Ustalenie możliwości skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej - wydatek na leki.
Podatnik jest emerytem z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności i korzysta z ulgi rehabilitacyjnej, odliczając wydatki na leki powyżej 100 zł miesięcznie. Od 2025 roku stosuje dodatkowy lek, który kupuje prywatnie w Niemczech, ponieważ nie został zakwalifikowany do programu lekowego NFZ. Lek ten nie jest dostępny w polskich aptekach, więc podatnik nabywa…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 2 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 6 marca 2026 r. (wpływ 6 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan emerytem i pacjentem (…) od 3 lat. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. Ma Pan przyznany orzeczeniem z dnia (…) 2023 r. znaczny stopień niepełnosprawności na stałe, więc ma Pan prawo do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej i odlicza Pan od podatku sumę wyższą od 100 zł miesięcznie, wydaną na leki, które zostały wskazane przez lekarza specjalistę, jako leki, które powinien Pan stosować. Od (…) 2025 r. stosuje Pan dodatkowo lek (…) zakupując go prywatnie, ponieważ nie został Pan zakwalifikowany do programu lekowego, w którym lek ten jest bezpłatny w ramach NFZ.
Program lekowy jest przeznaczony dla (…) i zakłada (…), natomiast Pan, sam (…) brał przez ponad rok i wyniki zaczęły się pogarszać. W związku z tym wykonał Pan badania genów prywatnie i stwierdzono mutacje określone w programie.
Po konsultacji z lekarzem (…), z uwagi na wcześniejsze zastosowanie (…) lekarz ten zalecił włączenie do leczenia (…) zakupionej prywatnie przy jednoczesnym utrzymaniu stosowanego wcześniej (…). Taką terapię stosuje Pan od około 4 miesięcy z poprawą wyników i dobrą tolerancją. Wyjaśnia Pan, że program lekowy (…) łącznie pojawił się dopiero (…) 2025 r. i nie mógł Pan z niego skorzystać bezpłatnie, ponieważ wcześniej miał Pan już zastosowany (…).
Lek (…) nie jest osiągalny ambulatoryjnie w polskich aptekach, w związku z czym kupuje go Pan w Niemczech. Opakowanie takiego leku miesięcznie kosztuje (…) euro. Lek ten, po konsultacji z lekarzem (…), początkowo został przez niego przepisany receptą, natomiast następne recepty wypisuje Pan sobie sam - pro auctore - ponieważ jest Pan lekarzem. Z uwagi na to, że lek zakupywany jest poza granicami kraju, jako dokument zakupu posiada Pan paragon fiskalny, na którym nie widnieją Pana dane osobowe, natomiast widnieją dane wystawcy paragonu (Apteki) oraz nazwa ww. zakupywanego leku (…) i wysokość kwoty jaka została zapłacona za lek. Apteka, wystawiając paragon poinformowała, że nie wystawia faktur związanych z lekami dla klientów z Polski, natomiast stan zdrowia nie pozwolił Panu i Pana bliskim na dochodzenie prawdy w tym zakresie. Za lek w 2025 r. dokonał Pan zapłaty gotówką, znacznie wcześniej wymieniając w kantorze złotówki na euro i posiada Pan bezimienne dokumenty wymiany, natomiast w 2026 r. Pana małżonka, jako Pana pełnomocnik, założyła w niemieckiej aptece rachunek, przez który dokonuje zapłaty za ten lek, powołując w tytule przelewu jego nazwę, przy czym apteka wystawia rachunek na jej imię i nazwisko. Lek ten nie jest w żaden sposób, nawet częściowo sfinansowany z jakichkolwiek innych źródeł, ani też nie zostały i nie zostaną Panu zwrócone środki za ten lek w jakiejkolwiek formie.
Pismem z 6 marca 2026 r. uzupełnił Pan opis sprawy o następujące informacje:
1) jakiego okresu (roku podatkowego) dotyczy Pana wniosek – za który zamierza Pan dokonać odliczenia wydatków na leki?
Odpowiedź: 4 opakowania leku (…) kupił Pan w 2025 roku, więc Pana pytanie dotyczy odliczenia wydatku na leki w 2025. Druga część pytania dotyczyła możliwości odliczenia za lek kupiony w roku 2026. Nadal w 2026 roku ma Pan zalecenie przez specjalistę pobierania tego leku (ostatnia konsultacja (…) z (…) 2026 r. - (…)).
2) czy posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
Odpowiedź: Tak.
3) czy w roku podatkowym, za który chce Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, uzyskał/uzyska Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ww. ulgi? Jeżeli tak, to należy wskazać z jakiego tytułu (stosunek pracy, renta, emerytura itp.) i w jaki sposób opodatkowane?
Odpowiedź: Emerytura.
4) przez jaki podmiot (proszę podać nazwę organu orzekającego) zostało wydane orzeczenie o niepełnosprawności dla Pana?
Odpowiedź: Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności (…).
5) jakiego rodzaju jest ta niepełnosprawność?
Odpowiedź: Niepełnosprawność znacznego stopnia wydana na stałe od (…) 2023 r., symbol przyczyny niepełnosprawności (…).
6) czy leki, o których mowa we wniosku, stanowią leki, o których mowa w ustawie – Prawo farmaceutyczne?
Odpowiedź: Tak.
7) czy posiada Pan dokumenty, z których wynika, że lekarz specjalista stwierdził, że powinien Pan stosować leki, o których mowa we wniosku, stale lub czasowo?
Odpowiedź: Tak, stale do czasu, kiedy lek będzie skuteczny i dobrze tolerowany.
8) czy wydatki na zakup leków dla Pana zostały/zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub zostały/zostaną odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub zostały/zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo zostały/zostaną zwrócone Panu w jakiejkolwiek formie?
Odpowiedź: Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, w związku z czym wydatki na leki zostaną odliczone od dochodów opodatkowanych na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (od dochodów z emerytury). Wydatki te nie zostaną Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie.
Pytania
Czy w sytuacji opisanej w stanie faktycznym sprawy:
- ma Pan prawo skorzystać z odliczenia od dochodu (z uwzględnieniem art. 26 ust. 7a pkt 12 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) czterech opakowań leku (…), które zakupił Pan na podstawie paragonów fiskalnych poza granicami kraju w 2025 r. i spożywał Pan lek od (…) 2025 r. wg zaleceń (…)?
- będzie miał Pan prawo skorzystać z odliczenia od dochodu (z uwzględnieniem art. 26 ust. 7a pkt 12 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) leku (…), który zakupuje Pan na podstawie paragonów fiskalnych poza granicami kraju od 2026 r. i spożywa nadal w 2026 r. wg zaleceń (…)?
Pana stanowisko w sprawie
Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Z kolei, na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 12 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione m.in. na leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 686) – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki.
Prawo do ulgi rehabilitacyjnej przysługuje na wszystkie leki, których konieczność stosowania zaleci lekarz, m.in. w związku ze schorzeniem związanym z niepełnosprawnością. Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa powyżej, podatnik może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej i odliczyć od dochodu poniesione wydatki. Ww. warunki określone w tych przepisach niewątpliwie Pan spełnia, albowiem jest Pan osobą niepełnosprawną, lekarz specjalista stwierdził, że powinien Pan stosować m.in. lek (…), w roku podatkowym 2025 ponosił Pan wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, a od 2026 r. nadal ponosi Pan takie wydatki.
Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy o podatku dochodowym wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3. W związku z tym, że posiada Pan paragony fiskalne dokumentujące zakup przez Pana leku (…) poza granicami kraju, na których nie widnieją Pana dane identyfikacyjne, to jednak posiada Pan wcześniejsze dokumenty potwierdzające przewalutowanie, które można powiązać z zapłatą za paragony.
Z kolei od 2026 r. dane identyfikacyjne Pana małżonki, która założyła rachunek w celu dokonywania zapłat za lek (…), widnieją na przelewach bankowych dokumentujących zapłatę za ww. leki oraz na rachunkach wystawianych przez aptekę, co świadczy o poniesieniu wydatków na cele rehabilitacyjne.
Tym samym stoi Pan na stanowisku, że zarówno w 2025 r., jak i od 2026 r. spełnia Pan wszystkie warunki określone w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej, a w szczególności określone przez art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż posiadane dokumenty, w tym dowody przewalutowania, przelewy bankowe w połączeniu z paragonami i rachunkami stanowią wystarczające dokumenty na poniesienie tego rodzaju wydatków.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.
Na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 826, 1733, 1938 i 2105) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
10) opłacenie tłumacza języka migowego;
11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2022 r. poz. 2301 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 1859 i 1938) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
13) odpłatny przewóz:
a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;
14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
a) na turnusie rehabilitacyjnym,
b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.
Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
W ramach ulgi rehabilitacyjnej chciałby Pan odliczyć ponoszone wydatki na zakup leków.
W myśl art. 26 ust. 7a pkt 12 omawianej ustawy:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki.
Jak wynika z ww. przepisów wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile osoba niepełnosprawna lub osoba na utrzymaniu której znajduje się osoba niepełnosprawna (posiadająca stosowne orzeczenie o niepełnosprawności) spełni następujące warunki:
- dokona zakupu produktów mających cechy „leku”,
- poniesie w danym miesiącu wydatki na ich zakup powyżej kwoty 100 zł,
- posiada dokument potwierdzający poniesienie wydatku (np. faktury),
- posiada potwierdzenie przez właściwego lekarza specjalistę konieczności stosowania zaleconego leku (leków).
Ponieważ w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji „leku” posiłkowo należy opierać się na definicjach zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2025, poz. 750 ze zm.).
Z zawartych w art. 2 pkt 10, 11, 12 i 32 ww. ustawy definicji wynika, że:
Lekiem aptecznym - jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczony do wydania w tej aptece;
Lekiem gotowym - jest produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu;
Lekiem recepturowym - jest produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej, a w przypadku produktu leczniczego weterynaryjnego - na podstawie recepty wystawionej przez lekarza weterynarii;
Produktem leczniczym - jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne.
Katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a tej ustawy jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan emerytem i pacjentem (…) od 3 lat. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. W roku podatkowym, za który chce Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, uzyskał Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce z tytułu emerytury. Ma Pan przyznany orzeczeniem Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z (…) 2023 r. znaczny stopień niepełnosprawności na stałe. Odlicza Pan od podatku sumę wyższą od 100 zł miesięcznie, wydaną na leki, które zostały wskazane przez lekarza specjalistę, jako leki, które powinien Pan stosować. Posiada Pan dokumenty, z których wynika, że lekarz specjalista stwierdził, że powinien Pan stosować leki, o których mowa we wniosku, stale do czasu, kiedy lek będzie skuteczny i dobrze tolerowany. Od (…) 2025 r. stosuje Pan dodatkowo lek (…) zakupując go prywatnie, ponieważ nie został Pan zakwalifikowany do programu lekowego, w którym lek ten jest bezpłatny w ramach NFZ. Program lekowy jest przeznaczony dla pacjentów z (…) i zakłada włączanie (…), natomiast Pan, sam (…) brał przez ponad rok i wyniki zaczęły się pogarszać. W związku z tym wykonał Pan badania genów prywatnie i stwierdzono mutacje określone w programie. Po konsultacji z lekarzem (…), z uwagi na wcześniejsze zastosowanie (…) lekarz ten zalecił włączenie do leczenia (…) zakupionej prywatnie przy jednoczesnym utrzymaniu stosowanego wcześniej (…). Taką terapię stosuje Pan od około 4 miesięcy z poprawą wyników i dobrą tolerancją.
Lek (…) nie jest osiągalny ambulatoryjnie w polskich aptekach, w związku z czym kupuje go Pan w Niemczech. Opakowanie takiego leku miesięcznie kosztuje (…) euro. Lek ten, po konsultacji z lekarzem (…), początkowo został przez niego przepisany receptą, natomiast następne recepty wypisuje Pan sam sobie - pro auctore - ponieważ jest Pan lekarzem. Z uwagi na to, że lek zakupywany jest poza granicami kraju, jako dokument zakupu posiada Pan paragon fiskalny, na którym nie widnieją Pana dane osobowe, natomiast widnieją dane wystawcy paragonu (Apteki) oraz nazwa ww. zakupywanego leku (…) i wysokość kwoty jaka została zapłacona za lek. Apteka, wystawiając paragon poinformowała, że nie wystawia faktur związanych z lekami dla klientów z Polski, natomiast stan zdrowia nie pozwolił Panu i Pana bliskim na dochodzenie prawdy w tym zakresie. Za lek w 2025 r. dokonał Pan zapłaty gotówką, znacznie wcześniej wymieniając w kantorze złotówki na euro i posiada Pan bezimienne dokumenty wymiany. Natomiast w 2026 r. Pana małżonka, jako Pana pełnomocnik, założyła w niemieckiej aptece rachunek, przez który dokonuje zapłaty za ten lek, powołując w tytule przelewu jego nazwę, przy czym apteka wystawia rachunek na jej imię i nazwisko. Lek ten nie jest w żaden sposób, nawet częściowo sfinansowany z jakichkolwiek innych źródeł, ani też nie zostały i nie zostaną Panu zwrócone środki za ten lek w jakiejkolwiek formie.
W katalogu wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały wymienione leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł – jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki.
Wyjaśnić przy tym należy, że wysokość tych wydatków ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z których wynika kto poniósł wydatek, w jakiej wysokości i na jaki cel. Dokumentem takim może być niewątpliwie faktura, jednak aby podatnik mógł skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, z posiadanych faktur musi wynikać, że to on poniósł ten wydatek.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że nie ma Pan prawa do odliczenia, w ramach ulgi rehabilitacyjnej, wskazanej w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych na leki, o których mowa we wniosku.
Wysokość ww. wydatków – stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ustala się na podstawie dokumentu zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty, natomiast z opisu sprawy wynika, że Pan takiego dokumentu nie posiada (posiada Pan jedynie paragony fiskalne, na których nie widnieją Pana dane identyfikacyjne oraz dokumenty potwierdzające przewalutowanie, natomiast za leki zakupione od 2026 r. – rachunki są wystawiane na Pana żonę).
Nie został zatem spełniony warunek udokumentowania wydatku (nie posiada Pan dokumentu potwierdzającego, że jest Pan kupującym). Wydatek, który nie został prawidłowo udokumentowany, nie może być odliczony przez Pana w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Wobec powyższego, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Ponadto zauważyć należy, że jeśli będzie Pan w posiadaniu dokumentu zawierającego dane identyfikujące Pana jako kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) oraz sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty (art. 26 ust. 7 pkt 4), przy zachowaniu pozostałych warunków, ulga będzie Panu przysługiwała.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo