Interpretacja 0112-KDIL3.4012.4.2026.1.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku przy dostawie nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku przy dostawie nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy. Uzupełnili go Państwo pismem z 8 stycznia 2026 r. (wpływ 13 stycznia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca planuje sprzedaż nieruchomości położonej w (…), która według ewidencji gruntów stanowi użytek gruntowy B – tereny mieszkaniowe.

Wnioskodawca nabył prawo własności tej nieruchomości na podstawie umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego z 1939 r. W akcie tym widnieje informacja, że w budynku zamieszkują darczyńca i Jego siostra. Działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, wielorodzinnym, składającym się z budynku frontowego, oficyny bocznej i tylnej. W budynku znajduje się 25 lokali mieszkalnych oraz 1 lokal użytkowy.

Dla terenu, na którym znajduje się budynek, brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie została również wydana decyzja o warunkach zabudowy.

W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta, uchwalonym 2023 r. uchwałą Rady Miasta a, nieruchomość położona jest na obszarze oznaczonym jako MW/U – tereny zabudowy mieszkaniowej, wielorodzinnej lub zabudowy usługowej.

W grudniu 2025 r. została podjęta uchwała Rady Miasta w sprawie Planu ogólnego miasta. Uchwała oczekuje na publikację w Dzienniku Urzędowym oraz na wejście w życie. Plan ogólny przewiduje dla przedmiotowej nieruchomości przeznaczenie: strefa wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową, wielorodzinną (sw). Budynek objęty jest ochroną konserwatorską. Nieruchomość znajduje się na obszarze zespołów urbanistyczno-architektonicznych Miasta, wpisanych do rejestru zabytków. Budynek wpisany jest ponadto do Gminnej ewidencji zabytków.

Mimo, że nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę w 1939 r., kamienica znajdowała się w zarządzaniu Miasta. Przed przekazaniem nieruchomości Miastu, Wnioskodawca przeprowadził jedynie bieżące niezbędne naprawy (…). Przekazanie nastąpiło w dniu 1 lipca 1958 r., na podstawie Uchwały Prezydium Rządu z marca 1952 r. w sprawie zarządu nieruchomości państwowych, zbędnych dla wykonania zadań planowych dotychczasowych użytkowników (M.P. (…)) oraz zarządzenia Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego. Nieruchomość była następnie administrowana i zarządzana przez Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej (MPGM) na podstawie art. 752 Kodeksu cywilnego o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia. W tym okresie lokale były odpłatnie wynajmowane na cele mieszkaniowe. Żaden z lokali nie stanowi odrębnej własności. MPGM przeprowadzało jedynie bieżące naprawy.

Nieruchomość została przekazana przez Miasto na rzecz Wnioskodawcy protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia 1 marca 2024 r. wraz z wynajmowanymi lokalami. Część z nich posiadała decyzje o przydziale mieszkania wydane w latach 60-tych i 70-tych XX wieku. Obecnie lokale są nadal wynajmowane, jednak Wnioskodawca dokonuje systematycznie wysiedlania w związku z planowaną sprzedażą. Do 15 stycznia 2026 r. w budynku zajmowany będzie jeden lokal.

Ujęcie nieruchomości w ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy nastąpiło w dniu 30 kwietnia 2004 r. Zarówno Wnioskodawca, jak i sprawujący zarząd i administrowanie nie ponosiło nakładów na ulepszenie budynku, w tym nakładów przekraczających 30% wartości początkowej nieruchomości. Dokonywane były jedynie bieżące naprawy (np. dachu). Przy nabyciu oraz w trakcie użytkowania nieruchomości nie dokonywano odliczeń podatku VAT.

Pytania:

1.  Czy przy dostawie nieruchomości Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 – dalej: ustawa o VAT)?

2.  W przypadku, gdyby Wnioskodawca nie mógł skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, czy możliwe jest zastosowanie zwolnienia zgodnie w art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie:

Ad. 1

Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ:

1)  dostawa nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

2)  między pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Ad. 2

Wnioskodawca spełnia również warunki zwolnienia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, ponieważ:

1)  nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

2)  nie poniesiono wydatków na ich ulepszenie, które przekroczyłyby 30% wartości początkowej nieruchomości.

Uzasadnienie

Ad. 1

Jak stanowi art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższe oznacza, że w przypadku dostaw gruntów zabudowanych nie dochodzi do podlegających odrębnemu opodatkowaniu dostaw gruntów, lecz grunty podlegają opodatkowaniu w ramach dostaw budynków lub budowli.

W konsekwencji, w analizowanej sytuacji na skutek sprzedaży nieruchomości, dojdzie do dostawy budynku. Dostawa budynku jest, co do zasady, opodatkowana podatkiem VAT według stawki 8% lub 23%. Ustawodawca przewidział jednak zwolnienia od podatku VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, pod pojęciem pierwszego zasiedlenia rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)  wybudowaniu lub

b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Przy czym „ulepszenie” w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym może dotyczyć wyłącznie budynków i budowli, które stanowią u podatnika środek trwały w działalności gospodarczej.

Z kolei, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

a)  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z opisanego powyżej stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nabył na własność nieruchomość mieszkalną w 1939 r. na skutek darowizny od osoby fizycznej. Darczyńca zamieszkiwał nieruchomość na moment dokonania darowizny. W 1958 r. zarządzanie i administrowanie nieruchomością przejęło Miasto, a faktyczny zarząd nieruchomością sprawowało Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej (MPGM). Przez cały ten okres aż do przekazania nieruchomości Wnioskodawcy, lokale mieszkalne w budynku były wynajmowane. Obecnie lokale są nadal wynajmowane, jednak Wnioskodawca dokonuje systematycznie wysiedlania w związku z planowaną sprzedażą. Do 15 stycznia 2026 r. w budynku zajmowany będzie jeden lokal. Zarówno Wnioskodawca, jak i sprawujący zarząd i administrowanie nie ponosiło nakładów na ulepszenie budynku. Dokonywane były jedynie bieżące niezbędne naprawy (np. dachu).

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy pierwsze zasiedlenie miało miejsce już w 1939 r., kiedy to kamienicę zamieszkiwał Jej właściciel. Ponadto, od momentu pierwszego zasiedlenia nie były ponoszone nakłady na ulepszenie budynku. Nakładów tych nie ponosiło Miasto, w imieniu którego zarząd nieruchomością sprawowało MPGM. Nie poniósł ich również Wnioskodawca, zarówno po wprowadzeniu budynku do ewidencji środków trwałych w 2004 r., jak i po przekazaniu w 2024 r.

Wobec powyższego, sprzedaż nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, ponieważ cała nieruchomość miała status po raz pierwszy zasiedlonej, co najmniej w 1939 r. Następnie, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, nie wystąpiły zdarzenia prowadzące do ponownego pierwszego zasiedlenia budynku na skutek jego ulepszenia.

A zatem, przy sprzedaży nieruchomości, Wnioskodawca ma prawo do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Przedmiotowy budynek był użytkowany dłużej niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia.

Powyższe stanowisko znajduje uzasadnienie między innymi w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 września 2022 r. o sygnaturze 0112-KDIL1-1.4012.377.2022.1.AW, w którym to Dyrektor potwierdził stanowisko podatnika oraz odstąpił od własnego uzasadnienia, stwierdzając, że cyt.: „Powyższe informacje świadczą o tym, że w pałacu i oficynie posadowionych na nieruchomości doszło już do pierwszego zasiedlenia, które miało miejsce jeszcze w XVIII-XIX wieku, kiedy budynki te wykorzystywane były przez kolejnych właścicieli ziemskich (co potwierdzają wiarygodne źródła historyczne). O spełnieniu kryterium pierwszego zasiedlenia świadczą także takie okoliczności, jak funkcjonowanie w budynkach zespołu pałacowego w okresie powojennym Urzędu Skarbowego oraz Państwowego Domu Dziecka. Budynki gospodarcze zostały natomiast zasiedlone po ich wybudowaniu, w momencie oddania ich do używania zgodnie z ich przeznaczeniem – tj. do przechowywania rzeczy lub zwierząt gospodarskich (co miało miejsce z pewnością jeszcze przed nabyciem Nieruchomości przez Sp. z o.o.)”.

Podobne wnioski wynikają również z innych interpretacji indywidualnych (por. pismo Dyrektora KIS z dnia 22 lutego 2022 r., nr 0112-KDIL3.4012.420.2021.2.MBN, oraz z dnia 21 listopada 2025 r., nr 0113-KDIPT1-1.4012.871.2025.2.RG).

Ad. 2

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

a)  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W stanie faktycznym niniejszej sprawy, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ nabycie nastąpiło od osoby fizycznej w formie darowizny w 1939 r. Ponadto, zarówno Wnioskodawca, jak i poprzednio zarządzające nieruchomością MPGM, nie ponosiło nakładów na ulepszenie nieruchomości.

Zatem, obydwie przesłanki zostały łącznie spełnione.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje swoje uzasadnienie w wyroku WSA w Warszawie z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 307/13 cyt.: „Zdaniem Sądu, określenie «nie przysługiwało prawo do odliczenia» dotyczy zarówno sytuacji, kiedy nabywa się towary zwolnione przedmiotowo, towary od podatnika zwolnionego podmiotowo, towary, w stosunku do których był zakaz odliczania wynikający z przepisów prawa, ale także, gdy dotyczyło to towarów, których dostawa nie podlegała opodatkowaniu ze względu na przepisy ustawowe o niepodleganiu danych czynności, czy też dokonaniem czynności przed wejściem w życie VATU 93. W doktrynie przyjmuje się w związku z tym, że art. 43, poza przypadkami określonymi w art. 88, kiedy podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, dotyczy także dostaw, przy których nabyciu podatek naliczony w ogóle nie powstał”.

Zatem, Wnioskodawca ma prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie zwolnienia od podatku przy dostawie nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 22 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Zatem, w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, budynki, budowle i grunty spełniają definicję towaru, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Planują Państwo sprzedaż nieruchomości, którą nabyli Państwo na podstawie umowy darowizny w 1939 r. W akcie tym widnieje informacja, że w budynku zamieszkują darczyńca i Jego siostra. Działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, wielorodzinnym, składającym się z budynku frontowego, oficyny bocznej i tylnej. W budynku znajduje się 25 lokali mieszkalnych oraz 1 lokal użytkowy. Mimo, że nieruchomość została nabyta przez Państwo w 1939 r., to kamienica znajdowała się w zarządzaniu Miasta. Przed przekazaniem nieruchomości Miastu, przeprowadzili Państwo jedynie bieżące niezbędne naprawy (np. dachu w latach 1953, 1957 i 1958). Przekazanie nastąpiło w dniu 1 lipca 1958 r., na podstawie Uchwały Prezydium Rządu w sprawie zarządu nieruchomości państwowych, zbędnych dla wykonania zadań planowych dotychczasowych użytkowników oraz zarządzenia Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego. Nieruchomość była następnie administrowana i zarządzana przez Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej (MPGM) na podstawie art. 752 Kodeksu cywilnego o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia. W tym okresie lokale były odpłatnie wynajmowane na cele mieszkaniowe. Żaden z lokali nie stanowi odrębnej własności. MPGM przeprowadzało jedynie bieżące naprawy. Nieruchomość została przekazana przez Miasto na rzecz Państwa protokołem zdawczo-odbiorczym z dnia 1 marca 2024 r. wraz z wynajmowanymi lokalami. Część z nich posiadała decyzje o przydziale mieszkania wydane w latach 60-tych i 70-tych XX wieku. Obecnie lokale są nadal wynajmowane, jednak dokonują Państwo systematycznie wysiedlania w związku z planowaną sprzedażą. Do 15 stycznia 2026 r. w budynku zajmowany będzie jeden lokal. Ujęcie nieruchomości w Państwa ewidencji środków trwałych nastąpiło w dniu 30 kwietnia 2004 r. Zarówno Państwo, jak i sprawujący zarząd i administrowanie nie ponosiło nakładów na ulepszenie budynku, w tym nakładów przekraczających 30% wartości początkowej nieruchomości. Dokonywane były jedynie bieżące naprawy (np. dachu). Przy nabyciu oraz w trakcie użytkowania nieruchomości nie dokonywano odliczeń podatku VAT.

Analiza opisu sprawy oraz powołanych regulacji prowadzi do wniosku, że dokonując odpłatnego zbycia nieruchomości zabudowanej, będą działali Państwo jako podatnik, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzący działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, transakcja sprzedaży gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem kamienicy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Państwa wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nieruchomości na postawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je do użytkowania pierwszemu nabywcy, oddano je w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika, bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z budynku/budowli.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku budynków i budowli niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku, na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków, budowli lub ich części, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania dla dostawy zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu), których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

-     towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

-     przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku, wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym, podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W celu ustalenia, czy w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, wielorodzinnym, składającym się z budynku frontowego, oficyny bocznej i tylnej, zastosowanie znajduje zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy rozstrzygnąć, czy względem posadowionego na gruncie budynku nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Z opisu sprawy wynika, że w 1939 r. nabyli Państwo nieruchomość obejmującą budynek mieszkalny, wielorodzinny, składający się z budynku frontowego, oficyny bocznej i tylnej. Budynek zamieszkiwany był przez darczyńcę i Jego siostrę. W 1958 r. zarządzanie i administrowanie nieruchomością przejęło Miasto, a faktyczny zarząd nieruchomością sprawowało MPGM. Przez cały ten okres aż do przekazania nieruchomości Wnioskodawcy, lokale mieszkalne w budynku były wynajmowane. Obecnie lokale są nadal wynajmowane, jednak dokonują Państwo systematycznie wysiedlania w związku z planowaną sprzedażą. Do 15 stycznia 2026 r. w budynku zajmowany będzie jeden lokal. Zarówno Państwo, jak i sprawujący zarząd i administrowanie nie ponosili nakładów na ulepszenie budynku, w tym nakładów przekraczających 30% wartości początkowej nieruchomości. Dokonywane były jedynie bieżące naprawy (np. dachu). Przy nabyciu oraz w trakcie użytkowania nieruchomości nie dokonywano odliczeń podatku VAT.

Analizując zatem okoliczności sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do sprzedaży ww. nieruchomości, będą mogli Państwo skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że w odniesieniu do kamienicy doszło już wcześniej – jak wynika z opisu sprawy – do jej pierwszego zasiedlenia i pomiędzy pierwszym zasiedleniem nieruchomości, a dokonaną przez Państwa dostawą, upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, jak wskazali Państwo we wniosku, w stosunku do ww. nieruchomości nie były ponoszone wydatki (ani przez Państwo, ani przez sprawujący zarząd i administrowanie) na ulepszenie budynku, w tym nakłady przekraczające 30% wartości początkowej nieruchomości.

W konsekwencji, uznać należy, że dostawa ww. nieruchomości, nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, upłynie okres dłuższy niż 2 lata, poza tym w stosunku do ww. budynku nie były ponoszone nakłady na jego ulepszenie, przekraczające 30% wartości początkowej, w związku z czym, zostaną spełnione przesłanki warunkujące możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazano wyżej, grunt, będący przedmiotem sprzedaży, podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji, jak budynki i budowle na nim posadowione. W związku z powyższym, na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy, również sprzedaż gruntu, zabudowanego budynkiem mieszkalnym, wielorodzinnym, składającym się z budynku frontowego, oficyny bocznej i tylnej, będzie zwolniona od podatku.

Zatem, zbycie gruntu wraz ze znajdującymi się na nim naniesieniami będzie korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

W związku z zastosowaniem zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, do dostawy nieruchomości, bezzasadne jest badanie możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części, nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że będą mogli Państwo skorzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, przy dostawie nieruchomości obejmującej budynek mieszkalny, wielorodzinny, składający się z budynku frontowego, oficyny bocznej i tylnej. Zwolnieniem od podatku będzie objęta również – zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy – sprzedaż gruntu, na którym posadowiona jest ww. nieruchomość.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.

Wskazać należy, że wobec podzielenia przez organ Państwa stanowiska w kontekście pytania nr 1, niniejsza interpretacja nie zawiera oceny Państwa stanowiska do pytania nr 2. Powyższe, zgodne jest z Państwa intencją, która warunkuje udzielenie odpowiedzi na zagadnienie objęte tym pytaniem od uznania Państwa stanowiska za nieprawidłowe na pierwsze z zadanych pytań.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.