Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.117.2026.2.KM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 3 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie organu – pismem z 6 marca 2026 r. (wpływ 9 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

 I.      Dane Wnioskodawczyni

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, podatniczką podatku dochodowego od osób fizycznych, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni:

-     pozostaje w stanie cywilnym rozwódki – wyrok rozwodowy uprawomocnił się (…) grudnia 2021 r.,

-     od dnia rozwodu do dnia złożenia niniejszego wniosku nie zawarła ponownego związku małżeńskiego,

-     nie pozostaje również w formalnym ani nieformalnym związku z byłym mężem i nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego,

-     nie jest matką ani opiekunem prawnym innych dzieci.

II.       Stan faktyczny

Wnioskodawczyni jest matką małoletniej córki, uczennicy szkoły podstawowej, która nie osiąga żadnych dochodów.

Na mocy prawomocnego wyroku sądu:

-     władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom,

-     miejsce stałego pobytu dziecka zostało ustalone przy matce,

-     nie została orzeczona opieka naprzemienna.

Miejscem zamieszkania córki jest każdorazowo miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni.

Ojciec dziecka:

-     płaci alimenty w wysokości (…) zł miesięcznie, które są znacząco niższe od kwot powszechnie zasądzanych i w praktyce nie pokrywają rzeczywistych kosztów utrzymania dziecka,

-     sprawuje kontakt z dzieckiem co dwa tygodnie, zapewniając w tym czasie opiekę i wyżywienie,

-     kupuje dziecku prezenty,

-     nie sprawuje codziennej pieczy nad dzieckiem i nie uczestniczy w bieżącym procesie wychowawczym.

Codzienną opiekę nad dzieckiem sprawuje wyłącznie Wnioskodawczyni. W szczególności:

-     samodzielnie podejmuje decyzje dotyczące zdrowia, edukacji, leczenia, zajęć dodatkowych i rozwoju emocjonalnego dziecka,

-     organizuje i finansuje edukację, zajęcia dodatkowe (w tym korepetycje i zajęcia związane z hobby dziecka (…)),

-     samodzielnie zapewnia opiekę w czasie chorób dziecka, umawia i realizuje wszystkie wizyty lekarskie,

-     odpowiada za codzienną logistykę życia dziecka (opieka po zajęciach, organizacja czasu wolnego),

-     ponosi zasadnicze koszty utrzymania, wyżywienia, ubioru i rozwoju dziecka.

Po rozwodzie Wnioskodawczyni przez kilka lat mieszkała samotnie. W 2025 r. przeprowadziła się do domu swojego partnera, który ponosi koszty utrzymania nieruchomości. Okoliczność ta nie wpływa na sposób sprawowania opieki nad dzieckiem, ani na fakt, że Wnioskodawczyni samodzielnie wychowuje córkę, ponosząc ciężar organizacyjny, emocjonalny i finansowy wychowania.

III.      Źródła dochodów Wnioskodawczyni

Wnioskodawczyni:

-     uzyskuje wyłącznie dochody z umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony,

-     rozlicza się według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o PIT.

W latach:

2021 i 2025 nie miały do niej ani do dziecka zastosowania przepisy:

-     art. 30c ustawy o PIT (podatek liniowy),

-     ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem najmu prywatnego),

-     ustawy o podatku tonażowym,

-     ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

IV.      Stanowisko Wnioskodawczyni

Zdaniem Wnioskodawczyni, spełnia ona wszystkie przesłanki do uznania jej za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wychowywanie dziecka nie ogranicza się wyłącznie do jego utrzymania finansowego, obejmuje ono całokształt działań związanych z:

-     codzienną opieką,

-     zapewnieniem bezpieczeństwa,

-     wychowaniem emocjonalnym i społecznym,

-     kształtowaniem postaw,

-     organizacją edukacji i leczenia,

-     zaspokajaniem bieżących potrzeb życiowych dziecka.

W niniejszej sprawie ojciec dziecka:

-     nie sprawuje codziennej pieczy nad dzieckiem,

-     nie uczestniczy w bieżącym procesie wychowawczym,

-     nie ponosi zasadniczego ciężaru utrzymania dziecka.

Całość obowiązków wychowawczych, organizacyjnych i decyzyjnych spoczywa na Wnioskodawczyni, co w jej ocenie jednoznacznie przesądza o spełnieniu przesłanki „samotnego wychowywania dziecka", mimo istnienia kontaktów dziecka z ojcem oraz formalnego posiadania przez oboje rodziców władzy rodzicielskiej.

W piśmie z 6 marca 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1.  Jakiego okresu – lat podatkowych – dotyczy Pani wniosek?

Odpowiedź: Wniosek dotyczy rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok podatkowy 2025, w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

2.  Czy ojciec został pozbawiony praw rodzicielskich lub ograniczono mu prawa rodzicielskie? Jeżeli tak, należy wskazać od kiedy?

Odpowiedź: Ojciec dziecka nie jest pozbawiony praw rodzicielskich ani nie zostały mu one ograniczone.

3.  Czy w całym okresie, którego dotyczy wniosek, ustalone zostało na dziecko świadczenie wychowawcze, zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.) obydwojgu rodzicom? Jeśli nie, to któremu z rodziców i dlaczego?

Odpowiedź: Świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, zostało przyznane matce dziecka na podstawie wyroku sądu rozwiązującego małżeństwo, w którym ustalono stałe miejsce zamieszkania dziecka przy matce.

4.  W jaki sposób zostały uregulowane i jak faktycznie przebiegają kontakty ojca z córka? Należy szczegółowo wyjaśnić.

Odpowiedź: Kontakty ojca z córką nie zostały szczegółowo uregulowane w sposób sformalizowany i są ustalane pomiędzy rodzicami na bieżąco.

Ojciec dziecka wykonuje pracę zawodową jako (…).

W okresach pobytu w Polsce ojciec spotyka się z córką najczęściej w weekendy, sporadycznie również w pojedyncze dni. Częstotliwość kontaktów jest uzależniona od jego harmonogramu pracy.

5.  Czy Pani dziecko w okresie, którego dotyczy złożony wniosek, otrzymywało/otrzymuje/będzie otrzymywać, zgodnie z odrębnymi przepisami, zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną? Jeśli tak, to od kiedy oraz konkretnie, które z ww. świadczeń i na podstawie jakich przepisów?

Odpowiedź: Dziecko nie otrzymuje dodatku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

6.  Czy w okresie, którego dotyczy złożony wniosek faktycznie i samotnie wychowuje Pani dziecko, bez udziału drugiego rodzica – jego ojca – wykonuje Pani władzę rodzicielską: stale troszczy się Pani o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału (wsparcia) drugiej osoby, tj. uczestniczy w wychowaniu dziecka, dba o prawidłowy rozwój dziecka kształtując jego właściwe zachowania, rozwija jego zainteresowania, sprawuje nad nim pieczę/opiekę, troszczy się o jego rozwój fizyczny i duchowy, ponosi wydatki związane z wypoczynkiem, ponosi koszty jego utrzymania, zabezpiecza potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomaga w edukacji szkolnej (przedszkolnej), bierze czynny udział w sprawach dotyczących dziecka związanych z jego kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.? Jeśli tak, to proszę wskazać przesłanki, które świadczą o tym, że Pani samotnie wychowuje dziecko.

Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek, faktycznie samodzielnie Wnioskodawczyni wychowuje dziecko, bez udziału drugiego rodzica w codziennym wykonywaniu obowiązków rodzicielskich.

Wnioskodawczyni samodzielnie podejmuje wszystkie czynności związane z wychowaniem dziecka, w szczególności:

·      zapewnienie dziecku codziennego utrzymania i wyżywienia,

·      realizacja obowiązku szkolnego,

·      organizowanie i finansowanie zajęć dodatkowych,

·      dowożenie dziecka na korepetycje oraz inne zajęcia,

·      troska o zdrowie, higienę oraz prawidłowy rozwój fizyczny i emocjonalny dziecka,

·      organizowanie czasu wolnego oraz wspieranie rozwoju zainteresowań dziecka.

Córka uczęszcza również dwa razy w tygodniu na zajęcia zjazdy konnej, których organizacją oraz finansowaniem zajmuje się Wnioskodawczyni samodzielnie.

Wnioskodawczyni spędza z córką razem czas na rozmowach, spacerach oraz wspólnych aktywnościach, dbając o prawidłowy rozwój emocjonalny i społeczny dziecka.

7.  Czy w pozostałym okresie, w którym dziecko wskazane we wniosku nie przebywało/nie przebywa z Panią, ojciec dziecka zajmuje się jego wychowaniem i wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do dziecka, tj. uczestniczy w wychowaniu dziecka, dba o prawidłowy rozwój dziecka kształtując jego właściwe zachowania, rozwija jego zainteresowania, sprawuje nad nim pieczę/opiekę, troszczy się o jego rozwój fizyczny i duchowy, ponosi wydatki związane z wypoczynkiem, ponosi koszty jego utrzymania, zabezpiecza potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomaga w edukacji szkolnej (przedszkolnej), bierze czynny udział w sprawach dotyczących dziecka związanych z jego kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.?

Odpowiedź: W czasie pobytu dziecka u ojca spędza ono czas głównie w jego domu. Ojciec zabiera córkę do kina lub na basen, czasem kupuje jej prezenty.

Zdarza się również, że w czasie takich spotkań ojciec zawiezie córkę na zajęcia dodatkowe (np. korepetycje), jednak koszty tych zajęć ponosi Wnioskodawczyni.

Ojciec nie uczestniczy na co dzień w wychowaniu dziecka, nie sprawuje bieżącej opieki nad dzieckiem ani nie ponosi regularnych kosztów związanych z jego edukacją i utrzymaniem.

Kontakty ojca z dzieckiem mają głównie charakter spotkań rodzinnych i wspólnego spędzania wolnego czasu.

W miejscu zamieszkania ojca dziecko nie posiada własnego pokoju ani stałej przestrzeni przeznaczonej do jego zamieszkiwania, co również wskazuje na brak faktycznego sprawowania przez ojca stałej opieki nad dzieckiem.

8.  Czy Pani partner przysposobił dziecko, o którym mowa we wniosku (Pani córkę) lub jest jego opiekunem prawnym? Jeżeli tak, to kiedy uprawomocniło się postanowienie sądu o przysposobieniu przez Pani partnera dziecka wskazanego we wniosku? Czy było to przysposobienie pełne w rozumieniu art. 121 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.)?

Odpowiedź: Partner Wnioskodawczyni nie przysposobił dziecka i nie jest jego opiekunem prawnym.

Podsumowanie stanu faktycznego

Mając na uwadze powyższe okoliczności, wskazać należy, że Wnioskodawczyni faktycznie samodzielnie wychowuje dziecko, sprawując nad nim stałą opiekę oraz ponosząc ciężar jego codziennego utrzymania i wychowania. Udział ojca dziecka ogranicza się do kontaktów o charakterze rodzinnym, które nie stanowią elementu stałego współuczestnictwa w procesie wychowawczym.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni ma prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: przy rozliczeniu PIT za 2025 r.?

Pani stanowisko w sprawie

W konsekwencji Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że: przysługuje jej prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko, przy rozliczeniu PIT za 2025 r. (stanowisko skorygowane w związku ze sprecyzowanym zakresem wniosku – pkt 1 uzupełnienia)

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Stosownie do art. 6 ust. 4c ww. ustawy:

Zgodnie z art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

-     posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;

-     wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecka;

-     nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;

-     niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych;

-     nieuzyskiwania przez pełnoletnie dziecko przychodów/dochodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej (z wyjątkiem przewidzianym ustawą).

Brzmienie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci. Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym. Równie istotne jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dziecka.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, sama (bez udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego, ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4c ww. ustawy. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.

Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych. W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo, pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.

Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dziecko.

Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko, gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył władzy rodzicielskiej.

Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą, codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (np. zgodnie z orzeczeniem sądu), status samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika m.in., że jest Pani osobą fizyczną podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pozostaje Pani w stanie cywilnym rozwódki – wyrok rozwodowy uprawomocnił się (…) grudnia 2021 r. Od dnia rozwodu do dnia złożenia wniosku nie zawarła Pani ponownego związku małżeńskiego. Nie pozostaje Pani również w formalnym ani nieformalnym związku z byłym mężem i nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego. Jest Pani matką małoletniej córki, uczennicy szkoły podstawowej, która nie osiąga żadnych dochodów. Nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci.

Na mocy prawomocnego wyroku sądu władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, miejsce stałego pobytu dziecka zostało ustalone przy Pani oraz nie została orzeczona opieka naprzemienna. Miejscem zamieszkania córki jest każdorazowo Pani miejsce zamieszkania.

Ojciec dziecka nie jest pozbawiony praw rodzicielskich ani nie zostały mu one ograniczone. Kontakty ojca z córką nie zostały szczegółowo uregulowane w sposób sformalizowany i są ustalane pomiędzy rodzicami na bieżąco. Ojciec dziecka z powodu wykonywania pracy zawodowej jako kierowca (…). Ojciec płaci alimenty, w trakcie kontaktu z dzieckiem, zapewnia opiekę i wyżywienie. Ojciec nie uczestniczy na co dzień w wychowaniu dziecka, nie sprawuje bieżącej opieki nad dzieckiem ani nie ponosi regularnych kosztów związanych z jego edukacją i utrzymaniem. Kontakty ojca z dzieckiem mają głównie charakter spotkań rodzinnych i wspólnego spędzania wolnego czasu. W czasie pobytu dziecka u ojca spędza ono czas głównie w jego domu. Ojciec zabiera córkę do kina lub na basen, a czasem kupuje jej prezenty.

Codzienną opiekę nad dzieckiem sprawuje wyłącznie Pani. W szczególności, samodzielnie podejmuje Pani decyzje dotyczące zdrowia, higieny, leczenia, zajęć dodatkowych oraz prawidłowego rozwoju fizycznego i emocjonalnego dziecka. Organizuje Pani również i finansuje edukację, zajęcia dodatkowe (w tym korepetycje i zajęcia związane z hobby dziecka (…)). Samodzielnie zapewnia Pani opiekę w czasie chorób dziecka, umawia i realizuje wszystkie wizyty lekarskie. Ponosi Pani zasadnicze koszty utrzymania, wyżywienia, ubioru i rozwoju dziecka. Ponadto spędza Pani razem z córką czas na rozmowach, spacerach oraz wspólnych aktywnościach, dbając o prawidłowy rozwój emocjonalny i społeczny dziecka. Odpowiada Pani za codzienną logistykę życia dziecka (opieka po zajęciach, organizacja czasu wolnego).

Po rozwodzie przez kilka lat mieszkała Pani samotnie. W 2025 r. przeprowadziła się Pani do domu swojego partnera, który ponosi koszty utrzymania nieruchomości. Okoliczność ta nie wpływa na sposób sprawowania opieki nad dzieckiem, ani na fakt, że Pani samodzielnie wychowuje córkę, ponosząc ciężar organizacyjny, emocjonalny i finansowy wychowania. Pani partner nie przysposobił dziecka i nie jest jego opiekunem prawnym.

Uzyskuje Pani wyłącznie dochody z umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, rozlicza się Pani według skali podatkowej.

W okresie, którego dotyczy wniosek w stosunku do Pana i córki nie miały zastosowania przepisy: art. 30c ustawy o PIT (podatek liniowy), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem najmu prywatnego), ustawy o podatku tonażowym oraz ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Pani córka nie otrzymuje dodatku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. Zostało Pani przyznane świadczenie wychowawcze na podstawie wyroku sądu rozwiązującego małżeństwo, w którym ustalono stałe miejsce zamieszkania dziecka przy Pani.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

Dodatkowo wyjaśnić należy, że aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej status osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) nie musi trwać przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro to Pani faktycznie w 2025 roku samotnie wychowywała dziecko (małoletnią córkę), bez udziału drugiego rodzica (ojca dziecka), tj.: stale i bez udziału drugiego rodzica, troszczyła się Pani o byt materialny córki, rozwój fizyczny, umysłowy, emocjonalny i duchowy poprzez sprawowanie codziennej opieki, samodzielne podejmowanie decyzji dotyczących zdrowia, higieny, leczenia, zajęć dodatkowych oraz prawidłowego rozwoju fizycznego i emocjonalnego dziecka, ponosi Pani zasadnicze koszty utrzymania, wyżywienia, ubioru i rozwoju dziecka, a ojciec: nie zajmował się jej codziennym wychowaniem, nie ponosił regularnych wydatków związanych z edukacją i utrzymaniem i nie brał czynnego udziału w sprawach związanych z kształceniem i zajęciami dodatkowymi córki – to uznać należy, że spełnia Pani warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, może Pani rozliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2025 na preferencyjnych warunkach jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla ojca dziecka.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.