Wnioskodawca nabył wraz z żoną apartament w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. Prowadzi on działalność gospodarczą jako czynny podatnik VAT. Apartament będzie wykorzystywany przez wnioskodawcę do dzierżawy opodatkowanej VAT, przy czym stroną umowy dzierżawy jest wyłącznie…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem apartamentu, który będzie wydzierżawiany zgodnie z podpisaną umową dzierżawy jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 18 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem apartamentu, który będzie wydzierżawiany zgodnie z podpisaną umową dzierżawy. Uzupełnił go Pan pismem z 9 listopada 2025 r. (wpływ 9 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Dnia (…) nabył Pan wraz z żoną na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej lokal położony w (...). Tylko Pan będzie wykorzystywał nieruchomość aktywnie do czynności opodatkowanych VAT. Małżonka będzie wykorzystywać nabyty udział w sposób bierny czerpiąc pożytki w formie dochodu współmałżonka.
Dodatkowo w uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan, że:
Na dzień 9 października 2025 r. był Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nadal nim Pan pozostaje. Data rejestracji jako podatnik VAT: (…).
Prowadzi Pan działalność gospodarczą, zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczpospolitej Polskiej od dnia (…).
Wykonywana działalność gospodarcza (kody PKD 2025):
22.24.Z Produkcja wyrobów dla budownictwa z tworzyw sztucznych;
74.99.Z Wszelka pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana;
68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi;
49.41.Z Transport drogowy towarów;
43.32.Z Zakładanie stolarki budowlanej;
25.12.Z Produkcja drzwi i okien z metalu.
Stroną umowy dzierżawy lokalu jest wyłącznie Pan, i to Pan będzie odprowadzał należne podatki z tytułu umowy dzierżawy. Apartament będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Umowę dzierżawy podpisał Pan z firmą (…). Zakupiony apartament będzie wykorzystywany do świadczenia usług dzierżawy opodatkowanych podatkiem VAT w wysokości 23%.
Faktura za zakup lokalu została wystawiona przez czynnego podatnika VAT. Faktura dokonująca nabycie apartamentu potwierdza czynność faktycznie dokonaną i odzwierciedla rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych związanych z nabyciem lokalu. Na fakturze dokumentującej nabycie apartamentu jest wyszczególniona stawka i kwota podatku VAT.
Pytanie
Czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem apartamentu, który będzie wydzierżawiany zgodnie z podpisaną umową dzierżawy dnia (…). i będzie przynosił Panu dochody w prowadzonej działalności?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, jeżeli nabyta nieruchomość, będzie służyła Panu do uzyskania dochodu w prowadzonej przez Pana działalności i ten przychód będzie opodatkowany podatkiem VAT, to przysługuje Panu prawo do pomniejszenia podatku należnego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej: ustawą:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usług.
Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Ponadto na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Z treści art. 15 ust. 1 wynika, że:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Natomiast stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z art. 15 ust. 2 ustawy jednoznacznie wynika, że pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zatem, definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem.
Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa.
Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji.
Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.
Z opisu sprawy wynika, że dnia (...) nabył Pan wraz z żoną na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej lokal położony w (...). Prowadzi Pan działalność gospodarczą, zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczpospolitej Polskiej od dnia (...). Na dzień nabycia lokalu był Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nadal nim Pan pozostaje. Zakupiony apartament będzie wykorzystywany do świadczenia usług dzierżawy opodatkowanych podatkiem VAT w wysokości 23%. Tylko Pan będzie wykorzystywał nieruchomość aktywnie do czynności opodatkowanych VAT. Pana Małżonka będzie wykorzystywać nabyty udział w sposób bierny czerpiąc pożytki w formie dochodu współmałżonka. Stroną umowy dzierżawy lokalu jest wyłącznie Pan, i to Pan będzie odprowadzał należne podatki z tytułu umowy dzierżawy. Apartament będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Faktura za zakup lokalu została wystawiona przez czynnego podatnika VAT. Faktura dokonująca nabycie apartamentu potwierdza czynność faktycznie dokonaną i odzwierciedla rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych związanych z nabyciem lokalu. Na fakturze dokumentującej nabycie apartamentu jest wyszczególniona stawka i kwota podatku VAT.
Pana wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem apartamentu, który będzie wydzierżawiany zgodnie z podpisaną umową dzierżawy dnia (...). i będzie przynosił Panu dochody w prowadzonej działalności.
W Pana sprawie, w pierwszej kolejności, należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy.
W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Żaden z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa. W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonuje czynności podlegające opodatkowaniu. Jeżeli zatem, przedmiotem świadczenia usług jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług, w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy, będzie ten małżonek, który dokonuje tego świadczenia we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej).
W konsekwencji, na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, dzierżawiąc apartament na rzecz podmiotu trzeciego, prowadzi Pan działalność gospodarczą. Skoro stroną umowy dzierżawy lokalu będzie wyłącznie Pan, to w kontekście powołanych przepisów ustawy, dzierżawa ta stanowić będzie, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, to Pan będzie podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, z tytułu dzierżawy apartamentu będącego we współwłasności małżeńskiej.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione następujące warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Zatem, w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, jest wykonywanie czynności opodatkowanych.
Z wniosku wynika, że:
- jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług,
- zakupiony apartament będzie wykorzystywany do świadczenia usług dzierżawy opodatkowanych podatkiem VAT w wysokości 23%,
- Stroną umowy dzierżawy jest wyłącznie Pan, i to Pan będzie odprowadzał należne podatki z tytułu umowy dzierżawy,
- tylko Pan będzie wykorzystywał nieruchomość aktywnie wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT,
- faktura dokumentująca nabycie apartamentu potwierdza faktycznie dokonaną czynność, została wystawiona przez czynnego podatnika VAT, na fakturze dokumentującej nabycie apartamentu jest wyszczególniona stawka i kwota podatku VAT.
Zatem, odnosząc się do Pana wątpliwości, należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w myśl art. 86 ust. 1 ustawy – wynikającego z faktury, dokumentującej nabycie opisanego apartamentu, w zakresie, w jakim wykorzystuje/będzie Pan wykorzystywał apartament do czynności opodatkowanych. Prawo to przysługuje Panu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego, tj. na podstawie: „Stroną umowy dzierżawy lokalu jest wyłącznie Pan, i to Pan będzie odprowadzał należne podatki z tytułu umowy dzierżawy. Apartament będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Umowę dzierżawy podpisał Pan z firmą (…). Zakupiony apartament będzie wykorzystywany do świadczenia usług dzierżawy opodatkowanych podatkiem VAT w wysokości 23%”.
Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, opiera się jedynie na przedstawionym we wniosku opisie, a nie na zebranym w sprawie materiale dowodowym. Organ wydający interpretację nie przeprowadza postępowania dowodowego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić również uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo