Trzy osoby fizyczne, będące czynnymi lub zawieszonymi przedsiębiorcami, są współwłaścicielami działki nabytej w drodze dziedziczenia. Działka nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, ani na cele prywatne. Współwłaściciele planują sprzedać swoje udziały w tej działce spółce akcyjnej. Nie podejmowali oni działań marketingowych ani inwestycyjnych w celu przygotowania działki do sprzedaży, poza wnioskiem o zmianę…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Państwa za podatników podatku od towarów i usług prowadzących działalność gospodarczą w związku z dostawą nieruchomości i niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ww. transakcji, jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
12 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 9 grudnia 2025 roku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy:
Uzupełnili go Państwo pismem z 19 stycznia 2026 r. (wpływ 22 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
(…);
2) Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
(…).
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w (...), składającej się z działki nr (...) o powierzchni (...) ha. Działka została nabyta przez Wnioskodawcę, jego brata (...) oraz ich matkę (...) wskutek dziedziczenia po ich ojcu i mężu, (...).
Dnia 30 marca 2017 r., w akcie poświadczenia dziedziczenia wskazano, że spadek po (...) nabyli ww. Spadkobiercy − każdy w 1/3 części.
Jednocześnie, Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą pod firmą (…). Jego działalność została zawieszona z dniem (…) października 2018 r.
Działka od dnia otwarcia spadku nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani majątku firmowego, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani odpłatnego udostępniania. Działka, zgodnie z Planem Zagospodarowania Przestrzennego dla miasta (...), jest przeznaczona do prowadzenia działalności gospodarczej.
Wnioskodawca nigdy nie zajmował się obrotem nieruchomościami.
Wnioskodawca i pozostali współwłaściciele mają zamiar sprzedać nieruchomość podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą w formie spółki akcyjnej ((…)).
(...) jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w (...), składającej się z działki nr (...) o powierzchni (...) ha. Działka została nabyta przez (...), jego brata (...) oraz ich matkę (...) wskutek dziedziczenia po ich ojcu i mężu, (...).
Dnia (…) marca 2017 r., w akcie poświadczenia dziedziczenia wskazano, że spadek po (...) nabyli ww. Spadkobiercy − każdy w 1/3 części.
(...), będący Zainteresowanym składającym wniosek wspólny, prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (…). Zgodnie z wpisem w CEIDG, Wnioskodawca prowadzi działalność z zakresu prowadzenia restauracji i innych placówek gastronomicznych, sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych i furgonetek, pozostałych pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli, sprzedaży hurtowej elektrycznych artykułów użytku domowego, sprzedaży hurtowej wyrobów porcelanowych, ceramicznych i szklanych oraz środków czyszczących, sprzedaży hurtowej pozostałych artykułów użytku domowego, sprzedaży hurtowej drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego, sprzedaży detalicznej elektrycznego sprzętu sportowego prowadzonej w wyspecjalizowanych sklepach, sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży wysyłkowej lub internet, hotele i podobne obiekty zakwaterowania, obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, ruchome placówki gastronomiczne, przygotowywania i dostarczania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering), wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek, pozostałych samochodów osobowych z wyłączeniem motocykli, pozostałych pozaszkolnych form edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowanych. Pozostałej działalności związanej ze sportem, działalności wesołych miasteczek i parków rozrywki, działalności pokojów zagadek, domów strachu, miejsc do tańczenia i w zakresie innych form rozrywki lub rekreacji organizowanych w pomieszczeniach lub innych miejscach o zamkniętej przestrzeni, pozostałej działalności rozrywkowej i rekreacyjnej, gdzie indziej nie sklasyfikowanej.
(...) jest czynnym podatnikiem VAT.
Działka od dnia otwarcia spadku nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani majątku firmowego, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani odpłatnego udostępniania. Działka, zgodnie z Planem Zagospodarowania Przestrzennego dla miasta (...), jest przeznaczona do prowadzenia działalności gospodarczej.
(...) nigdy nie zajmował się obrotem nieruchomości.
Razem z pozostałymi Zainteresowanymi, (...) ma zamiar sprzedać nieruchomość podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą w formie spółki akcyjnej ((…)).
