Określenie stawki ryczałtu ewidencjonowanego dla sprzedaży prawa autorskiego oraz prawa ochronnego wynikającego z rejestracji znaku towarowego wytworzonego przez Wnioskodawcę.
Podatnik jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą od 1992 r., głównie w zakresie wynajmu nieruchomości oraz dzierżawy własności intelektualnej. W ramach działalności wytworzył i zarejestrował znak towarowy X, który od 2017 r. udostępnia na podstawie umowy licencyjnej spółce akcyjnej, w której jest większościowym akcjonariuszem. Znak został ujęty w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, ale nie był amortyzowany. Obecnie podatnik planuje sprzedać ten…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest:
- nieprawidłowe – w zakresie możliwości opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży znaku towarowego według stawki 5,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne,
- nieprawidłowe – w zakresie możliwości opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży znaku towarowego według stawki 10%, zgodnie z art. 12 ust. 10 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne,
- prawidłowe – w zakresie możliwości opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży znaku towarowego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5% do kwoty 100 000 zł oraz stawką 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 27 marca 2026 r. (wpływ 2 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca prowadzenie działalności gospodarczej rozpoczął w dniu 1 sierpnia 1992 roku. Przeważająca działalność gospodarcza to Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z). W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zajmuje się także m.in. dzierżawą własności intelektualnej i podobnych produktów, z wyłączeniem prac chronionych prawem autorskim (PKD 77.40.Z).
W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu wynajmu lokali oraz odpłatnego udostępniania (licencjonowania) znaku towarowego. Wnioskodawca opodatkowuje przychody w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Przychody Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczyły w 2025 r. kwoty 2.000.000 euro.
Przychody z tytułu wynajmu lokali oraz wynajmu znaku towarowego są rozliczane łącznie i opodatkowane:
· stawką 8,5% do kwoty 100.000 zł,
· stawką 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę,
zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (dalej: „ustawa o ryczałcie”).
Znak towarowy X został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej. Został zgłoszony do Urzędu Patentowego RP. Znak towarowy nie został nabyty od innego podmiotu, lecz został samodzielnie wytworzony i zarejestrowany przez Wnioskodawcę w Urzędzie Patentowym.
W dniu 4 stycznia 2017 roku Wnioskodawca podpisał z podmiotem trzecim, spółką akcyjną (dalej: spółka) w której jest większościowym akcjonariuszem umowę licencyjną upoważniającą do używania znaku towarowego X chronionego prawem ochronnym. Wnioskodawca udzielił spółce wyłącznej, pełnej, nieograniczonej terytorialnie licencji na używanie znaku towarowego dla celów związanych z działalnością gospodarczą spółki. Umowa została zawarta na czas nie oznaczony z możliwością jej wypowiedzenia z zachowaniem półrocznego terminu wypowiedzenia. Tytułem wynagrodzenia za udzielenie licencji i uprawnienie do używania znaku towarowego na zasadzie wyłączności, spółka uiszcza co miesiąc na rzecz Wnioskodawcy opłaty licencyjne.
Jako, że spółka od 4 stycznia 2017 roku korzysta z ww. znaku towarowego, znak ten pełni dla spółki istotną funkcję identyfikacyjną i wyróżniającą na rynku, będąc rozpoznawalnym wśród klientów i kontrahentów jako oznaczenie usług świadczonych przez spółkę. Z uwagi na długoletnie, ciągłe i nieprzerwane posługiwanie się znakiem, stanowi on dla spółki wartość zarówno materialną – jako narzędzie wspierające działalność gospodarczą i budujące przewagę konkurencyjną – jak i niematerialną - jako element tożsamości marki oraz źródło ugruntowanego zaufania klientów. Znak towarowy jest trwale kojarzony ze spółką i jej renomą na rynku. Spółka tym samym zainteresowana jest nabyciem na wyłączną własność prawa ochronnego na znak towarowy X.
Wnioskodawca także jest zainteresowany sprzedażą (przeniesienie całości praw ochronnych) do znaku towarowego na rzecz spółki, która dotychczas korzystała z tego znaku na podstawie umowy licencyjnej. Sprzedaż nastąpi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Sprzedaż obejmować będzie pełne przeniesienie prawa ochronnego znaku towarowego wraz z autorskimi prawami majątkowymi do oznaczenia, na wszystkich znanych polach eksploatacji, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych.
Znak towarowy został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej, objęty jest prawem ochronnym o czym była mowa wyżej oraz ujęty został w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o wartości początkowej w kwocie (...) zł w dniu 1 stycznia 2017 r.
Znak był wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej.
W piśmie z 27 marca 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzował Pan opis sprawy w wyniku odpowiedzi na pytania:
1) Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
Odpowiedź: Tak, ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu ww. przepisów. Ma Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2) Od kiedy korzysta Pan z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?
Odpowiedź: Od 1 stycznia 2022 r.
3) Czy złożył Pan właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego oświadczenie o wyborze formy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.)?
Odpowiedź: Tak, złożył Pan takie oświadczenie.
4) Czy w odniesieniu do Pana zachowane są warunki zawarte w art. 6 ust. 4 cyt. ustawy?
Odpowiedź: Tak, spełnia Pan warunki zawarte w art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
5) Czy do wykonywanej przez Pana działalności gospodarczej mają zastosowanie wyłączenia zawarte w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
Odpowiedź: Wyłączenia nie mają zastosowania do Pana działalności gospodarczej.
6) Czy oprócz opisanej we wniosku działalności uzyskuje/będzie Pan uzyskiwać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – inne dochody podlegające opodatkowaniu? Jeśli tak, należy wskazać z jakiego tytułu. Ponadto należy wskazać, czy prowadzi/będzie Pan prowadzić ewidencję, która umożliwi Panu identyfikację rodzajów przychodów opodatkowanych różnymi stawkami ryczałtu?
Odpowiedź: Jak wskazał Pan we wniosku, w ramach prowadzonej działalności uzyskuje Pan przychody z tytułu wynajmu lokali oraz odpłatnego udostępniania (licencjonowania) znaku towarowego. Innych dochodów, z innych źródeł Pan nie osiąga. Tak, prowadzona jest ewidencja.
7) Czy jest Pan jedynym właścicielem wskazanego we wniosku znaku towarowego?
Odpowiedź: Tak.
8) Czy znak towarowy X stanowi znak towarowy w rozumieniu art. 120 ust. 1 i 2 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1170)?
Odpowiedź: Tak.
9) Czy od wytworzonego Przez Pana znaku towarowego ujętego w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywał Pan odpisów amortyzacyjnych?
Odpowiedź: Nie, odpisy nie były dokonywane.
10) Czy dla świadczonych w ramach działalności gospodarczej usług posiada Pan klasyfikację PKWiU – według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.) – tj. czy dokonał Pan takiej klasyfikacji na potrzeby prowadzonej przez Pana działalności, bądź uzyskał Pan taką klasyfikację z Urzędu Statystycznego. Jeśli tak, to jak sklasyfikowane są usługi świadczone przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (symbol grupowania, który jest siedmiocyfrowy, zapisywany w blokach po dwa znaki oddzielone kropką)?
Odpowiedź: Nie posiada Pan takowej klasyfikacji z Urzędu Statystycznego. Natomiast dla potrzeb niniejszej interpretacji wskazuje Pan, że usługi świadczone przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej należy sklasyfikować w następujący sposób:
- 68.20.12.0 Wynajem i obsługa nieruchomości niemieszkalnych własnych lub dzierżawionych;
- 77.40.12.0 Dzierżawa praw do korzystania ze znaków towarowych i franczyzy.
Pytania
1. Czy sprzedaż praw autorskich oraz prawa ochronnego wynikającego z rejestracji znaku towarowego można zakwalifikować jako działalność wytwórczą i tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży prawa ochronnego do znaku towarowego jest opodatkowany w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych według stawki 5,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o ryczałcie?
2. Jeżeli sprzedaż znaku towarowego nie można zakwalifikować jako działalności wytwórczej to taką sprzedaż należy uznać za odpłatne zbycie praw majątkowych o których mowa w art. 12 ust. 10 pkt 1 ustawy o ryczałcie i tym samym przychód zostanie opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wynoszącym 10% uzyskanego przychodu?
3. Jeżeli sprzedaż znaku towarowego nie można zakwalifikować jako działalności wytwórczej ani jako odpłatne zbycie praw majątkowych o których mowa w art. 12 ust. 10 pkt 1 ustawy o ryczałcie, to przychód ten podlega opodatkowaniu ryczałtem według stawek 8,5% do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% od nadwyżki jako przychód związany z prowadzoną działalnością polegającą na wynajmie, z którą to związany jest ten składnik majątku?
Pana stanowisko w sprawie
AD. 1.
Sprzedaż praw autorskich oraz prawa ochronnego wynikającego z rejestracji znaku towarowego, który nie został nabyty od osób trzecich a został wytworzony i zarejestrowany po raz pierwszy przez Wnioskodawcę, stanowi działalność wytwórczą a tym samym przychody ze sprzedaży znaku towarowego są opodatkowane stawką 5,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o ryczałcie.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o ryczałcie ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.
Odnosząc się do definicji działalności wytwórczej (art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o ryczałcie), opodatkowanej ryczałtem według stawki 5,5% od przychodu, stwierdzić trzeba, że ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera definicji „wytwarzania”. Zatem należy posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą „wytwarzać” to „produkować coś; tworząc wydzielać coś; powodować powstanie czegoś” (Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2002 r.).
Również w komentarzu do art. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, A. Bartosiewicz i R. Kubacki zaznaczają że: „W myśl słownika języka polskiego „wyrób” to „przedmiot stanowiący końcowy produkt pracy rzemieślnika lub wynik procesu produkcyjnego zakładu” (http://sjp.pwn.pl). Natomiast określenie „wyrobić” (wyrabiać) znaczy m.in. tyle, co „produkować coś”. Można zatem uznać, że wyrobem jest coś, co zostało wytworzone, bądź wyprodukowane.
Znak towarowy stworzony i zarejestrowany przez Wnioskodawcę nie istniał wcześniej, nie został nabyty od podmiotu trzeciego. Powstał w wyniku twórczej, koncepcyjnej pracy Wnioskodawcy. Proces stworzenia znaku (projekt graficzny, dobór kolorystyki, nazwy, czcionki, przygotowanie dokumentacji, rejestracja w urzędzie patentowym) prowadzi do powstania dobra niematerialnego - czyli wyrobu w sensie ekonomicznym i prawnym. Zatem, o zakwalifikowaniu działalności gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje przede wszystkim końcowy efekt tej działalności, tj. powstanie nowego wyrobu.
W związku z faktem, że to Wnioskodawca dokonał rejestracji praw do znaku towarowego w urzędzie patentowych należy go uznać za twórcę znaku towarowego. Opisana ww. działalność Wnioskodawcy nad stworzeniem i rejestracją znaku towarowego wpisuje się w definicję działalności wytwórczej. Urząd Patentowy RP jedynie potwierdza prawa wyłączne, nie tworzy znaku - jego powstanie to rezultat pracy Wnioskodawcy. Z perspektywy gospodarczej sprzedaż Znaku towarowego będzie zbyciem efektu pracy wytwórczej (analogicznie, jak sprzedaż stworzonego programu komputerowego, projektu graficznego, czy utworu muzycznego).
Wnioskodawca jest twórcą ww. znaku towarowego, to opisana działalność w tym zakresie wpisuje się w definicję działalności wytwórczej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy ryczałcie. Tym samym, dla przychodów uzyskiwanych z tego tytułu zastosowanie ma stawka ryczałtu w wysokości 5,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) tej ustawy.
Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje potwierdzenie m.in. w:
1. interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 stycznia 2026 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.925.2025.1.KD „(...) skoro, jest Pani współtwórcą przedmiotowych znaków towarowych, to opisana działalność w tym zakresie wpisuje się w definicję działalności wytwórczej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Tym samym, dla przychodów uzyskiwanych z tego tytułu zastosowanie ma stawka ryczałtu w wysokości 5,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) tej ustawy”;
2. interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 września 2025 r. Nr 0115-KDST2-2.4011.414.2025.2.BM: „Jednocześnie, skoro jest Pani twórcą przedmiotowych znaków towarowych, to opisana działalność w tym zakresie wpisuje się w definicję działalności wytwórczej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Tym samym dla przychodów uzyskiwanych z tego tytułu zastosowanie ma stawka ryczałtu w wysokości 5,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) tej ustawy”;
3. interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 listopada 2023 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.519.2023.5.DJD: „W ocenie Wnioskodawcy, przychód uzyskany ze sprzedaży praw do Znaków Towarowych będzie opodatkowany stawką ryczałtu wynoszącą 5,5%, gdyż zostanie osiągnięty z działalności wytwórczej”.
AD. 2.
W przypadku, gdyby planowana sprzedaż nie została uznana za działalność wytwórczą (do której można zastosować stawkę 5,5%), to taką sprzedaż należy uznać za odpłatne zbycie praw majątkowych o których mowa w art. 12 ust. 10 pkt 1 ustawy o ryczałcie i tym samym przychód zostanie opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wynoszącym 10% uzyskanego przychodu.
Zgodnie z art. 12 ust. 10 ustawy o ryczałcie, w przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:
1) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,
3) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
5) składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku
- bez względu na okres ich nabycia - ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.
Znak towarowy został ujęty w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w dniu 1 stycznia 2017 r. i została przyjęta wartość (...) zł. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż znaku towarowego w tym przypadku można uznać jako zbycie praw majątkowych (wartości niematerialnych i prawnych) o których mowa w art. 12 ust. 10 pkt 1 ustawy o ryczałcie a tym samym stawka będzie wynosiła 10% otrzymanego w ten sposób przychodu.
AD. 3.
Jeżeli sprzedaż znaku towarowego nie można zakwalifikować jako działalności wytwórczej ani jako odpłatne zbycie praw majątkowych o których mowa w art. 12 ust. 10 pkt 1 ustawy o ryczałcie, to przychód ten podlega opodatkowaniu ryczałtem według stawek 8,5% do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% od nadwyżki jako przychód związany z prowadzoną działalnością polegającą na wynajmie, z którą to związany jest ten składnik majątku.
Przy załączeniu, że sprzedaż znaku towarowego jest zbyciem składnika majątku innym niż określone w art. 12 ust. 10 ustawy o ryczałcie, zastosowanie znajduje stawka ryczałtu właściwa do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, z którą związany jest zbywany składnik majątku.
Z powyższych względów, stawką podatku właściwą dla opodatkowania uzyskanego przez Wnioskodawcę przychodu z tytułu opisanego we wniosku planowanego zbycia, będzie stawka podatku, którą stosuje Wnioskodawca dla opodatkowania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, z którą to związany jest ten składnik majątku - określone prawo ochronne na znak towarowy. Przychody Wnioskodawcy z tytułu udostępniania (licencjonowania) znaku towarowego opodatkowane są ryczałtem według stawek 8,5% do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% od nadwyżki, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ppkt. f ustawy o ryczałcie.
Znak towarowy został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, objęty jest prawem ochronnym oraz ujęty w ewidencji wartości niematerialnych i prawnych. Był on wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej, w szczególności poprzez jego odpłatne udostępnianie podmiotowi trzeciemu. Planowana sprzedaż prawa ochronnego do znaku towarowego stanowi czynność bezpośrednio związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą i jest konsekwencją wcześniejszego, ciągłego wykorzystywania tego prawa w ramach tej działalności, poprzez najem tego znaku spółce, która teraz planuje dokonać zakupu tegoż znaku towarowego. Uzyskany z tego tytułu przychód należy zatem zakwalifikować jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy o ryczałcie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):
Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.
Przy czym, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
Zgodnie z treścią art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 592):
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Z kolei, art. 5b ust. 1 tej ustawy stanowi, że:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Na mocy art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
W myśl art. 6 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli:
1) w roku poprzedzającym rok podatkowy:
a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub
b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro.
2) rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.
Możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest między innymi od niespełnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Zgodnie z ww. art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
1. Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:
1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3;
2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego;
3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
a) prowadzenia aptek,
b) uchylona
c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
d) – e) uchylona
f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;
4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;
5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:
a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,
c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka
– jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
6) (uchylony)
2. Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
– w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
3. Jeżeli podatnik w roku poprzedzającym rok podatkowy nie uzyskał przychodu z działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z dniem uzyskania przychodów z tych rodzajów działalności i od tego dnia opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
4. – 7. (uchylony).
Kolejnym warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Zostały one określone w art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Przy czym, w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Jeżeli podatnik obowiązany do prowadzenia ewidencji przychodów prowadzi działalność, z której przychody są opodatkowane różnymi stawkami określonymi w ust. 1, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem, że ewidencja przychodów jest prowadzona w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności. W przypadku gdy podatnik, o którym mowa w zdaniu poprzednim, nie prowadzi ewidencji w sposób zapewniający ustalenie przychodów dla każdego rodzaju działalności, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, z tym że w przypadku osiągania również przychodów, o których mowa w:
1) ust. 1 pkt 1, ryczałt wynosi 17%;
2) ust. 1 pkt 2, ryczałt wynosi 15%;
2a) ust. 1 pkt 2a, ryczałt wynosi 14%;
2b) ust. 1 pkt 2b, ryczałt wynosi 12%;
3) ust. 1 pkt 3, ryczałt wynosi 10%;
4) ust. 1 pkt 4, ryczałt wynosi 12,5%.
Zatem, w sytuacji prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym wg różnych stawek, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych na podstawie prowadzonej ewidencji przychodów ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem że ewidencja przychodów jest prowadzona w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności.
Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. d ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu świadczenia usług wynajmu i obsługi nieruchomości własnych lub dzierżawionych (PKWiU 68.20.1).
W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. f tiret ósme ww. ustawy:
Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu wynajmu i dzierżawy własności intelektualnej i podobnych produktów z wyłączeniem prac chronionych prawem autorskim (PKWiU 77.40).
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.
Z kolei w świetle art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ww. ustawy:
Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi: 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.
Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ww. ustawy:
Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 3,0% przychodów z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z tej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat, będących:
- środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
- składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,
- składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych.
Stosownie do art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
W przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:
1) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,
3) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
5) składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku
– bez względu na okres ich nabycia – ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.
Na mocy art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Działalność usługowa to pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.
Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług pod pojęciem usług należy rozumieć:
- wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym, nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych - usługi na rzecz produkcji;
- wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.
Natomiast, z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wynika, że:
Działalność wytwórcza to działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika.
Ponieważ ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera definicji „wytwarzania”, należy posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą „wytwarzać” to „produkować coś; tworząc wydzielać coś; powodować powstanie czegoś” (Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2002 r.).
O zakwalifikowaniu działalności gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje więc przede wszystkim końcowy efekt tej działalności, tj. powstanie nowego wyrobu (produktu).
Słownik języka polskiego definiuje przymiotnik „nowy” m.in. jako „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”. Należy zatem stwierdzić, że cecha nowości ma się odnosić do tego, że przedmiot ten wcześniej nie istniał, zaś powstał właśnie w wyniku działań podatnika (polegających na wytworzeniu, wyprodukowaniu czegoś) (A. Bartosiewicz, R. Kubacki. Komentarz do art. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, lex 8474).
Jak wynika z opisu sprawy prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce i miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Prowadzenie działalności gospodarczej rozpoczął Pan 1 sierpnia 1992 r. Przeważająca działalność gospodarcza to Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z). W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, zajmuje się Pan także m.in. dzierżawą własności intelektualnej i podobnych produktów, z wyłączeniem prac chronionych prawem autorskim (PKD 77.40.Z).
W ramach prowadzonej działalności uzyskuje Pan przychody z tytułu wynajmu lokali oraz odpłatnego udostępniania (licencjonowania) znaku towarowego. Od 1 stycznia 2022 r. korzysta Pan z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Złożył Pan właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego oświadczenie o wyborze formy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Spełnia Pan warunki zawarte w art. 6 ust. 4 ww. ustawy. Do Pana działalności gospodarczej nie mają zastosowania wyłączenia zawarte w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Pana przychody z prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczyły w 2025 r. kwoty 2.000.000 euro.
Przychody z tytułu wynajmu lokali oraz wynajmu znaku towarowego są rozliczane łącznie i opodatkowane:
- stawką 8,5% do kwoty 100.000 zł,
- stawką 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę,
zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Innych dochodów, z innych źródeł Pan nie osiąga. Prowadzona jest ewidencja, która umożliwi Panu identyfikację rodzajów przychodów opodatkowanych różnymi stawkami ryczałtu.
Znak towarowy X został wytworzony przez Pana w ramach działalności gospodarczej. Został zgłoszony do Urzędu Patentowego. Znak towarowy nie został nabyty od innego podmiotu, lecz został samodzielnie wytworzony i zarejestrowany przez Pana w Urzędzie Patentowym.
4 stycznia 2017 r. podpisał Pan z podmiotem trzecim, spółką akcyjną, w której jest większościowym akcjonariuszem umowę licencyjną upoważniającą do używania znaku towarowego X chronionego prawem ochronnym. Udzielił Pan spółce wyłącznej, pełnej, nieograniczonej terytorialnie licencji na używanie znaku towarowego dla celów związanych z działalnością gospodarczą spółki. Umowa została zawarta na czas nieoznaczony z możliwością jej wypowiedzenia z zachowaniem półrocznego terminu wypowiedzenia. Tytułem wynagrodzenia za udzielenie licencji i uprawnienie do używania znaku towarowego na zasadzie wyłączności, spółka uiszcza co miesiąc na Pana rzecz opłaty licencyjne.
Jako, że spółka od 4 stycznia 2017 r. korzysta z ww. znaku towarowego, znak ten pełni dla spółki istotną funkcję identyfikacyjną i wyróżniającą na rynku, będąc rozpoznawalnym wśród klientów i kontrahentów jako oznaczenie usług świadczonych przez spółkę. Z uwagi na długoletnie, ciągłe i nieprzerwane posługiwanie się znakiem, stanowi on dla spółki wartość zarówno materialną – jako narzędzie wspierające działalność gospodarczą i budujące przewagę konkurencyjną – jak i niematerialną – jako element tożsamości marki oraz źródło ugruntowanego zaufania klientów. Znak towarowy jest trwale kojarzony ze spółką i jej renomą na rynku. Spółka tym samym zainteresowana jest nabyciem na wyłączną własność prawa ochronnego na znak towarowy X.
Także jest Pan zainteresowany sprzedażą (przeniesienie całości praw ochronnych) do znaku towarowego na rzecz spółki, która dotychczas korzystała z tego znaku na podstawie umowy licencyjnej. Sprzedaż nastąpi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Sprzedaż obejmować będzie pełne przeniesienie prawa ochronnego znaku towarowego wraz z autorskimi prawami majątkowymi do oznaczenia, na wszystkich znanych polach eksploatacji, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych.
Znak towarowy został wytworzony przez Pana w ramach działalności gospodarczej, objęty jest prawem ochronnym oraz ujęty został w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o wartości początkowej w kwocie (...) zł w dniu 1 stycznia 2017 r. Nie dokonywał Pan odpisów amortyzacyjnych.
Znak towarowy X stanowi znak towarowy w rozumieniu art. 120 ust. 1 i 2 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej. Znak był wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej. Jest Pan jedynym właścicielem wskazanego znaku towarowego.
Dla potrzeb niniejszej interpretacji wskazał Pan, że usługi świadczone przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej należy sklasyfikować według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w następujący sposób:
- 68.20.12.0 Wynajem i obsługa nieruchomości niemieszkalnych własnych lub dzierżawionych;
- 77.40.12.0 Dzierżawa praw do korzystania ze znaków towarowych i franczyzy.
Z powyższego wynika, że przedmiotowy znak towarowy nie został wytworzony przez Pana w celu jego sprzedaży, lecz był przedmiotem udzielonej spółce wyłącznej, pełnej, nieograniczonej terytorialnie licencji na używanie znaku towarowego dla celów związanych z działalnością gospodarczą spółki, która została zawarta na czas nieoznaczony.
Skoro znak towarowy nie został wytworzony w celu jego sprzedaży, lecz był przedmiotem licencji oraz ujęty został przez Pana w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - uniemożliwia to, przy jego sprzedaży, zastosowanie preferencyjnej stawki 5,5% przewidzianej dla bieżącej działalności wytwórczej.
Na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz opisu sprawy stwierdzam, że przychód który planuje Pan uzyskać ze sprzedaży znaku towarowego (praw autorskich oraz prawa ochronnego wynikającego z rejestracji znaku towarowego), nie będzie podlegał opodatkowaniu 5,5% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, określoną w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, jako przychody z działalności wytwórczej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.
Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za nieprawidłowe.
Przechodząc do Pana wątpliwości w zakresie możliwości rozliczenia przychodów ze sprzedaży ww. znaku towarowego jako przychodów z odpłatnego zbycia praw majątkowych o których mowa w art. 12 ust. 10 pkt 1 ustawy o ryczałcie wskazuję, że w myśl art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
W przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:
6) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
7) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,
8) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
9) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
10) składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku
– bez względu na okres ich nabycia – ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.
O tym, co jest „środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych” rozstrzyga art. 22d ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592).
Jednocześnie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b tej ustawy stanowi, że:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
Obowiązkowi wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (czyli ujęciu w tej ewidencji) podlegają „składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c”. Do tej kategorii należą:
· środki trwałe podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
· wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22b tej ustawy;
· środki trwałe niepodlegające amortyzacji oraz wartości niematerialne i prawne niepodlegające amortyzacji – wskazane w art. 22c ustawy.
Na podstawie art. 22b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Obowiązkowi wprowadzania do ewidencji – w drodze wyjątku – nie podlegają składniki majątku wymienione w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Są to składniki majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł, w odniesieniu do których podatnik podjął decyzję o niedokonywaniu odpisów amortyzacyjnych.
Do tego rodzaju składników odnosi się art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f tiret drugi oraz art. 12 ust. 10 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Przy czym przepisy te stanowią, że przychód ze sprzedaży takich składników majątku podlega stawce 10% (w przypadku nieruchomości i praw majątkowych), jeśli ich wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł.
Zatem, co do zasady, w przypadku:
O tym, jakie składniki majątku stanowią środki trwałe mowa w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wymienione tam zostały m.in.: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością; maszyny, urządzenia i środki transportu; inwestycje w obcych środkach trwałych, budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie, itd.
Natomiast o tym, jakie składniki majątku stanowią wartości niematerialne i prawne mowa jest w art. 22b ww. ustawy. Wymienione tam zostały nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in.: spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego; autorskie lub pokrewne prawa majątkowe; licencje, itd.
W opisie sprawy wskazał Pan, że znak towarowy X nie został nabyty od innego podmiotu, lecz został samodzielnie wytworzony i zarejestrowany przez Pana w Urzędzie Patentowym. Ujęty został w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o wartości początkowej w kwocie (...) zł w dniu 1 stycznia 2017 r. Nie dokonywał Pan odpisów amortyzacyjnych. Jak z powyższego wynika, w stosunku do wytworzonego znaku towarowego nie ustalił Pan jego wiarygodnej wartości (ceny). Zbywane przez Pana prawo ochronnego do znaku towarowego X nie spełnia dyspozycji art. 22b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do uznania go za wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, ponieważ nie zostało nabyte od innego podmiotu, tylko wytworzone we własnym zakresie, a to w konsekwencji nie pozwala uznać zbywanego prawa ochronnego do znaku towarowego za prawo majątkowe, do którego odnosi się art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Mając powyższe na uwadze przychodu ze sprzedaży znaku towarowego nie można uznać za odpłatne zbycie praw majątkowych, o których mowa w art. 12 ust. 10 ustawy o ryczałcie i tym samym przychód z jego sprzedaży nie może zostać opodatkowany 10% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za nieprawidłowe.
W przypadku opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych sprzedaży znaku towarowego jako składnika innego niż wymienione w art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, znajdzie zastosowanie stawka ryczałtu właściwa do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, z którą jest związany zbywany składnik majątku.
Skoro przychody z prowadzonej działalności gospodarczej, do której wykorzystuje Pan wytworzony znak towarowy, opodatkowuje Pan stawkami ryczałtu w wysokości 8,5% do kwoty 100 000 zł i stawką 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę, to stawki te znajdą zastosowanie do opodatkowania przychodu ze sprzedaży znaku towarowego.
Podsumowując, przychód z planowanej sprzedaży wytworzonego przez Pana znaku towarowego podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, według stawki 8,5% do kwoty 100 000 zł oraz stawki 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, jako stawki stosowanej dla przychodów uzyskiwanych przez Pana z działalności gospodarczej, z którą związany jest zbywany znak towarowy.
Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytań). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
W odniesieniu do interpretacji indywidualnych wydanych w innych sprawach wskazuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo