Wnioskodawca, polski rezydent podatkowy, otrzymał w lipcu 2025 roku zabudowaną nieruchomość gruntową w drodze darowizny. Planuje sprzedać tę nieruchomość przed upływem 5 lat od nabycia. Środki uzyskane ze sprzedaży zamierza przeznaczyć na zakup mniejszego lokalu mieszkalnego, w którym zamieszka z matką. Nie wyklucza również, że w ciągu najbliższych 3 lat, ze względu na plany założenia rodziny, nabycie kolejnego…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 marca 2026 r. (wpływ 15 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Dnia (…) lipca 2025 roku, otrzymał w ramach umowy darowizny zabudowaną nieruchomość gruntową (dalej: „Nieruchomość”). W tym momencie, Wnioskodawca zamieszkuje nieruchomość ze swoja Matką. Wnioskodawca planuje sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, tj. przed upływem 5 lat od jej nabycia. Obecnie, Wnioskodawca planuje przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży na zakup mniejszej, bardziej odpowiadającej wymaganiom starzejącej się osoby nieruchomości. W nieruchomości tej Wnioskodawca zamierza zamieszkać razem z Matką. Lokal ten pozostanie jednocześnie własnością Wnioskodawcy. Nie jest natomiast wykluczone, iż w okresie do trzech lat od momentu zbycia Nieruchomości, Wnioskodawca nabędzie jeszcze jeden lokal mieszkalny. Wnioskodawca pozostaje obecnie w stanie narzeczeńskim i nie może wykluczyć, że w ciągu najbliższych 3 lat będzie chciał założyć własną rodzinę, a co za tym idzie również w miarę możliwości wyprowadzić się do innej nieruchomości.
Zakup ww. lokali mieszkalnych ma na celu zapewnienie Wnioskodawcy realizacji własnych celów mieszkaniowych. Wnioskodawca nie zakłada, iż w jakimkolwiek wypadku, ww. jeden lokal mieszkaniowy lub opcjonalnie dwa, jakie nabędzie za środki pozyskane ze sprzedaży Nieruchomości, będą wykorzystywane komercyjnie (wynajem, prowadzenie działalności gospodarczej, lokata kapitału itp.) w przewidywalnym horyzoncie czasowym, tj. 3-5 lat.
W piśmie z 15 marca 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1. W związku z zawartym w Pana pytaniu podatkowym stwierdzeniem „(…) zakup potencjalnie dwóch lokali mieszkalnych, które co do zasady będą służyły do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy” – należy wyjaśnić w jaki sposób będzie Pan realizował własne cele mieszkaniowe w obu lokalach?
Odpowiedź: Zgodnie z opisem przedstawionym w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, na ten moment Wnioskodawca po sprzedaży zabudowanej nieruchomości gruntowej (dalej: „Nieruchomość”). Wnioskodawca planuje przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży na zakup mniejszej, bardziej odpowiadającej wymaganiom starzejącej się osoby nieruchomości. W nieruchomości tej Wnioskodawca zamierza zamieszkać razem z Matką. Lokal ten pozostanie jednocześnie własnością Wnioskodawcy. Nieruchomość ta będzie zatem w pierwszej kolejności zaspokajała potrzeby mieszkaniowe Wnioskodawcy – przy czym na ten moment nie jest możliwe określenie przez jak długi okres czasu.
Wnioskodawca nie może natomiast wykluczyć, iż w okresie do trzech lat od momentu zbycia Nieruchomości, konieczności nabycia jeszcze jednego lokalu mieszkalnego. Wnioskodawca pozostaje obecnie w stanie narzeczeńskim i nie może wykluczyć, że w ciągu najbliższych 3 lat będzie chciał założyć własną rodzinę, a co za tym idzie również w miarę możliwości wyprowadzić się do innej nieruchomości. Jeżeli taka sytuacja będzie miała miejsce, Wnioskodawca przeprowadzi się do tej drugiej nieruchomości, będzie w niej zamieszkiwał, a więc będzie w niej realizował własne cele mieszkaniowe.