(...) jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w (...), składającej się z działki nr (...). Działka została nabyta przez (...) i jej dwóch synów (...) oraz (...), wskutek dziedziczenia po jej mężu (...).
Dnia 30 marca 2017 r., w akcie poświadczenia dziedziczenia wskazano, że spadek po (...) nabyli ww. Spadkobiercy − każdy w 1/3 części.
(...), będąca Zainteresowanym składającym wniosek wspólny, prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (…). Zgodnie z wpisem w CEIDG, (...) prowadzi działalności w zakresie restauracji i innych stałych placówek gastronomicznych, konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli, sprzedaży hurtowej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli, sprzedaży detalicznej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli, sprzedaży hurtowej maszyn i urządzeń rolniczych oraz dodatkowego wyposażenia, sprzedaży detalicznej kwiatów, roślin, nasion, nawozów, żywych zwierząt domowych, karmy dla zwierząt domowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, transportu drogowego towarów, działalności usługowej wspomagającej transport lądowy, przygotowywania i dostarczania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering), pozostałej usługowej działalności gastronomicznej. Zainteresowana jest czynnym podatnikiem VAT.
Działka od dnia otwarcia spadku nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani majątku firmowego, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani odpłatnego udostępniania. Działka, zgodnie z Planem Zagospodarowania Przestrzennego dla miasta (...), jest przeznaczona do prowadzenia działalności gospodarczej.
Zainteresowana nigdy nie zajmowała się obrotem nieruchomościami. (...) i pozostali współwłaściciele mają zamiar sprzedać nieruchomość podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą w formie spółki akcyjnej ((…)).
Uzupełnili Państwo opis sprawy odpowiadając na poniższe pytania:
1. Czy jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT? Jeżeli tak, to w jakim zakresie.
Odp.: Nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT.
2. Czy działka nr (...) była wykorzystywana przez Państwa przez cały okres jej posiadania, tj. od momentu jej nabycia do momentu planowanej dostawy, na cele prywatne (osobiste)? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne zaspokajały i w jakim okresie. Informacji należy udzielić dla każdego Zainteresowanego oddzielnie.
Odp.: Działka numer (...), od momentu nabycia do momentu planowanej dostawy, nie była i nie będzie wykorzystywana przez Pana na cele prywatne.
Działka numer (...), od momentu nabycia do momentu planowanej dostawy, nie była i nie będzie wykorzystywana przez (...) na cele prywatne.
Działka numer (...), od momentu nabycia do momentu planowanej dostawy, nie była i nie będzie wykorzystywana przez (...) na cele prywatne.
3. W jaki konkretny sposób działka nr (...) była/jest/będzie wykorzystywana przez Państwa, od momentu wejścia w jej posiadanie do chwili sprzedaży, tj. do jakich czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług)? Proszę opisać. Informacji należy udzielić dla każdego Zainteresowanego oddzielnie.
Odp.: Działka (...), od momentu wejścia w posiadanie do chwili sprzedaży, nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Pana do jakichkolwiek czynności związanych z opodatkowaniem podatkiem od towarów i gruntów.
Działka (...), od momentu wejścia w posiadanie do chwili sprzedaży, nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana przez (...) do jakichkolwiek czynności związanych z opodatkowaniem podatkiem od towarów i gruntów.
Działka (...), od momentu wejścia w posiadanie do chwili sprzedaży, nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana przez (...) do jakichkolwiek czynności związanych z opodatkowaniem podatkiem od towarów i gruntów.
Nieruchomość nie jest Państwu potrzebna, generuje jedynie koszty w postaci podatku od nieruchomości.
4. W jaki sposób znaleźli Państwo nabywcę działki nr (...)? Czy swój zamiar sprzedaży ogłaszali Państwo w środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu bądź podejmowali Państwo inne działania marketingowe? Jeżeli tak, to proszę wskazać jakie?
Odp.: Nabywcę działki (...) znaleźli Państwo poprzez Jego ogłoszenia publiczne, w których wskazywał chęć zakupu działek, które wykorzysta do prowadzenia działalności gospodarczej. Nie podejmowali Państwo żadnych działań marketingowych. Nie ogłaszali Państwo zamiaru sprzedaży nieruchomości w środkach masowego przekazu.
5. Czy ktoś z Państwa jest rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. od podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Jeśli tak, to kto z Państwa?
Odp.: Nikt z Państwa nie jest rolnikiem ryczałtowym.
6. Czy ktoś z Państwa wykorzystywał lub wykorzystuje działkę nr (...) do działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług? Jeśli tak – czy ktoś z Państwa sprzedawał płody rolne z działki, które pochodziły z własnej działalności rolniczej (Jeśli tak, proszę wskazać: jakie to były płody rolne, kiedy je sprzedawano, czy sprzedaż była opodatkowana podatkiem VAT)? Jeśli tak, to kto z Państwa? Informacji należy udzielić dla każdego Zainteresowanego oddzielnie.
Odp.: Nie wykorzystywał Pan i nie wykorzystuje działki nr (...) do działalności rolniczej.
(...) nie wykorzystywała i nie wykorzystuje działki nr (...) do działalności rolniczej.
(...) nie wykorzystywał i nie wykorzystuje działki nr (...) do działalności rolniczej.
7. Czy ktoś z Państwa dokonał/zamierza dokonać jakichkolwiek czynności (ponieść nakłady) w celu przygotowania działki do sprzedaży (np.: usunięcie starych drzew, uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie, wytyczenie dróg wewnętrznych, wytyczenie i utwardzenie drogi dojazdowej do działki, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości, bądź atrakcyjności działki? Jeśli tak, to jakie były/będą to czynności (nakłady)? Jeśli tak, to kto z Państwa? Informacji należy udzielić dla każdego Zainteresowanego oddzielnie.
Odp.: Nie dokonał Pan i nie zamierza Pan dokonać czynności w celu przygotowania działki do sprzedaży. Jedynie wspólnie z innymi współwłaścicielami wniósł Pan o zmianę planu zagospodarowania terenu − obecnie na działce może zostać wybudowany budynek usługowy, można prowadzić działalność gospodarczą.
(...) nie dokonywała i nie zamierza dokonać czynności w celu przygotowania działki do sprzedaży. Wspólnie z innymi współwłaścicielami wniosła o zmianę planu zagospodarowania terenu − obecnie na działce może zostać wybudowany budynek usługowy, można prowadzić działalność gospodarczą.
(...) nie dokonał i nie zamierza dokonać czynności w celu przygotowania działki do sprzedaży. Jedynie wspólnie z innymi współwłaścicielami wniósł o zmianę planu zagospodarowania terenu − obecnie na działce może zostać wybudowany budynek usługowy, można prowadzić działalność gospodarczą.
8. Czy udzielili Państwo lub zamierzają Państwo udzielić podmiotowi trzeciemu (innej osobie niż potencjalny nabywca działki) pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Państwa imieniu i na Państwa rzecz w związku z przygotowaniem działki do jej sprzedaży? Jeżeli tak, proszę wskazać zakres tego pełnomocnictwa, w tym do jakich konkretnie czynności upoważniony jest/będzie podmiot działający jako pełnomocnik w związku z planowaną transakcją sprzedaży działki (np. wystąpienia o warunki zabudowy, pozwolenie na budowę).
Odp.: Wszyscy współwłaściciele udzielili pełnomocnictwa wyłącznie potencjalnemu nabywcy działki − (…). Jednakże w chwili podpisywania umowy przedwstępnej zarówno od (...) uzyskał Pan pełnomocnictwo do zawarcia w Ich imieniu umowy. Wówczas, działając w imieniu własnym i Pańskich mocodawców, udzielił Pan nabywcy dalszego pełnomocnictwa do wszelkich czynności związanych z koniecznymi zezwoleniami, decyzjami itp. związanymi z nieruchomością.
9. Czy z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr (...) wynika możliwość jej zabudowy budynkiem/budowlą?
Odp.: Tak, z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki numer (...) wynika możliwość jej zabudowy budynkiem.
10. Czy ktoś z Państwa posiada inne nieruchomości, które zamierza w przyszłości sprzedawać? Jeśli tak, to ile i jakie? Informacji należy udzielić odrębnie dla każdego Zainteresowanego.
Odp.: Nie zamierza Pan sprzedawać innej posiadanej nieruchomości.
(...) nie zamierza sprzedawać innej posiadanej nieruchomości.
(...) nie zamierza sprzedawać innej posiadanej nieruchomości.
11. Czy ktoś z Państwa dokonywał już wcześniej sprzedaży nieruchomości? Jeśli tak, to proszę podać informacje odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości:
a) kiedy i w jaki sposób weszli Państwo w ich posiadanie?
b) w jakim celu działki te zostały przez Państwa nabyte?
c) w jaki sposób działki te były wykorzystywane przez Państwa od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
d) kiedy dokonali Państwo ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?
e) ile działek zostało przez Państwa sprzedanych i jakich (niezabudowanych, czy zabudowanych, a jeśli zabudowanych – to czy były to nieruchomości mieszkalne, czy użytkowe)?
f) czy z tytułu sprzedaży którejkolwiek działki (należy wskazać której) byli Państwo zobowiązani zarejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży?
Informacji należy udzielić odrębnie dla każdego Zainteresowanego.
Odp.: W poprzednich latach dokonał Pan sprzedaży dwóch nieruchomości − zabudowanego Pawilonu handlowego w (...) oraz wspólnie z innymi podmiotami działkę letniskową zabudowaną w (...). Pawilon handlowy w (...) kupił Pan od spółdzielni mieszkaniowej w 1995 r. Działkę letniskową otrzymał Pan w spadku po zmarłym ojcu w 2017 r. Pawilon handlowy nabył Pan w celu jego dalszego wynajmowania i tak też był wykorzystywany. Po kilku latach wykorzystał go Pan do prowadzenia własnej działalności gospodarczej i prowadził Pan w nim lokal gastronomiczny. Działki letniskowej nigdy nie wykorzystywał Pan. Pawilon handlowy w (...) sprzedał Pan w 2021 r., ponieważ prowadzona w nim działalność gospodarcza przestała być opłacalna i nie posiadał Pan środków na jego dalsze utrzymanie. Działka letniskowa w (...) została sprzedana 2025 r. ze względu na brak środków na jej utrzymanie. Łącznie sprzedał Pan dwie nieruchomości, które były zabudowane budynkiem usługowym (Pawilon handlowy w (...)) i budynkiem mieszkalnym (działka w (...)). W związku z ich sprzedażą nie musiał Pan rejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazywać należnego podatku VAT od tych czynności.
(...) w ostatnich latach sprzedała jedną nieruchomość − działkę letniskową w (...). Otrzymała ją po śmierci męża, w spadku. (...) również nie wykorzystywała działki w żaden sposób. Działka została sprzedana w 2025 r., gdyż brakowało środków na jej utrzymanie. Nieruchomość była zabudowana budynkiem mieszkalnym. Z tytułu sprzedaży (...) nie musiała rejestrować się jako czynny podatnik VAT i wykazywać należnego podatku VAT.
(...) przez ostatnie lata sprzedał łącznie cztery nieruchomości. W 2005 r. kupił działkę w (...) w celach rekreacyjnych. Działka nie była wykorzystywana. Brak środków skutkował jej sprzedażą w 2020 r. Następnie w 2011 r. kupił działkę w (...), również na cele rekreacyjne. Nieruchomość nie była wykorzystywana. Została częściowo sprzedana w 2019 r., ze względu na brak środków na utrzymanie. Działkę w Popowie kupił na podstawie umowy w 2012 r. na cele mieszkaniowe. Działka nie była wykorzystywana. Sprzedał ją w 2018 r., ze względu na dalszy brak środków na utrzymanie. Działkę letniskową w (...) nabył w drodze dziedziczenia po ojcu w 2017 r. Działka została sprzedana w 2025 r. ze względu na brak środków na jej utrzymanie. (...) sprzedał zatem cztery działki − działki w Popowie i (...) były zabudowane budynkami mieszkalnymi, a pozostałe działki nie były zabudowane. Żadna ze wskazywanych czynności nie skutkowała obowiązkiem rejestrowania jako czynny podatnik VAT i wykazania należnego podatku od sprzedaży.
Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 19 stycznia 2026 r.)
1. Czy dokonując sprzedaży nieruchomości niewykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 2 tejże ustawy, w związku z czym, transakcja sprzedaży nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
2. Czy dokonując sprzedaży nieruchomości niewykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą zgodnie z art 15. ust. 2 tejże ustawy, jeżeli w chwili sprzedaży nieruchomości jego działalność gospodarcza pozostanie zawieszona?
3. Czy w razie przyjęcia, że Wnioskodawca dokonując sprzedaży nieruchomości niewykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą zgodnie z art. 15 ust. 2 tejże ustawy, będzie mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług i/lub innych aktów prawnych?
4. Czy dokonując sprzedaży nieruchomości, niewykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, Zainteresowany − (...), będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą, zgodnie z art 15 ust. 2 tejże ustawy, w związku z czym transakcja sprzedaży nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
5. Czy w razie przyjęcia, że Zainteresowany, (...), dokonując sprzedaży nieruchomości niewykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą, zgodne z art. 15. ust. 2 tejże ustawy, będzie mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług i/lub innych aktów prawnych?
6. Czy dokonując sprzedaży nieruchomości niewykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, Zainteresowana − (...), będzie działała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 2 tejże ustawy, w związku z czym transakcja sprzedaży nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
7. Czy w razie przyjęcia, że Zainteresowana, (...), dokonując sprzedaży nieruchomości niewykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, będzie działała w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 2 tejże ustawy, będzie mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług i/lub innych aktów prawnych?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 19 stycznia 2026 r.)
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedając nieruchomość stanowiącą składnik majątku prywatnego, nie działa w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą, a transakcja sprzedaży nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 dyrektywy 2006/112/we Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE l nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a) określone udziały w nieruchomości;
b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Problematyka współwłasności została uregulowana wart. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
I tak, zgodnie z art 195 Kodeksu cywilnego, własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaakceptować opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Inaczej jest natomiast − jak wyjaśnił Trybunał − w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych.
Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, co istotne w niniejszej sprawie, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaakceptowania pojedynczych z nich.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. W świetle powyższego, sprzedaż nieruchomości przez podmiot, który nie prowadzi działalności gospodarczej z zakresu obrotu nieruchomościami i który zawiesił działalność, również nie podlega podatkowi od towarów i usług.
Zdaniem Zainteresowanego, sprzedając nieruchomość stanowiącą składnik majątku prywatnego, nie działa w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą, a transakcja sprzedaży nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 dyrektywy 2006/112/we Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE l nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a) określone udziały w nieruchomości;
b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Problematyka współwłasności została uregulowana wart. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
I tak, zgodnie z art 195 Kodeksu cywilnego, własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaakceptować opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Inaczej jest natomiast − jak wyjaśnił Trybunał − w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych.
Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, co istotne w niniejszej sprawie, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaakceptowania pojedynczych z nich.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. W świetle powyższego, sprzedaż nieruchomości przez podmiot, który nie prowadzi działalności gospodarczej z zakresu obrotu nieruchomościami i który zawiesił działalność, również nie podlega podatkowi od towarów i usług.
Zdaniem Zainteresowanej, sprzedając nieruchomość stanowiącą składnik majątku prywatnego, nie działa w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą, a transakcja sprzedaży nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 dyrektywy 2006/112/we Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE l nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a) określone udziały w nieruchomości;
b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Problematyka współwłasności została uregulowana wart. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
I tak, zgodnie z art 195 Kodeksu cywilnego, własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaakceptować opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Inaczej jest natomiast − jak wyjaśnił Trybunał − w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych.
Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, co istotne w niniejszej sprawie, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaakceptowania pojedynczych z nich.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. W świetle powyższego, sprzedaż nieruchomości przez podmiot, który nie prowadzi działalności gospodarczej z zakresu obrotu nieruchomościami i który zawiesił działalność, również nie podlega podatkowi od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie nieuznania Państwa za podatników podatku od towarów i usług prowadzących działalność gospodarczą w związku z dostawą nieruchomości i niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ww. transakcji, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów
i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
1) określone udziały w nieruchomości,
2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.
Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
Wskazać należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:
a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;
b) dostawa terenu budowlanego.
W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanej działki nr (...) istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży, podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Państwa za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo współwłaścicielami działki nr (...). Działka została nabyta przez Państwa wskutek dziedziczenia. Każdy z Państwa otrzymał 1/3 części ww. działki. Nigdy nie zajmowali się Państwo obrotem nieruchomościami.
Działka nr (...) od dnia otwarcia spadku nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani majątku firmowego, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani odpłatnego udostępniania. Działka nr (...), od momentu wejścia w Państwa posiadanie do chwili sprzedaży, nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Państwa do jakichkolwiek czynności związanych z opodatkowaniem podatkiem od towarów i gruntów.
Działka numer (...), od momentu nabycia do momentu planowanej dostawy, nie była i nie będzie wykorzystywana przez Państwa na cele prywatne.
Nikt z Państwa nie jest rolnikiem ryczałtowym. Nie wykorzystywali Państwo i nie wykorzystują działki nr (...) do działalności rolniczej.
Nie dokonywali Państwo i nie zamierzają Państwo dokonywać czynności w celu przygotowania działki do sprzedaży. Jedynie wspólnie wnieśli Państwo o zmianę planu zagospodarowania terenu − obecnie na działce może zostać wybudowany budynek usługowy, można prowadzić działalność gospodarczą.
Nabywcę działki nr (...) znaleźli Państwo poprzez jego ogłoszenia publiczne, w których wskazywał chęć zakupu działek, które wykorzysta do prowadzenia działalności gospodarczej. Nie podejmowali Państwo żadnych działań marketingowych. Nie ogłaszali Państwo zamiaru sprzedaży nieruchomości w środkach masowego przekazu.
Wszyscy Państwo, jako współwłaściciele, udzielili pełnomocnictwa wyłącznie potencjalnemu nabywcy działki. Jednakże, w chwili podpisywania umowy przedwstępnej zarówno od Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania i Zainteresowanego niebędącego stroną postepowania, Zainteresowany będący strona postępowania uzyskał pełnomocnictwo do zawarcia w Ich imieniu umowy. Wówczas Zainteresowany będący stroną postępowania, działając w imieniu własnym i swoich mocodawców, udzielił nabywcy dalszego pełnomocnictwa do wszelkich czynności związanych z koniecznymi zezwoleniami, decyzjami itp. związanymi z nieruchomością.
Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą przede wszystkim ustalenia, czy w związku ze sprzedażą udziałów w działce nr (...) będą Państwo podatnikami podatku od towarów i usług, a sprzedaż udziałów w działce nr (...) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do czynności sprzedaży niezabudowanej działki nr (...), spełniają Państwo przesłanki do uznania Państwa za podatnika podatku od towarów i usług.
W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podjęli Państwo działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.
Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziałów w działce nr (...) brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpią Państwo w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Państwa w przedmiocie planowanej sprzedaży udziałów w działce nr (...), która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż udziałów w przedmiotowej działce wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Państwa należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając ww. udziały w działce skorzystają Państwo z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełnią Państwo przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpią Państwo w roli podatników podatku od towarów i usług prowadzących działalność gospodarczą – w stosunku do tej transakcji. W konsekwencji, sprzedaż udziałów w działce nr (...) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Należy w tym miejscu podkreślić, że wszelkie ewentualne czynności związane z przedmiotową działką, podjęte przez kupującą spółkę na mocy udzielonego jej przez Państwa pełnomocnictwa, zostaną podjęte w interesie przyszłego, skonkretyzowanego nabywcy.
Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie pełnomocnictwa nabywcy do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy nie powoduje, że zostaną Państwo z tego powodu uznani za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Zatem, dokonując sprzedaży udziałów w działce nr (...) będą Państwo korzystać z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Państwa cech podatników podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działki a jej dostawy cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzam, że z tytułu sprzedaży udziałów w działce nr (...), nie będą Państwo działać w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, transakcja sprzedaży udziałów w działce nr (...) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 1, 2, 4 i 6 należało uznać za prawidłowe.
Wydane rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).
Z uwagi na warunkowy charakter pytań oznaczonych nr 3, 5 i 7, Organ nie udziela odpowiedzi na te pytania, gdyż oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi wyłącznie w przypadku uznania, że z tytułu sprzedaży działki nr (...), będą Państwo działać w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Podkreślam jednocześnie, że przy sprzedaży udziałów w działce nr (...), nie będą Państwo działali w charakterze podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a ww. sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy pod warunkiem, że nie podejmą Państwo dodatkowych działań w stosunku do tej działki, mogących zmienić ten stan rzeczy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
(...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo