Nieuznanie Pana za podatnika podatku VAT, w związku ze sprzedażą wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2, oraz brak obowiązku wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż wydzielonej części działki.
Podatnik jest rolnikiem rozliczającym się z VAT na zasadach ogólnych, prowadzi gospodarstwo rolne od określonego roku. Planuje sprzedać część działki rolnej o powierzchni (...) m2, która została nabyta w drodze darowizny i jest wykorzystywana wyłącznie do działalności rolniczej. Działka nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego, nie ma warunków zabudowy i nie jest zabudowana. Sprzedaż…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:
- nieuznania Pana za podatnika podatku VAT, w związku ze sprzedażą wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2,
- braku obowiązku wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2.
jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 września (...) r. wpłynął Pana wniosek z 16 września (...) r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie:
- nieuznania Pana za podatnika podatku VAT, w związku ze sprzedażą wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2,
- braku obowiązku wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2.
Uzupełnił go Pan pismem z 27 października (...) r. (wpływ 27 października (...) r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pan rolnikiem rozliczającym się z VAT na zasadach ogólnych, prowadzi Pan produkcję produktów roślinnych nieprzetworzonych w celu sprzedaży. Ziemia rolna jest dla Pana własnością prywatną, a nie towarem ani usługą. Jest Pan właścicielem gospodarstwa od (...) r.
Gmina (Burmistrz) poprzez jedną ze swoich spółek, chce odkupić część działki o powierzchni (...) m2. Działka jest działką rolną bez wydanych warunków zabudowy i nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie posiada Pan informacji, w jakim celu Spółka Gminna chce nabyć część działki. Cena zakupu będzie negocjowana.
W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan, że:
Działkę, której część planuje Pan sprzedać, otrzymał Pan w drodze darowizny, gdy ojciec przekazał Panu gospodarstwo rolne w (...) r., z zamiarem prowadzania na niej działalności rolniczej, którą to działalność prowadzi Pan do chwili obecnej.
Nie wystąpił Pan jeszcze z wnioskiem o podział działki rolnej, tj. o wydzielenie (...) m2. Albo Pan wystąpi o wydzielenie działki, albo wydzieli ją Burmistrz Miasta (…) za Pana upoważnieniem. Podział prawdopodobnie nastąpi jeszcze w (...) r.
Działka, której część jest przedmiotem sprzedaży (wniosku), była pierwotnie oznaczona nr ewidencyjnym (...). W związku z tym, że Burmistrz Miasta (…), wcześniej brał pod uwagę nabycie części działki, podzielił ją za Pana upoważnieniem na działki nr (...) o powierzchni (...) m2 oraz działkę nr (...) o powierzchni (...) m2. Transakcja, w której Burmistrz (Urząd Miasta (…)) miał nabyć od Pana wyznaczoną działkę nr (...), nie doszła do skutku ale podział pozostał. Obecnie więc przedmiotem sprzedaży będzie działka nr (…) oraz część działki nr (…) którą trzeba podzielić) o łącznej powierzchni (...) m2, położone (…).
Działkę (działki) sprzedaje Pan jako działkę rolną, nie jest zabudowana i z tego co Pan wie, nie będzie zabudowana.
Działka, z której zostanie wydzielona działka do sprzedaży, jak również działka nr (...), wchodzą w skład Pana gospodarstwa rolnego. Zarówno, niepotrzebnie wydzielona działka nr (...) jak i działka nr (...), która ma zostać podzielona, wchodzą w skład Pana gospodarstwa rolnego.
Nie prowadzi Pan działalności w zakresie usług deweloperskich ani innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
Zarówno z działki, która będzie wydzielona jak i z działki (...), nie korzysta Pan, ani Pan nie korzystał dla celów prowadzenia działalności gospodarczej innej niż rolniczej. Z działek korzystał Pan tylko do prowadzenia działalności rolniczej.
Działkę o obecnym nr ewidencyjnym (...) oraz działkę, która będzie wydzielona na sprzedaż, od momentu odziedziczenia od ojca, wykorzystywał Pan jedynie w celach rolniczych, prowadząc uprawę zbóż, roślin motylkowych oraz ugorował Pan zgodnie z wymaganiami ARiMR.
Nigdy nie udostępniał Pan na podstawie umowy najmu ani dzierżawy, odpłatnie, ani nieodpłatnie, działki o obecnym nr ewidencyjnym (...), ani działki, która będzie wydzielona na sprzedaż.
Nie dokonał Pan żadnych czynności, nie poniósł Pan żadnych kosztów w celu przygotowania przedmiotowej działki (działek) do sprzedaży. Nie podnosił Pan ich atrakcyjności. Nie prowadził Pan żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży przedmiotowej działki (działek). Nie wystąpił Pan również z wnioskiem o wyłączenie z produkcji rolniczej działki (działek) przeznaczonej na sprzedaż.
Dla działki (działek), będącej przedmiotem sprzedaży, nie obowiązuje, i w momencie sprzedaży, nie będzie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie ma możliwości zabudowy tych działek. Nikt nie wystąpił o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej działki (działek). Na moment sprzedaży działki (działek) nie zostanie wydana żadna decyzja o warunkach zabudowy bądź o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Nikt nie wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy ani lokalizacji inwestycji celu publicznego. Dla działki (działek), będącej przedmiotem wniosku, do momentu sprzedaży, nie będzie wydane pozwolenie na budowę. Żadne inne decyzje, pozwolenia nie będą wydawane do momentu sprzedaży dla przedmiotowej działki (działek).
Działka (działki), przeznaczona na sprzedaż, nie jest zabudowana.
Nigdy wcześniej nie dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości.
Żadnych innych działek rolnych, wchodzących w skład gospodarstwa, nie planuje Pan przeznaczyć w przyszłości na sprzedaż wobec czego nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości na sprzedaż. Nie zamierza Pan nabywać żadnych nieruchomości w celu ich sprzedaży.
Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego, jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na początku po otrzymaniu gospodarstwa, był Pan oczywiście rolnikiem ryczałtowym.
Nabycie działki (działek), będącej przedmiotem wniosku, nastąpiło w ramach transakcji niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, nie została wystawiona faktura VAT. Działkę (działki) nabył Pan w drodze darowizny – udokumentowane aktem notarialnym. Przy nabyciu działki (działek), nie został naliczony podatek, nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego i żadnego podatku VAT Pan nie odliczył.
Działka, z której będzie wydzielona działka przeznaczona na sprzedaż jak i działka nr (...), nie jest i nie była wykorzystywana na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Prowadził Pan i prowadzi działalność rolniczą na przedmiotowych działkach.
Działka, z której będzie wydzielona część działki na sprzedaż, jak i działka nr (...), była i jest wykorzystywana przez Pana w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedawał Pan płody rolne pochodzące ze swojej działalności w postaci pszenicy, sprzedaż była opodatkowana podatkiem VAT, sprzedaż pszenicy z tej niewielkiej działki była realizowana wraz ze sprzedażą zboża z innych działek wchodzących w skład Pana gospodarstwa rolnego. Działki te były również i są ugorowane zgodnie z wymogiem ARiMR dotyczących ugorowania 4% gruntów rolnych.
Część działki, która będzie wydzielona jak i działka (...), nie są zabudowane.
Nabywca działki jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatków od towarów i usług.
Pytanie
Czy sprzedając działkę, działa Pan w charakterze podatnika i wystawia fakturę VAT?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)
W Pana ocenie, sprzedając działkę, nie działa Pan w charakterze podatnika i nie wystawia Pan faktury VAT od sprzedaży działki, ponieważ działka jest Pana własnością a nie towarem czy usługą.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z (...) r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Przy czym, na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Natomiast jak stanowi art. 15 ust. 4 ustawy:
W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.
Ponadto, stosownie do treści art. 15 ust. 5 ustawy:
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Dostawa towarów podlegać będzie więc opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji: (…) dostawa terenu budowlanego.
Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze (…).
Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Działalność rolnicza została zdefiniowana w art. 2 pkt 15 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o działalności rolniczej – rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych.
Wobec przywołanej wyżej definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy należy uznać, że prowadzenie działalności rolniczej (art. 2 pkt 15 ustawy) stanowi prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą).
Zatem rolnik, który dokona rejestracji i uzyska status podatnika podatku VAT czynnego – w świetle przepisów ustawy – prowadzi działalność gospodarczą (działalność rolniczą) opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.
W analizowanej sprawie – celem wyjaśnienia – należy przytoczyć orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w sprawach C-180/10 i C-181/10.
I tak, z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach połączonych przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
W powyższym wyroku Trybunał stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Okoliczność, że osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez znaczenia.
Jednakże co ważne, wskazane orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od podatku VAT. Natomiast w przypadku, gdy sprzedaży działki należącej do przedsiębiorstwa rolnego dokonuje rolnik będący czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT, należy uznać, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą podejmowaną przez podatnika VAT czynnego.
W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan rolnikiem rozliczającym się z VAT na zasadach ogólnych, prowadzi Pan produkcję produktów roślinnych nieprzetworzonych w celu sprzedaży. Jest Pan właścicielem gospodarstwa od (...) r. Gmina (Burmistrz) poprzez jedną ze swoich spółek, chce odkupić część działki o powierzchni (...) m2. Działka jest działką rolną bez wydanych warunków zabudowy i nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działkę, której część planuje Pan sprzedać, otrzymał Pan w drodze darowizny, gdy ojciec przekazał Panu gospodarstwo rolne w (...) r., z zamiarem prowadzania na niej działalności rolniczej, którą to działalność prowadzi Pan do chwili obecnej. Nie wystąpił Pan jeszcze z wnioskiem o podział działki rolnej, tj. o wydzielenie (...) m2. Albo Pan wystąpi o wydzielenie działki, albo wydzieli ją Burmistrz Miasta (…) za Pana upoważnieniem. Działka, której część jest przedmiotem sprzedaży (wniosku), była pierwotnie oznaczona nr ewidencyjnym (...). W związku z tym, że Burmistrz Miasta (…), wcześniej brał pod uwagę nabycie części działki, podzielił ją za Pana upoważnieniem na działki nr (...) o powierzchni (...) m2 oraz działkę nr (...) o powierzchni (...) m2. Transakcja, w której Burmistrz (Urząd Miasta (…)) miał nabyć od Pana wyznaczoną działkę nr (...), nie doszła do skutku, ale podział pozostał. Obecnie więc przedmiotem sprzedaży będzie działka nr (...) oraz część działki nr (...), (którą trzeba podzielić) o łącznej powierzchni (...) m2. Działkę (działki) sprzedaje Pan jako działkę rolną, nie jest zabudowana i z tego co Pan wie, nie będzie zabudowana. Działka, z której zostanie wydzielona działka do sprzedaży, jak również działka nr (...), wchodzą w skład Pana gospodarstwa rolnego. Nie prowadzi Pan działalności w zakresie usług deweloperskich ani innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Działkę o obecnym nr ewidencyjnym (...) oraz działkę, która będzie wydzielona na sprzedaż, od momentu odziedziczenia od ojca, wykorzystywał Pan jedynie w celach rolniczych. Działka, z której będzie wydzielona część działki na sprzedaż jak i działka nr (...), była i jest wykorzystywana przez Pana w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedawał Pan płody rolne pochodzące ze swojej działalności w postaci pszenicy, sprzedaż była opodatkowana podatkiem VAT, sprzedaż pszenicy z tej niewielkiej działki była realizowana wraz ze sprzedażą zboża z innych działek wchodzących w skład Pana gospodarstwa rolnego. Działki te były również i są ugorowane zgodnie z wymogiem ARiMR dotyczących ugorowania 4% gruntów rolnych. Nigdy nie udostępniał Pan na podstawie umowy najmu ani dzierżawy, odpłatnie, ani nieodpłatnie, działki o obecnym nr ewidencyjnym (...), ani działki, która będzie wydzielona na sprzedaż. Nie dokonał Pan żadnych czynności, nie poniósł Pan żadnych kosztów w celu przygotowania przedmiotowej działki (działek) do sprzedaży. Nie podnosił Pan ich atrakcyjności. Nie prowadził Pan żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży przedmiotowej działki (działek). Nie wystąpił Pan z wnioskiem o wyłączenie z produkcji rolniczej działki (działek) przeznaczonej na sprzedaż. Nigdy wcześniej nie dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości. Żadnych innych działek rolnych wchodzących w skład gospodarstwa, nie planuje Pan przeznaczyć w przyszłości na sprzedaż wobec czego nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości na sprzedaż. Nie zamierza Pan nabywać żadnych nieruchomości w celu ich sprzedaży. Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego, jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabycie działki (działek), będącej przedmiotem wniosku nastąpiło w ramach transakcji niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, nie została wystawiona faktura VAT. Działkę (działki) nabył Pan w drodze darowizny – udokumentowane aktem notarialnym.
Pana wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy w związku ze sprzedażą wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2 – wykorzystywanej dotychczas wyłącznie w działalności rolniczej, będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku VAT.
Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe ma miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano.
Jak wynika z okoliczności sprawy, jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Działka, z której będzie wydzielona część działki na sprzedaż jak i działka nr (...), była i jest wykorzystywana przez Pana w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedawał Pan płody rolne pochodzące ze swojej działalności w postaci pszenicy, sprzedaż była opodatkowana podatkiem VAT, sprzedaż pszenicy z tej niewielkiej działki była realizowana wraz ze sprzedażą zboża z innych działek wchodzących w skład Pana gospodarstwa rolnego.
Fakt prowadzenia działalności rolniczej, z tytułu której jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT i wykorzystywania wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2, będącej przedmiotem złożonego wniosku, w tej działalności, ma znaczenie dla opodatkowania podatkiem VAT dostawy tego gruntu. W rozpatrywanej sytuacji, grunt orny wchodzi w skład prowadzonego przez Pana gospodarstwa rolnego i jest wykorzystywany w celach rolniczych od dnia nabycia do chwili obecnej. Ponadto, z okoliczności sprawy nie wynika, by działka ta była wykorzystywana przez Pana w celach osobistych.
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że przedmiotem sprzedaży będzie wydzielona część działki o powierzchni (...) m2, która była i jest nadal wykorzystywana w działalności gospodarczej, z tytułu której jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Zatem, w odniesieniu do sprzedaży wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2 nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik Pana majątku osobistego, a jego sprzedaż, będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
Zaznaczenia bowiem wymaga, że ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomości nie stanowiły majątku związanego z działalnością gospodarczą, nie mogą one służyć takiej działalności w całym okresie ich posiadania.
Zatem, analizując przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane regulacje prawne oraz aktualne orzecznictwo stwierdzić należy, że planowana przez Pana sprzedaż wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2 wykorzystywanej w prowadzonej działalności rolniczej – zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy – będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez Pana jako podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem, czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
W tym miejscu dodatkowo podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem, ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp.
Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.):
Państwa członkowskie zwalniają transakcje dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b).
W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen:
Teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.
Z cytowanych przepisów wynika, że nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę.
W przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1, 6 i 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
W planie miejscowym określa się obowiązkowo:
1) przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania;
6) zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, maksymalną i minimalną nadziemną intensywność zabudowy, minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej, maksymalny udział powierzchni zabudowy, maksymalną wysokość zabudowy, minimalną liczbę i sposób realizacji miejsc do parkowania, w tym miejsc przeznaczonych do parkowania pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową, oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów;
9) szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy.
O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.
Z powyższego należy wywieść, że opodatkowaniu podlegają te dostawy nieruchomości gruntowych niezabudowanych, które stanowią tereny budowlane. Z kolei dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług.
Nadmienić również należy, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia od podatku dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
· towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
· brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.
Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
W opisie sprawy wskazał Pan, że działka (działki), przeznaczona na sprzedaż, nie jest zabudowana. Dla działki (działek), będącej przedmiotem sprzedaży nie obowiązuje i w momencie sprzedaży, nie będzie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie ma możliwości zabudowy tych działek. Na moment sprzedaży działki (działek) nie zostanie wydana żadna decyzja o warunkach zabudowy bądź o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Dla działki (działek), będącej przedmiotem wniosku, do momentu sprzedaży, nie będzie wydane pozwolenie na budowę. Żadne inne decyzje, pozwolenia nie będą wydawane do momentu sprzedaży dla przedmiotowej działki (działek).
W konsekwencji, przeznaczona na sprzedaż, wydzielona część działki z Pana gospodarstwa rolnego o powierzchni (...) m2, nie będzie spełniała, na dzień transakcji, definicji terenów budowlanych, w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Tym samym, dostawa tej działki będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Z uwagi na to, że transakcja będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, analiza zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.
Podsumowując, stwierdzam, że przy sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej – wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2 – wykorzystywanej dotychczas wyłącznie w działalności rolniczej, będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, a czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Jednak sprzedaż przedmiotowej działki będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Kolejne Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy będzie Pan zobowiązany do wystawienia faktury VAT z tytułu sprzedaży wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2.
We wniosku wskazał Pan, że jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabywca działki jest również zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatków od towarów i usług. Natomiast z udzielonej odpowiedzi na pytanie nr 1 wynika, że przy sprzedaży wydzielonej część działki o powierzchni (...) m2 będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Dodatkowo, jak ustalono powyżej, sprzedaż wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
W odniesieniu do powyższej kwestii, należy wskazać, że w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:
Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
W oparciu o art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
– jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT, chyba że wystąpią przesłanki wskazane w art. 106b ust. 3 ustawy, tj. nabywca wystąpi w przewidywanym w przepisie terminie z żądaniem wystawienia faktury. Jednakże nie ma przeszkód, aby w powyższych sytuacjach podatnik dobrowolnie wystawił fakturę zgodnie z przepisami podatku od towarów i usług.
Odnosząc zatem treść powyższych przepisów do analizowanej sprawy wskazać należy, że ze względu na to, że sprzedaż wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, nie będzie miał Pan obowiązku wystawienia faktury z tytułu sprzedaży ww. wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2.
Nadmienić należy, że obowiązek wystawienia faktury, powstanie w sytuacji gdy nabywca – stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy – wystąpi z żądaniem wystawienia faktury oraz żądanie zostanie wniesione w terminie wskazanym w ww. przepisie.
Przy czym, ma Pan też możliwość dobrowolnego wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż przedmiotowej działki (bez żądania nabywcy). Skoro jak wyżej wskazano sprzedaż wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, to wystawiając fakturę powinien Pan wykazać sprzedaż tej działki jako transakcję zwolnioną, tj. bez naliczenia kwoty podatku VAT.
Reasumując, nie jest Pan zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż ww. części działki, chyba że nabywca zażąda jej wystawienia zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy.
Podsumowując, stwierdzić należy, że przy sprzedaży wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2 wykorzystywanej przez Pana w działalności rolniczej, stanowiącej działalność gospodarczą z tytułu, której jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, będzie Pan działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Nie będzie Pan zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż ww. części działki, chyba że nabywca zażąda jej wystawienia zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy.
Zatem, całościowo Pana stanowisko, zgodnie z którym, przy sprzedaży wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2 nie działa Pan w charakterze podatnika i nie wystawia faktury VAT, należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Dodatkowo informuję, że niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług w kwestii nieuznania Pana za podatnika podatku VAT, w związku ze sprzedażą wydzielonej części działki o powierzchni (...) m2 oraz braku obowiązku wystawienia faktury dokumentującej ww. sprzedaż. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że ze względu na autonomiczność prawa podatkowego i odrębność uregulowań prawnych w zakresie podatku dochodowego i podatku VAT, rozstrzygnięcie przyjęte w niniejszej interpretacji dot. uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie przyjęte w tym zakresie na gruncie przepisów dotyczących podatku dochodowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z (...) r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo