Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.128.2026.1.KM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 6 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1. Dnia (…) września 2010 r. dziadek Wnioskodawcy (AB) nabył do majątku odrębnego w drodze zakupu nieruchomość położoną w (…).

2. AB zmarł (…) września 2012 r. Spadek po nim, w tym przedmiotową nieruchomość, nabyła w całości córka - CD (matka Wnioskodawcy) na podstawie postanowienia sądu z dnia (…) 2012 r.

3. CD zmarła (…) stycznia 2016 r. Spadek po niej nabył Wnioskodawca wraz z siostrą po 1/2 udziału każdy (postanowienie sądu z dnia (…) 2016 r.).

4. Wnioskodawca wraz ze współwłaścicielką dokonali odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości w dniu (…) grudnia 2020 r.

5. Wnioskodawca zaznacza, że sprzedaż nie nastąpiła w ramach wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ponadto należy zaznaczyć, że nieruchomość była nabywana wyłącznie w drodze spadku (bez darowizn, zniesienia współwłasności, działów spadku z dopłatami) w ramach „0” grupy podatkowej.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż nieruchomości dokonana przez Wnioskodawcę w dniu (…) grudnia 2020 r. stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy na Wnioskodawcy ciążył obowiązek złożenia zeznania PIT-39 i zapłaty podatku?

Pana stanowisko w sprawie

Sprzedaż nieruchomości dokonana w dniu (...) grudnia 2020 r. nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT). W konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciążył obowiązek złożenia zeznania PIT-39 ani zapłaty podatku dochodowego, gdyż odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez pierwotnego spadkodawcę.

Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a - c) ustawy o PIT, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

c)    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

W ocenie Wnioskodawczyni, treść art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powinna być odczytywana w ten sposób, że okres 5 lat, o którym w tym przepisie mowa winien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego uwzględniając okres od nabycia nieruchomości przez uprzednich spadkodawców.

Prawo do zastosowania normy wynikającej z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych związano z przesłanką upływu okresu 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) przedmiotowej ustawy liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego, powinno być traktowania jako prawo majątkowe wchodzące w skład majątku spadkowego.

Celem wprowadzenia do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisu art. 10 ust. 5 (i nast.) było zwiększenie czytelności i precyzji istniejących przepisów, czyli uczynienia ich bardziej "przejrzystymi" i prostszymi, jak również eliminowanie sytuacji, w których podatnik mógłby czuć się traktowany przez prawo podatkowe niesprawiedliwie, tj. sytuacji, w których przepisy prawa podatkowego nie są dla podatnika "przyjazne".

System podatkowy oparty na tych fundamentach to system sprawiedliwy, zrozumiały i nieprzeszkadzający podatnikowi w codziennym życiu. Zgodnie z uzasadnieniem do projektu nowelizacji, propozycja rządowa miała przywracać (w zmienionej nieco formule) rozwiązanie obowiązujące w tym zakresie w latach 1994 - 2006, kiedy wolne od podatku dochodowego były dochody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c), jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny (tak wówczas w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d ustawy o PIT).

Chodziło przy tym również o dbałość o dobro rodziny i nadanie małżeństwu i rodzinie szczególnego rodzaju podmiotowości podatkowej w zakresie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT), co wciąż ma swoje umocowanie w art. 2, art. 19 oraz art. 84 Konstytucji RP.

Powyższymi wytycznymi (zaakceptowanymi w orzecznictwie sądów administracyjnych) należy się posiłkować przy wykładni obecnie obowiązującego przepisu art. 10 ust. 5 ustawy o PIT i ocenić ustawowy cel przepisów w zgodzie z wykładnią historyczną analogicznego przepisu w postaci dawnego art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d ustawy o PIT.

     I.        Uzasadnienie wynikające z celów nowelizacji (Ratio legis)

Wnioskodawca wskazuje, że art. 10 ust. 5 ustawy o PIT został wprowadzony ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (...). Zgodnie z uzasadnieniem do projektu tej ustawy (druk sejmowy nr 2860, VIII kadencja), intencją ustawodawcy było:

Wprowadzenie uproszczeń w opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości (...) nabytych w drodze spadku poprzez umożliwienie spadkobiercy zaliczenia do okresu pięcioletniego, okresu posiadania nieruchomości przez spadkodawców.

Ustawodawca uznał, że podatek od sprzedaży nieruchomości po zmarłych członkach rodziny uderzał w istotę sukcesji majątkowej, niejako karząc spadkobierców za zdarzenia losowe (śmierć bliskich). W przypadku tzw. dziedziczenia kaskadowego (wielostopniowego), pojęcie "spadkodawcy" w art. 10 ust. 5 ustawy o PIT należy interpretować funkcjonalnie - jako ciągłość posiadania majątku w kręgu rodziny, począwszy od nabycia odpłatnego (rynkowego).

    II.        Argumentacja z orzecznictwa NSA i WSA

Przed wprowadzeniem zmian w 2019 r., sądy administracyjne wielokrotnie wskazywały na niesprawiedliwość poprzednich przepisów, co stało się impulsem do zmiany prawa (vide: Uchwała NSA z dnia 15 maja 2017 roku, sygn. II FPS 2/17).

W obecnym stanie prawnym stanowisko, zgodnie z którym okres pięciu lat powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez pierwszego spadkodawcę (nawet jeśli po drodze wystąpili inni spadkobiercy), znajduje pełne poparcie w orzecznictwie. Potwierdzają to wprost:

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2024 r. (sygn. I SA/Łd 607/24);

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 września 2025 r. (sygn. I SA/ Rz 224/25).

W tym ostatnim wyroku Sąd jednoznacznie wskazał:

„Wnioskodawczyni nabyła nieruchomości, które były własnością jej dziadków i w wyniku kolejnych dziedziczeń, następujących po sobie, poprzez jej stryja i jej ojca przeszły w ręce skarżącej. Uznać należy więc, że jako spadkobierca w ramach spadkobrania nabyła prawo w zakresie wliczenia okresu posiadania nieruchomości przez poprzednich spadkodawców.”

Powyższe orzeczenia potwierdzają, że "spadkodawcą" w rozumieniu art. 10 ust. 5 ustawy o PIT jest również spadkodawca spadkodawcy (dziadek), jeśli ciągłość własności została zachowana w drodze spadkobrania.

Norma wynikająca z tych przepisów była również przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych - w wyroku WSA z dnia 17 lipca 2024 r., III SA/Wa 1066/24, wyroku WSA z dnia 9 marca 2023 r., III SA/Wa 42/23.

Ponadto znowelizowane przepisy stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2019 r. Zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonają zbycia nieruchomości po 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości (zgodnie z orzeczeniem NSA II FSK 1826/20).

Norma art. 10 ust. 5 pdf - obowiązująca od 1 stycznia 2019 r. i zmieniająca regulacje w zakresie praw majątkowych nabytych w drodze spadku - jest implementacją korzystnych dla podatników kierunków wykładni art. 10 ust. 1 pkt 8 wynikających z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., II FPS 2/17, podjętej w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. O zasadności powyższego świadczy też argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej wskazująca cele, których osiągnięciu służyć ma owa nowelizacja prawa podatkowego w zakresie podatków dochodowych. Głównym celem było doprowadzenie do neutralności systemu podatkowego, czyli sytuacji, w której przejrzysty, prosty i przyjazny system podatkowy przyczyni się do pewności prawa po stronie podatników.

  III.        Interpretacje indywidualne KIS potwierdzające powyższe stanowisko

Organy podatkowe zasadniczo przyjęły wykładnię art. 10 ust. 5, co potwierdzają liczne interpretacje indywidualne wydawane od 2019 r. Spadkobiercy mogą bezpiecznie powoływać się na fakt, że termin 5 lat liczy się od nabycia nieruchomości przez spadkodawcę. Poniżej przykładowe interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) z, które potwierdzają to podejście:

Interpretacja z 2 sierpnia 2019 r. (sygn. 0112-KDIL3-2.4011.240.2019.2.DJ) - wydana wkrótce po wejściu w życie nowych przepisów - potwierdziła, że 5-letni okres należy liczyć od końca roku, w którym nieruchomość nabył (lub wybudował) spadkodawca. Dyrektor KIS wyjaśnił, że zmiana ta obejmuje zarówno spadki nabyte przed 2019 r., jak i po tej dacie - ważne jest, aby samo zbycie nastąpiło po 1 stycznia 2019 r., bo dopiero do takich przychodów stosuje się art. 10 ust. 5 PIT. W konsekwencji sprzedaż odziedziczonej nieruchomości po 2019 r. nie podlega opodatkowaniu, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym spadkodawca nabył lub wybudował nieruchomość, upłynęło 5 lat.

Interpretacja z 17 lipca 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.451.2024.1.MK) - potwierdziła utrwaloną linię, że do obliczenia pięcioletniego okresu uwzględnia się zarówno czas posiadania nieruchomości przez spadkobiercę, jak i przez spadkodawcę. W interpretacji tej wprost wskazano, że pięcioletni termin należy liczyć od końca roku, w którym spadkodawca nabył prawo własności nieruchomości, a nie od daty nabycia spadku przez spadkobiercę. Organ podkreślił, że kluczowe znaczenie ma ustalenie daty nabycia nieruchomości przez spadkodawcę - jeśli ta data przypada ponad 5 lat przed sprzedażą, wówczas przychód ze sprzedaży w ogóle nie powstanie.

Interpretacja z 24 czerwca 2025 r. (sygn. 0112-KDSL1-1.4011.298.2025.1.MK) - dotyczyła podatniczki, która w 2024 r. sprzedała odziedziczony dom, otrzymany w spadku po rodzicach zmarłych w 2021 r. W interpretacji uznano stanowisko podatniczki za prawidłowe, potwierdzając że sprzedaż nieruchomości nabytej w drodze spadku nie stanowi źródła przychodu, jeżeli 5-letni okres liczyć od momentu nabycia/wybudowania nieruchomości przez spadkodawcę. W sprawie rodzice Wnioskodawczyni wybudowali dom w latach 70-tych, a zatem od końca 1978 r. (roku oddania budynku do użytku) minęło znacznie więcej niż 5 lat - sprzedaż w 2024 r. była więc zwolniona z PIT. Organ podkreślił jeszcze raz, że do okresu 5 lat wlicza się czas posiadania nieruchomości przez spadkodawcę, a nie tylko przez samego sprzedającego - dzięki czemu i w tym przypadku termin został spełniony.

Podsumowując w niniejszej sprawie pierwotny spadkodawca (AB) nabył nieruchomość w 2010 r. Termin 5-letni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, liczony zgodnie z art. 10 ust. 5 tej ustawy, rozpoczął bieg z końcem 2010 r. i upłynął z dniem 31 grudnia 2015 r.

Ponadto nawet jakby uznać że okres 5 lat należy liczyć od momentu dziedziczenia nieruchomości przez bezpośredniego spadkodawcę Wnioskodawcy to termin wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5, upływałby z dniem 31 grudnia 2017 roku.

Zatem w momencie sprzedaży nieruchomości przez Wnioskodawcę w dniu 21 grudnia 2020 r., okres karencji już dawno minął. Oznacza to, że transakcja ta nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu gdyż nie stanowi źródła przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

-        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

-        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy w przedmiotowej sprawie momentem nabycia udziału w nieruchomości przez spadkodawcę, który te udziały w nieruchomości nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych udziałów w nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy/spadkodawców.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (…) września 2010 r. Pana dziadek nabył do majątku odrębnego nieruchomość. Zmarł (…) września 2012 r. Spadek po nim, w tym przedmiotową nieruchomość, nabyła w całości córka (Pana matka) na podstawie postanowienia sądu z (...) 2012 r. Pana matka zmarła (...) stycznia 2016 r. Spadek po niej nabył Pan wraz z siostrą po 1/2 udziału każdy.

(...) grudnia 2020 r. wraz ze współwłaścicielką sprzedał Pan ww. nieruchomość. Sprzedaż nie nastąpiła w ramach wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej. Nieruchomość była nabywana wyłącznie w drodze spadku (bez darowizn, zniesienia współwłasności, działów spadku z dopłatami).

Pana stanowisko jest prawidłowe, jednakże w oparciu o inne uzasadnienie niż to, które podał Pan we wniosku, ponieważ pana spadkodawca (Pana matka) nabyła nieruchomość w 2012 r. (data śmierci Pana dziadka – spadkodawcy Pana matki). Zatem do wyliczenia okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 5 należy przyjąć koniec roku 2012, a nie jak Pan wskazał 2010 r. (rok nabycia nieruchomości przez Pana dziadka). Jednakże w związku z tym, że pięcioletni okres, o którym mowa w cytowanym wcześniej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych niewątpliwie upłynął licząc od końca roku, w którym doszło do nabycia nieruchomości przez Pana matkę, to pozostaje to jednak bez wpływu na rozstrzygnięcie w tej sprawie.

W konsekwencji, sprzedaż przez Pana swojego udziału w prawie własności nieruchomości nabytej w spadku po Pana matce nie stanowi źródła przychodu ponieważ dokonana została po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pana spadkodawcę (Pana matkę), zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, dokonana przez Pana sprzedaż udziału w tej nieruchomości nie spowodowała powstania obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych oraz złożenia zeznania podatkowego z tego tytułu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie skutki prawne.

Ponadto, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, należy podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową tylko dla Pana, a nie dla Pana siostry.

Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów administracyjnych wskazać należy, że dotyczą wyłącznie konkretnej sprawy, w danym stanie prawnym. Należy podkreślić, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.