Interpretacja 0112-KDIL3.4012.45.2026.1.MC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

1)  braku podlegania opodatkowaniu nieodpłatnego udostępniania wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz wiat przystankowych;

2)  uznania świadczenia odpłatnych usług udostępnienia autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki, za czynności związane z działalność gospodarczą, podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku;

3)  braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w ramach Inwestycji na budowę wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budowę i remont wiat przystankowych, sporządzenie dokumentacji technicznej oraz zapewnienie inspektora nadzoru;

4)  prawa do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zastosowaniu prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT, obliczonego dla Urzędu zgodnie z metodologią wskazaną w § 3 ust. 2 Rozporządzenia w odniesieniu do wydatków ponoszonych w ramach Inwestycji na opracowanie studium wykonalności.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Gmina (dalej: „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.

Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1153 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina jest odpowiedzialna za realizację przypisanych jej ustawowo zadań własnych (określonych m.in. w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym), obejmujących w szczególności sprawy z zakresu lokalnego transportu zbiorowego oraz ochrony środowiska i przyrody. W związku z powyższym, Gmina podejmuje działania inwestycyjne mające na celu zapewnienie przyjaznej środowisku infrastruktury służącej realizacji przewozów autobusowych na terenie Gminy.

W ramach podejmowanych działań inwestycyjnych Gmina realizuje inwestycję pn.: „(…)” (dalej: „Inwestycja”).

W związku z realizacją Inwestycji, Gmina ponosi/będzie ponosiła wydatki na wykonanie następujących prac:

1)  sporządzenie dokumentacji technicznej;

2)  opracowanie studium wykonalności;

3)  zapewnienie inspektora nadzoru;

4)  budowę wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu;

5)  budowę i remont wiat przystankowych;

6)  zakup jednego autobusu elektrycznego typu plug-in;

7)  zakup przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in.

Gmina posiada/będzie posiadała przy tym możliwość bezpośredniego i wyłącznego przyporządkowania wydatków ponoszonych w ramach Inwestycji pomiędzy wskazane powyżej prace.

Inwestycja jest/będzie finansowana zarówno ze środków własnych JST, jak i ze środków pozyskanych ze źródeł zewnętrznych.

Wydatki inwestycyjne związane z realizacją Inwestycji są/będą każdorazowo dokumentowane wystawianymi przez dostawców/wykonawców na Gminę fakturami VAT, na których Gmina jest/będzie oznaczona jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.

Szczegółowe zasady organizacji i funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego regulowane są przez ustawę z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285 ze zm.; dalej: „ustawa o publicznym transporcie zbiorowym”).

Na mocy art. 7 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, za organizatora publicznego transportu zbiorowego należy uznać gminę lub jej związek (tutaj: Gminę), przy czym obowiązek organizacji ww. transportu obejmuje obszar danej gminy, chyba, że na mocy porozumienia międzygminnego, obszar ten zostanie rozszerzony na terytorium innej gminy. Jednocześnie, zgodnie z art. 6 ust. 1 omawianej ustawy, publiczny transport zbiorowy może być wykonywany przez operatora publicznego transportu zbiorowego lub przewoźnika, spełniających warunki do podejmowania i wykonywania działalności w zakresie przewozu osób, określonych w przepisach odrębnych. Jak stanowi przy tym art. 19 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, organizator publicznego transportu zbiorowego może bezpośrednio zawrzeć z operatorem umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, pod warunkiem spełnienia wymogów wskazanych w treści art. 22 ust. 1 tejże ustawy.

Gmina korzystając z przywołanej delegacji ustawowej, zleciła realizację zadań w zakresie wykonywania publicznego transportu zbiorowego na rzecz funkcjonującego na terenie Gminy Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej, zorganizowanej w formie komunalnej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) z wyłącznym (100%) udziałem Gminy w kapitale zakładowym, prowadzącej w tym zakresie działalność gospodarczą oraz spełniającej określone w przepisach odrębnych warunki, w tym m.in. posiadającej niezbędne uprawnienia i licencje. Spółka z uwagi na posiadaną osobowość prawną stanowi na gruncie VAT odrębnego od Gminy podatnika VAT.

Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności, zamiarem Gminy jest:

1)  udostępnienie zakupionych w ramach Inwestycji autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in, bezpośrednio po oddaniu ich do użytkowania, na rzecz Spółki, na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy, za wynagrodzeniem ustalonym na podstawie obiektywnych kryteriów, biorąc pod uwagę stawki amortyzacji określone dla ww. środków trwałych;

2)  udostępnienie wybudowanej w ramach Inwestycji wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, bezpośrednio po oddaniu jej do użytkowania, na rzecz Spółki, bez pobierania odpłatności z tego tytułu (nieodpłatnie);

3)  udostępnianie wybudowanych/wyremontowanych w ramach Inwestycji wiat przystankowych, bezpośrednio po oddaniu ich do użytkowania, na rzecz Spółki oraz innych przewoźników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie przewozu osób, jak również osób korzystających z przewozów autobusowych, bez pobierania odpłatności z tego tytułu (nieodpłatnie).

W związku z realizacją Inwestycji Gmina ponosi również wydatki na sporządzenie dokumentacji technicznej, zapewnienie inspektora nadzoru oraz opracowanie studium wykonalności. W tym zakresie ponoszone przez Gminę wydatki na:

·      sporządzenie dokumentacji technicznej oraz zapewnienie inspektora nadzoru – związane są/będą w całości z budową wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz budową i remontem wiat przystankowych;

·      opracowanie studium wykonalności – związane są/będą z budową wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budową i remontem wiat przystankowych oraz zakupem autobusu elektrycznego typu plug-in i przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in.

Gmina nie zna przy tym sposobu, aby wydatki ponoszone na opracowanie studium wykonalności przyporządkować bezpośrednio i wyłącznie do budowanej wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budowanych i remontowanych wiat przystankowych lub zakupywanego autobusu elektrycznego typu plug-in i przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in.

W związku z przedstawionym opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Gmina chciałaby potwierdzić, czy przysługuje jej prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na budowę wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budowę i remont wiat przystankowych, sporządzenie dokumentacji technicznej, zapewnienie inspektora nadzoru i opracowanie studium wykonalności oraz w jakim zakresie jest ona uprawniona do odliczenia VAT naliczonego od tych wydatków.

Pytania

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać objęte Inwestycją wiatę autokarową wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz wiaty przystankowe, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?

2.  Czy świadczenie odpłatnych usług udostępnienia autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki będzie stanowiło działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku?

3.  Czy Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie wydatków ponoszonych w ramach Inwestycji na budowę wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budowę i remont wiat przystankowych, sporządzenie dokumentacji technicznej oraz zapewnienie inspektora nadzoru?

4.  Czy w odniesieniu do wydatków ponoszonych w ramach Inwestycji na opracowanie studium wykonalności, Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zastosowaniu prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT, obliczonego dla Urzędu zgodnie z metodologią wskazaną w § 3 ust. 2 Rozporządzenia?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać objęte Inwestycją wiatę autokarową wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz wiaty przystankowe, nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.

2.  Świadczenie odpłatnych usług udostępnienia autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki będzie stanowiło działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.

3.  Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie wydatków ponoszonych w ramach Inwestycji na budowę wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budowę i remont wiat przystankowych, sporządzenie dokumentacji technicznej oraz zapewnienie inspektora nadzoru.

4.  W odniesieniu do wydatków ponoszonych w ramach Inwestycji na opracowanie studium wykonalności, Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zastosowaniu prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT, obliczonego dla Urzędu zgodnie z metodologią wskazaną w § 3 ust. 2 Rozporządzenia.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Ad 1.

Zważywszy na fakt, że objęte Inwestycją wiata autokarowa wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz wiaty przystankowe, bezpośrednio po oddaniu ich do użytkowania, są/będą udostępniane na rzecz Spółki (dot. wiaty autokarowej) oraz innych przewoźników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie przewozu osób, jak również osób korzystających z przewozów autobusowych (dot. wiat przystankowych) bez pobierania odpłatności z tego tytułu (nieodpłatnie), w ocenie Gminy, omawiany majątek nie jest/nie będzie wykorzystywany w ramach jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT.

Gmina będzie wykorzystywać przedstawiony powyżej majątek w ramach zadań własnych związanych ze sprawami lokalnego transportu zbiorowego oraz ochrony środowiska i przyrody (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym). Jednocześnie, Gmina nie będzie osiągać jakichkolwiek dochodów z tytułu wykorzystania przedmiotowej infrastruktury. Tym samym, nie będzie tutaj dochodzić do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług, a omawiana infrastruktura wykorzystywana będzie wyłącznie w ramach zadań własnych Gminy (czynności o charakterze publicznym, niepodlegające opodatkowaniu VAT).

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie).

W związku z powyższym, zdaniem Gminy, objęte Inwestycją wiata autokarowa wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz wiaty przystankowe nie są/nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT.

Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 17 września 2024 r., znak: 0112-KDIL1-2.4012.344.2024.2.AW, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub „Organ”) stwierdził, iż: „W omawianej sprawie, realizując Projekt będą Państwo działali w ramach reżimu publicznoprawnego. Jak wynika bowiem z opisu sprawy, majątek Inwestycji będzie udostępniany użytkownikom nieodpłatnie, a poprzez ich udostępnienie będą Państwo realizowali swoje zadania własne z zakresu zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty obejmujących sprawy lokalnego transportu zbiorowego. Tym samym, z wniosku nie wynika, aby wykonywali Państwo czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Wobec powyższego, realizując Projekt nie będą Państwo działali w charakterze podatnika podatku VAT. Zatem, przyszłe wykorzystywanie efektów Projektu wyłącznie na potrzeby wspólnoty realizowane będzie poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwo wykonując te czynności nie będą występowali w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Wobec tego, w tym zakresie będą Państwo działali jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy. W konsekwencji, nieodpłatne udostępnienie przez Gminę majątku Inwestycji, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Ad 2.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one zadań własnych gmin, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.

Zatem, w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą – powinna być ona traktowana jako podatnik VAT, gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych podmiotów.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W świetle powyższych zapisów, działalność Gminy polegająca na udostępnieniu autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy jest działalnością gospodarczą („wszelka działalność usługodawców”).

Jak już wskazano powyżej, zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Mając na uwadze, iż umowa dzierżawy jest niewątpliwie umową cywilnoprawną uregulowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), w opinii Gminy, w ramach wykonywania przedmiotowej czynności, tj. odpłatnego udostępniania autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki na podstawie umowy dzierżawy, Gmina działać będzie w roli podatnika VAT.

Dzierżawa jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie przedmiotu dzierżawy przez dzierżawcę.

Konsekwentnie, mając na uwadze, iż Gmina będzie działać w tym zakresie w roli podatnika VAT oraz będzie wykonywała usługi odpłatnego udostępnienia autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki za wynagrodzeniem (Spółka będzie uiszczała czynsz dzierżawny z tytułu udostępnionego jej mienia), przedmiotowa transakcja będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

W opinii Gminy, świadczone przez Gminę usługi dzierżawy na rzecz Spółki nie będą korzystały przy tym ze zwolnienia z VAT, gdyż ani ustawa o VAT, ani też rozporządzenia wykonawcze nie przewidują zwolnienia z opodatkowania, które znalazłoby zastosowanie w przedstawionym przez Gminę stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 18 września 2024 r., znak: 0114-KDIP4-1.4012.378.2024.1.KSA, w ramach której stwierdzono, że: „Wykonując cywilnoprawną umowę dzierżawy, występują Państwo w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Czynność odpłatnego udostępnienia Infrastruktury na rzecz NOK stanowi usługę, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy. Ani przepisy ustawy ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na dzierżawie majątku na rzecz zewnętrznych podmiotów, za którą jest pobierane wynagrodzenie, w związku z czym usługa ta nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Zatem, odpłatne udostępnienie Infrastruktury na rzecz NOK na podstawie umowy dzierżawy stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT”.

W podobnym tonie wypowiedział się DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 7 kwietnia 2020 r., znak: 0113-KDIPT1-1.4012.123.2020.1.RG, w ramach której stwierdzono, że: „Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że z tytułu odpłatnego udostępniania przez Gminę Infrastruktury na rzecz Spółki, na podstawie umowy dzierżawy, Gmina będzie występowała w roli podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a czynność ta będzie stanowiła usługę podlegającą opodatkowaniu VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku”.

Reasumując, zdaniem Gminy, odpłatne udostępnienie przez Gminę autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki na podstawie umowy dzierżawy stanowi/będzie stanowić po stronie Gminy działalność gospodarczą oraz odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.

Ad 3.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi m. in. suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane przez podatnika VAT do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie, czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy, brak jest/będzie bezsprzecznego i bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które są/będą ponoszone na budowę wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budowę i remont wiat przystankowych, sporządzenie dokumentacji technicznej oraz zapewnienie inspektora nadzoru, a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak bowiem wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1 powyżej, zdaniem Gminy, objęte Inwestycją wiata autokarowa wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz wiaty przystankowe (a więc majątek, którego dotyczą w całości wydatki ponoszone na sporządzenie dokumentacji technicznej oraz zapewnienie inspektora nadzoru) nie są/nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT.

W konsekwencji, warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie jest/nie będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na budowę wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budowę i remont wiat przystankowych, sporządzenie dokumentacji technicznej oraz zapewnienie inspektora nadzoru.

Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w przytoczonej już powyżej interpretacji indywidualnej z dnia 17 września 2024 r., znak: 0112-KDIL1-2.4012.344.2024.2.AW, w której DKIS stwierdził, iż: „W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostaną spełnione. (...) Zatem, Państwa Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na Inwestycję na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy”.

Ad 4.

W sytuacji, gdy podatnik wykonuje działalność jednocześnie podlegającą opodatkowaniu VAT oraz zwolnioną z VAT i/lub pozostającą poza zakresem regulacji ustawy o VAT, odliczenie podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tego tytułu jest możliwe tylko w takim zakresie, w jakim wydatki te da się przyporządkować działalności podlegającej VAT (w szczególności potwierdzają to wyroki TSUE w sprawach C-437/06 oraz C-515/07).

Do sytuacji takiej odnosi się, w szczególności art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. Stosownie do treści wymienionego przepisu, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Zdaniem Gminy, wydatki ponoszone w ramach Inwestycji na opracowanie studium wykonalności, mają/będą miały w części związek z wykonywaną przez Gminę działalnością gospodarczą. Bowiem, jak Gmina wskazała w odpowiedzi na pytanie nr 2 powyżej, odpłatne udostępnienie przez Gminę zakupionych w ramach Inwestycji autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki na podstawie umowy dzierżawy stanowi/będzie stanowić, w ocenie Gminy, działalność gospodarczą oraz odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku. Ponadto wskazane powyżej wydatki są/będą ponoszone w części również w związku z występującymi po stronie Gminy czynnościami spoza zakresu VAT [objęte Inwestycją wiata autokarowa wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz wiaty przystankowe, bezpośrednio po oddaniu ich do użytkowania, są/będą udostępniane na rzecz Spółki (dot. wiaty autokarowej) oraz innych przewoźników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie przewozu osób, jak również osób korzystających z przewozów autobusowych (dot. wiat przystankowych) bez pobierania odpłatności z tego tytułu (nieodpłatnie)]. Nie ulega zatem wątpliwości, iż przedmiotowe wydatki dotyczą towarów i usług wykorzystywanych także do celów innych niż działalność gospodarcza.

Gmina zaznacza, że usługa opracowania studium wykonalności nie służy/nie będzie służyła celom osobistym, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Zdaniem Gminy, w związku z ponoszeniem w ramach Inwestycji wydatków na opracowanie studium wykonalności, które w pewnej części są/będą także związane z obszarem działalności Gminy, obejmującym zdarzenia spoza zakresu VAT, niewątpliwie nie dojdzie do przekazania towarów lub ich zużycia na cele osobiste Gminy ani jej pracowników, ani też do darowizn. Jednocześnie, w przypadku nieodpłatnego świadczenia usług, nie ulega wątpliwości, że takie czynności wynikają z określonych zadań Gminy, a nie stanowią wykorzystania nabywanych towarów i usług na cele osobiste Gminy czy jej pracowników. Nie powinno budzić wątpliwości, że są to zdarzenia z zakresu zadań własnych Gminy i tym samym jej działalności (dodatkowo wykonywane poza reżimem cywilnoprawnym).

Podsumowując, w ocenie Gminy, fakt, że nabywana przez Gminę usługa opracowania studium wykonalności ma/będzie miała związek z wykonywaniem zadań własnych nałożonych ustawowo nie świadczy o wykorzystywaniu przez Gminę tej usługi na cele osobiste. Ponoszone przez Gminę w tym zakresie wydatki, jak wynika z opisu sprawy, nie będą również ponoszone na cele określone w art. 8 ust. 5 ustawy o VAT.

W konsekwencji, Gmina stoi na stanowisku, że w analizowanym przypadku, przysługuje/będzie przysługiwać jej prawo do odliczenia odpowiedniej części podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w ramach Inwestycji na opracowanie studium wykonalności, ustalonej zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Minister Finansów, korzystając z ww. uprawnienia oraz uwzględniając specyfikę prowadzonej przez jednostki samorządu terytorialnego działalności, określił w Rozporządzeniu sposób określenia proporcji, jaki należy stosować w przypadku wykorzystywania przez jednostki samorządu terytorialnego towarów i usług nabywanych jednocześnie do prowadzenia działalności gospodarczej oraz innej niż gospodarcza.

W tym zakresie, jak wynika z brzmienia § 3 ust. 1 Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

Zgodnie z § 3 ust. 2 Rozporządzenia, sposób określenia proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego (tutaj: Urząd) ustala się według wzoru:

X = A x 100 / D_UJST

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,

A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,

D_UJST – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.

W związku z powyższym, w celu określenia, w jakiej części wydatki ponoszone w ramach Inwestycji na opracowanie studium wykonalności służą/będą służyły działalności gospodarczej Gminy (podlegającej opodatkowaniu VAT), najbardziej właściwe (reprezentatywne) byłoby zastosowanie proporcji obliczonej zgodnie z przedstawionym powyżej wzorem dla Urzędu (§ 3 ust. 2 Rozporządzenia).

Podsumowując, w odniesieniu do wydatków ponoszonych w ramach Inwestycji na opracowanie studium wykonalności, tj. związanych z czynnościami opodatkowanymi VAT (odpłatne udostępnienie przez Gminę zakupionych w ramach Inwestycji autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki na podstawie umowy dzierżawy) oraz występującymi po stronie Gminy czynnościami spoza zakresu VAT [nieodpłatne udostępnianie objętych Inwestycją wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz wiat przystankowych, na rzecz Spółki (dot. wiaty autokarowej) oraz innych przewoźników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie przewozu osób, jak również osób korzystających z przewozów autobusowych (dot. wiat przystankowych)], celem ustalenia możliwej do odliczenia części podatku naliczonego od tych wydatków, Gmina powinna dokonać alokacji wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz pozostającymi poza zakresem VAT przy zastosowaniu preproporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT, wyliczonej dla Urzędu zgodnie z metodologią wskazaną w Rozporządzeniu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Świadczenie to określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. W przypadku świadczenia usługi istnieje odbiorca (nabywca usługi) oraz podmiot świadczący usługę.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą oraz za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Ponadto, w myśl art. 8 ust. 2 ustawy:

Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.

Nie każda jednak czynność, która jest dostawą towarów lub świadczeniem usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:

Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:

-     czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,

-     czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.):

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym:

Zwrócić należy uwagę na przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285 ze zm.) regulujące kwestię publicznego transportu zbiorowego.

Art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Art. 5 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Art. 5 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Art. 6 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina jest odpowiedzialna za realizację przypisanych jej ustawowo zadań własnych, obejmujących w szczególności sprawy z zakresu lokalnego transportu zbiorowego. Gmina realizuje inwestycję pn.: „(…)”. Inwestycja jest/będzie finansowana zarówno ze środków własnych JST, jak i ze środków pozyskanych ze źródeł zewnętrznych. Wydatki inwestycyjne związane z realizacją Inwestycji są/będą każdorazowo dokumentowane wystawianymi przez dostawców/wykonawców na Gminę fakturami VAT, na których Gmina jest/będzie oznaczona jako nabywca przedmiotowych towarów i usług. Gmina, korzystając z przywołanej delegacji ustawowej, zleciła realizację zadań w zakresie wykonywania publicznego transportu zbiorowego na rzecz funkcjonującego na terenie Gminy Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej, zorganizowanej w formie komunalnej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z wyłącznym (100%) udziałem Gminy w kapitale zakładowym, prowadzącej w tym zakresie działalność gospodarczą oraz spełniającej określone w przepisach odrębnych warunki, w tym m.in. posiadającej niezbędne uprawnienia i licencje. Spółka, z uwagi na posiadaną osobowość prawną, stanowi na gruncie VAT odrębnego od Gminy podatnika VAT. W związku z realizowaną Inwestycją Gmina zamierza udostępnić wybudowaną w ramach Inwestycji wiatę autokarową wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, bezpośrednio po oddaniu jej do użytkowania, na rzecz Spółki (Przedsiębiorstwie Komunikacji Samochodowej), bez pobierania odpłatności z tego tytułu (nieodpłatnie). Ponadto, zamierza udostępnić wybudowane/wyremontowane w ramach Inwestycji wiaty przystankowe, bezpośrednio po oddaniu ich do użytkowania, na rzecz Spółki (Przedsiębiorstwie Komunikacji Samochodowej) oraz innych przewoźników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie przewozu osób, jak również osób korzystających z przewozów autobusowych, bez pobierania odpłatności z tego tytułu (nieodpłatnie).

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii ustalenia, czy czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać objęte Inwestycją wiatę autokarową wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz wiaty przystankowe, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1).

Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu w myśl art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia.

Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością.

Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.

Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa. Istotne są zatem działania podejmowane przez dany podmiot.

W rozpatrywanej sprawie wskazali Państwo, że:

·      Gmina, korzystając z przywołanej delegacji ustawowej, zleciła realizację zadań w zakresie wykonywania publicznego transportu zbiorowego na rzecz funkcjonującego na terenie Gminy Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej.

·      Gmina zamierza udostępnić wybudowaną w ramach Inwestycji wiatę autokarową wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, bezpośrednio po oddaniu jej do użytkowania, na rzecz Spółki (Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej), bez pobierania odpłatności z tego tytułu (nieodpłatnie). Ponadto, Gmina udostępni wybudowane/wyremontowane w ramach Inwestycji wiaty przystankowe, bezpośrednio po oddaniu ich do użytkowania, na rzecz Spółki oraz innych przewoźników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie przewozu osób, jak również osób korzystających z przewozów autobusowych, bez pobierania odpłatności z tego tytułu (nieodpłatnie).

·      Gmina jest odpowiedzialna za realizację przypisanych jej ustawowo zadań własnych, obejmujących w szczególności sprawy z zakresu lokalnego transportu zbiorowego.

Przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych usług nieodpłatnych, które nie spełniają wymienionego w nim warunku, tj. dotyczy tych usług nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ten warunek nie jest spełniony, nie można potraktować usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i objąć jej zakresem opodatkowania VAT.

W świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy czynność nieodpłatnego udostępnienia powstałej w ramach realizacji Inwestycji, wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz wiaty przystankowej, nie jest/nie będzie nieodpłatnym świadczeniem usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, zatem nie podlega/nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Państwa stanowisko w zakresie pytania 1 jest prawidłowe.

Ponadto, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy świadczenie odpłatnych usług udostępnienia autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki będzie stanowiło działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

W tym miejscu zauważyć należy, że kwestie zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 693 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Tak więc, dzierżawa jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jej dzierżawcę.

W związku z tym należy uznać, że dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że odpłatne udostępnienie przez Państwa autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki, na podstawie umowy dzierżawy, za które będą pobierać Państwo wynagrodzenie, stanowi/będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT (jest/będzie czynnością cywilnoprawną).

Zatem – w odniesieniu do tej czynności – nie będą działać Państwo jako organ władzy publicznej i w konsekwencji nie będą mogli Państwo skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.

W analizowanym przypadku będą występować Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność (dzierżawa autobusu oraz ładowarki) – jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy – będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Wskazać należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym udostępnianiu (dzierżawie) autobusu oraz ładowarki na rzecz zewnętrznych podmiotów, za które będą pobierać Państwo wynagrodzenie, w związku z czym, usługa ta nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że z tytułu odpłatnego udostępniania autobusu elektrycznego typu plug-in oraz przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in na rzecz Spółki (Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej) – na podstawie umowy dzierżawy – wystąpią Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność będzie stanowiła usługę podlegającą opodatkowaniu VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy, niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Ponadto, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie wydatków ponoszonych w ramach Inwestycji na budowę wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budowę i remont wiat przystankowych, sporządzenie dokumentacji technicznej oraz zapewnienie inspektora nadzoru (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3).

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje gdy:

-     podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,

-     towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).

Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W analizowanej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwot podatku należnego o kwoty podatku naliczonego dotyczącego wydatków związanych z wybudowaniem wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz wybudowanych i wyremontowanych wiat przystankowych związanych z realizacją Inwestycji nie są/nie będą spełnione.

Jak wynika z opisu sprawy:

·      udostępnienie wybudowanej w ramach Inwestycji wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, bezpośrednio po oddaniu jej do użytkowania, na rzecz Spółki, nastąpi bez pobierania odpłatności z tego tytułu (nieodpłatnie);

·      udostępnianie wybudowanych/wyremontowanych w ramach Inwestycji wiat przystankowych, bezpośrednio po oddaniu ich do użytkowania, na rzecz Spółki oraz innych przewoźników prowadzących działalność gospodarczą w zakresie przewozu osób, jak również osób korzystających z przewozów autobusowych, nastąpi bez pobierania odpłatności z tego tytułu (nieodpłatnie).

Czynność nieodpłatnego udostępnienia opisanych składników – jak wyżej wskazano –jest/będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniu.

Ponadto, wskazali Państwo, iż sporządzenie dokumentacji technicznej oraz zapewnienie inspektora nadzoru – związane są/będą w całości z budową wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu oraz budową i remontem wiat przystankowych.

A zatem ww. składniki majątkowe nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych i w konsekwencji nie zostanie spełniona podstawowa pozytywna przesłanka, która pozwala na odliczenie podatku naliczonego, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi.

Podsumowując, stwierdzam, że nie przysługuje/nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków, na budowę wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budowę i remont wiat przystankowych, sporządzenie dokumentacji technicznej oraz zapewnienie inspektora nadzoru, poniesionych w ramach realizowanej Inwestycji.

Tak więc, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy ustalenia, czy w odniesieniu do wydatków ponoszonych w ramach Inwestycji na opracowanie studium wykonalności, Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zastosowaniu prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy, obliczonego dla Urzędu zgodnie z metodologią wskazaną w § 3 ust. 2 Rozporządzenia.

Jak wynika z opisu sprawy, Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. W związku z realizacją Inwestycji Gmina ponosi m.in. wydatki na sporządzenie dokumentacji technicznej, zapewnienie inspektora nadzoru oraz opracowanie studium wykonalności. W tym zakresie ponoszone przez Gminę wydatki na opracowanie studium wykonalności – związane są/będą z budową wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budową i remontem wiat przystankowych oraz zakupem autobusu elektrycznego typu plug-in i przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in. Ponadto, jak Państwo wskazali, Gmina nie zna przy tym sposobu, aby wydatki związane z Inwestycją ponoszone na opracowanie studium wykonalności przyporządkować bezpośrednio i wyłącznie do budowanej wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budowanych i remontowanych wiat przystankowych lub zakupywanego autobusu elektrycznego typu plug-in i przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in.

Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy:

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:

Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.

W myśl § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:

W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia:

W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:

Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia:

Z ww. przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego podatnik powinien w pierwszej kolejności przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem).

W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy odlicza podatek naliczony w całości. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z towarami i usługami wykorzystywanymi do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania.

Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić „sposób określenia proporcji” (prewspółczynnik), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Jednocześnie Minister Finansów w ww. rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. określił dla jednostek samorządu terytorialnego sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.

Z omawianej sprawy wynika, że wydatki związane z opracowaniem studium wykonalności – związane są/będą z budową wiaty autokarowej wraz z utwardzeniem i oświetleniem terenu, budową i remontem wiat przystankowych oraz zakupem autobusu elektrycznego typu plug-in i przenośnej, przewodowej, zewnętrznej ładowarki typu plug-in i jak Państwo wskazali – nie znają Państwo sposobu, aby wydatki te bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować odpowiednio do czynności opodatkowanych VAT, zwolnionych z VAT lub też do zdarzeń niepodlegających regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem, z uwagi na fakt, że wydatki związane z opracowaniem studium wykonalności, związane są zarówno z czynnościami opodatkowanymi oraz niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT i nie mają Państwo możliwości przypisania poniesionych wydatków do jednego rodzaju działalności, to przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia części podatku naliczonego w odniesieniu do ww. wydatków przy zastosowaniu prewspółczynnika urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia:

·      stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

·      zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, należy zwrócić uwagę na to, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą innych organów wydających interpretacje indywidualne w sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających interpretacjom.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.

W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.