Interpretacja 0112-KDIL3.4012.634.2025.3.MBN

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 12 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy ustalenia, czy odpłatne zbycie działki nr (...) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzupełnił go Pan pismem z 24 listopada 2025 r. (wpływ 24 listopada 2025 r.) oraz pismem z 25 listopada 2025 r. (wpływ 25 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...). Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest głównie naprawa i konserwacja maszyn. Wnioskodawca nigdy nie prowadził i nie prowadzi działalności w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości lub innego rodzaju działalności deweloperskiej.

W dniu (…) maja 2023 r. Wnioskodawca zawarł z A (w dalszej części także jako: Kupujący) umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości (Rep. A nr (…)) obejmującą działkę gruntu o powierzchni (…) ha, która miała powstać w wyniku podziału działki ewidencyjnej nr (...) o powierzchni (…) ha, położonej (...), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...).

Na podstawie tej umowy, Kupujący zobowiązał się do uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń niezbędnych do realizacji planowanej inwestycji, w tym w szczególności: decyzji dotyczących lokalizacji i budowy zjazdu, wycinki drzew, przebudowy pasa drogowego, uzyskania warunków przyłączeń do sieci, usunięcia kolizji infrastruktury oraz promesy na sprzedaż alkoholu w planowanym obiekcie handlowym. Z kolei Wnioskodawca zobowiązał się do sprzedaży wydzielonej działki po uzyskaniu przez Kupującego wszystkich wymaganych decyzji i pozwoleń.

W okresie obowiązywania umowy przedwstępnej, Wnioskodawca oddał wydzieloną część nieruchomości w dzierżawę Kupującemu na cele związane z uzyskaniem decyzji administracyjnych, na podstawie umowy dzierżawy zawartej tego samego dnia, tj. (...) maja 2023 r.

W wyniku działań podejmowanych przez Kupującego, w dniu (…) listopada 2023 r., z upoważnienia Burmistrza (...), wydano decyzję o warunkach zabudowy nr (…). Następnie, w wyniku podziału geodezyjnego działki nr (...), zatwierdzonego decyzją Burmistrza (...) z dnia (…) marca 2024 r., sygn. (…), powstała działka ewidencyjna nr (...) o powierzchni (...) ha, będąca przedmiotem sprzedaży.

Działkę, której część została sprzedana, Wnioskodawca nabył pierwotnie w 2011 r. do swojego majątku osobistego, za środki pochodzące z majątku osobistego. W akcie nabycia znalazł się również zapis, że zakup następuje także w celu i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Zapis ten miał jednak charakter ogólny i nie znalazł odzwierciedlenia w rzeczywistym stanie faktycznym. Nieruchomość od momentu nabycia stanowiła wyłącznie majątek prywatny Wnioskodawcy − nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, nie była amortyzowana ani w jakikolwiek sposób wykorzystywana w działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie odliczył od nabycia podatku VAT.

Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów inwestycyjnych, nie uzbrajał gruntu, nie budował dróg dojazdowych ani nie podejmował czynności mających na celu zwiększenie wartości nieruchomości. Nie prowadził również żadnych działań marketingowych ani reklamowych, w szczególności nie korzystał z usług pośredników w obrocie nieruchomościami.

W trakcie posiadania nieruchomości jej część została wywłaszczona na cele publiczne, tj. pod budowę ścieżki rowerowej, co miało miejsce w 2020 r. Działanie to miało charakter całkowicie niezależny od Wnioskodawcy (siła wyższa) i nie było związane z jego aktywnością gospodarczą.

W dniu (…) września 2025 r., na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (…), Wnioskodawca ostatecznie zbył na rzecz A działkę ewidencyjną nr (...) o powierzchni (...) ha.

Wnioskodawca nigdy wcześniej nie dokonywał sprzedaży nieruchomości, nie składał w tym zakresie deklaracji PIT-39, a zbycie działki nr (...) stanowi jego pierwszą tego rodzaju transakcję. Przedmiotem działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę nie jest i nigdy nie był handel nieruchomościami.

Jednocześnie, Wnioskodawca jeszcze raz podkreśla, że działka będąca przedmiotem sprzedaży nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej, nie była przedmiotem dzierżawy (poza wskazaną umową dzierżawy na rzecz Kupującego w celu uzyskania stosownych pozwoleń), ani też żadnej umowy o podobnym charakterze. Wnioskodawca nie występował również w stosunku do działki o decyzję o warunkach zabudowy. Wszelkie działania w tym zakresie były podejmowane wyłącznie przez Kupującego.

Uzupełnił Pan opis sprawy odpowiadając na poniższe pytania:

1.  Na jaki okres oddał Pan Kupującemu w dzierżawę działkę nr (...) oraz za jaką kwotę?

Odp.: Działka nr (...) została oddana Kupującemu w dzierżawę na okres od (...) maja 2023 r. na czas nieokreślony na kwotę (…) zł miesięcznie. W międzyczasie, w dniu (…) kwietnia 2024 r., zawarto aneks do umowy związany z powstaniem działki (...), która to powstała w wyniku podziału działki (...). Od tej daty, przedmiotem dzierżawy była działka (...). Kwota dzierżawy pozostała bez zmian. Umowa dzierżawy obowiązywała do czasu faktycznej sprzedaży na podstawie aktu notarialnego, zawartego dnia (…) września 2025 r.

2.  W jaki sposób była wykorzystywana przez Pana działka nr (...) oraz (...) od nabycia do sprzedaży?

Odp.: Działka była wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie prywatnie. Jak wskazano w treści wniosku, Wnioskodawca nabył ją pierwotnie w 2011 r. do swojego majątku osobistego, za środki pochodzące z majątku osobistego. W akcie nabycia znalazł się również zapis, że zakup następuje „także w celu i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej”. Zapis ten miał jednak charakter ogólny i nie znalazł odzwierciedlenia w rzeczywistym stanie faktycznym. Nieruchomość od momentu nabycia stanowiła wyłącznie majątek prywatny Wnioskodawcy − nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, nie była amortyzowana ani w jakikolwiek sposób wykorzystywana w działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie odliczył od nabycia podatku VAT.

Zatem, działki stanowiły majątek prywatny Wnioskodawcy i przez cały okres posiadania pozostawały niezabudowane, nieuzbrojone, niewykorzystywane gospodarczo.

Wnioskodawca, zgodnie z tym co wcześniej wskazano, oddał jedynie działkę nr (...) w dzierżawę od (...) maja 2023 r. w związku z zawarciem umowy przedwstępnej sprzedaży, która następnie była aneksowana w dniu (…) kwietnia 2024 r., gdzie przedmiotem dzierżawy stała się działka (...).

Ta umowa była odpłatna, lecz miała charakter czysto techniczny i służyła wyłącznie Kupującemu. Nie była związana z żadną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy ani nie miała charakteru inwestycyjnego.

3.  Czy korzystał Pan z pierwotnej działki nr (...), jak i z działki powstałej po jej podziale o nr (...), dla celów prowadzenia działalności gospodarczej? Jeśli tak, w jakim okresie lub okresach i w jaki sposób Pan z nich korzystał?

Odp.: Nie. Ani działka nr (...), ani działka nr (...) nigdy nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, były tylko przedmiotem wspomnianej wcześniej dzierżawy.

4. Czy pierwotna działka nr (...) i działka powstała po podziale o nr (...) były wykorzystywane przez Pana przez cały okres ich posiadania, tj. od momentu ich nabycia do momentu planowanej dostawy, na cele prywatne (osobiste)? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne zaspokajały i w jakim okresie.

Odp.: Tak − działki przez cały okres posiadania były wykorzystywane wyłącznie jako majątek prywatny. Zwyczajowo stanowiły niezagospodarowaną nieruchomość gruntową należącą do Wnioskodawcy. Tak jak wskazano, były tylko przedmiotem dzierżawy, która miała charakter czysto techniczny i służyła wyłącznie Kupującemu. Nie była związana z żadną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy ani nie miała charakteru inwestycyjnego.

5.  Z czyjej inicjatywy nastąpił podział nieruchomości, tj. działki nr (...)? Należy wskazać również w jakim celu nastąpił podział tej nieruchomości.

Odp.: Podział został dokonany na wniosek i na potrzeby Kupującego − A, zgodnie z ustaleniami umowy przedwstępnej. Celem podziału było wydzielenie działki o określonej powierzchni niezbędnej do realizacji przez Kupującego planowanej inwestycji handlowej.

6.  Czy dla działki nr (...) na dzień sprzedaży było wydane pozwolenie na budowę? Kto wystąpił?

Odp.: Tak − pozwolenie na budowę zostało wydane na wniosek Kupującego, który samodzielnie prowadził wszystkie postępowania administracyjne.

7. Czy od momentu zawarcia umowy przedwstępnej do momentu zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży wszystkie czynności zmierzające do realizacji inwestycji budowlanej na działce nr (...) były wykonywane na koszt i staraniem Kupującego?

Odp.: Tak. Wszystkie czynności administracyjne, projektowe i inwestycyjne związane z planowaną budową były wykonywane wyłącznie na koszt i staraniem Kupującego. Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów i nie uczestniczył w tych działaniach. Nie miał w tych działaniach żadnego interesu.

8. Czy w umowie przedwstępnej została określona cena sprzedaży działki nr (...) i podjęte przez Kupującego działania nie prowadzą do jej podwyższenia w ostatecznej umowie sprzedaży?

Odp.: Tak − cena sprzedaży została określona już w umowie przedwstępnej i nie uległa zmianie. Działania podjęte przez Kupującego nie prowadziły do jakiejkolwiek jej podwyżki.

9. Czy działka nr (...), będąca przedmiotem wniosku, na dzień sprzedaży była zabudowana czy niezabudowana? W przypadku, gdy na tej działce znajdowały się zabudowania, proszę wskazać jakie zabudowania znajdowały się na przedmiotowej działce.

Odp.: Nie. Działka nr (...) na dzień sprzedaży była niezabudowana i nie znajdowały się na niej żadne budynki ani budowle.

10.  Czy działka nr (...) na dzień sprzedaży była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego? Jeśli tak:

a)  jakie było przeznaczenie tej działki według planu?

b) czy plan został ustalony na Pana wniosek?

Odp.: Nie − działka na dzień sprzedaży nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

11.  Czy występował Pan o zmianę przeznaczenia terenu?

Odp.: Nie. Wnioskodawca nigdy nie występował z wnioskiem o zmianę przeznaczenia terenu.

12.  Czy udzielił Pan nabywcy działki nr (...) będącej przedmiotem wniosku lub jakiejkolwiek innej osobie np. pośrednikowi, pełnomocnictwa bądź innego umocowania prawnego do wystąpienia w Pana imieniu w sprawach, które dotyczyły przedmiotowej nieruchomości? Jeśli tak, to proszę wskazać:

a)  jakie działania podjął podmiot działający jako Pana pełnomocnik w związku ze sprzedażą działki nr (...)?

b) kto (Pan, czy podmiot działający jako Pana pełnomocnik) pokrył koszty tych działań?

c)  jaki był zakres pełnomocnictwa, które Pan udzielił?

Odp.: Tak, Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa wyłącznie Kupującemu, przy czym pełnomocnictwo to obejmowało jedynie zakres niezbędny do uzyskania przez Kupującego wymaganych decyzji i pozwoleń administracyjnych koniecznych wyłącznie do realizacji inwestycji planowanej przez Kupującego. Pełnomocnictwo nie obejmowało żadnych czynności zmierzających do przygotowania gruntu do sprzedaży ani działań podejmowanych w interesie Wnioskodawcy. Wszystkie czynności były wykonywane w interesie i na rzecz Kupującego, a nie Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie udzielał pełnomocnictwa nikomu innemu.

a)  Jakie działania podjął pełnomocnik?

Kupujący, działając jako pełnomocnik, podejmował jedynie czynności związane z uzyskaniem:

·       decyzji dotyczącej lokalizacji lub pozwolenia na budowę zjazdu według własnej koncepcji,

·       zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych,

·       zezwoleń na wycinkę drzew wraz z obowiązkiem dokonania nasadzeń zamiennych,

·       innych decyzji i pozwoleń administracyjnych niezbędnych do realizacji inwestycji budowlanej (pawilonu handlowego i parkingu),

·       przebudowy pasa drogowego, uzyskania warunków przyłączeń do sieci, usunięcia kolizji infrastruktury oraz promesy na sprzedaż alkoholu w planowanym obiekcie handlowym.

Wszystkie te czynności dotyczyły wyłącznie procesu inwestycyjnego Kupującego. Wnioskodawca nie miał w tym żadnego interesu ekonomicznego ani prawnego.

b)  Kto poniósł koszty tych działań?

Wszystkie koszty związane z ww. działaniami poniósł Kupujący. Wnioskodawca nie finansował żadnych czynności wykonywanych w ramach udzielonego pełnomocnictwa.

c)  jaki był zakres pełnomocnictwa, które Pan udzielił?

Jak już wskazano, Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa, jednak wyłącznie Kupującemu i jedynie w zakresie absolutnie niezbędnym do uzyskania przez Kupującego stosownych pozwoleń oraz decyzji administracyjnych koniecznych do realizacji jego własnej inwestycji. Pełnomocnictwo obejmowało m.in. uzyskanie prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji dotyczącej lokalizacji lub budowy zjazdu według koncepcji Kupującego, uzyskanie zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych, a także uzyskanie zezwoleń na wycinkę drzew wraz z obowiązkiem dokonania nasadzeń zamiennych przez Kupującego. Dotyczyło to również innych pozwoleń i decyzji, które były konieczne do budowy planowanego przez Kupującego pawilonu handlowego oraz parkingu.

13.  W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:

proszę wyjaśnić:

a) Jakie prawa i obowiązki wynikały z umowy przedwstępnej dla Wnioskodawcy, a jakie dla Kupującego?

Odp.: Obowiązki Wnioskodawcy: Wnioskodawca zobowiązał się jedynie do:

·         sprzedaży wydzielonej działki nr (...) po spełnieniu warunków określonych w umowie przedwstępnej,

·         udostępnienia Kupującemu działki na czas niezbędny do uzyskania przez Kupującego decyzji i pozwoleń,

·         udzielenia Kupującemu ograniczonego pełnomocnictwa niezbędnego wyłącznie do prowadzenia spraw administracyjnych związanych z jego inwestycją.

Wnioskodawca nie był zobowiązany do podejmowania żadnych działań inwestycyjnych, technicznych, infrastrukturalnych, ani do przygotowywania nieruchomości do sprzedaży.

Obowiązki Kupującego: Kupujący zobowiązał się do:

·         uzyskania wszelkich decyzji, pozwoleń i uzgodnień administracyjnych koniecznych do realizacji inwestycji, w tym decyzji dotyczących zjazdu, wycinki drzew, przebudowy pasa drogowego, warunków przyłączeń do mediów, usunięcia ewentualnych kolizji infrastruktury, promesy na sprzedaż alkoholu,

·         poniesienia pełnych kosztów wszystkich ww. działań,

·         przygotowania dokumentacji i przeprowadzenia wszelkich postępowań administracyjnych we własnym zakresie,

·         zawarcia umowy przyrzeczonej po spełnieniu określonych warunków.

Prawa Kupującego: Kupujący miał prawo uzyskać dostęp do działki w celu wykonania czynności administracyjnych oraz prawo do przeprowadzenia procedur prowadzących do realizacji inwestycji.

b) czy po zawarciu umowy przedwstępnej Kupujący na działce nr (...) będącej przedmiotem sprzedaży, dokonywał inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększyły jej atrakcyjność, jak np. uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie itp.? Jeśli tak, to proszę o podanie jakich.

Odp.: Nie. Kupujący nie dokonywał na działce nr (...) żadnych prac o charakterze inwestycji infrastrukturalnych ani ulepszeń, takich jak uzbrojenie terenu, doprowadzenie mediów, ogrodzenie, utwardzenie terenu czy przygotowanie placu budowy.

Działania Kupującego miały charakter wyłącznie administracyjny i dokumentacyjny, tj. związany z uzyskaniem pozwoleń, decyzji i warunków technicznych.

Wszystkie inwestycje infrastrukturalne Kupujący już realizuje po sprzedaży.

c) czy Kupujący ponosił jakiekolwiek nakłady finansowe związane z ww. działką od momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej?

Odp.: Tak, lecz wyłącznie w zakresie formalności administracyjnych związanych z jego własną inwestycją.

Kupujący poniósł wszelkie koszty uzyskiwania decyzji, pozwoleń, uzgodnień, warunków przyłączenia, opinii, map, projektów oraz innych dokumentów wymaganych do planowanej budowy.

Kupujący nie ponosił natomiast żadnych nakładów inwestycyjnych na samej działce. Żadne prace fizyczne ani infrastrukturalne nie zostały wykonane do czasu sprzedaży.

14.  W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:

proszę szczegółowo wyjaśnić dlaczego wskazany przez Pana zapis, że zakup następuje także w celu i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej znalazł się w akcie nabycia i miał charakter ogólny?

Odp.: Zapis ten został ujęty w akcie notarialnym, ponieważ w momencie nabycia Wnioskodawca nie wykluczał teoretycznej możliwości wykorzystania działki w przyszłości na potrzeby działalności gospodarczej. Było to jednak rozważanie czysto hipotetyczne, niezwiązane z jakimkolwiek planem, zamiarem albo przygotowaniami do wykorzystania nieruchomości w działalności.

W praktyce zapis miał charakter ogólny i ostrożnościowy, nie wynikający z rzeczywistej potrzeby ani faktycznego przeznaczenia działki. Został wprowadzony na etapie sporządzania aktu notarialnego jako potencjalna formuła przewidująca różne możliwe scenariusze, ale nigdy nie został zrealizowany.

Wnioskodawca:

·       nie wprowadził działki do ewidencji środków trwałych,

·       nie amortyzował jej,

·       nie wykorzystywał jej w jakikolwiek sposób w działalności,

·       nie ponosił nakładów gospodarczych,

·       nie odliczył VAT,

·       nieruchomość przez cały okres posiadania stanowiła wyłącznie majątek prywatny.

Tym samym, zapis był jedynie zapisem potencjalnym, ogólnym, którego treść nie znalazła żadnego odzwierciedlenia w rzeczywistości.

15.  Czy kiedykolwiek udostępniał Pan pierwotną działkę nr (...) (w części, która została przez Pana sprzedana i jest przedmiotem wniosku) na podstawie umowy najmu, dzierżawy itp. i czy umowa ta miała charakter odpłatny, czy nieodpłatny?

Odp.: Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1, działka nr (...) została oddana Kupującemu w dzierżawę na okres od (...) maja 2023 r. na czas nieokreślony na kwotę (...) zł miesięcznie.

W międzyczasie, w dniu (…) kwietnia 2024 r. zawarto aneks do umowy związany z powstaniem działki (...), która to powstała w wyniku podziału działki (...). Od tej daty, przedmiotem dzierżawy była działka (...). Kwota dzierżawy pozostała bez zmian.

Umowa dzierżawy obowiązywała do czasu faktycznej sprzedaży na podstawie aktu notarialnego zawartego dnia (…) września 2025 r.

Ta umowa była odpłatna, lecz miała charakter czysto techniczny i służyła wyłącznie Kupującemu. Nie była związana z żadną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy ani nie miała charakteru inwestycyjnego.

16.  Czy zamierza Pan w przyszłości nabywać inne nieruchomości w celu ich sprzedaży?

Odp.: Nie. Wnioskodawca nie zamierza nabywać nieruchomości w celu ich sprzedaży. Sprzedaż działki nr (...) była jednorazową sytuacją i nie stanowi elementu żadnej działalności zarobkowej w zakresie obrotu nieruchomościami.

17.  Czy posiada Pan inne nieruchomości oprócz wskazanej we wniosku, które przeznaczone będą w przyszłości do sprzedaży? Jeśli tak, to proszę podać ile nieruchomości, jakiego rodzaju Pan posiada i wskazać odrębnie dla każdej z tych nieruchomości:

a)   kiedy (data), w jaki sposób i w jakim celu nabył Pan nieruchomość?

b)  w jaki sposób wykorzystywał i wykorzystuje Pan tę nieruchomość?

c)  czy nieruchomość jest niezabudowana czy zabudowana? Jeśli jest zabudowana − czy zabudowa ma charakter mieszkalny czy użytkowy?

Odp.: Nie. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Nie ma również planów sprzedaży innych nieruchomości. W związku z tym podpunkty a-d nie znajdują zastosowania.

18.  Czy jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT? Jeżeli tak, to z tytułu prowadzenia jakiej działalności?

Odp.: Tak. Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT wyłącznie z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie naprawy i konserwacji maszyn ((…)).

Działalność ta nie obejmuje obrotu nieruchomościami ani jakiejkolwiek działalności deweloperskiej. Wnioskodawca nigdy nie prowadził żadnej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.

19. Czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. działki? Jeżeli tak, to czy z tego prawa Pan skorzystał i odliczył podatek VAT? Jeżeli nie, to dlaczego?

Odp.: Nie. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT przy nabyciu działki, ponieważ nie była nabyta na fakturę VAT oraz:

·      działka została nabyta do majątku prywatnego,

·      nie była przeznaczona do działalności opodatkowanej VAT,

·      nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób w działalności gospodarczej.

W konsekwencji Wnioskodawca nie miał prawa do odliczenia, a więc go nie wykonał.

20. W jaki konkretnie sposób pierwotna działka nr (...) i działka powstała po podziale o nr (...) były wykorzystywane przez Pana od chwili wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży, tj. do jakich czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług)?

Odp.: Ani działka nr (...), ani działka nr (...) nigdy nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT. Działki przez cały okres posiadania były wykorzystywane wyłącznie jako majątek prywatny. Zwyczajowo stanowiły niezagospodarowaną nieruchomość gruntową należącą do Wnioskodawcy. Jedynym wyjątkiem była dzierżawa na rzecz Kupującego, ale miała ona charakter wyłącznie techniczny (uzyskanie pozwoleń), nie była elementem żadnej działalności handlowej w zakresie nieruchomości i nie zmieniała prywatnego charakteru działki.

21. Czy posiadał/posiada Pan status rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., zwanej dalej „ustawą”), czyli rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych? Jeżeli tak, to proszę wskazać, w jakim okresie

Odp.: Nie. Wnioskodawca nie prowadził działalności rolniczej, w związku z czym nie posiadał statusu rolnika ryczałtowego.

22. Czy pierwotna działka nr (...) i działka powstała po podziale o nr (...) były wykorzystywane przez Pana w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy?

Odp.: Nie. Żadna z działek nie była wykorzystywana w działalności rolniczej w rozumieniu ustawy VAT. Nie była uprawiana, nie prowadzono na niej produkcji rolnej ani żadnych usług rolniczych.

23. Czy z pierwotnej działki nr (...) i działki nr (...) były sprzedawane płody rolne opodatkowane VAT? Czy też produkty rolne były wykorzystywane na własne potrzeby?

Odp.: Nie.

·      Z działek nie były sprzedawane żadne płody rolne ani towary podlegające VAT.

·      Nie były również wykorzystywane do produkcji rolnej na własne potrzeby.

Działki pozostawały nieużytkowane, pełniły wyłącznie rolę majątku prywatnego.

Pytanie

Czy odpłatne zbycie w dniu 9 września 2025 r. działki ewidencyjnej nr (...) o powierzchni (...) ha podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w nieruchomości stanowi odpłatną dostawę towarów.

Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

a)  określone udziały w nieruchomości,

b)  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

c)  udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana podatkiem VAT, jeśli została wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W świetle przepisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności działa jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, tj. czy sprzedaż działek jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi ona sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10 orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie − zdaniem Trybunału − okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

W powołanym wyżej orzeczeniu TSUE wskazał, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L z dnia 11 grudnia 2006 r., Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest to, czy zbywca w celu dokonania jego sprzedaży, podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy (a tym samym, art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W niniejszej sprawie, kluczowe, zdaniem Wnioskodawcy, jest również to, że w całym okresie posiadania działki nie podejmował on żadnych działań marketingowych w celu jej sprzedaży, nie uzbrajał nieruchomości, nie doprowadzał do niej mediów, nie ponosił nakładów inwestycyjnych ani nie współpracował z biurami nieruchomości.

Bez znaczenia pozostaje także fakt, że Wnioskodawca zawarł z Kupującym umowę przedwstępną oraz umowę dzierżawy. Były to czynności techniczne, służące wyłącznie temu, aby Kupujący mógł uzyskać niezbędne decyzje i pozwolenia administracyjne wymagane do realizacji swojej inwestycji, w szczególności: decyzję dotyczącą lokalizacji i budowy zjazdu, zezwolenie na wycinkę drzew i dokonanie nasadzeń zamiennych, decyzję w zakresie przebudowy pasa drogowego, warunki techniczne przyłączy (kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego), warunki techniczne usunięcia kolizji infrastruktury z planowanym obiektem handlowym, jak również promesę na sprzedaż alkoholu w planowanym obiekcie handlowo-usługowym. Czynności te podejmował wyłącznie Kupujący, a Wnioskodawca ograniczył się jedynie do umożliwienia przeprowadzenia tych procedur, bez jakiejkolwiek własnej aktywności inwestycyjnej.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza również aktualna linia interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładem może być interpretacja indywidualna z dnia 10 lipca 2025 r. sygn.: 0113-KDIPT1-3.4012.438.2025.2.JM, w której Organ stwierdził, iż: „Zatem, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntów do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntów na rzecz kupującego (nabywcy) przed sprzedażą, w związku z zawartą umową przedwstępną nie powodują, że zostanie Pan z tych powodów uznany za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy () W związku z tym, dokonując sprzedaży przedmiotowych działek będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe również znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym”.

W wyroku z dnia 19 stycznia 2021 r. (sygn. I SA/Bd 761/20) WSA wskazał, że: „W analizowanej sprawie nie było podstaw do stwierdzenia, że opisane we wniosku czynności związane z jednorazową sprzedażą nieruchomości wykraczają poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym i stanowią zorganizowaną działalność gospodarczą. Nie ma podstaw do stwierdzenia, że podatnik podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Z opisu przedstawionego we wniosku wynikają warunki, które jasno wskazują, że są istotne z punktu widzenia inwestycji (obiekt handlowy), jaką chce tam dokonać kupujący, a nie podatnik. Takie ułożenie stosunków między stronami umowy przedwstępnej niewątpliwie zabezpiecza interesy kupującego gdyby bowiem okazało się, że gruntu nie można przystosować do jego potrzeb, wówczas nie będzie on zobowiązany do zawarcia definitywnej umowy zakupu. Wszystkie działania podejmowane są już po uzgodnieniu przez strony warunków transakcji, w celu realizacji potrzeb kupującego i to on sam się w nie angażuje; aktywność podatnika sprowadza się do udzieleniu pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo to jest konieczne do tego, by to kupujący, a nie właściciel, mógł działać. Z podanych wyżej powodów nie sposób zgodzić się z oceną organu, że w przedmiotowej sprawie, podatnik zaangażował środki podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, tj. wykazał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem”.

Analogiczne podejście przyjął WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 19 stycznia 2021 r. (sygn. I SA/Rz 852/20), gdzie czytamy: „Na podstawie okoliczności opisanych we wniosku nie można przypisać podatniczce cech osoby prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami. Podatniczka nabyła przedmiotowe nieruchomości do majątku osobistego w drodze darowizny i do momentu zawarcia umowy przedwstępnej i udzielenia kupującemu pełnomocnictwa nie podejmowała działań podnoszących wartość i atrakcyjność nieruchomości. Organ błędnie przyjął, że udzielenie przez podatniczkę pełnomocnictwa i zgody na podejmowane przez kupującego działania, mające na celu wypełnienie określonych warunków umowy przedwstępnej, wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, bowiem wpłyną one generalnie na wzrost wartości działki, jej atrakcyjności dla kupującego. Jak wynika z wniosku, podatniczka w przeszłości podjęła działania polegające na uzyskaniu warunków zabudowy na budowę domów jednorodzinnych i dwukrotnie zamieściła bezpłatne ogłoszenia o sprzedaży działek w lokalnym portalu ogłoszeniowym, lecz czynności te w żaden sposób nie wpływają na transakcję będącą przedmiotem wniosku, tj. jednorazową sprzedaż wszystkich wymienionych nieruchomości na rzecz dewelopera w celu budowy przez niego budynku wielorodzinnego. Organ wbrew opisowi stanu faktycznego uznał, że udzielone deweloperowi pełnomocnictwo uprawnia go do podjęcia w imieniu podatniczki działań mających na celu wypełnienie określonych warunków umowy przedwstępnej, a które wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Tymczasem pełnomocnictwo to zostało udzielone dla celów budowlanych kupującego w związku z uzyskiwaniem przez niego w jego własnym imieniu i na jego rzecz decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowę, zatem kupujący nie podejmie żadnych czynności w imieniu podatniczki, a uzyskanie przez niego stosownych decyzji administracyjnych nie wpłynie na jej sferę prawną. W tych okolicznościach nie sposób przypisać podatniczce zachowań handlowca, który działa w sposób profesjonalny, ciągły i zorganizowany, ani angażowania środków porównywalnych do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Takiej ocenie nie stoi na przeszkodzie podejmowanie czynności, które umożliwią sprzedaż, podniosą atrakcyjność działki czy przyspieszą proces inwestycyjny kupującego, o ile nie noszą znamion działalności zorganizowanej o charakterze profesjonalnym i nie angażują środków takich jak ponoszone przez profesjonalistów”.

W powyższą linię orzeczniczą wpisuje się również wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 października 2020 r. (sygn. I SA/Go 275/20), gdzie czytamy: „Jeżeli konkretny podmiot zainteresowany nabyciem nieruchomości zawiera umowę przedwstępną, oferuje określoną cenę, ale domaga się udzielenia pełnomocnictwa do dokonania określonych czynności dla upewnienia się czy, nieruchomość spełnia jego wymogi, to nie można tego utożsamiać z podjęciem przez dotychczasowego właściciela nieruchomości prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. Działania podatnika nie noszą znamion działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów u.p.t.u., co wyklucza zastosowanie względem nich art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u.”.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że w opisanym stanie faktycznym doszło do zwykłej, prywatnej sprzedaży części jego majątku, co oznacza, że sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego,

aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanej działki nr (...) istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży, podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT wyłącznie z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej. Działkę nr (...), z której podzielenia powstała działka nr (...), będąca przedmiotem Pana wniosku, nabył Pan w 2011 r. do swojego majątku osobistego, za środki pochodzące z majątku osobistego. W akcie nabycia znalazł się również zapis, że zakup następuje także w celu i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Zapis ten miał jednak charakter ogólny i nie znalazł odzwierciedlenia w rzeczywistym stanie faktycznym. Nieruchomość od momentu nabycia stanowiła wyłącznie Pana majątek prywatny − nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, nie była amortyzowana ani w jakikolwiek sposób wykorzystywana w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Nie odliczył Pan podatku VAT od nabycia. W maju 2023 r. zawarł Pan z Kupującym umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości obejmującą działkę gruntu o powierzchni (...) ha, która miała powstać w wyniku podziału działki ewidencyjnej nr (...). Podział działki nr (...) został dokonany na wniosek i na potrzeby Kupującego, zgodnie z ustaleniami umowy przedwstępnej. Celem podziału było wydzielenie działki o określonej powierzchni niezbędnej do realizacji przez Kupującego planowanej inwestycji handlowej. Działki nr (...) i (...) stanowiły Pana majątek prywatny i przez cały okres posiadania pozostawały niezabudowane, nieuzbrojone, niewykorzystywane gospodarczo. Oddał Pan jedynie działkę nr (...) w dzierżawę od maja 2023 r. w związku z zawarciem umowy przedwstępnej sprzedaży, która następnie była aneksowana w kwietniu 2024 r., gdzie przedmiotem dzierżawy stała się działka (...). Na podstawie umowy przedwstępnej, Kupujący zobowiązał się do uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń niezbędnych do realizacji planowanej inwestycji, w tym w szczególności: decyzji dotyczących lokalizacji i budowy zjazdu, wycinki drzew, przebudowy pasa drogowego, uzyskania warunków przyłączeń do sieci, usunięcia kolizji infrastruktury oraz promesy na sprzedaż alkoholu w planowanym obiekcie handlowym. Z kolei Pan zobowiązał się do sprzedaży wydzielonej działki po uzyskaniu przez Kupującego wszystkich wymaganych decyzji i pozwoleń. Udzielił Pan Kupującemu pełnomocnictwa wyłącznie, przy czym pełnomocnictwo to obejmowało jedynie zakres niezbędny do uzyskania przez Kupującego wymaganych decyzji i pozwoleń administracyjnych, koniecznych wyłącznie do realizacji inwestycji planowanej przez Kupującego. Pełnomocnictwo nie obejmowało żadnych czynności zmierzających do przygotowania gruntu do sprzedaży ani działań podejmowanych w Pana interesie. Wszystkie czynności były wykonywane w interesie i na rzecz Kupującego, a nie Pana. Nie udzielał Pan pełnomocnictwa nikomu innemu. Wszystkie te czynności dotyczyły wyłącznie procesu inwestycyjnego Kupującego. Pan nie miał w tym żadnego interesu ekonomicznego ani prawnego. Wszystkie koszty związane z ww. działaniami poniósł Kupujący. Pan nie finansował żadnych czynności wykonywanych w ramach udzielonego pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo obejmowało m.in. uzyskanie prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji dotyczącej lokalizacji lub budowy zjazdu według koncepcji Kupującego, uzyskanie zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych, a także uzyskanie zezwoleń na wycinkę drzew wraz z obowiązkiem dokonania nasadzeń zamiennych przez Kupującego. Dotyczyło to również innych pozwoleń i decyzji, które były konieczne do budowy planowanego przez Kupującego pawilonu handlowego oraz parkingu. Pan nie był zobowiązany do podejmowania żadnych działań inwestycyjnych, technicznych, infrastrukturalnych, ani do przygotowywania nieruchomości do sprzedaży.

Działka nr (...) na dzień sprzedaży była niezabudowana i nie znajdowały się na niej żadne budynki ani budowle. Działka nr (...), na dzień sprzedaży, nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie występował Pan w stosunku do działki o decyzję o warunkach zabudowy. Wszelkie działania w tym zakresie były podejmowane wyłącznie przez Kupującego. Pozwolenie na budowę zostało wydane na wniosek Kupującego, który samodzielnie prowadził wszystkie postępowania administracyjne. Wszystkie czynności administracyjne, projektowe i inwestycyjne związane z planowaną budową były wykonywane wyłącznie na koszt i staraniem Kupującego. Pan nie ponosił żadnych nakładów i nie uczestniczył w tych działaniach. Nie miał w tych działaniach żadnego interesu. Cena sprzedaży, która została określona już w umowie przedwstępnej, nie uległa zmianie. Działania podjęte przez Kupującego nie prowadziły do jakiejkolwiek jej podwyżki.

Nie prowadził Pan działalności rolniczej, w związku z czym nie posiadał statusu rolnika ryczałtowego. Żadna z działek nie była wykorzystywana w działalności rolniczej w rozumieniu ustawy VAT. Nie była uprawiana, nie prowadzono na niej produkcji rolnej ani żadnych usług rolniczych.

Nie ponosił Pan żadnych nakładów inwestycyjnych, nie uzbrajał gruntu, nie budował dróg dojazdowych ani nie podejmował czynności mających na celu zwiększenie wartości nieruchomości. Nie prowadził Pan również żadnych działań marketingowych ani reklamowych, w szczególności nie korzystał z usług pośredników w obrocie nieruchomościami.

Nigdy wcześniej nie dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości, nie składał w tym zakresie deklaracji PIT-39, a zbycie działki nr (...) stanowi Pana pierwszą tego rodzaju transakcję. Przedmiotem działalności prowadzonej przez Pana nie jest i nigdy nie był handel nieruchomościami.

Działka będąca przedmiotem sprzedaży nigdy nie była wykorzystywana przez Pana do prowadzenia działalności gospodarczej, nie była przedmiotem dzierżawy (poza wskazaną umową dzierżawy na rzecz Kupującego w celu uzyskania stosownych pozwoleń), ani też żadnej umowy o podobnym charakterze.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy odpłatne zbycie działki ewidencyjnej nr (...) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do czynności sprzedaży niezabudowanej działki nr (...), spełnia Pan przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podjął Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania należy wskazać, że doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu w zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z parkingiem – zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego. Jak Pan wskazał we wniosku, działania Kupującego miały charakter wyłącznie administracyjny i dokumentacyjny, tj. związany z uzyskaniem pozwoleń, decyzji i warunków technicznych. Te czynności nastąpiły w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu Kupującemu umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb Kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców. Ponadto, jak zaznaczył Pan we wniosku, wszystkie inwestycje infrastrukturalne Kupujący już realizuje po sprzedaży.

W rozpatrywanej sprawie należy zatem zauważyć, że skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.) – czyli nabywcy – w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą Pana – jako właściciela gruntu. Jednak starania pełnomocnika (czyli Kupującego) nie są Pana staraniami – jako właściciela gruntu – podejmowanymi w celu pozyskania kupującego, a w kontekście oferowanego gruntu – uczynienia go bardziej atrakcyjnym dla potencjalnego nabywcy.

Ponadto, z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku wynika, że sprzedawana nieruchomość została odpłatnie udostępniona na rzecz Kupującego – odpłatna umowa dzierżawy. Jak wskazał Pan we wniosku – dzierżawa miała charakter czysto techniczny i służyła wyłącznie Kupującemu. Nie była związana z żadną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy ani nie miała charakteru inwestycyjnego. Zatem, odpłatne udostępnienie przez Pana sprzedawanego gruntu należy traktować jako element zawartej wcześniej z Kupującym umowy przedwstępnej.

Z okoliczności sprawy wynika również, że Kupujący wykonywał opisane czynności we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania nieruchomości do swoich określonych potrzeb, zmierzających do budowy na zakupionym gruncie obiektu handlowego.

Z wniosku nie wynika zatem, aby w związku ze sprzedażą działki nr (...) podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Zatem, samo udzielenie przez Pana pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i odpłatne udostępnienie na rzecz Kupującego nie powodują, że dokonując sprzedaży opisanej nieruchomości zostanie Pan z tych powodów uznany za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży niezabudowanej działki nr (...), nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan bowiem, takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Należy w tym miejscu podkreślić, że wszelkie czynności podjęte przez Kupującego na mocy udzielonego Jemu przez Pana pełnomocnictwa, zostały podjęte w interesie przyszłego – skonkretyzowanego nabywcy – a ich ewentualne nieziszczenie się doprowadzić mogło w swoich skutkach do odstąpienia od zawarcia z Panem umowy przyrzeczonej. Podjęte przez stronę kupującą działania oraz ich efekty, w przypadku niezawarcia umowy przyrzeczonej nie wpłynęły na poziom atrakcyjności nieruchomości dla innego nabywcy.

Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i odpłatne udostępnienie gruntu na rzecz Kupującego przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pan z tego powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.

Zatem, dokonując sprzedaży niezabudowanej działki nr (...), korzysta Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki, a jej dostawę cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Tym samym, dokonując sprzedaży opisanej działki korzysta Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej działki nr (...) nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując stwierdzam, że przy dokonanej dostawie niezabudowanej działki nr (...) o powierzchni (...) ha na rzecz Kupującego, brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana za podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W analizowanej sprawie sprzedaż niezabudowanej działki nr (...) należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której przepisy ustawy nie będą miały zastosowania. Zatem, sprzedaż niezabudowanej działki nr (...) stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Wydane rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego.

W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.