Interpretacja 0112-KDIL3.4012.799.2025.2.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, świadczonych usług nauczania gry na instrumentach muzycznych oraz usług nauczania śpiewu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, świadczonych usług nauczania gry na instrumentach muzycznych oraz usług nauczania śpiewu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Uzupełnił go Pan pismem z 22 stycznia 2026 r. (wpływ 22 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca zamierza prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na odpłatnym świadczeniu usług nauczania w zakresie edukacji muzycznej. Przedmiotem działalności będzie nauczanie gry na instrumentach muzycznych, takich jak w szczególności (…), a także nauczanie śpiewu obejmujące (…).

Zajęcia będą miały charakter przede wszystkim indywidualnych lekcji prowadzonych w formule jeden nauczyciel – jeden uczeń. Sporadycznie Wnioskodawca przewiduje również prowadzenie zajęć w małych grupach, takich jak duety instrumentalne lub wokalne oraz zajęcia z zakresu teorii muzyki.

Usługi edukacyjne będą świadczone przez Wnioskodawcę na jego własny rachunek i odpowiedzialność. Zajęcia będą realizowane bezpośrednio na rzecz uczniów lub – w przypadku uczniów niepełnoletnich – na rzecz ich opiekunów prawnych. Umowy dotyczące świadczenia usług edukacyjnych będą zawierane bezpośrednio pomiędzy Wnioskodawcą a uczniem lub jego opiekunem prawnym.

Wnioskodawca nie będzie korzystał z pośrednictwa podmiotów trzecich, które sprzedawałyby usługi edukacyjne we własnym imieniu. Odbiorcami usług będą dzieci, młodzież oraz osoby dorosłe.

Nauczanie będzie dostosowane do poziomu i wieku ucznia, i obejmować będzie edukację muzyczną na poziomie przedszkolnym, podstawowym oraz ponadpodstawowym. Ponadto, Wnioskodawca będzie prowadził zajęcia przygotowujące do (…).

Wnioskodawca posiada kwalifikacje zawodowe niezbędne do prowadzenia działalności edukacyjnej w zakresie muzyki. Ukończył studia licencjackie oraz studium pedagogiczne. Ponadto posiada doświadczenie w nauczaniu gry na instrumencie.

Wnioskodawca rozważa również prowadzenie działalności w modelu organizacyjnym, w którym część zajęć edukacyjnych byłaby prowadzona przez inne osoby. W tym celu, Wnioskodawca planuje, zatrudnianie nauczycieli na podstawie umów cywilnoprawnych, takich jak umowy zlecenia lub umowy o dzieło, lub podejmowanie współpracy z osobami prowadzącymi własną działalność gospodarczą. Osoby te będą prowadziły zajęcia z zakresu nauczania gry na instrumentach muzycznych oraz/lub śpiewu i będą posiadały odpowiednie kwalifikacje muzyczne oraz pedagogiczne umożliwiające prowadzenie działalności dydaktycznej. W opisanym modelu, Wnioskodawca pozostanie jedyną stroną umowy zawieranej z uczniem lub jego opiekunem prawnym. Wynagrodzenie za świadczone usługi edukacyjne będzie pobierane przez Wnioskodawcę, który będzie również dokonywał wszelkich rozliczeń podatkowych związanych z prowadzoną działalnością. Osoby prowadzące zajęcia będą działały w imieniu i na rachunek Wnioskodawcy.

Z otrzymanego uzupełnienia do wniosku wynika, że:

Przedmiotem wniosku są usługi nauczania gry na instrumentach muzycznych (w szczególności saksofon, keyboard oraz inne instrumenty) oraz nauczania śpiewu.

Usługi te będą świadczone:

·      przez Wnioskodawcę osobiście,

·      oraz przez osoby zatrudnione przez Wnioskodawcę na umowie o pracę, umowie zlecenia lub umowie o dzieło.

Usługi będą świadczone na rzecz dzieci, młodzieży oraz osób dorosłych, w formie zajęć indywidualnych oraz – uzupełniająco – grupowych, w trybie stacjonarnym oraz online.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty. Wnioskodawca nie posiada wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy Prawo oświatowe. Usługi świadczone osobiście przez Wnioskodawcę nie stanowią usług kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Usługi świadczone osobiście przez Wnioskodawcę nie są równoważne z kształceniem powszechnym. Zakres świadczonych usług nie jest realizowany w oparciu o podstawę programową kształcenia w rozumieniu przepisów prawa oświatowego.

Usługi świadczone osobiście przez Wnioskodawcę stanowią usługi prywatnego nauczania świadczone przez nauczyciela. Istnieje bezpośredni związek pomiędzy kwalifikacjami Wnioskodawcy a zakresem świadczonych usług. Wnioskodawca ukończył studia licencjackie oraz posiada przygotowanie pedagogiczne. Posiada również kilkuletnie doświadczenie w nauczaniu gry na instrumentach muzycznych oraz śpiewu. Wiedza i kompetencje zdobyte przez Wnioskodawcę umożliwiają uznanie go za nauczyciela w zakresie świadczonych usług nauczania.

Usługi świadczone osobiście przez Wnioskodawcę realizowane są w oparciu o ramowy zakres nauczania obejmujący m.in. technikę gry na instrumencie lub emisji głosu, podstawy teorii muzyki, czytanie zapisu nutowego, kształcenie słuchu oraz rozwój umiejętności muzycznych. Zakres ten odpowiada poziomowi nauczania realizowanemu w szkołach muzycznych I stopnia, przy czym, program może być indywidualnie rozszerzany i dostosowywany do potrzeb ucznia, w tym, w szczególności w przypadku uczniów przygotowujących się do egzaminów wstępnych do szkół i uczelni muzycznych lub konkursów muzycznych.

Usługi świadczone przez osoby zatrudnione przez Wnioskodawcę realizowane są w oparciu o analogiczny ramowy zakres nauczania, dostosowany do kwalifikacji prowadzącego oraz poziomu uczniów, w tym, również w zakresie przygotowania do egzaminów do szkół i uczelni muzycznych lub konkursów muzycznych. Usługi świadczone przez osoby zatrudnione nie stanowią usług kształcenia i wychowania w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Zakres usług świadczonych przez osoby zatrudnione nie mieści się w podstawie programowej kształcenia w rozumieniu przepisów prawa oświatowego. Usługi świadczone przez osoby zatrudnione nie są równoważne z kształceniem powszechnym. Zajęcia będą prowadzone przez osoby posiadające wykształcenie muzyczne lub będące w trakcie kształcenia muzycznego oraz posiadające przygotowanie pedagogiczne lub przygotowujące się do jego uzyskania, w zakresie odpowiadającym ich kwalifikacjom.

Wnioskodawca nie przewiduje współpracy z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą w zakresie objętym wnioskiem.

Usługi świadczone dla osób dorosłych nie stanowią kształcenia zawodowego ani przekwalifikowania zawodowego, nie są objęte akredytacją oraz nie są finansowane w całości, ani w części, ze środków publicznych.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)

Czy usługi nauczania gry na instrumentach muzycznych oraz śpiewu, świadczone przez Pana osobiście lub przez osoby zatrudnione na umowie o pracę, umowie zlecenia lub umowie o dzieło, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)

W Pana ocenie, opisane usługi nauczania gry na instrumentach muzycznych oraz śpiewu, świadczone przez Pana osobiście oraz przez osoby zatrudnione na umowie o pracę, umowie zlecenia lub umowie o dzieło, stanowią usługi prywatnego nauczania świadczone przez nauczyciela i korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, świadczonych usług nauczania gry na instrumentach muzycznych oraz usług nauczania śpiewu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:

Powyżej wskazane przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i lit. j) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którymi:

Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu).

Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Zatem, musi istnieć tu zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach oświatowych.

Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C‑473/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano także, że:

Z kolei w wyroku TSUE z 14 czerwca 2007 r. C-445/05 w sprawie Werner Haderer, Trybunał wskazał, że:

Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego. Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.

W tym miejscu należy przywołać postanowienie TSUE z 7 października 2019 r. w sprawie C-47/19, które dotyczy podmiotu prowadzącego kursy surfingu i żeglarstwa. W ww. postanowieniu TSUE wskazał, że pytania sądu odsyłającego zmierzają do ustalenia, czy pojęcie „nauczania szkolnego i uniwersyteckiego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono lekcje surfingu i żeglarstwa udzielane przez szkoły surfingu i żeglarstwa szkołom i uniwersytetom, w których lekcje te są częścią programu zajęć sportowych lub kształcenia nauczycieli wychowania fizycznego i mogą być uwzględnione przy wystawianiu ocen.

TSUE podkreślił jeszcze raz, że ww. przepisy dyrektywy nie zawierają definicji „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej”, jednocześnie wskazał, że obejmuje ono działalność, która charakteryzuje się zarówno szczególnym charakterem, jak i kontekstem, w którym jest prowadzona. Wynika z tego, że prawodawca Unii zamierzał odnieść się do pewnego rodzaju sytemu nauczania wspólnego dla wszystkich państw członkowskich, niezależnie od odpowiedniej specyfiki systemów krajowych. Dla celów systemu VAT, pojęcie „edukacja szkolna i uniwersytecka” odnosi się zatem ogólnie do zintegrowanego systemu nauczania wiedzy i umiejętności związanych z szerokim i zróżnicowanym zakresem przedmiotów oraz utrwalania i rozwijania tej wiedzy i umiejętności przez uczniów i studentów zgodnie z ich postępami i specjalizacją na różnych poziomach tworzących ten system.

W ww. postanowieniu TSUE stwierdził, że nauczanie surfingu i żeglarstwa w szkołach takich jak te, będące przedmiotem postepowania głównego, obejmuje nauczanie różnych umiejętności praktycznych i teoretycznych, lecz mimo to pozostaje nauczaniem specjalistycznym i selektywnym, które samo w sobie nie jest różnoznaczne z nauczaniem, utrwalaniem i rozwijaniem wiedzy i umiejętności dotyczących szerokiego i zróżnicowanego zakresu przedmiotów, co jest charakterystyczne dla nauczania szkolnego i uniwersyteckiego.

W konsekwencji TSUE przyjął, że pojęcie „nauczanie szkolne i uniwersyteckie” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje ono lekcji surfingu i żeglarstwa udzielanych przez szkoły surfingu i żeglarstwa, takie jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym, szkołom i uniwersytetom, w których te lekcje stanowią część programu sportowego lub kształcenia nauczycieli sportu i mogą być włączone do formowania ocen.

Ponadto, należy zwrócić uwagę na wyrok TSUE z 21 października 2021 r. w sprawie C-373/19 Dubrovin & Tröger GbR – Aquatics, w którym Trybunał rozpatrywał kwestię, czy pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono udzielanie lekcji pływania przez szkołę pływania.

Jak wskazał TSUE:

W konsekwencji TSUE orzekł:

W opisie sprawy wskazał Pan, że zamierza Pan prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na odpłatnym świadczeniu usług nauczania w zakresie edukacji muzycznej. Przedmiotem Pana działalności będzie nauczanie gry na instrumentach muzycznych, tj. (…), a także nauczanie śpiewu obejmujące (…). Zajęcia będą miały charakter przede wszystkim indywidualnych lekcji prowadzonych w formule jeden nauczyciel – jeden uczeń. Sporadycznie przewiduje Pan również prowadzenie zajęć w małych grupach, takich jak duety instrumentalne lub wokalne oraz zajęcia z zakresu teorii muzyki. Usługi będą świadczone przez Pana na Pana własny rachunek i odpowiedzialność. Zajęcia będą realizowane bezpośrednio na rzecz uczniów lub – w przypadku uczniów niepełnoletnich – na rzecz ich opiekunów prawnych. Umowy dotyczące świadczenia ww. usług edukacyjnych będą zawierane bezpośrednio pomiędzy Panem a uczniem lub jego opiekunem prawnym. Odbiorcami usług będą dzieci, młodzież oraz osoby dorosłe. Ponadto, będzie Pan prowadził zajęcia przygotowujące do egzaminów wstępnych do szkół muzycznych, konkursów muzycznych oraz uczelni artystycznych, jak również zajęcia rozwijające kompetencje muzyczne na poziomie wyższym, odpowiednio do indywidualnych umiejętności ucznia. Rozważa Pan również prowadzenie działalności w modelu organizacyjnym, w którym część zajęć edukacyjnych byłaby prowadzona przez inne osoby. W tym celu planuje Pan zatrudnianie nauczycieli na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Osoby te będą prowadziły zajęcia z zakresu nauczania gry na instrumentach muzycznych oraz/lub śpiewu i będą posiadały odpowiednie kwalifikacje muzyczne oraz pedagogiczne umożliwiające prowadzenie działalności dydaktycznej. W opisanym modelu Pan pozostanie jedyną stroną umowy zawieranej z uczniem lub jego opiekunem prawnym. Wynagrodzenie za świadczone usługi edukacyjne będzie pobierane przez Pana, Pan będzie również dokonywał wszelkich rozliczeń podatkowych związanych z prowadzoną działalnością. Osoby prowadzące zajęcia będą działały w Pana imieniu i na Pana rachunek. Dodatkowo wskazał Pan, że nie jest Pan jednostką objętą systemem oświaty. Nie posiada Pan wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy Prawo oświatowe. Usługi świadczone osobiście przez Pana nie stanowią usług kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Usługi świadczone osobiście przez Pana nie są równoważne z kształceniem powszechnym. Zakres świadczonych usług nie jest realizowany w oparciu o podstawę programową kształcenia w rozumieniu przepisów prawa oświatowego. Usługi, świadczone osobiście przez Pana, stanowią usługi prywatnego nauczania świadczone przez nauczyciela. Istnieje bezpośredni związek pomiędzy Pana kwalifikacjami a zakresem świadczonych usług. Ukończył Pan studia licencjackie oraz posiada przygotowanie pedagogiczne. Posiada również kilkuletnie doświadczenie w nauczaniu gry na instrumentach muzycznych oraz śpiewu. Wiedza i kompetencje zdobyte przez Pana umożliwiają uznanie Pana za nauczyciela w zakresie świadczonych usług nauczania. Usługi, świadczone osobiście przez Pana, realizowane są w oparciu o ramowy zakres nauczania obejmujący, m.in. technikę gry na instrumencie lub emisji głosu, podstawy teorii muzyki, czytanie zapisu nutowego, kształcenie słuchu oraz rozwój umiejętności muzycznych. Zakres ten odpowiada poziomowi nauczania realizowanemu w szkołach muzycznych I stopnia, przy czym program może być indywidualnie rozszerzany i dostosowywany do potrzeb ucznia, w tym, w szczególności w przypadku uczniów przygotowujących się do egzaminów wstępnych do szkół i uczelni muzycznych lub konkursów muzycznych. Usługi, świadczone przez osoby zatrudnione przez Pana, realizowane są w oparciu o analogiczny, ramowy zakres nauczania, dostosowany do kwalifikacji prowadzącego oraz poziomu uczniów, w tym, również w zakresie przygotowania do egzaminów do szkół i uczelni muzycznych lub konkursów muzycznych. Usługi, świadczone przez osoby zatrudnione przez Pana, nie stanowią usług kształcenia i wychowania w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Zakres usług, świadczonych przez osoby zatrudnione, nie mieści się w podstawie programowej kształcenia w rozumieniu przepisów prawa oświatowego. Usługi świadczone przez osoby zatrudnione nie są równoważne z kształceniem powszechnym. Zajęcia będą prowadzone przez osoby posiadające wykształcenie muzyczne lub będące w trakcie kształcenia muzycznego oraz posiadające przygotowanie pedagogiczne lub przygotowujące się do jego uzyskania, w zakresie odpowiadającym ich kwalifikacjom. Usługi świadczone dla osób dorosłych nie stanowią kształcenia zawodowego ani przekwalifikowania zawodowego, nie są objęte akredytacją oraz nie są finansowane w całości, ani w części, ze środków publicznych.

Pana wątpliwości dotyczą m.in. zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.1 pkt 27 ustawy, dla świadczonych, osobiście przez Pana dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych, usług nauki gry na instrumentach i nauki śpiewu.

Z powołanego powyżej art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także spełnienie przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie – jak już wspomniano – obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania jest zachowany, jeśli umowa jest zawarta przez nauczającego, np. z uczniem/uczniami, z rodzicami uczniów bądź ich opiekunami prawnymi. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

Pod pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności. Przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 986 ze zm.). Może to być zatem osoba, która posiada wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba, która ukończyła zorganizowany przez Polski Związek Szachowy kurs instruktora szachowego, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie. Zauważyć bowiem należy, że system oświaty w pewnych dziedzinach nie przewiduje odrębnego kształcenia kierunkowego, zatem, gdy dana osoba zdobyła wiedzę np. w ramach kursu, to też zasadne jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje pozwalające pełnić rolę nauczyciela. Również np. osoba kończąca studia na kierunku farmacji, która nabyła w ich toku szeroką wiedzę z zakresu chemii, może być uznana za nauczyciela tego przedmiotu.

Jak wskazano wyżej, art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy zawiera zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową, umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku. Dla zastosowania ww. zwolnienia, przesłanki te muszą być spełnione łącznie.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że ukończył Pan studia licencjackie na oraz posiada Pan przygotowanie pedagogiczne. Posiada Pan również kilkuletnie doświadczenie w nauczaniu gry na instrumentach muzycznych oraz śpiewu. Istnieje bezpośredni związek pomiędzy Pana kwalifikacjami a zakresem świadczonych usług. Zatem, opisane we wniosku usługi nauki gry na instrumentach i nauki śpiewu są świadczone przez Pana jako osobę, która legitymuje się wiedzą i kwalifikacjami pozwalającymi pełnić rolę nauczyciela.

Tym samym, w analizowanym przypadku należy stwierdzić, że będzie spełniona przesłanka podmiotowa zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

Natomiast, w odniesieniu do przesłanki przedmiotowej, mając na uwadze powołane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-373/19 należy uznać, że ze zwolnienia określonego w treści 43 ust. 1 pkt 27 ustawy będą korzystały te usługi prywatnego nauczania świadczone przez nauczycieli, w ramach których nauczanie będzie się wiązało z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także dotyczyło ich pogłębiania oraz rozwoju.

Odnosząc się do przedstawionego przez Pana opisu sprawy, należy stwierdzić, że nie będzie spełniona przesłanka przedmiotowa zwolnienia, gdyż nie można uznać, że świadczone osobiście przez Pana usługi w zakresie gry na instrumentach i nauki śpiewu opisane we wniosku, są usługami w zakresie prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym lub wyższym. Jak Pan wskazał w opisie sprawy – usługi świadczone osobiście przez Pana nie są równoważne z kształceniem powszechnym. Zakres świadczonych usług nie jest realizowany w oparciu o podstawę programową kształcenia w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego. Zakres ten odpowiada poziomowi nauczania realizowanemu w szkołach muzycznych I stopnia, przy czym, program może być indywidualnie rozszerzany i dostosowywany do potrzeb ucznia, w tym, w szczególności w przypadku uczniów przygotowujących się do egzaminów wstępnych do szkół i uczelni muzycznych lub konkursów muzycznych.

Mając na uwadze ww. orzeczenie TSUE oraz opis sprawy nie można uznać, że świadczone przez Pana usługi nauki gry na opisanych we wniosku instrumentach i nauka śpiewu, mają charakter kształcenia powszechnego.

Należy mieć na uwadze, że z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej C-373/19 jednoznacznie wynika, że udzielanie lekcji pływania, ma pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego, w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112.

Analiza ww. orzeczenia prowadzi do wniosku, że ma ono również zastosowanie w odniesieniu do innych usług prywatnego nauczania, które są nauczaniem specjalistycznym, świadczonym – tak jak ww. lekcje pływania – w sposób doraźny i które nie spełniają przesłanek do uznania ich za kształcenie powszechne lub wyższe, w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112.

Ujęcie w podstawie programowej na danym poziomie edukacji, treści w zakresie danej dziedziny (dyscypliny nauki), może być wskazówką dla rozstrzygnięcia, że usługi świadczone przez nauczyciela dotyczą nauczania na określonym poziomie, o ile nie jest to nauczanie specjalistyczne, świadczone w sposób doraźny.

Należy stwierdzić, że nauka gry na instrumentach i nauka śpiewu, obejmująca emisję głosu, dykcję, technikę wokalną oraz interpretację muzyczną, którą opisał Pan we wniosku, jest właśnie takim nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie stanowi przekazywania wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju. W świetle ww. orzeczenia TSUE C-373/19, takich usług nie można uznać za usługi obejmujące kształcenie powszechne – na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym.

Nauczanie to nie ma, w świetle ww. orzeczenia TSUE, charakteru kształcenia powszechnego ani wyższego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju. Pana usługi będą miały charakter nauczania specjalistycznego.

Podsumowując, na podstawie powyższego, należy stwierdzić, że nie będzie w opisanym przypadku, spełniona przesłanka przedmiotowa warunkująca możliwość zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27ustawy.

Zatem, świadczone osobiście przez Pana usługi dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych, w zakresie nauki gry na instrumentach i nauki śpiewu obejmującej emisję głosu, dykcję, technikę wokalną oraz interpretację muzyczną, nie będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

Ma Pan również wątpliwości, czy ww. opisane we wniosku usługi, świadczone przez osoby zatrudnione przez Pana, będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

W tym miejscu jeszcze raz należy powtórzyć, że prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Chodzi tu o umowy zawarte bezpośrednio przez nauczyciela z uczniami lub jego rodzicami czy opiekunami. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

W przypadku, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania będą zatrudnieni przez Pana na umowę o pracę, umowę zlecenie czy umowę o dzieło, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z Panem jako zatrudniającym. Nauczyciele działają w charakterze podwykonawców świadczonych przez Pana usług, nie wykonują natomiast tych czynności bezpośrednio na rzecz osób będących ich adresatami. Jak sam Pan wskazał, stronami umów na świadczenie opisanych we wniosku usług, zawieranych z poszczególnymi uczestnikami zajęć (względnie ich rodzicami lub opiekunami) jest Pan.

W związku z powyższym, stwierdzenia wymaga, iż usługi dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych, w zakresie nauki gry na instrumentach i nauka śpiewu obejmujące emisję głosu, dykcję technikę wokalną oraz interpretację muzyczną świadczone przez osoby zatrudnione przez Pana, tracą znamiona usług wykonywanych osobiście na własny rachunek i odpowiedzialność, zatem nie jest spełniona jedna z przesłanek (podmiotowa) warunkujących zastosowanie zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy. W tej sytuacji osób zatrudnionych przez Pana nie łączy bezpośrednia relacja umowna z uczestnikami zajęć.

Dodatkowo, przywołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego jedynie na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. A we wniosku wskazał Pan, że zakres usług świadczonych przez osoby zatrudnione, nie mieści się w podstawie programowej kształcenia w rozumieniu przepisów prawa oświatowego. Usługi świadczone przez osoby zatrudnione nie są równoważne z kształceniem powszechnym, tak więc, nie jest również spełniona przesłanka przedmiotowa warunkująca zwolnienie od podatku wymagane przepisem art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

Zatem, również usługi dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych, w zakresie nauki gry na instrumentach i nauki śpiewu obejmującej emisję głosu, dykcję, technikę wokalną oraz interpretację muzyczną, świadczone przez zatrudnione przez Pana osoby na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenie lub umowy o dzieło, nie będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko uznano za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Dodatkowo informuję, że w zakresie kwestii objętych pytaniami nr 2, 3, 4, 5 oraz 6 – wydano postanowienie o umorzeniu postępowania z dnia 12.02.2026 r., znak 0112-KDIL3.4012.833.2025.1.MS.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.