Innymi słowy, odpowiadając na pytanie Organu, Wnioskodawca planuje co do zasady zrealizować własne cele mieszkaniowe w jednym lokalu mieszkalnym, który planuje nabyć po sprzedaży Nieruchomości, a następnie jeżeli wystąpi taka konieczność, przeprowadzi się do innego, nabytego przez siebie lokalu mieszkalnego, w którym również będzie realizował własne cele mieszkaniowe.
2. Czy środki finansowe uzyskane w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości we Wrocławiu zamierza Pan przeznaczyć na zaspokojenie własnych celów mieszkaniowych (zakup dwóch lokali mieszkalnych) nie później niż w ciągu 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż Nieruchomości?
Odpowiedź: Tak, środki finansowe uzyskane w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości we Wrocławiu, Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na zaspokojenie własnych celów mieszkaniowych, nie później niż w ciągu 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż Nieruchomości. Tak jak zostało to wskazane we wniosku, ale i w odpowiedzi na wcześniejsze pytanie, na ten moment Wnioskodawca planuje zakup jednej nieruchomości, niemniej sytuacja życiowa może na nim wymusić konieczność nabycia jeszcze jednej nieruchomości mieszkalnej, która również będzie służyła zaspokojeniu własnych celów mieszkaniowych.
3. Czy oba nabywane lokale mieszkalne będą położone w Polsce lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
Odpowiedź: Wnioskodawca potwierdza, iż lokal mieszkalny, który planuje nabyć po sprzedaży Nieruchomości będzie położony w Polsce lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Jeżeli natomiast sytuacja życiowa wymusi na Wnioskodawcy konieczność nabycia jeszcze jednej nieruchomości mieszkalnej, która również będzie służyła zaspokojeniu własnych celów mieszkaniowych to należy założyć, że również będzie ona położona w Polsce lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Pytanie
Czy w opisanym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym, zakładającym przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości na zakup potencjalnie dwóch lokali mieszkalnych, które co do zasady będą służyły do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy, będzie on mógł skorzystać ze zwolnienia uregulowanego wart. 21 ust. 1 pkt 131 Ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, opisany sposób wydatkowania środków ze sprzedaży Nieruchomości spełniać będzie przesłanki realizacji własnych celów mieszkaniowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 Ustawy o PIT. Wnioskodawca będzie zatem uprawniony do zastosowania ulgi opisanej ww. wskazanym przepisie i nie będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku z tytułu dochodu osiągniętego ze sprzedaży Nieruchomości w przypadku konieczności nabycia więcej niż jednego lokalu mieszkalnego, pod warunkiem zrealizowania przez niego własnych celi mieszkaniowych w obu tych lokalach na przestrzeni 3 lat od momentu zbycia Nieruchomości.
W myśl art. 30e ust. 1 Ustawy o PIT, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT.
Zgodnie natomiast z art. 21. ust. 1 pkt 131 Ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Dodatkowo, zgodnie z art. 21 ust. 25 Ustawy o PIT za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
1) wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Powyższe przepisy zakładają zatem, iż co do zasady dochód osiągnięty ze sprzedaży nieruchomości podlega opodatkowaniu PIT, niemniej w przypadku spełnienia określonych przesłanek może on korzystać ze zwolnienia. W rozumieniu Wnioskodawcy warunki jakie należy spełnić to:
1. Wydatkowanie środków ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe;
2. Cele mieszkaniowe muszą spełniać mieścić się katalogu celów określonych w art. 21 ust. 25 Ustawy o PIT;
3. Wydatkowanie środków ze sprzedaży nieruchomości, na własne cele mieszkaniowe powinno nastąpić nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości.
Jednocześnie, należy zauważyć, że Ustawa o PIT nie ogranicza możliwości dysponowania nieruchomością zakupioną na własne cele mieszkaniowe. Przepisy ww. ustawy nie przewidują również szczegółowych wymogów co do sposobu realizacji wspomnianego warunku "własnego celu mieszkaniowego". W szczególności ustawodawca nie określił ani konkretnego momentu, ani minimalnego okresu, czy też przedziału czasowego, w którym ów cel powinien zostać zrealizowany. W ocenie Wnioskodawcy, zbyt daleko idącym ograniczeniem praw podatnika byłoby zatem kwestionowanie prawa do skorzystania z omawianego zwolnienia w przypadku, gdy faktyczna realizacja tego celu już u niego nastąpiła, niezależnie od okresu przez jaki była w istocie wykonywana. Innymi słowy, realizacja własnego celu mieszkaniowego, może nastąpić również w ograniczonym przedziale czasowym. Należy wziąć przy tym pod uwagę zmieniające się okoliczności życiowe, zdrowotne, finansowe oraz zawodowe, które niejednokrotnie generują konieczność zmiany miejsca zamieszkania lub pobytu podatników, a w konsekwencji również zmianę pierwotnych planów co do przeznaczenia posiadanych nieruchomości. Interpretacja przeciwna (narzucająca jakikolwiek minimalny czas dla zaspokajania celu mieszkaniowego w nabytym lokalu przez podatnika) nie miałaby bowiem oparcia w przepisach i byłaby zbyt daleko idącą ingerencją w zasadę równości oraz pewności prawa.
Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia z dnia 18 marca 2019 r. sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.73.2019.1.ACZ:
„Mając na uwadze powyższy opis należy zauważyć, że wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, ale w lokalu tym po nabyciu będzie mieszkał tylko przez pewien czas. W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie traci podatnik, który nabył i wyremontował lokal mieszkalny na cele mieszkaniowe, mieszkał w nabytym lokalu mieszkalnym, np. przez kilka miesięcy, a następnie przedmiotowy lokal zbył w drodze darowizny lub sprzedaży.
W tym miejscu wskazać należy, że przepisy prawa podatkowego oraz orzecznictwo sądów administracyjnych nie określają, w sytuacji spełnienia warunków do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, minimalnego okresu, po którym podatnik może przestać realizować własne cele mieszkaniowe, tak by nie utracić prawa do skorzystania z ulgi.”
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca przedstawia poniżej argumentację, która w jego ocenie przemawia za spełnieniem przesłanek warunkujących ulgę określoną w art. 21 ust. 131 ustawy o PIT.
Ad. 1 Wydatkowanie środków ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe
Poprzedzenie wyrażenia "cele mieszkaniowe" przymiotnikiem "własne" świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 Ustawy o PIT i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem tego przepisu jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie "własnych" potrzeb mieszkaniowych.
Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 Ustawy o PIT zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
Jednocześnie, zgodnie z rozumieniem Wnioskodawcy, ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości tylko do jednego z wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy celów, jednakże – przy spełnieniu pozostałych przesłanek – wydatkowanie przychodu musi być ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Innymi słowy, ustawodawca nie zastrzegł, że własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą do posiadania przez niego tylko jednej nieruchomości mieszkalnej. Zatem osoba, która posiada miejsce zamieszkania może nabyć kolejną nieruchomość mieszkalną w celu zaspokojenia własnych celów mieszkaniowych.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 1053/15, wskazał:
Dokonując jednak wykładni art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., nie można poprzestać wyłącznie na wykładni językowej tego przepisu, tracąc tym samym z pola widzenia cel, jaki ustawodawca zamierzał osiągnąć regulując tę materię. Odczytanie wyłącznie verba legis art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. powodowałoby, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niedopuszczalne zawężenie omawianego zwolnienia. Należy zaakcentować, że będące przedmiotem rozpatrywanej sprawy zwolnienie zastąpiło ulgę meldunkową. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego celem przedmiotowego zwolnienia było wspieranie różnych form budownictwa mieszkaniowego poprzez zwolnienie od opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, wydatkowanego na własne cele mieszkaniowe, wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 u.p.d.o.f. Jak podkreślono w trakcie prac legislacyjnych, "dodawane zwolnienie mieszkaniowe może pozytywnie wpłynąć na rynek mieszkaniowy oraz zachęcić do lokowania dochodu uzyskanego z omawianego tytułu w nowe inwestycje mieszkaniowe" (zob. uzasadnienie projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw Sejm RP VI Kadencji, druk sejmowy nr 1075). Ustawodawca w odniesieniu do omawianego zwolnienia posługuje się zwrotem niedookreślonym "własnych celów mieszkaniowych". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zwrotu tego nie można jednak zawężać. Ustawodawca w żaden sposób nie limituje bowiem lokali, które podatnik może nabyć. To zaś, czy podatnik w drodze nabytych lokali realizuje własne cele mieszkaniowe bądź jego działania wypełniają znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, wymaga indywidualnej oceny w konkretnym stanie faktycznym.
Odnosząc powyższe do sytuacji Wnioskodawcy w przypadku nabycia ze środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości jednego mieszkania, w którym zamieszka wraz z matką i będzie zameldowany będzie spełniało przesłankę wydatkowania środków na własne cele mieszkaniowe.
Jednocześnie wskazywane wyżej przepisu Ustawy o PIT nie stoją również na przeszkodzie by własne cele mieszkaniowe zostały przez Wnioskodawcę, na przestrzeni 3 lat od momentu sprzedaży nieruchomości zrealizowane w więcej niż jednym lokalu. W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym, w przypadku, gdyby po nabyciu jednej nieruchomości mieszkaniowej, w której zrealizowałby on swoje własne cele mieszkaniowe nabył kolejną nieruchomość, w której również zrealizuje własne cele mieszkaniowe, przesłanka przeznaczenia dochodu ze sprzedaży Nieruchomości na własne cele mieszkaniowe będzie spełniona.
Tak jak już Wnioskodawca wskazał wcześniej brak jest natomiast przepisów, które określałby i narzucały minimalny okres realizacji własnych celów mieszkaniowych tak by możliwe było skorzystanie z ulgi określonej w art. 21 ust. 131 Ustawy o PIT co podkreślił sam Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w wcześniej cytowanej interpretacji dnia 18 marca 2019 r. sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.73.2019.1.ACZ. W związku z tym, w przypadku, gdyby w pierwotnie nabytym mieszkaniu Wnioskodawca miałby zrealizować swoje własne cele mieszkaniowej przez pewien okres, a następnie ze środków pozyskanych ze sprzedaży Nieruchomości sfinansuje zakup kolejne nieruchomości, która pozwoli mu zrealizować własne plany rodzinne, będzie on mógł skorzystać z ulgi określonej w art. 21 ust. 131 Ustawy o PIT.
Dodatkowo, co podkreśla Wnioskodawca, w przypadku, gdyby zaistniała opisana we wniosku sytuacja, wydatki poniesione na zakup obu nieruchomości nie będą miała w żadnym wypadku charakteru inwestycyjnego, lecz każdorazowo będą służyć będą realizacji jego potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy.
Ad. 2 Cele mieszkaniowe muszą spełniać mieścić się katalogu celów określonych w art. 21 ust. 25 Ustawy o PIT
W ocenie Wnioskodawcy również ten warunek będzie spełniony. W opisanym zdarzeniu przyszłym planuje on nabycie ze środków pochodzących ze zbycia Nieruchomości jednego lub jeżeli zaistnieje taka konieczność w przyszłości również drugiego lokalu mieszkalnego. Lokal bądź lokale jakie mogą zostać nabyte w ocenie Wnioskodawcy stanowić będą budynek mieszkalny lub część takiego budynku, a tym samym spełniona zostanie dyspozycja przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a. Ustawy o PIT.
Ad. 3 Wydatkowanie środków ze sprzedaży nieruchomości, na własne cele mieszkaniowe powinno nastąpić nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości.
Dochód uzyskany przez Wnioskodawcę ze sprzedaży Nieruchomości zostanie przeznaczony na zakup jednego lub jeżeli zaistnieje taka konieczność w przyszłości również drugiego lokalu mieszkalnego nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości. Zatem również i ten warunek w ocenie Wnioskodawcy zostanie wypełniony.
Podsumowanie
Podsumowując, przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości na zakup jednego lub jeżeli zaistnieje taka konieczność w przyszłości również drugiego lokalu mieszkalnego. Konieczność zakupu więcej niż jednego lokalu mieszkalnego, pozostaje w bezpośrednim i rzeczywistym związku z realizacją własnych celów mieszkaniowych Wnioskodawcy. Wynika bowiem ze skomplikowanej i dynamicznej sytuacji osobistej Wnioskodawcy, która to sytuacja może wymóc na nim konieczność nabycia kolejnego lokalu mieszkalnego już po realizacji własnych celów mieszkaniowych w pierwszej nieruchomości.
W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, spełnione zostają przesłanki zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 Ustawy o PIT.
Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że zaprezentowane przez niego stanowisko i rozumienie treści przepisów w odniesieniu do przedstawionego przez niego pytania jest prawidłowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości oraz praw określonych w lit. a-c tego przepisu przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
Dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma data nabycia nieruchomości.
Z wniosku wynika, że planuje Pan sprzedać zabudowaną nieruchomość gruntową położoną we Wrocławiu, którą nabył Pan w lipcu 2025 r. na podstawie umowy darowizny.
Tym samym – nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej – odpłatne zbycie ww. nieruchomości dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce jej nabycie, stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie planowanej sprzedaży zabudowanej nieruchomości gruntowej należy wskazać, co następuje:
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Z treści przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Na mocy art. 30e ust. 5 tej ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Zgodnie z art. 30e ust. 7 powołanej ustawy:
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Na podstawie art. 45 ust. 1a pkt 3 cytowanej ustawy:
W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: D × W/P
gdzie:
D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
Przy czym warunkiem skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest wydatkowanie na cele mieszkaniowe konkretnych pieniędzy, lecz wartości przychodu (w całości lub w części) uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub określonego prawa majątkowego.
W sytuacji, gdy cała wartość przychodu z odpłatnego zbycia zostanie przeznaczona na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
Zawarte w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący. Tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.
Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
Zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Prawo do przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.
W przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
Z istoty rozwiązania zawartego w cytowanym uprzednio art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie wartości przychodu (w całości lub w części) uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.
Ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie zastrzegł, że własne cele mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą do posiadania przez niego tylko jednej nieruchomości mieszkalnej.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zamierza Pan przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości na zakup mniejszej nieruchomości, w której zamieszka Pan razem z matką. Obecnie pozostaje Pan w stanie narzeczeńskim i nie wyklucza Pan, że w ciągu najbliższych trzech lat będzie Pan chciał założyć własną rodzinę i nabyć kolejny lokal mieszkalny. Nie zakłada Pan, że którykolwiek z lokali mieszkalnych, jakie nabędzie Pan za środki pozyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości będzie wykorzystywany komercyjnie (wynajem, prowadzenie działalności gospodarczej, lokata kapitału) w najbliższym czasie. Planuje Pan co do zasady zrealizować własne cele mieszkaniowe w jednym lokalu mieszkalnym, który planuje nabyć po sprzedaży Nieruchomości, a następnie jeżeli wystąpi taka konieczność, przeprowadzi się do innego, nabytego przez siebie lokalu mieszkalnego, w którym również będzie realizował własne cele mieszkaniowe. Środki finansowe uzyskane w związku z planowaną sprzedażą zamierza Pan przeznaczyć na zaspokojenie własnych celów mieszkaniowych, nie później niż w ciągu 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż Nieruchomości. Lokal mieszkalny, który planuje Pan nabyć po sprzedaży Nieruchomości będzie położony w Polsce lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Jeżeli natomiast sytuacja życiowa wymusi na Panu konieczność nabycia jeszcze jednej nieruchomości mieszkalnej, która również będzie służyła zaspokojeniu własnych celów mieszkaniowych to należy założyć, że również będzie ona położona w Polsce lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Jak wskazano powyżej wydatki, których realizacja uprawnia do zwolnienia określone zostały enumeratywnie w art. 21 ust. 25 ww. ustawy. Jednym z takich celów jest nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
W związku z powyższym, wydatkowanie całego przychodu ze sprzedaży nieruchomości, na nabycie dwóch lokali mieszkalnych – będzie wydatkiem na własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i uprawnia do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabywa lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, a następnie nabędzie kolejny lokal mieszkalny, przeprowadzi się do niego i również będzie realizował w nim własne cele mieszkaniowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo