Podatnik prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą od 2016 roku początkowo korzystał ze zwolnienia z VAT, ale w grudniu 2023 roku przekroczył limit 200 000 złotych z powodu przychodu z najmu prywatnego mieszkania. W związku z tym zarejestrował się jako czynny podatnik VAT z datą wsteczną. W 2024 roku łączny przychód nie przekroczył limitu, więc podatnik uznał,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do ponownego skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Uzupełniła go Pani pismem z 16 grudnia 2025 r. (wpływ 19 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani osobą prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą od (…) sierpnia 2016 r. Zaczynała Pani jako podatnik zwolniony z VAT, ponieważ nie prowadziła Pani (obecnie również Pani nie prowadzi) działalności w zakresie usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, jak i również nie przekraczała Pani ustawowego limitu uprawniającego do zwolnienia z tegoż podatku.
Była Pani przekonana, iż nie przekraczając limitu 200.000,00 zł w działalności, nie ma Pani obowiązku rejestracji do VAT. Nie miała Pani świadomości, że przychód z najmu Pani prywatnego mieszkania powiększa kwotę przychodu liczoną w ramach ww. limitu, a tym samym (…) grudnia 2023 r. został przekroczony limit 200.000,00 zł.
W wyniku czynności sprawdzających została Pani poinformowana o konieczności rejestracji z datą wstecz do VAT. Niezwłocznie złożyła Pani deklarację VAT-R w Urzędzie Skarbowym w (…) z datą (…) grudnia 2023 r. oraz sporządziła Pani pliki JPK za okres od XII.2023 r. − XII.2024 r. oraz korekty PIT. W wyniku dalszych czynności sprawdzających okazało się, że w 2024 r. nie został przekroczony limit 200.000,00 zł (suma przychodów z JDG oraz prywatnego najmu).
Ponieważ dodatkowo minął co najmniej rok, liczony od końca roku, w którym utraciła Pani zwolnienie (2023 r.), uznała Pani, że spełnia Pani warunki do ponownej rezygnacji z VAT.
Uzupełniła Pani opis sprawy odpowiadając na poniższe pytania:
1) Czy przewidywana wartość Pani sprzedaży za 2025 r. przekroczy kwotę 200 000 zł? Jeżeli tak, to kiedy (proszę podać konkretną datę)?
Odp.: W 2025 r. przewidywana wartość sprzedaży nie przekroczy 200 000 złotych.
2) Czy w 2025 r. z tytułu wynajmu mieszkania prywatnego wystawiała Pani faktury z naliczonym podatkiem VAT, odprowadzała należny podatek oraz złożyła deklaracje JPK, czy też rozliczała się Pani jak podatnik VAT zwolniony?
Odp.: W 2025 r. z tytułu najmu mieszkania rozliczała się Pani jako podatnik VAT zwolniony.
3) Czy w 2025 r. dokonywała Pani odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z prowadzoną działalnością?
Odp.: W 2025 r. nie dokonywała Pani odliczenia podatku naliczonego z tyt. wydatków związanych z prowadzoną działalnością.
4) Czy w 2025 r. oprócz wynajmu mieszkania prywatnego prowadzi Pani albo będzie Pani prowadzić inny rodzaj działalności gospodarczej, a jeżeli tak, to czy dotyczy ona dostawy towarów i świadczenia usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT?
Odp.: W 2025 r. oprócz wynajmu mieszkania prywatnego od 2016 r. kontynuuje Pani prowadzenie działalności, która nie obejmuje dostaw towarów i świadczenia usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
5) Czy złożyła Pani w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R, w którym wskazała Pani, że będzie Pani korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy? Jeśli tak, to proszę wskazać dokładną datę złożenia ww. zgłoszenia.
Odp.: Zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R złożyła Pani 15 grudnia 2025 r., w którym wskazała Pani, że będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 z datą 1 stycznia 2025 r., dokument został złożony z opóźnieniem w związku z czynnościami sprawdzającymi.
Pytanie
Czy dopuszczalne i prawomocne jest złożenie deklaracji aktualizacyjnej VAT-R wyrejestrowujące podatnika z bycia czynnym podatnikiem VAT po upływie 7 dni, o których mówi art. 96 ust. 12, w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek, o których mowa w art. 113 ust. 1 oraz 113 ust. 11? Innymi słowy − czy można korzystać ze zwolnienia od podatku VAT stosownie do treści art. 113 ust. 11 ustawy o VAT z mocą wsteczną?
Pani stanowisko w sprawie
Pani stanowisko opiera się na przekonaniu, że skoro dopuszczalne jest rejestrowanie do VAT z datą wsteczną, to również wyrejestrowanie z niego, w przypadku spełnienia pozostałych warunków, również powinno być możliwe z datą wsteczną. Odmowa byłaby sprzeczna z fundamentalną zasadą podatku od wartości dodanej, tzn. zasadą neutralności. W przypadku korygowania czasu przeszłego, wszystkie składane dokumenty muszą otrzymać moc wsteczną. Na tym polega korekta/naprawa stanu, jaki powinien być. Własne stanowisko opiera Pani na innych interpretacjach.
Swoje stanowisko opieram m.in. na interpretacjach indywidualnych wydawanych w podobnych sprawach, w tym m.in.:
1) pismo z dnia 26 stycznia 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn.: 0112-KDIL1-2.4012.560.2023.2.DS;
2) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 listopada 2022 r., sygn.: 0112-KDIL1-2.4012.402.2022.2.BG;
3) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 grudnia 2018 r., sygn.: 0113-KDIPT1-1.4012.756.2018.2.MSU;
4) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 grudnia 2017 r., sygn.: 0112-KDIL4.4012.482.2017.1.JK;
5) interpretacja indywidualna Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 czerwca 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.133.2023.2.HW.
6) interpretacja indywidualna Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 grudnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.744.2024.2.OS.
Dodatkowo nadmienia Pani, że na internetowej stronie rządowej www.biznes.gov.pl/pl/portal/ou1609 jest zamieszczona informacja o tym, kiedy można powrócić do zwolnienia podmiotowego z VAT, w której to informacji wymienione są tylko 2 warunki: prowadzenie działalności gospodarczej podlegającej zwolnieniu z VAT oraz nieprzekroczenia limitu sprzedaży 200.000 zł w poprzednim roku podatkowym. W Pani przypadku to rok 2024.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy wskazać, iż mając na uwadze, że wniosek dotyczy stanu faktycznego oraz – jak Pani wskazała – interpretacja ma dotyczyć okresu od 1 stycznia 2025 r., tj. daty, od której może Pani powrócić do zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 oraz 113 ust. 11 ustawy – interpretację wydano w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie zaistnienia zdarzenia, tj. w oparciu o przepisy obowiązujące w 2025 r.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów, i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jak stanowi art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
W myśl art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” − w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
− i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Zgodnie z art. 96 ust. 5 ustawy:
Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni − do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy:
Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.
Natomiast, na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
− jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
W oparciu o art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy, stanowi, że:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
− energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
− wyrobów tytoniowych,
− samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
− preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
− komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
− urządzeń elektrycznych i nieelektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego (PKWiU 27),
− maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części do:
− pojazdów samochodowych (PKWiU 45.3),
− motocykli (PKWiU 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony).
Z powołanego wyżej przepisu art. 113 ust. 11 ustawy wynika, że podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może na podstawie powołanego przepisu, ponownie skorzystać z tego zwolnienia, jeżeli upłynął rok, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, przy czym podatnik ma prawo do powrotu do zwolnienia od początku dowolnego miesiąca w trakcie roku podatkowego, o ile zostały spełnione pozostałe przesłanki ponownego skorzystania ze zwolnienia.
W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że co do zasady, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia może ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki:
• wartość sprzedaży u podatnika w poprzednim roku podatkowym i roku bieżącym nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy,
• podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że od (…) sierpnia 2016 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. Nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności w zakresie świadczenia usług, o którym mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Od dnia rozpoczęcia działalności nie była Pani zarejestrowana jako podatnik VAT czynny i tym samym korzystała Pani ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. 11 grudnia 2023 r., po uwzględnieniu kwoty osiągniętego przychodu z tytułu najmu prywatnego mieszkania, został przekroczony przez Panią limit uprawniający do zwolnienia podmiotowego. Niezwłocznie złożyła Pani deklarację VAT-R w urzędzie skarbowym oraz sporządziła pliki JPK za okres od XII.2023 r. − XII.2024 r. oraz korekty PIT. W wyniku dalszych czynności sprawdzających okazało się, że w 2024 r. nie został przez Panią przekroczony limit 200.000,00 zł (suma przychodów z JDG oraz prywatnego najmu).
Pani wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy przysługuje Pani prawo do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w związku z art. 113 ust. 11 ustawy z mocą wsteczną, tj. od 1 stycznia 2025 r.
Należy zauważyć, że art. 96 ust. 1 ustawy nakładający obowiązek rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na podmioty będące podatnikami z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej dokonujące czynności opodatkowanych na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy zawiera wyłączenie dla podmiotów m.in. korzystających ze zwolnienia podmiotowego wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy.
W stosunku do podatników zwolnionych ustawodawca dał możliwość złożenia zgłoszenia rejestracyjnego i dokonania rejestracji jako „podatnik VAT zwolniony”.
Zgodnie natomiast z art. 96 ust. 5 ustawy, w przypadku podmiotów, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, rozpoczęcie dokonywania sprzedaży opodatkowanej rodzi obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego (lub jego aktualizacji w przypadku podatników już zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni).
Odnosząc przywołane przepisy do Pani sytuacji należy wskazać, że przepis art. 113 ust. 11 ustawy, umożliwia podatnikowi, który stracił prawo do zwolnienia od podatku VAT lub zrezygnował z tego zwolnienia – ponowny jego wybór, po spełnieniu określonych warunków. W świetle tego przepisu powrót do zwolnienia w jego przypadku jest możliwy nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym stracił prawo do zwolnienia od podatku VAT lub zrezygnował z tego zwolnienia.
Złożenie przez Panią zgłoszenia VAT-R w związku z utratą prawa do zwolnienia, z mocą wsteczną od daty przekroczenia limitu w grudniu 2023 r. spowodowało, że nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utraciła Pani prawo do zwolnienia, przy spełnieniu pozostałych warunków dla zastosowania zwolnienia, będzie Pani mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Zatem, ponowne korzystanie przez Panią ze zwolnienia podmiotowego było możliwe od 1 stycznia 2025 r., ponieważ wtedy upłynął rok od końca roku 2023 r., w którym nastąpiła wskazana przez Panią data utraty zwolnienia (wynikająca ze zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R złożonego w grudniu 2025 r.).
Z przedstawionego opisu sprawy wynika ponadto, że w 2025 r. zachowywała się Pani jak podatnik zwolniony (z tytułu najmu mieszkania rozliczała się Pani jako podatnik VAT zwolniony, nie dokonywała Pani odliczenia podatku naliczonego z tyt. wydatków związanych z prowadzoną działalnością). Spełniony jest również warunek skorzystania ze zwolnienia, bowiem w 2024 r. (tj. roku poprzedzającym) − jak Pani wskazała w opisie sprawy − przychód osiągnięty przez Panią z tytułu najmu prywatnego oraz z jednoosobowej działalności gospodarczej nie przekroczył kwoty określonej w art. 113 ust. 1, tj. 200 000 zł. Jednocześnie nie dokonuje Pani dostawy towarów i świadczenia usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Odnośnie momentu złożenia deklaracji VAT-R należy wskazać, że w związku ze zmianą danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym powinna Pani w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego poprzez złożenie aktualizującego zgłoszenia VAT-R, zaznaczając, że będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy oraz podając datę, od której będzie Pani korzystała lub już korzysta ze zwolnienia.
Należy nadmienić, że przepis art. 113 ust. 11 ustawy nie uzależnia prawa do wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie tylko od spełnienia warunku określonego w tym przepisie, tj. bycia czynnym podatnikiem podatku VAT co najmniej przez rok licząc od końca roku, w którym podatnik utracił lub zrezygnował ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy. Zatem, fakt złożenia przez podatnika zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia go prawa do wyboru przysługującego mu zwolnienia, pod warunkiem, że podatnik zachowywał się jak podatnik, u którego sprzedaż korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Okoliczności sprawy wskazują, że od terminu, od którego chce Pani korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, zachowywała się Pani jak podatnik, u którego sprzedaż korzysta ze zwolnienia podmiotowego, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – w roku 2025 z tytułu najmu mieszkania rozliczała się Pani jako podatnik VAT zwolniony oraz nie dokonywała Pani odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z prowadzoną działalnością.
Tym samym, w sytuacji, gdy od 1 stycznia 2025 r. spełniała Pani warunki do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, powinna była Pani złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R w terminie do 7 dni licząc od dnia, w którym nabyła Pani prawo do tego zwolnienia. Jednakże fakt złożenia zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia Pani prawa do wyboru przysługującego zwolnienia, pomimo niedopełnienia obowiązku w zakresie aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego w wymaganym przepisami terminie. Zatem, może Pani korzystać ze zwolnienia podmiotowego począwszy od 1 stycznia 2025 r., w sytuacji złożenia zawiadomienia aktualizacyjnego VAT-R po upływie 7 dniowego terminu, tj. po 7 stycznia 2025 r.
Zatem, po uwzględnieniu treści przytoczonych przepisów oraz opisu sprawy w tym konkretnym przypadku należy stwierdzić, że ma Pani możliwość złożenia zgłoszenia rejestracyjnego ze wskazaniem wyboru zwolnienia od podatku od towarów i usług od daty 1 stycznia 2025 r.
Należy jednocześnie wskazać, że ze zwolnienia może Pani korzystać w całym 2025 r. jeżeli łączna wartość sprzedaży z tytułu najmu oraz prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej nie przekroczy kwoty wynikającej z art. 113 ust. 1 ustawy. W momencie przekroczenia tego limitu, stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą przekroczy Pani tę kwotę.
Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.
Nadmienić w tym miejscu należy, że stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Zgodnie z nowelizacją od 1 stycznia 2026 r. ustawy o podatku od towarów i usług zmianie ulega art. 113 ust. 1 ustawy, w którym podwyższono limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, z kwoty 200 000 zł do kwoty 240 000 zł.
Tym samym, począwszy od tej daty, będzie miała Pani prawo do zastosowania zwolnienia, jeżeli wartość sprzedaży − nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 240 000 zł oraz nie przekroczy tego limitu w roku bieżącym.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego, w szczególności na informacji, że:
− w 2025 r. z tytułu najmu mieszkania rozliczała się Pani jako podatnik VAT zwolniony;
− w 2025 r. nie dokonywała Pani odliczenia podatku naliczonego z tyt. wydatków związanych z prowadzoną działalnością;
− w 2025 r. oprócz wynajmu mieszkania prywatnego od 2016 r. kontynuuje Pani prowadzenie działalności, która nie obejmuje dostaw towarów i świadczenia usług, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo