Interpretacja 0112-KDIL3.4012.756.2025.1.MC

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy sprzedaż w przyszłości działek, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy sprzedaż w przyszłości działek, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, dalej „Wnioskodawca”, nabył w dniu (…) 2005 r. nieruchomość rolną, działkę o nr 1, położoną w (…), którą wykorzystywał do prowadzenia gospodarstwa rolnego, m.in. hodowla koni.

Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym.

W chwili zakupu na działce nr 1 znajdował się już budynek mieszkalny, który po późniejszych podziałach znajduje się obecnie na działce o nr 2, na której Wnioskodawca zamieszkuje.

Wnioskodawca wskazuje, że nabył działkę nr 1 w celu powiększenia prowadzonej wcześniej hodowli koni, gdyż dotychczas posiadany teren był zbyt mały. Działka została kupiona prywatnie od osoby prywatnej, bez faktury – jedynie na podstawie aktu notarialnego.

W 2014 r., Rada Gminy (…) uchwaliła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, obejmujący również działkę Wnioskodawcy. Wnioskodawca wnioskował również o uchwalenie ww. MPZP.

Wnioskodawca podkreśla, że o uchwalenie planu wystąpił w związku z faktem, iż w pewnym momencie nikt z rodziny nie chciał przejąć gospodarstwa hodowlanego. W związku z planowaną likwidacją hodowli uznał, że podzieli działki i będzie je sprzedawał, co stało się przyczyną złożenia wniosku o uchwalenie MPZP.

W 2018 r. Wnioskodawca pozyskał wypis i wyrys z MPZP.

W dniu (…) 2020 r., Wnioskodawca dokonał podziału ww. działki następująco: na działkę 1/1, która została darowana jego córce, oraz na działkę 1/2, która była w dalszym ciągu wykorzystywana rolniczo przez Wnioskodawcę.

W dniu 2 czerwca 2021 r. działka 1/2 została podzielona na działki 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8. Córka Wnioskodawcy otrzymała tytułem kolejnej darowizny działkę o nr 1/3.

W dalszej kolejności, w dniu (…) 2022 r., wójt gminy zatwierdził podział działki 1/8, w wyniku czego powstały działki o nr od 1/9 do 1/36.

Podziały działek 1/2 oraz 1/8 zostały dokonane na wniosek Wnioskodawcy, po podjęciu decyzji o likwidacji hodowli koni i w celu późniejszej sprzedaży poszczególnych działek.

Na terenie nieruchomości znajduje się ponadto stajnia wykorzystywana w ramach prowadzonej wcześniej hodowli koni, położona na działce o nr 1/21.

Jak dotąd, Wnioskodawca dokonał sprzedaży działek 1/15, 1/19 i 1/20 osobom indywidualnym, niebędącym deweloperami.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jak podatnik VAT czynny, a wszystkie posiadane nieruchomości wykorzystywał do celów własnych oraz do prowadzonej działalności rolniczej, jako rolnik ryczałtowy.

Wyżej wskazane działki, pozostające we własności Wnioskodawcy, nie były uzbrajane przez Wnioskodawcę w media. Wszystkie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do celów rolniczych – hodowla koni – a w związku z działalnością rolniczą Wnioskodawca pozostaje rolnikiem ryczałtowym i nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Działki przez cały okres były wykorzystywane wyłącznie w działalności rolniczej prowadzonej przez rolnika ryczałtowego. Nigdy nie były wykorzystywane w innej działalności gospodarczej.

Na jednej z ww. działek znajduje się dom mieszkalny, w którym Wnioskodawca zamieszkuje.

Wskazane powyżej działki nigdy nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.

Wnioskodawca rozważa w przyszłości sprzedaż ww. Nieruchomości na rzecz osób trzecich, poprzez odpłatne zbycie w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedaż może nastąpić na rzecz różnych nabywców: osób fizycznych, przedsiębiorców lub innych podmiotów gospodarczych.

Wszystkie działki objęte wnioskiem będą w przyszłości przedmiotem sprzedaży, każdorazowo według wyboru kupującego.

Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać działek deweloperowi ani wyrażać zgody na budowę osiedla. Wnioskodawca nie prowadził ani nie zamierza prowadzić działalności deweloperskiej, pośrednictwa czy innej działalności w obszarze nieruchomości. W przeszłości Wnioskodawca był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny wyłącznie z tytułu prowadzenia myjni samochodowej, a nie w związku z nieruchomościami. Do prowadzenia myjni nie wykorzystywał działek, o których mowa we wniosku.

Wnioskodawca wskazuje również, że:

·      nie wydzielał dróg wewnętrznych,

·      nie podejmował działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszeń,

·      nie uzbrajał terenu,

·      nie grodził działek,

·      z własnej inicjatywy nie dokonywał działań i nakładów finansowych na nieruchomości, które wskazywałyby na możliwość kwalifikacji czynności jako prowadzenie działalności gospodarczej.

Wnioskodawca nie będzie wykonywał ww. czynności również w przyszłości, w związku z planowaną sprzedażą podzielonych działek.

Wnioskodawca zamierza sprzedawać pojedyncze działki, nie zamierza podejmować czynności skutkujących pozyskaniem ewentualnego inwestora, który byłby zainteresowany zakupem wszystkich bądź większości działek. Na ten moment, Wnioskodawca nie jest w stanie określić w jakiej perspektywie czasu chciałby sprzedać pierwszą z pozostałych Nieruchomości, a decyzja w tym zakresie będzie uwarunkowana jego bieżącą sytuacją rodzinną i potrzebami ekonomicznymi. Należy przyjąć, że sprzedaż Nieruchomości będzie inicjowana przez stronę Kupującą a nie przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca nie udzielił i nie zamierza udzielać jakiegokolwiek pełnomocnictwa innym podmiotom do działania w jego imieniu w związku ze sprzedażą działek – wszystkie czynności wykonuje samodzielnie, ograniczając się do publikacji własnych ogłoszeń internetowych.

Dodatkowo, Wnioskodawca podkreśla, że trudna sytuacja finansowa wynikająca z inflacji oraz wzrostu kosztów obsługi kredytu mieszkaniowego zmusiła go do sprzedaży części działek w celu spłaty zobowiązań.

Wnioskodawca nie ponosi i nie będzie ponosić nakładów przygotowujących działki do sprzedaży ani nie będzie prowadzić działań marketingowych wykraczających poza ogłoszenia internetowe. Nie będzie korzystać z usług pośredników.

Pytanie

Czy w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości – wydzielonych działek – w przyszłości będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji, czy planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości – wydzielonych działek – w przyszłości nie będzie Pan występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji planowana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Co do zasady, należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowej (np. działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Nie oznacza to jednak automatycznie, że każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez profesjonalny podmiot, który w związku z jej wykonaniem spełnia definicję podatku od towarów i usług.

I tak, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Przy czym – co równie istotne na gruncie niniejszej sprawy – działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analiza przepisów

Analiza powyższych przepisów pozwala twierdzić, że opodatkowaniu VAT podlegają wyłącznie te czynności, w przypadku których łącznie spełnione są dwa warunki – tj. przedmiotowy i podmiotowy.

Warunek przedmiotowy zostanie spełniony wówczas gdy dana czynność mieści się w katalogu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – wskazanych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT. Przepis ten reguluje m.in. dostawę towarów, przez którą rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Jak wskazano powyżej, definicję towaru spełnia m.in. działka niezabudowana, co oznacza, że sprzedaż działek (gruntów) stanowi odpłatną dostawę towarów w myśl ustawy o VAT. Nie ma zatem wątpliwości, iż w związku z dokonaniem sprzedaży działki gruntu warunek przedmiotowy, o którym mowa powyżej, zostanie spełniony.

Dla okoliczności wskazanych w opisie sprawy, kluczowe jest natomiast zbadanie czy w związku z dostawą działek został spełniony warunek podmiotowy, co sprowadza się do ustalenia, czy dana czynność jest wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT.

Mając na uwadze przedstawiony art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, ogólnie można stwierdzić, że podatnikiem VAT w związku ze sprzedażą nieruchomości będzie osoba fizyczna, która sprzedając nieruchomości czyni to tak jak profesjonalny podmiot zajmujący się działalnością handlową w zakresie sprzedaży nieruchomości. Oznacza to, że jeśli osoba fizyczna w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami i zaangażuje w to środki podobne do wykorzystywanych przez podmioty zajmujące się działalnością handlową w zakresie obrotu nieruchomościami, to należy uznać że wykonuje ona działalność gospodarczą i jest podatnikiem VAT.

Z drugiej strony, należy natomiast zaznaczyć, że sprzedaż nieruchomości realizowana w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie stanowi działalności gospodarczej, a w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Powołując się natomiast na przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, dalej „Dyrektywa VAT”, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu (art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy VAT).

Orzecznictwo i interpretacje indywidualne

Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, dany podmiot będzie podatnikiem tylko w odniesieniu do czynności opodatkowanych, które wykonał w ramach działalności gospodarczej. Wykonywanie określonych czynności – będących dostawą towarów czy też świadczeniem usług – niemające miejsca w ramach działalności gospodarczej, nie jest działaniem w charakterze podatnika, a w konsekwencji – nie podlega opodatkowaniu. Jeżeli zatem, dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód, to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, nie można podmiotu dokonującego takiej dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.

W tym miejscu należy wskazać, że dla ustalenia znaczenia pojęcia „działalności gospodarczej” na gruncie VAT wielokrotnie wypowiadał się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, polskie sądy administracyjne oraz organy podatkowe w licznych interpretacjach indywidualnych.

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. (sygn. C-180/10) wskazano m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot prowadzący «działalność gospodarczą» w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej”.

W dalszej kolejności Trybunał unijny wskazał m.in., że „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Takie transakcje nie stanowią zaś same z siebie działalności gospodarczej w rozumieniu dyrektywy (zob. wyroki z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 EDM, Rec. s. I-4295, pkt 58; z dnia 21 października 2004 r. w sprawie C-8/03 BBL, Zb.Orz. s. I-10157, pkt 39)”.

Za kluczowe – w opinii Wnioskodawcy – należy również uwzględnić, że wnioski płynące z przytoczonego wyroku wskazują jasno, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej (pkt. 36). Jednocześnie sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego, gdyż zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy VAT, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Nic nie stoi zatem na przeszkodzie, aby „dużych” transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych (pkt. 37 – podobnie wyrok C-155/94 w sprawie Welcome Trust).

Po wydaniu przedmiotowego wyroku Trybunału, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykształciła się spójna linia orzecznicza, uwzględniająca wskazania płynące z tego orzeczenia. W pierwszej kolejności należy wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2018 r. (sygn. I FSK 1716/16), w którym wskazano, że „(...) przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać czynności podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność «handlową» wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z tych okoliczności (por. wyroki NSA: z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt I FSK 239/12; z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FSK 621/13, z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 811/13)”.

W opinii Wnioskodawcy, w pełni aktualne są również tezy zawarte w wyroku NSA z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, wskazujące na kryteria, jakimi należy kierować się przy określaniu, że w takich przypadkach mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, a nie z zarządem majątkiem prywatnym. Uwzględnić zatem w tym przedmiocie należy m.in. że „stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny, każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W powyższym zakresie nie jest natomiast możliwe przyjęcie z góry konkretnych założeń, modelowego rozwiązania, mającego zastosowanie w każdym przypadku” (podobnie również wyrok z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1043/08).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu:

Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca, w celu dokonania sprzedaży działek podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę

w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że: „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie, w odniesieniu do czynności sprzedaży opisanych we wniosku działek, będzie Pan spełniać przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan rolnikiem ryczałtowym. Nie jest Pan zarejestrowany jak podatnik VAT czynny, a wszystkie posiadane nieruchomości wykorzystywał Pan do celów własnych oraz do prowadzonej działalności rolniczej, jako rolnik ryczałtowy. W 2005 r. nabył Pan nieruchomość rolną, działkę o nr 1, którą wykorzystywał Pan do prowadzenia gospodarstwa rolnego, m.in. hodowla koni. W chwili zakupu na działce nr 1 znajdował się już budynek mieszkalny, który po późniejszych podziałach znajduje się obecnie na działce o nr 2, na której Pan zamieszkuje. Jak wskazała Pan w opisie sprawy, nabył działkę nr 1 w celu powiększenia prowadzonej wcześniej hodowli koni, gdyż dotychczas posiadany teren był zbyt mały. Działka została kupiona prywatnie od osoby prywatnej, bez faktury – jedynie na podstawie aktu notarialnego. W 2014 r., Rada Gminy uchwaliła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, obejmujący również Pana działkę. Pan wnioskował również o uchwalenie ww. MPZP w związku z faktem, iż w pewnym momencie nikt z rodziny nie chciał przejąć gospodarstwa hodowlanego. W związku z planowaną likwidacją hodowli uznał, że podzieli działki i będzie je sprzedawał, co stało się przyczyną złożenia wniosku o uchwalenie MPZP. W 2020 r. dokonał Pan podziału ww. działki następująco: na działkę 1/1, która została darowana jego córce, oraz na działkę 1/2, która była w dalszym ciągu wykorzystywana rolniczo przez Pana. W 2021 r. działka 1/2 została podzielona na działki 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8. Pana córka otrzymała tytułem kolejnej darowizny działkę o nr 1/3. W dalszej kolejności, w 2022 r., wójt gminy zatwierdził podział działki 1/8, w wyniku czego powstały działki o nr od 1/9 do 1/36. Podziały działek 1/2 oraz 1/8 zostały dokonane na Pana wniosek, po podjęciu decyzji o likwidacji hodowli koni i w celu późniejszej sprzedaży poszczególnych działek. Na terenie nieruchomości znajduje się ponadto stajnia wykorzystywana w ramach prowadzonej wcześniej hodowli koni, położona na działce o nr 1/21. Wyżej wskazane działki, pozostające w Pana własności, nie były uzbrajane w media. Wszystkie były wykorzystywane przez Pana do celów rolniczych – hodowla koni – a w związku z działalnością rolniczą pozostaje Pan rolnikiem ryczałtowym i nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Jak Pan wskazał we wniosku, działki przez cały okres były wykorzystywane wyłącznie w działalności rolniczej prowadzonej przez rolnika ryczałtowego. Nigdy nie były wykorzystywane w innej działalności gospodarczej. Wskazane powyżej działki nigdy nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Rozważa Pan w przyszłości sprzedaż ww. Nieruchomości na rzecz osób trzecich, poprzez odpłatne zbycie w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedaż może nastąpić na rzecz różnych nabywców: osób fizycznych, przedsiębiorców lub innych podmiotów gospodarczych. Wszystkie działki objęte wnioskiem będą w przyszłości przedmiotem sprzedaży, każdorazowo według wyboru kupującego. Nie zamierza Pan sprzedawać działek deweloperowi ani wyrażać zgody na budowę osiedla. Nie prowadził Pan ani nie zamierza prowadzić działalności deweloperskiej, pośrednictwa czy innej działalności w obszarze nieruchomości. W przeszłości był Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny wyłącznie z tytułu prowadzenia myjni samochodowej, a nie w związku z nieruchomościami. Do prowadzenia myjni nie wykorzystywał Pan działek, o których mowa we wniosku. Wskazuje Pan również, że nie wydzielał dróg wewnętrznych, nie podejmował działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszeń, nie uzbrajał terenu, nie grodził działek, z własnej inicjatywy nie dokonywał Pan działań i nakładów finansowych na nieruchomości, które wskazywałyby na możliwość kwalifikacji czynności jako prowadzenie działalności gospodarczej. Ponadto, nie będzie Pan wykonywał ww. czynności również w przyszłości, w związku z planowaną sprzedażą podzielonych działek. Zamierza Pan sprzedawać pojedyncze działki, nie zamierza podejmować czynności skutkujących pozyskaniem ewentualnego inwestora, który byłby zainteresowany zakupem wszystkich bądź większości działek. Na ten moment, nie jest Pan w stanie określić w jakiej perspektywie czasu chciałby Pan sprzedać pierwszą z pozostałych Nieruchomości, a decyzja w tym zakresie będzie uwarunkowana Pana bieżącą sytuacją rodzinną i potrzebami ekonomicznymi. Przyjmuje Pan, że sprzedaż Nieruchomości będzie inicjowana przez stronę Kupującą a nie przez Pana. Wskazuje Pan, iż nie udzielił i nie zamierza udzielać jakiegokolwiek pełnomocnictwa innym podmiotom do działania w Pana imieniu w związku ze sprzedażą działek – wszystkie czynności wykonuje samodzielnie, ograniczając się do publikacji własnych ogłoszeń internetowych. Nie ponosi i nie będzie Pan ponosić nakładów przygotowujących działki do sprzedaży ani nie będzie prowadzić działań marketingowych wykraczających poza ogłoszenia internetowe. Nie będzie Pan też korzystać z usług pośredników.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy sprzedaż w przyszłości opisanych we wniosku działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował lub podejmie Pan działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do planowanej w przyszłości sprzedaży działek opisanych we wniosku, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ta będzie wypełniała przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan bowiem, takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Z opisu sprawy wynika jednoznacznie, że od momentu nabycia wszystkie będące w Pana własności działki, wykorzystywał Pan do celów własnych oraz do prowadzonej działalności rolniczej, jako rolnik ryczałtowy. Ponadto:

-     nie dokonywał Pan na nich żadnych zmian lub ulepszeń, które miałyby na celu ich uatrakcyjnienie,

-     nie wydzielał Pan dróg wewnętrznych,

-     nie podejmował Pan działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszeń,

-     nie uzbrajał Pan terenu,

-     nie grodził Pan działek,

-     nie dokonywał Pan działań i nakładów finansowych na nieruchomości,

-     nie zamierza Pan podejmować czynności skutkujących pozyskaniem ewentualnego inwestora,

-     nie udzielił i nie zamierza udzielać Pan jakiegokolwiek pełnomocnictwa innym podmiotom do działania w Pana imieniu w związku ze sprzedażą działek,

-     nie ponosi i nie będzie Pan ponosić nakładów przygotowujących działki do sprzedaży,

-     nie będzie Pan prowadzić działań marketingowych wykraczających poza ogłoszenia internetowe,

-     nie będzie Pan też korzystać z usług pośredników,

-     nie będzie Pan wykonywał ww. czynności również w przyszłości, w związku z planowaną sprzedażą podzielonych działek,

-     działki nigdy nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze.

Zatem, dokonując sprzedaży w przyszłości pojedynczych działek wskazanych w opisie sprawy, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a ich dostawę cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z wniosku nie wynika zatem, aby w związku z planowaną sprzedażą podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy stwierdzam, że z tytułu planowanej sprzedaży działek opisanych we wniosku nie będzie Pan działać w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, planowana przez Pana sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym, Pana stanowisko w zakresie zadanego we wniosku pytania uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Podkreślam jednocześnie, że przy sprzedaży działek (będących przedmiotem wniosku), nie będzie Pan działał w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a ww. sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy pod warunkiem, że nie podejmie Pan dodatkowych działań w stosunku do tych działek, mogących zmienić ten stan rzeczy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.