. Nie podejmował Pan działań marketingowych, nie zamieszczał Pan ogłoszeń w mediach ani w Internecie.

Planowany podział działki będzie miał charakter techniczny i będzie dokonywany wyłącznie w celu umożliwienia sprzedaży części nieruchomości. Podział nie jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej ani obrotem nieruchomościami.

Działka nr (...) nie jest działką zabudowaną i nie istnieją na niej żadne budynki. Wydzielona działka, również nie jest zabudowana.

Pytanie

Czy sprzedaż wydzielonej części o powierzchni (...) ha, z nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr (...) o powierzchni (...) ha, stanowiącej Pana majątek prywatny, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, podatnikiem VAT jest podmiot wykonujący działalność gospodarczą. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, a sprzedaż nieruchomości stanowi jedynie wykonywanie prawa własności w ramach majątku prywatnego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Z kolei, stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 20 ustawy:

Ponadto, w myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Z treści art. 96 ust. 2 ustawy wynika, że:

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy :

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zawierają pewne szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym stanowi art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 43 ust. 3 ustawy:

Natomiast, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1344):

Zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w zakresie wyraźnie wskazanym w przepisie. Świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez podmioty inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu. Innego rodzaju działalność prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nieuprawniająca go do zwolnienia przedmiotowego (np. działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż własnej produkcji, dzierżawa, świadczenie usług innych niż rolnicze), co do zasady podlegać będzie opodatkowaniu wg stawek właściwych dla tych czynności.

Zatem, rolnik w świetle przepisów ustawy, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Natomiast wykonywanie czynności polegających na świadczeniu usług rolniczych stanowi wykonywanie działalności rolniczej w rozumieniu ustawy.

Co istotne, w sytuacji, gdy rolnik dokona rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że prowadzi on działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

W rozpatrywanej sprawie wskazał Pan, że jest Pan rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Nie jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Od 10 lat przebywa Pan na emeryturze.

Jednak, sam fakt bycia rolnikiem ryczałtowym nie przesądza o konieczności uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży wydzielonej części, o powierzchni (...) ha, z działki nr (...). Wskazać bowiem należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona w tym zakresie działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

W tym miejscu należy również zaznaczyć, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży wydzielonej części, o powierzchni (...) ha, z działki nr (...), istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął lub podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów, angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że przysługuje Panu prawo własności nieruchomości gruntowej – działki o nr (...). Działkę nabył Pan w drodze dziedziczenia, działka stanowi Pana majątek prywatny. Działka nr (...) nie jest działką zabudowaną. Jest Pan rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Od 10 lat przebywa Pan na emeryturze. Nie jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nieruchomość ta nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej. Nie uzyskiwał Pan z niej dochodów. Działka nie była wykorzystywana przez Pana do działalności rolniczej o charakterze zarobkowym, nie prowadził Pan na niej produkcji rolnej w celu sprzedaży, nie dokonywał Pan sprzedaży produktów rolnych z tej działki. Nie uzyskiwał Pan dochodów z tej działki, produkty były wykorzystywane na własne potrzeby. Działkę udostępniał Pan synowi do użytkowania na podstawie nieodpłatnej dzierżawy przez okres 10 lat ((…)). Działka nie była udostępniana odpłatnie osobom trzecim. Rozważa Pan sprzedaż części nieruchomości gruntowej o powierzchni (...) ha, wydzielonej z działki nr (...) o powierzchni (...) ha. Podział działki będzie miał charakter techniczny i zostanie dokonany wyłącznie w celu realizacji konkretnej transakcji sprzedaży na rzecz jednego Nabywcy. Wskazał Pan, że nie prowadzi Pan działań marketingowych, nie uzbraja Pan terenu, nie ponosi Pan nakładów zwiększających wartość nieruchomości oraz, że nie prowadzi Pan działalności deweloperskiej ani handlowej w zakresie obrotu nieruchomościami. Ewentualne czynności związane z przygotowaniem inwestycji (np. uzyskanie decyzji administracyjnych, warunków zabudowy, pozwoleń) będą podejmowane przez przyszłego Nabywcę na podstawie udzielonego pełnomocnictwa i w Jego interesie. Nabywca działki zgłosił się sam. Nie podejmował Pan działań marketingowych, nie zamieszczał Pan ogłoszeń w mediach ani Internecie. Nie planuje Pan dokonywania kolejnych sprzedaży nieruchomości w sposób zorganizowany ani powtarzalny.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy planowana przez Pana sprzedaż wydzielonej części, o powierzchni (...) ha, z działki nr (...), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak już wskazano, dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do czynności sprzedaży opisanej części nieruchomości niezabudowanej będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podjął Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania należy wskazać, że Nabywca – jak Pan wskazał we wniosku – zgłosił się sam, Pan – jako właściciel gruntu – nie będzie musiał już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Zaznaczył też Pan, że ewentualne czynności związane z przygotowaniem inwestycji (np. uzyskanie decyzji administracyjnych, warunków zabudowy, pozwoleń), będą podejmowane przez przyszłego Nabywcę na podstawie udzielonego pełnomocnictwa i w Jego interesie. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu Nabywcy umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do swoich potrzeb (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy (Pana), który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych Nabywców. Starania pełnomocnika (czyli Nabywcy), nie są/nie będą Pana staraniami – jako właściciela gruntu – podejmowanymi w celu pozyskania kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego Nabywcy.

Z wniosku nie wynika zatem, aby w związku ze sprzedażą podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Zatem, samo udzielenie przez Pana ewentualnego pełnomocnictwa Nabywcy do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb jego Nabywcy nie powoduje, że dokonując sprzedaży opisanej nieruchomości zostanie Pan z tych powodów uznany za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika również, że działka nr (...), z której wydzieloną część o powierzchni (...) ha będzie Pan sprzedawał, dzierżawił Pan nieodpłatnie przez okres 10 lat, tj. (…) synowi. Dzierżawa działki była nieodpłatna, nie czerpał Pan pożytków w związku z jej dzierżawą na rzecz syna.

Zgodnie z art. 693 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.):

Natomiast, przepis art. 710 kodeksu cywilnego stanowi, że:

Istotnymi cechami umowy użyczenia są dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na pewien czas oraz nieodpłatność.

Zatem, należy uznać, że umowa nieodpłatnej dzierżawy stanowiła w swojej istocie umowę użyczenia, gdyż z tytułu nieodpłatnego udostępnienia przedmiotowej działki nie uzyskiwał Pan przysporzenia majątkowego.

W związku z powyższym, nieodpłatne użyczenie nieruchomości nie stanowiło działalności gospodarczej.

Podsumowując, w powyższych okolicznościami sprawy, stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości gruntowej o powierzchni (...) ha, wydzielonej z działki nr (...) o powierzchni (...) ha, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan bowiem, takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Należy w tym miejscu podkreślić, że wszelkie czynności ewentualnie podjęte przez Nabywcę na mocy udzielonego Mu przez Pana pełnomocnictwa, zostaną podjęte w interesie przyszłego – skonkretyzowanego Nabywcy.

Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie ewentualnego pełnomocnictwa Nabywcy do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do jego potrzeb nie powoduje, że zostanie Pan z tego powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.

Zatem, dokonując sprzedaży nieruchomości gruntowej o powierzchni (...) ha, wydzielonej z działki nr (...) o powierzchni (...) ha, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. części działki, a dostawę opisanej nieruchomości – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym, dokonując sprzedaży opisanej części działki będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Podsumowując stwierdzam, że przy planowanej dostawie nieruchomości gruntowej o powierzchni (...) ha, wydzielonej z działki nr (...) o powierzchni (...) ha, brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana za podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W analizowanej sprawie sprzedaż działki niezabudowanej należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której przepisy ustawy nie będą miały zastosowania.

W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej o powierzchni (...) ha, wydzielonej z działki nr (...) o powierzchni (...) ha, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.