Interpretacja 0112-KDIL3.4012.800.2025.4.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania waloryzacji rat jako elementu podstawy opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy dostawy nieruchomości.

Uzupełnił go Pan pismem z 22 stycznia 2026 r. (wpływ 22 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A.B. (dalej: „Wnioskodawca”) jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod numerem NIP (…).

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza obejmuje m.in. obrót i zarządzanie nieruchomościami oraz roboty budowlane, i jest sklasyfikowana zgodnie z poniższymi kodami PKD:

·      68.20.Z – Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,

·      43.35.Z – Wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych,

·      55.90.Z – Pozostałe zakwaterowanie,

·      68.11.Z – Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,

·      77.32.Z – Wynajem i dzierżawa maszyn i urządzeń budowlanych.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia (…) grudnia 1998 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od (…) kwietnia 1991 r. Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej są opodatkowane podatkiem liniowym. Wnioskodawca prowadzi dokumentację podatkową w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w formie podatkowej książki przychodów i rozchodów.

W dniu (…) lutego 2018 r. Wnioskodawca zawarł akt notarialny (…), na mocy którego doszło do przeniesienia własności nieruchomości, tj. (dalej: „Nieruchomość”) na rzecz nabywcy – osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą pod numerem NIP (…). Nabywca również jest czynnym podatnikiem VAT od dnia (…) marca 2006 r.

Wskazana we wniosku nieruchomość została sprzedana w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Umowa sprzedaży wskazanej we wniosku nieruchomości została podpisana z Wnioskodawcą jako osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przed podpisaniem aktu notarialnego, w dniu (…) stycznia 2018 r., Wnioskodawca i Nabywca (dalej: „Strony”) zawarli porozumienie określające szczegóły przyszłej transakcji. Zarówno w porozumieniu z (…) stycznia 2018 r., jak i w akcie notarialnym z (…) lutego 2018 r., wskazano, że uzgodniona cena wynosi (…) zł netto. Zapłata tej kwoty została rozłożona na 10 rocznych rat w następujący sposób:

·      pierwsza rata w wysokości (…) zł netto płatna w terminie do 30 dni od dnia podpisania umowy sprzedaży Nieruchomości (za lokal),

·      dziewięć kolejnych rat płatnych w wysokości (…) zł netto każda, płatna w terminie do (…) sierpnia każdego roku, poczynając od roku 2018, ostatnia rata płatna do dnia (…) sierpnia 2026 r.

Faktycznie otrzymane spłaty, które otrzymał Wnioskodawca z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości, przedstawia poniższa tabela. Kwoty spłat zostały przedstawione w podziale na kwotę raty oraz kwotę waloryzacji.

(…).

Dodatkowo Strony uzgodniły i zawarły zapis (zarówno w porozumieniu, jak i w akcie notarialnym dotyczący odroczonych rat, tj.: „Kwoty rat wymienionych w §3 pkt 1 będą podlegały waloryzacji o sumę średniorocznych wskaźników inflacji poszczególnych lat podanych przez GUS”.

Celem tego mechanizmu waloryzacyjnego jest zachowanie realnej wartości świadczenia rozłożonego w czasie, a nie uzyskanie dodatkowego wynagrodzenia.

Po zawarciu aktu notarialnego Wnioskodawca wystawił dwie faktury VAT dokumentujące sprzedaż, tj.:

1)  faktura nr (…) z dnia (…) lutego 2018 r. na kwotę (…) zł netto,

2)  faktura nr (…) z dnia (…) lutego 2018 r. na kwotę (…) zł netto.

Do powyższych kwot doliczono podatek VAT w stawce 23%. Obie faktury łącznie dokumentują całą cenę netto (…) zł ustaloną w akcie notarialnym. Całość należności w wysokości (…) zł netto została wykazana jako przychód podatkowy, jak również objęta rozliczeniem VAT jako jednorazowe świadczenie w dacie przeniesienia własności (tj. (…) lutego 2018 r.).

Wnioskodawca otrzymuje zapłatę za nieruchomość zgodnie z ustalonym harmonogramem. Każda zapłacona rata obejmuje część nominalną oraz waloryzacyjną (obliczoną według wskaźników inflacji GUS). Wnioskodawca nie wystawia odrębnych faktur na część waloryzacyjną, przyjmując, że nie powoduje ona powstania dodatkowego przychodu podatkowego ani dodatkowego obowiązku podatkowego w podatku VAT, lecz stanowi jedynie mechanizm zachowania realnej wartości wcześniej określonego świadczenia.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)

Czy w opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawca jest zobowiązany – na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT – do rozpoznania waloryzacji rat jako elementu podstawy opodatkowania podatkiem VAT stanowiącego dodatkowe wynagrodzenie i tym samym skutkującego powstaniem obowiązku podatkowego w podatku VAT, czy też waloryzacja ta pozostaje neutralna na gruncie VAT jako mechanizm zachowania realnej wartości ceny ustalonej w dniu zawarcia umowy i nie powoduje powstania nowego obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, kwoty otrzymywane w kolejnych latach tytułem waloryzacji rat, przewidzianej w umowie sprzedaży nieruchomości, nie kreują dodatkowego „wynagrodzenia” w rozumieniu art. 29a ustawy o VAT, a więc nie powodują powstania nowego obowiązku podatkowego w VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.):

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.):

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi (...).

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów – w opisanym przypadku jest to dzień zawarcia aktu notarialnego, a tym samym przeniesienia prawa własności nieruchomości, tj. (…) lutego 2018 r.

Zarówno w momencie dostawy, jak i w fakturach dokumentujących transakcję, określono pełną cenę sprzedaży. Rozłożenie ceny na raty nie wpływa na wysokość podstawy opodatkowania ani moment powstania obowiązku podatkowego, ponieważ cena została jednoznacznie ustalona i zafakturowana w dniu dostawy. Mechanizm waloryzacyjny nie stanowi nowego świadczenia ani nie prowadzi do ponownego wykonania czynności opodatkowanej.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.):

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Należy wskazać, że w opisanym stanie faktycznym nie mamy do czynienia z podwyższeniem ceny uzgodnionej transakcji, ponieważ wartość waloryzacyjna nie została wyodrębniona jako odrębna płatność za dodatkowe świadczenie, lecz pełni funkcję zachowania realnej wartości ustalonej z góry ceny. W niniejszej sprawie nie doszło do jakiejkolwiek późniejszej zmiany ustalonej ceny ani do uzgodnienia nowego wynagrodzenia po dniu dostawy towaru (tj. przeniesienia własności nieruchomości). Cena została jednoznacznie określona w umowie oraz akcie notarialnym z dnia (…) lutego 2018 r., a całość tej ceny została ujęta na fakturach VAT wystawionych przez Wnioskodawcę w dniu transakcji. Ustalona cena w wysokości (…) zł netto nie była w żadnym momencie zmieniona po zawarciu ww. aktu notarialnego.

Tym samym, nie zachodzi sytuacja, o której mowa w art. 29a ust. 7 ustawy o VAT, tj. późniejsze uzgodnienie wynagrodzenia (np. poprzez udzielenie rabatu, obniżki, złożenia reklamacji lub zmiany warunków umowy), która skutkowałaby koniecznością korekty podstawy opodatkowania. W niniejszym przypadku nie mamy do czynienia z podwyższeniem wynagrodzenia, lecz z realizacją mechanizmu waloryzacyjnego, ustalonego już na etapie zawierania umowy, jako instrumentu zachowania realnej wartości świadczenia rozłożonego w czasie. Waloryzacja nie stanowi zatem „dopłaty” do ceny ani nowej należności z tytułu dostawy.

W ocenie Wnioskodawcy, część waloryzacyjna nie stanowi nowego wynagrodzenia, które zwiększałoby podstawę opodatkowania VAT lub powodowało powstanie nowego obowiązku podatkowego.

Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca nie wystawia odrębnych faktur dokumentujących część waloryzacyjną rat, ponieważ nie dochodzi do nowej dostawy ani odpłatnego świadczenia w rozumieniu ustawy o VAT. Otrzymywane świadczenia pieniężne mają charakter waloryzacyjny, a nie wynagrodzeniowy.

Waloryzacja nie została wyodrębniona w umowie jako świadczenie wzajemne, dlatego nie ma charakteru odpłatności za oddzielne działanie.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy w zakresie pytania 2:

·      Waloryzacja nie zwiększa podstawy opodatkowania w VAT, nie jest też odrębnym świadczeniem powodującym powstanie obowiązku podatkowego,

·      Całość zobowiązań podatkowych powstała oraz została prawidłowo rozliczona w roku 2018, tj. w dacie przeniesienia własności i wystawienia faktur dokumentujących transakcję.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, kwoty otrzymywane w kolejnych latach tytułem waloryzacji rat, przewidzianej w umowie sprzedaży nieruchomości, nie kreują dodatkowego „wynagrodzenia” w rozumieniu art. 29a ustawy o VAT, a więc nie powodują powstania nowego obowiązku podatkowego w VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego. Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:

Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 7 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7 ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie do podstawy opodatkowania.

Należy zauważyć, że uregulowanie wynikające z art. 29a ust. 1 ustawy, stanowi odpowiednik art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Koszty, o których mowa w art. 29a ust. 6 ustawy, stanowią katalog otwarty. Zatem, zgodnie z tą regulacją każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów, którym dokonujący dostawy obciąża nabywcę/klienta, powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Przepis ten dotyczy kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub usług, które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji.

Zatem, koszty poniesione w związku z dostawą towarów, jako części składające się na końcową kwotę należną, stanowią element kalkulacyjny dostawy towarów, o której mowa w zawartej umowie.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu (…) lutego 2018 r. zawarł Pan akt notarialny, na mocy którego doszło do przeniesienia własności nieruchomości na rzecz nabywcy – osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą. Nabywca również jest czynnym podatnikiem VAT. Wskazana we wniosku nieruchomość została sprzedana w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Przed podpisaniem aktu notarialnego, w dniu (…) stycznia 2018 r., Pan i Nabywca zawarli porozumienie określające szczegóły przyszłej transakcji. Zarówno w porozumieniu z (…) stycznia 2018 r., jak i w akcie notarialnym z (…) lutego 2018 r., wskazano, że uzgodniona cena wynosi (…) zł netto. Zapłata tej kwoty została rozłożona na 10 rocznych rat w następujący sposób:

·  pierwsza rata w wysokości (…) zł netto płatna w terminie do 30 dni od dnia podpisania umowy sprzedaży Nieruchomości (za lokal),

·  dziewięć kolejnych rat płatnych w wysokości (…) zł netto każda, płatna w terminie do (…) sierpnia każdego roku, poczynając od roku 2018, ostatnia rata płatna do dnia (…) sierpnia 2026 r.

Dodatkowo Strony uzgodniły i zawarły zapis (zarówno w porozumieniu, jak i w akcie notarialnym dotyczący odroczonych rat, tj.: „Kwoty rat wymienionych w §3 pkt 1 będą podlegały waloryzacji o sumę średniorocznych wskaźników inflacji poszczególnych lat podanych przez GUS”.

Celem tego mechanizmu waloryzacyjnego jest zachowanie realnej wartości świadczenia rozłożonego w czasie, a nie uzyskanie dodatkowego wynagrodzenia. Po zawarciu aktu notarialnego wystawił Pan dwie faktury VAT dokumentujące sprzedaż, tj.:

1)  faktura nr (…) z dnia (…) lutego 2018 r. na kwotę (…) zł netto,

2)  faktura nr (…) z dnia (…) lutego 2018 r. na kwotę (…) zł netto.

Do powyższych kwot doliczono podatek VAT w stawce 23%. Obie faktury łącznie dokumentują całą cenę netto (…) zł ustaloną w akcie notarialnym.

Otrzymuje Pan zapłatę za nieruchomość zgodnie z ustalonym harmonogramem. Każda zapłacona rata obejmuje część nominalną oraz waloryzacyjną (obliczoną według wskaźników inflacji GUS). Nie wystawia Pan odrębnych faktur na część waloryzacyjną, przyjmując, że nie powoduje ona powstania dodatkowego przychodu podatkowego ani dodatkowego obowiązku podatkowego w podatku VAT, lecz stanowi jedynie mechanizm zachowania realnej wartości wcześniej określonego świadczenia.

W analizowanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy jest Pan zobowiązany – na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy – do rozpoznania waloryzacji rat jako elementu podstawy opodatkowania podatkiem VAT stanowiącego dodatkowe wynagrodzenie i tym samym skutkującego powstaniem obowiązku podatkowego w podatku VAT, czy też waloryzacja ta pozostaje neutralna na gruncie VAT jako mechanizm zachowania realnej wartości ceny ustalonej w dniu zawarcia umowy i nie powoduje powstania nowego obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że w dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

Odnosząc powołane przepisy do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy wskazać, że podstawę opodatkowania stanowi całość wynagrodzenia należna Panu zgodnie z zawartym aktem notarialnym oraz porozumieniem z tytułu sprzedaży nieruchomości, pomniejszona o kwotę należnego z tego tytułu podatku. Każda zmiana wielkości wynagrodzenia należnego sprzedawcy (Panu) spowodowana waloryzacją kwoty należnej skutkuje zmianą podstawy opodatkowania, a tym samym zmianą kwoty podatku należnego. Waloryzacja rat o sumę średniorocznych wskaźników inflacji poszczególnych lat podanych przez GUS została już zatwierdzona w porozumieniu oraz akcie notarialnym, zatem Strony przewidziały, iż ostateczna (końcowa) cena sprzedaży po waloryzacji ulegnie zmianie.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że waloryzacja rat o sumę średniorocznych wskaźników inflacji poszczególnych lat podanych przez GUS, jest ściśle związana ze świadczeniem polegającym na dostawie nieruchomości, o której mowa we wniosku.

Zatem, należy stwierdzić, że w sytuacji gdy określona jest kwota transakcji sprzedaży nieruchomości, ale – na podstawie porozumienia oraz aktu notarialnego – jej wysokość ulegnie zmianie (waloryzacja rat), to w konsekwencji, wypłacone Panu kwoty waloryzacji rat stanowią element wynagrodzenia, jakie otrzymał Pan od Kupującego w ramach dodatkowych ustaleń zawartych w porozumieniu oraz akcie notarialnym, które podlegają opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wobec tego, waloryzacja rat należnych z tytułu sprzedaży nieruchomości powinna być wliczona do podstawy opodatkowania dostawy nieruchomości, o której mowa w art. 29a ustawy.

W związku ze zwiększeniem pierwotnie ustalonej ceny sprzedaży przedmiotowej nieruchomości wynikającej z dodatkowych ustaleń (porozumienia i aktu notarialnego) między Stronami (Panem a Nabywcą), waloryzacja rat stanowi dodatkowe wynagrodzenie należne z tytułu odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu ustawy, a tym samym stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT tej dostawy.

Podsumowując, stwierdzam, że na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy waloryzacja rat stanowi element podstawy opodatkowania podatkiem VAT z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości i skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku VAT.

Zatem, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie należy wskazać, że interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług. W zakresie pytania odnoszącego się do podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności wystawiania odrębnych faktur dokumentujących część waloryzacyjną rat oraz terminu powstania obowiązku podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t .j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.