Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) polegającą na tworzeniu oprogramowania komputerowego. Od 2020 roku świadczy usługi programistyczne na rzecz kontrahentów, w ramach których tworzy i rozwija programy komputerowe. Posiada pełną swobodę w doborze narzędzi i metod pracy, ponosi ryzyko gospodarcze, a efekty jego prac stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego. Przenosi na kontrahentów majątkowe prawa autorskie do oprogramowania. W latach 2020-2025 rozliczał się według skali podatkowej, od 2026 planuje podatek liniowy. Ponosi koszty m.in. usług IT, sprzętu, oprogramowania, podróży, szkoleń,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 10 marca 2026 r. (wpływ 10 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego od (...)2020 roku pod firmą (...) zarejestrowaną w CEIDG (...). W latach 2020–2025 oraz obecnie, na podstawie pisemnie zawartych umów Wnioskodawca wykonuje usługi polegające na tworzeniu programów komputerowych. W trakcie tego procesu Wnioskodawca posiada pełną swobodę w zakresie doboru narzędzi, metod oraz strategii implementacyjnych programów komputerowych.
Wnioskodawca w latach 2020-2025 rozliczał się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, wybierając formę opodatkowania skalą podatkową (zasady ogólne). W 2026 roku podatnik będzie się rozliczał podatkiem liniowym. Taki stan rzeczy utrzymuje się do chwili obecnej i będzie trwać w przyszłości. Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, iż jeśli skorzystałby z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, utraci możliwość rozliczenia IP Box.
Wnioskodawca realizuje projekty od analizy potrzeb Kontrahenta, przez projektowanie, implementację, testowanie i wdrożenie, aż po wsparcie podczas uruchomień testowych i produkcyjnych. Na późniejszych etapach Wnioskodawca świadczy również usługi związane z modernizacją, poprawą, ulepszeniem wdrożonych systemów.
Na żadnym etapie zlecenia programistyczne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta. Wnioskodawca ma swobodę realizacji zleceń - może pracować zdalnie, w różnych miejscach i czasie, bez obowiązku przestrzegania sztywnych godzin pracy. Niemniej jednak, ze względu na charakter świadczonych usług, miejsce i czas realizacji projektów mogą zostać uzgodnione między Wnioskodawcą a Kontrahentem.
Co istotne, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane zarówno z odpowiedzialnością za jakość i ewentualne wady usług, niepewnością efektów pracy oraz metod prowadzących do osiągnięcia założonych rezultatów.
Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne dla swoich kontrahentów. W ramach tworzenia, lub ulepszania ich produktów, przeprowadził między innymi następujące projekty:
(…)
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której wytwarza programy komputerowe stanowiące utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025r. poz. 24) (dalej: „PAIPP”). Programy te są efektem działalności twórczej o indywidualnym charakterze i podlegają ochronie zgodnie z art. 74 tej ustawy. Ochrona obejmuje także wersje nieukończone, o ile zostały utrwalone.
Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 PAIPP, programy komputerowe mogą być wyrażone za pomocą słów, symboli matematycznych lub znaków graficznych. Interpretacja pojęcia „program komputerowy” powinna być szeroka i obejmować także jego funkcjonalne elementy, takie jak kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, interfejs, kod wynikowy oraz zestawienia danych w postaci dialogów i informacji konwersacyjnych. Taka wykładnia znajduje potwierdzenie zarówno w objaśnieniach podatkowych Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących IP BOX, jak i w orzecznictwie oraz doktrynie prawa autorskiego.
Proces tworzenia oprogramowania przez Wnioskodawcę obejmuje wszystkie kluczowe etapy: od analizy potrzeb Kontrahenta, przez projektowanie i implementację, aż po testowanie, wdrożenie oraz dalszą modernizację systemów. Tworzone programy są dedykowane konkretnym potrzebom użytkowników, co świadczy o ich unikalności. Prace nad oprogramowaniem wymagają interdyscyplinarnej wiedzy oraz umiejętności dostosowywania istniejących technologii do nowych zastosowań.
Działalność Wnioskodawcy polega na systematycznym prowadzeniu prac twórczych mających na celu rozwój oprogramowania. Programy komputerowe tworzone przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi. Każdy z nich wymaga indywidualnego podejścia, uwzględniającego specyfikę środowiska, w którym ma funkcjonować. Wnioskodawca nie ogranicza się jedynie do wprowadzania okresowych, rutynowych zmian, lecz koncentruje się na tworzeniu nowych funkcjonalności i unikalnych rozwiązań.
Wnioskodawca przenosi na Kontrahentów majątkowe prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania. Wynagrodzenie z tego tytułu stanowi przychód ze sprzedaży praw autorskich, a jego wysokość określana jest na koniec okresu rozliczeniowego w oparciu o stopień zaangażowania Wnioskodawcy w dany projekt.
W celu osiągnięcia przychodów oraz zabezpieczenia źródła przychodów Wnioskodawca ponosi szereg kosztów związanych z działalnością, obejmujących między innymi:
· Usługi internetowe oraz usługi IT
Wnioskodawca ponosi koszty dostępu do Internetu oraz korzystania z usług i narzędzi informatycznych, które są niezbędne do wykonywania działalności programistycznej. Usługi te obejmują w szczególności narzędzia do przechowywania kodu źródłowego, zarządzania wersjami oprogramowania, współpracy z kontrahentami oraz utrzymywania infrastruktury technicznej.
Korzystanie z tego rodzaju usług umożliwia bieżące tworzenie, testowanie, rozwijanie i wdrażanie oprogramowania, zapewnia bezpieczeństwo danych oraz ciągłość pracy nad projektami programistycznymi. Bez dostępu do tych narzędzi realizacja prac twórczych nad programami komputerowymi nie byłaby możliwa lub byłaby istotnie utrudniona.
· Sprzęt komputerowy oraz akcesoria elektroniczne
Wnioskodawca ponosi koszty zakupu sprzętu komputerowego oraz akcesoriów elektronicznych, takich jak m.in. komputery, monitory, klawiatury, myszy, dyski zewnętrzne, urządzenia peryferyjne oraz inne elementy wyposażenia stanowiska pracy.
Sprzęt ten stanowi podstawowe narzędzie pracy programisty i jest wykorzystywany bezpośrednio do tworzenia kodu źródłowego, analizy danych, testowania rozwiązań informatycznych oraz dokumentowania efektów prac programistycznych. Odpowiednia wydajność i ergonomia sprzętu wpływa bezpośrednio na efektywność oraz jakość wytwarzanego oprogramowania.
· Oprogramowanie oraz licencje
Wnioskodawca ponosi koszty związane z zakupem oraz użytkowaniem specjalistycznego oprogramowania i licencji, które wspierają proces tworzenia programów komputerowych.
Oprogramowanie to wykorzystywane jest m.in. do pisania kodu, jego analizy, testowania, debugowania oraz optymalizacji.
Korzystanie z profesjonalnych narzędzi programistycznych umożliwia tworzenie rozwiązań spełniających aktualne standardy technologiczne oraz wymagania kontrahentów, a tym samym pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością twórczą Wnioskodawcy.
· Koszty telefoniczne oraz zakup urządzeń mobilnych
Wnioskodawca ponosi koszty związane z użytkowaniem telefonu, obejmujące zarówno zakup urządzeń, jak i opłaty abonamentowe. Telefon wykorzystywany jest do bieżącej komunikacji z kontrahentami, konsultacji projektowych, uzgadniania wymagań technicznych oraz reagowania na bieżące potrzeby związane z realizacją projektów programistycznych.
Możliwość stałego kontaktu oraz dostępu do poczty elektronicznej i narzędzi komunikacyjnych ma bezpośredni wpływ na sprawność realizacji prac nad programami komputerowymi.
· Koszty podróży służbowych i transportu
Wnioskodawca ponosi koszty związane z podróżami służbowymi, w tym koszty biletów kolejowych, lotniczych, paliwa oraz innych środków transportu. Podróże te są związane z udziałem w spotkaniach z kontrahentami, konsultacjach projektowych, szkoleniach oraz wydarzeniach branżowych.
Udział w tego rodzaju wydarzeniach pozwala na lepsze zrozumienie potrzeb biznesowych, rozwój kompetencji technicznych oraz wymianę doświadczeń, co ma bezpośrednie przełożenie na jakość i innowacyjność tworzonych programów komputerowych.
· Koszty noclegów
W związku z podróżami służbowymi Wnioskodawca ponosi również koszty noclegów. Są one niezbędne dla umożliwienia udziału w spotkaniach projektowych, konferencjach oraz szkoleniach, które wspierają rozwój wiedzy i kompetencji niezbędnych do prowadzenia działalności programistycznej.
· Materiały biurowe oraz wyposażenie miejsca pracy
Pomimo cyfrowego charakteru pracy programisty, Wnioskodawca ponosi koszty zakupu materiałów biurowych oraz elementów wyposażenia miejsca pracy, takich jak notatniki, artykuły piśmiennicze, oświetlenie czy drobne elementy wyposażenia biurowego.
Materiały te wspierają proces planowania architektury oprogramowania, analizę problemów technicznych oraz organizację pracy twórczej, co pośrednio wpływa na efektywność tworzenia programów komputerowych.
· Szkolenia oraz rozwój zawodowy
Wnioskodawca ponosi koszty szkoleń, kursów oraz innych form podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Zdobywana w ten sposób wiedza oraz umiejętności są wykorzystywane bezpośrednio w procesie tworzenia i rozwijania programów komputerowych, umożliwiając stosowanie nowoczesnych technologii i rozwiązań.
· Usługi księgowe
Koszty usług księgowych ponoszone przez Wnioskodawcę są niezbędne do prawidłowego prowadzenia działalności gospodarczej, w tym do prowadzenia ewidencji wymaganej dla celów rozliczeń podatkowych, w szczególności związanych z preferencją IP Box. Zapewnienie prawidłowej obsługi księgowej umożliwia legalne i ciągłe prowadzenie działalności programistycznej.
· Składki na ubezpieczenia społeczne
Wnioskodawca ponosi obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy. Ich opłacanie jest warunkiem legalnego prowadzenia działalności gospodarczej i umożliwia ciągłość realizacji prac nad programami komputerowymi.
Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%.
W piśmie z 10 marca 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1) dochodów za jaki rok podatkowy/lata podatkowe dotyczy Pana wniosek?
Wniosek dotyczy dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę w latach podatkowych 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025, jak również dochodów osiąganych w 2026 r. oraz planowanych do osiągnięcia w latach kolejnych, przy założeniu kontynuowania działalności gospodarczej w tym samym modelu prowadzenia działalności oraz przy zachowaniu analogicznego sposobu współpracy z kontrahentami.
W latach 2020-2025 Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą opodatkowaną według skali podatkowej, natomiast od 2026 r. wybrał opodatkowanie podatkiem liniowym. Zmiana formy opodatkowania nie wpłynęła na charakter wykonywanej działalności, sposób tworzenia oprogramowania ani sposób osiągania dochodów z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do wytwarzanych programów komputerowych.
2) w odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy Pan i rozwija „Oprogramowania” proszę wyjaśnić:
a) jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego „Oprogramowania”?
Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych projektów Wnioskodawca dysponował wiedzą i doświadczeniem w szczególności w zakresie programowania w języku (…), projektowania aplikacji backendowych, projektowania systemów (…).
Wiedza ta została zdobyta w toku dotychczasowej praktyki zawodowej oraz realizacji wcześniejszych projektów informatycznych. Stanowiła ona punkt wyjścia do podejmowania kolejnych prac twórczych, lecz nie przesądzała o ostatecznym kształcie wytwarzanych rozwiązań, ponieważ każdorazowo konieczne było jej twórcze zastosowanie do konkretnych potrzeb biznesowych kontrahenta, specyfiki przetwarzanych danych oraz wymagań funkcjonalnych danego systemu.
b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach tej działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają tworzone oprogramowania od już istniejących?
W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę w szczególności w zakresie projektowania systemów (…).
Oprogramowanie powstaje przy wykorzystaniu technologii backendowych, w szczególności języka (…) oraz relacyjnych baz danych. Wnioskodawca wykorzystuje te technologie do tworzenia dedykowanych rozwiązań odpowiadających na konkretne potrzeby kontrahenta, a nie do odtwórczego wdrażania gotowych schematów.
Nowe zastosowania i usprawnienia polegają w szczególności na stworzeniu systemu (…). Rozwiązania te odróżniają się od istniejących rozwiązań zakresem dostosowania do potrzeb kontrahenta, sposobem integracji z systemami (…).
c) jakie produkty, usługi, procesy oferował Pan dotychczas w swojej działalności?
W dotychczas prowadzonej działalności Wnioskodawca oferował usługi polegające w szczególności na projektowaniu i tworzeniu systemów informatycznych, rozwoju i modernizacji systemów informatycznych oraz projektowaniu logiki biznesowej systemów finansowych i transakcyjnych.
Usługi te obejmowały zarówno tworzenie nowych funkcjonalności i modułów oprogramowania, jak i rozwijanie już istniejących rozwiązań poprzez ich dostosowanie do nowych wymagań biznesowych, zwiększenie bezpieczeństwa, poprawę wydajności oraz zapewnienie integracji z innymi systemami wykorzystywanymi przez kontrahentów.
d) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych czy programistycznych oparte są te produkty, usługi, procesy?
Produkty, usługi i procesy realizowane przez Wnioskodawcę oparte są na rozwiązaniach programistycznych i technologicznych obejmujących w szczególności język (…), architekturę backendową, systemy baz danych, modele przetwarzania danych transakcyjnych oraz algorytmy służące analizie danych i ocenie ryzyka.
Od strony technicznej i projektowej Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę z zakresu projektowania architektury aplikacji, modelowania struktur danych, tworzenia logiki biznesowej oraz integracji systemów informatycznych. Każdorazowo elementy te są zestawiane i rozwijane w sposób odpowiadający wymaganiom konkretnego projektu, co prowadzi do powstania indywidualnych rozwiązań programistycznych.
e) co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił?
Na etapie rozpoczynania poszczególnych prac Wnioskodawca planował przede wszystkim wytworzenie lub rozwinięcie oprogramowania odpowiadającego rzeczywistym potrzebom kontrahenta oraz rozwiązującego konkretny problem praktyczny występujący w jego działalności.
W szczególności celem było stworzenie systemu (…). Celem towarzyszącym było również zapewnienie poprawnej architektury systemu, bezpieczeństwa przetwarzanych danych oraz możliwości dalszego rozwoju tworzonych rozwiązań.
f) co jest efektem Pana działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji opisanego projektu?
Efektem działań Wnioskodawcy było powstanie nowych zastosowań w postaci konkretnych rozwiązań programistycznych, w szczególności systemu (…).
W sensie funkcjonalnym efektem tych prac było wdrożenie nowych mechanizmów służących ocenie ryzyka (…). Oznacza to, że rezultatem prac nie było wyłącznie napisanie kodu, lecz stworzenie nowych funkcjonalności posiadających samodzielne znaczenie gospodarcze i użytkowe.
g) w jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?
Zaplanowane przedsięwzięcia były realizowane etapowo i metodycznie. Proces obejmował analizę wymagań biznesowych i technicznych, projektowanie architektury rozwiązania, implementację kodu źródłowego, testowanie tworzonych funkcjonalności, wdrożenie oraz dalsze czynności rozwojowe i optymalizacyjne.
W praktyce Wnioskodawca samodzielnie dobierał sposób wykonania poszczególnych zadań, przyjmował założenia projektowe, opracowywał logikę działania poszczególnych modułów i następnie implementował je w postaci kodu źródłowego. W zależności od potrzeb projektu prace były następnie weryfikowane, poprawiane i rozwijane, tak aby finalne rozwiązanie spełniało wymagania funkcjonalne i techniczne kontrahenta.
3) w czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „Oprogramowań”, których dotyczy wniosek?
Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w samodzielnym projektowaniu oraz implementowaniu rozwiązań programistycznych w postaci programów komputerowych lub ich funkcjonalnie wyodrębnionych części. Wnioskodawca nie wykonuje wyłącznie czynności technicznych, lecz samodzielnie tworzy kod źródłowy, projektuje architekturę systemów, modeluje struktury danych oraz opracowuje logikę biznesową odpowiadającą konkretnym potrzebom kontrahenta.
Tworzone rozwiązania nie mają charakteru odtwórczego. Każdy projekt wymaga indywidualnego podejścia, analizy problemu, zaprojektowania sposobu jego rozwiązania oraz implementacji funkcjonalności odpowiadających specyfice danego środowiska biznesowego.
Rezultat prac nie jest z góry przesądzony i nie sprowadza się do mechanicznego powielania gotowych schematów.
Twórczość ta przejawia się w szczególności w tworzeniu nowych funkcjonalności systemów informatycznych, rozwijaniu istniejących systemów przez implementację nowych modułów oraz optymalizacji istniejących rozwiązań w sposób prowadzący do powstania nowych lub istotnie ulepszonych efektów programistycznych.
a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej w praktyce gospodarczej „Oprogramowania” zostały podjęte w celu realizacji zlecanych zadań?
W celu realizacji zlecanych zadań Wnioskodawca podejmował konkretne działania ukierunkowane na rozwój oraz usprawnienie istniejącego wcześniej Oprogramowania. Działania te polegały na analizie funkcjonujących już rozwiązań, identyfikacji ich ograniczeń, a następnie na zaprojektowaniu i wdrożeniu zmian prowadzących do rozszerzenia funkcjonalności lub poprawy parametrów działania systemu. Prace nie ograniczały się do bieżącego utrzymania Oprogramowania, usuwania usterek czy wykonywania czynności technicznych, lecz obejmowały twórcze ingerowanie w jego strukturę, logikę oraz sposób działania.
W szczególności podejmowane działania polegały na tworzeniu nowych elementów Oprogramowania odpowiadających na aktualne potrzeby biznesowe, rozbudowie istniejących modułów o dodatkowe funkcje, modyfikowaniu logiki działania aplikacji, a także przebudowie wybranych części kodu źródłowego w sposób zwiększający jego przejrzystość, efektywność i możliwość dalszego rozwoju. Wnioskodawca dokonywał również zmian w zakresie przetwarzania danych, komunikacji pomiędzy poszczególnymi komponentami systemu oraz integracji Oprogramowania z innymi rozwiązaniami, jeżeli było to konieczne dla osiągnięcia zamierzonego efektu funkcjonalnego lub technicznego.
Podejmowane prace obejmowały także opracowywanie nowych mechanizmów automatyzacji, ulepszanie przepływu danych, zwiększanie skalowalności, niezawodności i bezpieczeństwa działania Oprogramowania oraz weryfikację skuteczności wdrażanych rozwiązań poprzez ich testowanie, walidację i dalsze udoskonalanie. Każda z tych czynności była realizowana w sposób celowy i systematyczny, a ich rezultatem było istotne rozwinięcie wcześniej istniejącego Oprogramowania lub nadanie mu nowych, ulepszonych cech użytkowych i technicznych.
b) w oparciu o jakie technologie zostało wytworzone/rozwinięte przez Pana „Oprogramowanie”? jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosowano?
Oprogramowanie było wytwarzane i rozwijane w oparciu o technologie właściwe dla danego projektu, obejmujące w szczególności języki programowania, frameworki, biblioteki, narzędzia do zarządzania bazami danych, systemy kontroli wersji, środowiska testowe oraz rozwiązania służące do integracji i wdrażania aplikacji. W zależności od charakteru projektu mogły to być technologie frontendowe, backendowe, bazodanowe, chmurowe, kontenerowe lub integracyjne.
W ramach prac wykorzystywałem konkretne narzędzia programistyczne służące do:
· tworzenia i rozwijania kodu źródłowego,
· modelowania architektury aplikacji,
· automatyzacji testów i wdrożeń,
· wersjonowania zmian,
· monitorowania poprawności działania i wydajności systemu.
Nowość zastosowanych rozwiązań polegała nie tylko na użyciu określonych technologii jako takich, lecz przede wszystkim na ich twórczej konfiguracji i zestawieniu w celu rozwiązania konkretnego problemu projektowego. W ramach prac wdrażałem także nowe koncepcje programistyczne i architektoniczne, które wcześniej nie występowały w mojej praktyce gospodarczej w takim układzie lub zakresie, np. nowe sposoby modelowania logiki biznesowej, nowe mechanizmy integracji, nowe podejście do struktury modułów, optymalizacji przetwarzania danych, automatyzacji procesów lub organizacji komunikacji pomiędzy elementami systemu.
Istotne było zatem nie samo użycie standardowych narzędzi programistycznych, ale stworzenie w ich oparciu nowego lub ulepszonego rozwiązania informatycznego, dostosowanego do indywidualnych wymagań projektu i odróżniającego się od wcześniej stosowanych przez Wnioskodawcę implementacji.
c) co powoduje, iż wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Na czym polega oryginalność tego „Oprogramowania”?
Wytworzone Oprogramowanie różni się od rozwiązań wcześniej funkcjonujących w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, ponieważ nie stanowi odtworzenia ani prostego powielenia wcześniej stosowanych schematów, lecz jest rezultatem indywidualnego procesu projektowego i programistycznego, ukierunkowanego na rozwiązanie konkretnych, nowych problemów technicznych i biznesowych. Odrębność ta przejawia się zarówno w zakresie funkcjonalnym, jak i w sposobie zaprojektowania logiki działania, architektury aplikacji, struktury kodu oraz mechanizmów przetwarzania danych.
Oryginalność Oprogramowania polega w szczególności na:
· opracowaniu nowych funkcjonalności lub istotnie ulepszonych sposobów realizacji istniejących funkcji,
· stworzeniu autorskiej logiki działania odpowiadającej specyficznym wymaganiom danego projektu,
· zaprojektowaniu nowych zależności pomiędzy modułami systemu,
· zastosowaniu indywidualnych rozwiązań optymalizacyjnych, integracyjnych lub architektonicznych,
· dostosowaniu technologii i narzędzi do unikalnych potrzeb konkretnego zastosowania.
W efekcie końcowym nowe Oprogramowanie stanowiło jakościowo nowy rezultat prac, posiadający własne cechy funkcjonalne i techniczne, których nie miały wcześniejsze rozwiązania wykorzystywane w działalności Wnioskodawcy. Oryginalność nie polegała więc na samym użyciu znanych technologii, lecz na twórczym sposobie ich wykorzystania i połączenia w celu uzyskania nowej wartości użytkowej.
d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż „Oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
O odmienności Oprogramowania względem rozwiązań wcześniej funkcjonujących w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy decydowało zastosowanie takich technologii, rozwiązań i narzędzi, które umożliwiły stworzenie nowej architektury, nowego sposobu realizacji procesów albo nowych funkcjonalności niedostępnych w dotychczasowych implementacjach. Mogły to być m.in. nowe frameworki, biblioteki, komponenty integracyjne, mechanizmy komunikacji pomiędzy usługami, rozwiązania bazodanowe, narzędzia automatyzujące przetwarzanie danych, testowanie lub wdrażanie, a także nowe wzorce projektowe i architektoniczne.
Różnica wynikała jednak przede wszystkim z tego, że technologie te zostały przez Wnioskodawcę wykorzystane w nowy, twórczy sposób, prowadzący do:
· zwiększenia wydajności działania aplikacji,
· poprawy skalowalności i modularności systemu,
· wdrożenia nowych mechanizmów automatyzacji,
· usprawnienia integracji z innymi systemami,
· poprawy bezpieczeństwa, stabilności i jakości kodu,
· stworzenia nowych funkcji lub przebudowy dotychczasowych procesów działania Oprogramowania.
Tym samym to nie sam fakt użycia określonych narzędzi przesądzał o odmienności Oprogramowania, lecz sposób ich doboru, konfiguracji i implementacji, który doprowadził do powstania nowego albo istotnie ulepszonego rozwiązania informatycznego.
4) wobec wskazania we wniosku, że działalność polega na systematycznym prowadzeniu prac twórczych mających na celu rozwój oprogramowania – proszę wyjaśnić: a) jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego i rozwiniętego „oprogramowania” w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?
Na wstępie poszczególnych prac Wnioskodawca zakładał wytworzenie albo rozwinięcie programów komputerowych odpowiadających na potrzeby biznesowe kontrahentów, w tym rozwiązań wspierających przetwarzanie danych, obsługę procesów biznesowych oraz realizację procesów płatniczych.
W poszczególnych latach cele te koncentrowały się na tworzeniu nowych funkcjonalności oprogramowania, rozwijaniu istniejących systemów poprzez implementację nowych modułów, usprawnianiu logiki biznesowej oraz poprawie użyteczności i efektywności działania wytwarzanych rozwiązań.
Źródłem finansowania zaplanowanych prac były środki własne Wnioskodawcy pochodzące z przychodów uzyskiwanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie finansował tych prac ze środków publicznych ani z odrębnych grantów badawczo-rozwojowych.
b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
W kolejnych latach Wnioskodawca osiągał cele polegające na opracowywaniu i rozwijaniu oprogramowania wykorzystywanego w działalności kontrahentów, w szczególności poprzez tworzenie nowych funkcjonalności, rozwijanie istniejących modułów oraz usprawnianie rozwiązań informatycznych odpowiadających za obsługę procesów biznesowych i płatniczych.
Konkretne rozwiązania praktycznych problemów następowały przy wykorzystaniu zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych pozostających do dyspozycji Wnioskodawcy. Prace były wykonywane przede wszystkim samodzielnie przez Wnioskodawcę, przy wykorzystaniu jego wiedzy, doświadczenia, sprzętu komputerowego oraz narzędzi informatycznych wykorzystywanych w działalności. Finansowanie następowało ze środków własnych Wnioskodawcy.
W takim modelu organizacyjnym Wnioskodawca samodzielnie identyfikował problem do rozwiązania, projektował odpowiednie rozwiązanie programistyczne, implementował je i doprowadzał do powstania funkcjonalności możliwych do wykorzystania w działalności kontrahenta.
c) na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie wykonywanych przez Pana czynności?
Systematyczność działań Wnioskodawcy polega na prowadzeniu prac w sposób ciągły, uporządkowany i metodyczny, zgodnie z przyjętym procesem tworzenia i rozwijania oprogramowania. Prace te nie mają charakteru incydentalnego, lecz są realizowane stale w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Proces ten obejmuje w szczególności analizę wymagań biznesowych, projektowanie architektury systemu informatycznego, implementację kodu źródłowego, testowanie funkcjonalności, wdrożenie rozwiązania, a następnie dalszy rozwój i optymalizację oprogramowania. Każdy z tych etapów stanowi element zorganizowanego procesu prowadzącego do powstania lub rozwinięcia programu komputerowego.
Systematyczność przejawia się również w tym, że Wnioskodawca na bieżąco rozwija swoje kompetencje, korzysta z narzędzi niezbędnych do realizacji projektów i konsekwentnie wykonuje prace rozwojowe w ramach kolejnych zleceń programistycznych.
d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie), a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego programu komputerowego?
W ramach realizowanych projektów harmonogramy prac były ustalane na bieżąco, stosownie do zakresu planowanych funkcjonalności, priorytetów kontrahenta oraz etapu danego projektu.
Nie miały one charakteru jednego, sztywnego dokumentu obejmującego całość działalności, lecz były tworzone i aktualizowane adekwatnie do przebiegu poszczególnych prac programistycznych.
Harmonogramy te obejmowały kolejne etapy procesu wytwarzania oprogramowania, w szczególności analizę wymagań, projektowanie architektury systemu, implementację kodu źródłowego, testowanie oraz wdrożenie nowych funkcjonalności. W praktyce były one realizowane w odniesieniu do poszczególnych programów komputerowych i modułów tworzonych lub rozwijanych przez Wnioskodawcę w ramach projektów realizowanych dla kontrahentów.
5) czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze, tj. zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
· zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
· nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
· nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów?
Tak. Efekty pracy Wnioskodawcy, które określa on jako „oprogramowanie”, zarówno w przypadku ich tworzenia od podstaw, jak i rozwijania bądź modyfikowania już istniejących rozwiązań, każdorazowo stanowią utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
W szczególności rezultaty prac Wnioskodawcy zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym i twórczym charakterem, ponieważ są efektem jego własnej, indywidualnej działalności intelektualnej. Nie mają one charakteru odtwórczego ani schematycznego.
Każdorazowo prowadzą do powstania nowej wartości niematerialnej, która wcześniej nie istniała w takim kształcie i która stanowi przejaw twórczej aktywności Wnioskodawcy.
Jednocześnie efekty tych prac nie są rezultatem czynności o charakterze wyłącznie technicznym, mechanicznego wdrażania gotowych rozwiązań ani działań, których wynik można z góry w pełni określić jako powtarzalny i przewidywalny. Realizacja zadań przez Wnioskodawcę wymaga bowiem nie tylko posiadania umiejętności programistycznych, ale również samodzielnego doboru koncepcji, sposobu implementacji, architektury rozwiązania, logiki działania, struktury kodu oraz metod osiągnięcia założonego rezultatu. W toku prac Wnioskodawca podejmuje własne decyzje projektowe i twórcze, które wpływają na ostateczny kształt wytwarzanego lub rozwijanego oprogramowania.
Ponadto tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nie stanowi jedynie technicznej realizacji szczegółowych instrukcji przekazanych przez kontrahentów. Nawet jeśli prace są wykonywane w odpowiedzi na określone potrzeby biznesowe lub funkcjonalne zamawiającego, to sposób ich wykonania pozostaje rezultatem samodzielnych, twórczych wyborów Wnioskodawcy. Kontrahent może wskazywać oczekiwany cel lub funkcjonalność, natomiast Wnioskodawca samodzielnie opracowuje sposób osiągnięcia tego celu, nadając wytwarzanemu rozwiązaniu indywidualny charakter.
W konsekwencji należy stwierdzić, że efekty pracy Wnioskodawcy, określane jako „oprogramowanie”, zarówno w zakresie ich tworzenia, jak i rozwijania, stanowią utwory podlegające ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, gdyż posiadają cechy twórczości, indywidualności oraz niepowtarzalności, a ich powstanie jest wynikiem samodzielnej działalności twórczej Wnioskodawcy.
6) czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że (…) Programy te są efektem działalności twórczej o indywidualnym charakterze i podlegają ochronie zgodnie z art. 74 tej ustawy. Ochrona obejmuje także wersje nieukończone, o ile zostały utrwalone. (…) należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów – efekty Pana prac były/są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
Tak. W każdym przypadku efekty prac Wnioskodawcy stanowią programy komputerowe lub ich części podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
7) czy w przypadku rozwoju „Oprogramowania” – efekt Pana pracy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?
Tak. W przypadku rozwijania istniejących systemów informatycznych Wnioskodawca tworzy nowe funkcjonalności oraz moduły oprogramowania, które stanowią odrębne utwory w postaci programów komputerowych.
8) czy efekty Pana samodzielnej pracy, które nazywa Pan odpowiednio „Oprogramowaniem” zawsze były/są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „Oprogramowań”?
Tak, efekty pracy Wnioskodawcy były i są odrębnymi programami komputerowymi albo odrębnymi, twórczymi elementami programów komputerowych, stanowiącymi utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, podlegające ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy. Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa osobiste jako twórcy tych utworów, zaś do chwili przeniesienia autorskich praw majątkowych na kontrahenta przysługują mu również autorskie prawa majątkowe do wytworzonego Oprogramowania.
9) czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż zleceniodawca)?
Tak. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność cywilnoprawną za efekty swojej pracy wobec osób trzecich na zasadach wynikających z zawieranych umów oraz przepisów prawa cywilnego.
10) w jaki sposób umowy z kontrahentami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy otrzymuje Pan wynagrodzenie:
- wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do „programu komputerowego” (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
- także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich i czy ulgą IP Box zamierza objąć Pan również wynagrodzenie z tego tytułu)?
Wynagrodzenie Wnioskodawcy zostało określone w umowie ze wskazaniem stawki ryczałtowej za godzinę pracy. Rozliczenie następuje zatem według ustalonej stawki godzinowej, właściwej dla świadczonych usług realizowanych w ramach współpracy z kontrahentem.
Jednocześnie umowa zawiera klauzulę przewidującą przeniesienie na kontrahenta autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania. W konsekwencji wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę obejmuje zarówno wykonanie czynności programistycznych prowadzących do powstania programu komputerowego albo jego części, jak i przeniesienie autorskich praw majątkowych do tych efektów prac na kontrahenta.
Wnioskodawca nie otrzymuje odrębnie wyodrębnionego honorarium wyłącznie za sam akt przeniesienia praw autorskich. Wynagrodzenie ma charakter łączny. Preferencją IP Box Wnioskodawca zamierza objąć wyłącznie tę część dochodu, która odpowiada dochodowi z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. dochodowi z autorskich praw majątkowych do programów komputerowych wytworzonych w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, a nie wynagrodzenie za czynności niemające takiego charakteru.
11) czy faktury, które wystawiał Pan na rzecz Kontrahentów wyodrębniały wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na Kontrahenta? Jeśli nie, prosimy by Pan wskazał dlaczego i w jaki sposób określał Pan wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich?
Faktury wystawiane na rzecz kontrahentów nie wyodrębniały odrębnej pozycji dotyczącej przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac. Wynagrodzenie było ujmowane jako wynagrodzenie za świadczenie usług programistycznych obejmujących również przeniesienie autorskich praw majątkowych.
Brak odrębnego wyszczególnienia na fakturze wynikał z przyjętego przez strony modelu rozliczeń, w którym wynagrodzenie miało charakter łączny i było ustalane według stawki godzinowej. Wartość wynagrodzenia przypadającego na kwalifikowane prawa własności intelektualnej Wnioskodawca ustala na podstawie prowadzonej ewidencji, dokumentującej wykonywane prace oraz pozwalającej powiązać osiągane przychody z wytworzeniem i przeniesieniem praw do konkretnych programów komputerowych albo ich części.
12) w jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co potwierdza przeniesienie tych praw?
Poszczególne umowy z kontrahentami regulują przeniesienie autorskich praw majątkowych do stworzonych przez Wnioskodawcę programów komputerowych poprzez odpowiednie postanowienia umowne przewidujące przejście tych praw na kontrahenta po wytworzeniu i przekazaniu efektu prac.
Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego albo jego części następuje przez identyfikację efektu prac programistycznych wytworzonego przez Wnioskodawcę w ramach danego projektu, w szczególności w postaci przekazanego kodu źródłowego, modułu, funkcjonalności lub innego utrwalonego rezultatu pracy twórczej. Przeniesienie praw następuje zgodnie z zasadami określonymi w umowie, a jego materialnym przejawem jest przekazanie wytworzonego rozwiązania kontrahentowi oraz przyjęcie tego efektu do wykorzystania w projekcie.
Potwierdzeniem przeniesienia praw są postanowienia umowne, wykonanie i przekazanie efektów prac oraz dokonanie rozliczenia za dany okres współpracy.
13) czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
Tak. Sposób przenoszenia praw został ukształtowany w umowie z zachowaniem formy pisemnej oraz z określeniem pól eksploatacji właściwych dla oprogramowania, co odpowiada wymogom przewidzianym w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności w art. 41 oraz art. 53 tej ustawy.
Ocena ta opiera się na założeniu, że każdorazowo stosowana umowa z kontrahentem zawiera wszystkie elementy wymagane przez przepisy prawa autorskiego dla skutecznego przeniesienia autorskich praw majątkowych.
14) korzystania z jakich konkretnie usług i narzędzi informatycznych dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
(…)
Usługa obsługi księgowej działalności gospodarczej, obejmująca prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz odrębnej ewidencji na potrzeby preferencji IP Box.
15) jakich konkretnie kosztów zakupu sprzętu komputerowego oraz akcesoriów elektronicznych dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
(…)
16) kosztów zakupu oraz użytkowania jakiego konkretnie rodzaju specjalistycznego oprogramowania i licencji dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
Wnioskodawca nie ponosił wydatków na zakup ani użytkowanie specjalistycznego oprogramowania lub licencji wyodrębnionych od usług wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 14.
17) jakich konkretnie kosztów podróży służbowych i transportu dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
Koszty dojazdów do siedziby kontrahenta na spotkania planistyczne i projektowe.
Koszty użytkowania samochodu wykorzystywanego do dojazdów służbowych, przy czym do 2025 r. samochód był ujmowany jako koszt stały działalności gospodarczej, a od 2026 r. jest użytkowany na podstawie umowy leasingu.
Koszty użytkowania roweru wykorzystywanego do dojazdów na spotkania z kontrahentem, w tym koszty eksploatacyjne.
18) jakich konkretnie kosztów oraz jakiego rodzaju oświetlenia dotyczy Pana wniosek? Zakres wydatków należy przedstawić w katalogu zamkniętym (bez zwrotów „np.”, „i inne”, „takie jak” itp.).
(…)
19) jakich konkretnie kosztów szkoleń, kursów, oraz innych form podnoszenia kwalifikacji zawodowych dotyczy Pani wniosek? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego (bez zwrotów „np.”, „i inne”, „takie jak” itp.), wszystkich wydatków zaliczanych przez Panią do tej kategorii wydatków. Jaka jest tematyka kursów, szkoleń i innych form podnoszenia kwalifikacji zawodowych?
Kurs online (…).
20) jaki jest funkcjonalny związek poszczególnych wydatków, których dotyczy Pana wniosek (zadane przez Pana pytanie nr 4) z działaniami obejmującymi tworzenie i rozwijanie „programu komputerowego”? Odpowiedzi należy udzielić dla każdego z kosztów wymienionych we wniosku oraz w odpowiedzi na pytania nr 14-19 niniejszego wezwania.
Poszczególne wydatki pozostają w bezpośrednim lub pośrednim związku funkcjonalnym z działalnością Wnioskodawcy polegającą na tworzeniu oraz rozwijaniu programów komputerowych, ponieważ umożliwiają prowadzenie prac programistycznych, utrzymanie środowiska pracy, komunikację projektową z kontrahentami, organizację procesu wytwórczego oraz prawidłowe rozliczenie dochodów osiąganych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
W szczególności związek funkcjonalny poszczególnych kosztów przedstawia się następująco:
(…)
· Usługa obsługi księgowej działalności gospodarczej
Usługa ta obejmuje prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz odrębnej ewidencji wymaganej dla stosowania preferencji IP Box. Jest ona niezbędna do prawidłowego prowadzenia działalności gospodarczej oraz do poprawnego ustalenia przychodów, kosztów i dochodu związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej powstającymi w wyniku działalności programistycznej.
(…)
· Koszty dojazdów do siedziby kontrahenta na spotkania planistyczne i projektowe.
Koszty te pozostają w związku z udziałem w spotkaniach niezbędnych do ustalenia wymagań, omówienia założeń projektowych, konsultowania tworzonych funkcjonalności oraz koordynacji prac związanych z tworzeniem i rozwijaniem programów komputerowych.
· Koszty użytkowania samochodu wykorzystywanego do dojazdów służbowych
Samochód wykorzystywany jest do dojazdów na spotkania projektowe i planistyczne związane z realizowanymi pracami programistycznymi.
· Koszty użytkowania roweru wykorzystywanego do dojazdów na spotkania z kontrahentem, w tym koszty eksploatacyjne
Rower służy do dojazdów na spotkania związane z działalnością gospodarczą, w ramach których omawiane są kwestie projektowe, planistyczne i techniczne dotyczące wytwarzanego oprogramowania.
(…)
· Kurs online (…)
Szkolenie dotyczy projektowania architektury systemów informatycznych w środowisku (…). Wiedza pozyskana w ramach kursu służy rozwijaniu kompetencji wykorzystywanych przy projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu systemów informatycznych.
· Koszty telefoniczne oraz zakup urządzeń mobilnych wskazane we wniosku
Koszty te pozostają w związku z utrzymaniem bieżącej komunikacji z kontrahentami, uzgadnianiem wymagań technicznych, konsultacjami projektowymi oraz koordynacją realizowanych prac programistycznych.
· Koszty noclegów wskazane we wniosku
Były ponoszone w związku z podróżami służbowymi dotyczącymi spotkań projektowych, konsultacji lub udziału w wydarzeniach związanych z realizacją działalności programistycznej, pozostają w funkcjonalnym związku z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania, ponieważ umożliwiają udział w czynnościach służących realizacji projektów.
· Materiały biurowe oraz wyposażenie miejsca pracy wskazane we wniosku
Koszty te służą organizacji stanowiska pracy i procesu twórczego, wspierają planowanie, analizę zagadnień technicznych oraz wykonywanie czynności pomocniczych niezbędnych przy tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych.
· Składki na ubezpieczenia społeczne wskazane we wniosku
Składki te są obowiązkowym obciążeniem związanym z legalnym prowadzeniem działalności gospodarczej, w ramach której Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową i wytwarza kwalifikowane prawa własności intelektualnej.
21) w jaki sposób, według jakich kryteriów przyporządkowuje Pan poszczególne wydatki z Pana czwartego pytania do działań obejmujących tworzenie i rozwijanie „Oprogramowania”? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego „Oprogramowania”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady)?
Wydatki wskazane w pytaniu nr 4 wniosku oraz doprecyzowane w odpowiedziach na pytania nr 14-19 są przyporządkowywane do działań obejmujących tworzenie i rozwijanie oprogramowania według kryterium ich rzeczywistego związku funkcjonalnego z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową oraz faktycznego wykorzystania przy wytwarzaniu, rozwijaniu lub obsłudze rozliczenia kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Wnioskodawca każdorazowo ocenia charakter danego wydatku, cel jego poniesienia oraz możliwość przypisania go do działalności prowadzącej do powstania kwalifikowanego IP.
Jeżeli wydatek dotyczy zarówno działalności związanej z kwalifikowanym IP, jak i innych obszarów działalności, jest on przyporządkowywany z zastosowaniem odpowiedniej metody alokacji pozwalającej ustalić część kosztu związaną z wytwarzaniem i rozwijaniem oprogramowania.
Wnioskodawca nie zalicza automatycznie do wskaźnika nexus wszystkich wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów. Do wskaźnika nexus ujmowane są wyłącznie te wydatki, które mogą zostać uznane za koszty faktycznie związane z prowadzoną bezpośrednio działalnością badawczo-rozwojową dotyczącą kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 30ca ustawy o PIT.
22) czy prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Jeżeli tak:
a) czy odrębna ewidencja jest prowadzona w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego, w przewidzianym dla tej czynności terminie?
b) czy w odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan:
• każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
• przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
• koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?
Tak, Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ewidencja ta jest prowadzona w sposób zapewniający prawidłowe i terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej dla celów sporządzenia zeznania podatkowego. Jednocześnie Wnioskodawca na bieżąco wyodrębnia w tej ewidencji każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, przychody, koszty uzyskania przychodów oraz dochód (stratę) przypadające na każde takie prawo, a także koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, w tym ustalenie wskaźnika nexus.
Pytania
1. Czy w opisanym stanie faktycznym oraz zgodnie z przedstawionym stanowiskiem Wnioskodawcy, dochód z praw własności intelektualnej, wyliczony na podstawie art. 30ca ustawy o PIT, może podlegać opodatkowaniu według preferencyjnej stawki 5%?
2. Czy działalność Wnioskodawcy, polegająca na tworzeniu programów komputerowych, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej określoną w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
3. Czy odpłatne przeniesienie przez Wnioskodawcę praw autorskich do programów komputerowych w ramach realizowanych zleceń programistycznych kwalifikuje się jako sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym generuje dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu tej ustawy?
4. Czy ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej wydatki na:
- Usługi internetowe oraz usługi IT,
- Sprzęt komputerowy oraz akcesoria elektroniczne,
- Oprogramowanie oraz licencje,
- Koszty telefoniczne oraz zakup urządzeń mobilnych,
- Koszty podróży służbowych i transportu,
- Koszty noclegów,
- Materiały biurowe oraz wyposażenie miejsca pracy,
- Szkolenia oraz rozwój zawodowy,
- Usługi księgowe,
- Składki na ubezpieczenia społeczne,
stanowią koszty uwzględniane przy obliczaniu wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, przy założeniu odpowiedniej metodyki alokacji i zgodności z zasadami określonymi w art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 tej ustawy?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1.
Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”. Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy spełnia on wszystkie niezbędne przesłanki wymagane do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego na podstawie ulgi IP Box.
Po pierwsze, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest tworzenie, rozwój lub ulepszanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej, co stanowi kluczowy warunek umożliwiający skorzystanie z tej ulgi. Dodatkowo, dochody uzyskane przez Wnioskodawcę związane są bezpośrednio ze sprzedażą lub licencjonowaniem takich praw, co także w pełni kwalifikuje je do objęcia preferencyjną stawką podatkową.
Ad 2.
Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa definiowana jest jako twórcza praca obejmująca zarówno badania naukowe, jak i prace rozwojowe. Celem tej działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań. Z uwagi na przedstawiony stan faktyczny oraz wymagane kryteria, zdaniem Wnioskodawcy jego działalność w pełni spełnia warunki uznania jej za działalność badawczo-rozwojową.
Po pierwsze, działalność Wnioskodawcy charakteryzuje się nowatorskością i twórczością. Tworzy on oprogramowanie na zlecenie swoich Kontrahentów, przy czym każde rozwiązanie jest dostosowane do indywidualnych potrzeb klientów, co ma na celu zwiększenie innowacyjności w zakresie rozwiązań programistycznych. Po drugie, jego prace cechuje nieprzewidywalność - choć efekt końcowy jest określony, proces tworzenia nowych rozwiązań jest nieprzewidywalny, co oznacza, że pomimo korzystania z istniejących narzędzi i metod, ostateczny rezultat jest nowatorski i często prowadzi do wytworzenia zupełnie nowych funkcjonalności lub modyfikacji dotychczasowych, przestarzałych rozwiązań.
Kolejnym aspektem jest metodyczność pracy Wnioskodawcy. W ramach umowy z Kontrahentami, jego działalność jest realizowana zgodnie z ściśle określonym harmonogramem, co wymaga systematyczności oraz dokumentacji postępów prac. Działania te są prowadzone zgodnie z ustalonymi planami, co pokazuje metodyczne podejście do realizacji projektów. Wreszcie, celem Wnioskodawcy jest przenoszenie autorskich praw majątkowych do stworzonych programów na Kontrahentów, co wiąże się z koniecznością odtworzenia lub przeniesienia tych rozwiązań w formie, która może zostać ponownie wykorzystana lub wdrożona przez klienta.
Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, "prace rozwojowe" są rozumiane jako działalność polegająca na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy w celu tworzenia nowych, ulepszonych lub zmienionych produktów, procesów lub usług. Wnioskodawca w swojej działalności spełnia te przesłanki, ponieważ wytwarza nowe funkcjonalności oprogramowania, które przyczyniają się do rozwoju branży programistycznej i odpowiadają na potrzeby jego Kontrahentów.
Oprogramowanie tworzone przez niego wprowadza nowe rozwiązania, które w sposób istotny różnią się od istniejących rozwiązań na rynku.
Wnioskodawca, podejmując się realizacji projektów programistycznych, zawsze kieruje się dążeniem do dostarczenia innowacyjnych rozwiązań, śledząc aktualny stan techniki w branży IT i na bieżąco wprowadzając nowoczesne technologie. Jego prace mają charakter twórczy, gdyż każdorazowo Wnioskodawca korzysta z posiadanej wiedzy oraz własnej inwencji twórczej, tworząc programy komputerowe, które w znaczący sposób zmieniają lub ulepszają dotychczasowe rozwiązania.
Zdaniem Wnioskodawcy, jego działalność w zakresie tworzenia oprogramowania oraz innowacyjnych funkcjonalności stanowi przejaw działalności badawczo-rozwojowej, która przyczynia się do rozwoju sektora IT oraz wprowadza istotne zmiany na rynku.
Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy prowadzi on działalność badawczo-rozwojową, która obejmuje zarówno twórcze prace rozwojowe, jak i wytwarzanie nowych rozwiązań w odpowiedzi na konkretne potrzeby rynkowe, co w pełni mieści się w definicji działalności badawczo-rozwojowej zawartej w ustawie o PIT.
Ad 3.
Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, dochód uzyskany z praw własności intelektualnej, w tym autorskiego prawa do programu komputerowego, może podlegać preferencyjnemu opodatkowaniu, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów. Program komputerowy jest wymieniony w tym artykule w ust. 2 pkt 8 jako jedno z praw własności intelektualnej uprawnionych do takiego opodatkowania.
Aby prawo do programu komputerowego mogło zostać uznane za „kwalifikowane” prawo własności intelektualnej, muszą zostać spełnione dwa warunki:
· Przedmiot ochrony musi zostać stworzony przez podatnika w ramach jego działalności badawczo-rozwojowej.
· Prawo własności intelektualnej musi podlegać ochronie prawnej na mocy przepisów odrębnych ustaw lub międzynarodowych umów, których stroną jest Polska lub Unia Europejska.
Oprogramowanie, jako przedmiot prawa autorskiego, jest chronione na podstawie art. 74 ustawy o Prawie autorskim i prawach pokrewnych, gdzie programy komputerowe traktowane są jako utwory podlegające ochronie od momentu ich stworzenia, bez konieczności spełniania wymogów formalnych. Ochrona ta obejmuje także poszczególne elementy programu, takie jak instrukcje działania komputera, a także fragmenty programu, jeśli spełniają one wymogi określone w ustawie.
Wnioskodawca uważa, że prawo autorskie do programów komputerowych, które wytwarza w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w Polsce, jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT. Prawo to jest objęte ochroną na podstawie przepisów ustawy o Prawie autorskim i prawach pokrewnych, a jego przedmiot powstaje w ramach działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy, co potwierdza opisany we wniosku stan faktyczny.
Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej obejmuje:
- Dochód z opłat licencyjnych dotyczących kwalifikowanego IP,
- Dochód ze sprzedaży kwalifikowanego IP,
- Dochód z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,
- Dochód z odszkodowania za naruszenie praw do kwalifikowanego IP, uzyskany w postępowaniu sądowym lub arbitrażu.
Aby prawo własności intelektualnej zostało uznane za kwalifikowane, muszą zostać spełnione trzy warunki:
1) Prawo musi zostać stworzone przez podatnika w ramach działalności badawczo-rozwojowej,
2) Musi być wymienione w katalogu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
3) Musi podlegać ochronie prawnej zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi lub międzynarodowymi.
Wnioskodawca, uważa, że wytwarzane przez niego prawa autorskie do programów komputerowych spełniają te warunki, a przeniesienie autorskich praw majątkowych do tych programów na rzecz kontrahenta jest uznawane za sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
Ad 4.
Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, który podlega preferencyjnemu opodatkowaniu, oblicza się na podstawie wzoru, w którym dochód z takiego prawa osiągnięty w danym roku podatkowym jest mnożony przez wskaźnik obliczany według następującej formuły:
(a + b) x 1,3
a + b + c + d
W tym wzorze poszczególne litery oznaczają koszty poniesione przez podatnika:
a – koszty związane bezpośrednio z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową dotyczącą kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
b – koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych, które nie zostały wymienione w literze d, nabytych od podmiotu niepowiązanego (zgodnie z art. 23m ust. 1 pkt 3),
c – koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych, które nie zostały wymienione w literze d, nabytych od podmiotu powiązanego (zgodnie z art. 23m ust. 1 pkt 4),
d – koszty związane z nabyciem przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Do wyżej wymienionych kosztów nie zalicza się wydatków, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, takich jak odsetki, opłaty finansowe czy koszty związane z nieruchomościami.
Ponadto, zgodnie z art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, jeśli wartość wskaźnika, obliczonego na podstawie powyższego wzoru, jest wyższa niż 1, przyjmuje się, że wskaźnik ten wynosi 1. Z kolei, jeśli Wnioskodawca nie dokonuje nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych ani nie nabywa kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wartość wskaźnika również wyniesie 1 w momencie, gdy Wnioskodawca uzyska dochód.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca w dużej mierze zajmuje się tworzeniem programów komputerowych. Prawa autorskie do tych programów są następnie przenoszone na rzecz kontrahenta. W zamian za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone wynagrodzenie, które obejmuje również zapłatę za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
W związku z prowadzoną działalnością, Wnioskodawca ponosi różnorodne wydatki, w tym m.in.:
· Usługi internetowe oraz usługi IT,
· Sprzęt komputerowy oraz akcesoria elektroniczne,
· Oprogramowanie oraz licencje,
· Koszty telefoniczne oraz zakup urządzeń mobilnych,
· Koszty podróży służbowych i transportu,
· Koszty noclegów,
· Materiały biurowe oraz wyposażenie miejsca pracy,
· Szkolenia oraz rozwój zawodowy,
· Usługi księgowe,
· Składki na ubezpieczenia społeczne.
Te wydatki są traktowane jako koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT, ponieważ mają na celu osiągnięcie przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.
Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na wytworzenie poszczególnych programów komputerowych, stanowiące część działalności badawczo-rozwojowej, powinny być traktowane jako koszty związane bezpośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą, która jest uznawana za działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
Badania naukowe są działalnością obejmującą:
1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego od dnia 2 października 2020. Realizuje Pan projekty od analizy potrzeb Kontrahenta, przez projektowanie, implementację, testowanie i wdrożenie, aż po wsparcie podczas uruchomień testowych i produkcyjnych. Na późniejszych etapach świadczy Pan również usługi związane z modernizacją, poprawą, ulepszeniem wdrożonych systemów.
W ramach tworzenia lub ulepszania ich produktów, przeprowadził Pan następujące projekty:
(…)
Efekty Pana pracy, określane jako „Oprogramowanie”, zarówno w przypadku ich tworzenia od podstaw, jak i w przypadku ich rozwijania, każdorazowo stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W każdym przypadku – zarówno przy tworzeniu nowych programów komputerowych, jak i przy rozwijaniu już istniejących – efekty Pan prac stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan na Kontrahentów majątkowe prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania.
Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
W opisie sprawy wskazał Pan, że Pana działalność polega na systematycznym prowadzeniu prac twórczych mających na celu rozwój oprogramowania. Programy komputerowe tworzone przez Pana nie są projektami powtarzalnymi. Każdy z nich wymaga indywidualnego podejścia, uwzględniającego specyfikę środowiska, w którym ma funkcjonować. Nie ogranicza się Pan jedynie do wprowadzania okresowych, rutynowych zmian, lecz koncentruje się na tworzeniu nowych funkcjonalności i unikalnych rozwiązań.
Z uzupełnienia wniosku wynika, że twórczy charakter Pana działalności przejawia się w samodzielnym projektowaniu oraz implementowaniu rozwiązań programistycznych w postaci programów komputerowych lub ich funkcjonalnie wyodrębnionych części. Nie wykonuje Pan wyłącznie czynności technicznych, lecz samodzielnie tworzy kod źródłowy, projektuje architekturę systemów, modeluje struktury danych oraz opracowuje logikę biznesową odpowiadającą konkretnym potrzebom kontrahenta. Tworzone rozwiązania nie mają charakteru odtwórczego. Każdy projekt wymaga indywidualnego podejścia, analizy problemu, zaprojektowania sposobu jego rozwiązania oraz implementacji funkcjonalności odpowiadających specyfice danego środowiska biznesowego. Rezultat prac nie jest z góry przesądzony i nie sprowadza się do mechanicznego powielania gotowych schematów. Twórczość ta przejawia się w szczególności w tworzeniu nowych funkcjonalności systemów informatycznych, rozwijaniu istniejących systemów przez implementację nowych modułów oraz optymalizacji istniejących rozwiązań w sposób prowadzący do powstania nowych lub istotnie ulepszonych efektów programistycznych. W celu realizacji zlecanych zadań podejmował Pan konkretne działania ukierunkowane na rozwój oraz usprawnienie istniejącego wcześniej Oprogramowania. Działania te polegały na analizie funkcjonujących już rozwiązań, identyfikacji ich ograniczeń, a następnie na zaprojektowaniu i wdrożeniu zmian prowadzących do rozszerzenia funkcjonalności lub poprawy parametrów działania systemu. Prace nie ograniczały się do bieżącego utrzymania Oprogramowania, usuwania usterek czy wykonywania czynności technicznych, lecz obejmowały twórcze ingerowanie w jego strukturę, logikę oraz sposób działania. W szczególności podejmowane działania polegały na tworzeniu nowych elementów Oprogramowania odpowiadających na aktualne potrzeby biznesowe, rozbudowie istniejących modułów o dodatkowe funkcje, modyfikowaniu logiki działania aplikacji, a także przebudowie wybranych części kodu źródłowego w sposób zwiększający jego przejrzystość, efektywność i możliwość dalszego rozwoju. Dokonywał Pan również zmian w zakresie przetwarzania danych, komunikacji pomiędzy poszczególnymi komponentami systemu oraz integracji Oprogramowania z innymi rozwiązaniami, jeżeli było to konieczne dla osiągnięcia zamierzonego efektu funkcjonalnego lub technicznego. Podejmowane prace obejmowały także opracowywanie nowych mechanizmów automatyzacji, ulepszanie przepływu danych, zwiększanie skalowalności, niezawodności i bezpieczeństwa działania Oprogramowania oraz weryfikację skuteczności wdrażanych rozwiązań poprzez ich testowanie, walidację i dalsze udoskonalanie. Każda z tych czynności była realizowana w sposób celowy i systematyczny, a ich rezultatem było istotne rozwinięcie wcześniej istniejącego Oprogramowania lub nadanie mu nowych, ulepszonych cech użytkowych i technicznych. Oprogramowanie było wytwarzane i rozwijane w oparciu o technologie właściwe dla danego projektu, obejmujące w szczególności języki programowania, frameworki, biblioteki, narzędzia do zarządzania bazami danych, systemy kontroli wersji, środowiska testowe oraz rozwiązania służące do integracji i wdrażania aplikacji. W zależności od charakteru projektu mogły to być technologie frontendowe, backendowe, bazodanowe, chmurowe, kontenerowe lub integracyjne. W ramach prac wykorzystywał Pan konkretne narzędzia programistyczne służące do:
· tworzenia i rozwijania kodu źródłowego,
· modelowania architektury aplikacji,
· automatyzacji testów i wdrożeń,
· wersjonowania zmian,
· monitorowania poprawności działania i wydajności systemu.
Nowość zastosowanych rozwiązań polegała nie tylko na użyciu określonych technologii jako takich, lecz przede wszystkim na ich twórczej konfiguracji i zestawieniu w celu rozwiązania konkretnego problemu projektowego. W ramach prac wdrażał Pan także nowe koncepcje programistyczne i architektoniczne, które wcześniej nie występowały w Pana praktyce gospodarczej w takim układzie lub zakresie, np. nowe sposoby modelowania logiki biznesowej, nowe mechanizmy integracji, nowe podejście do struktury modułów, optymalizacji przetwarzania danych, automatyzacji procesów lub organizacji komunikacji pomiędzy elementami systemu. Istotne było zatem nie samo użycie standardowych narzędzi programistycznych, ale stworzenie w ich oparciu nowego lub ulepszonego rozwiązania informatycznego, dostosowanego do indywidualnych wymagań projektu i odróżniającego się od wcześniej stosowanych przeze mnie implementacji. Wytworzone Oprogramowanie różni się od rozwiązań wcześniej funkcjonujących w Pana praktyce gospodarczej, ponieważ nie stanowi odtworzenia ani prostego powielenia wcześniej stosowanych schematów, lecz jest rezultatem indywidualnego procesu projektowego i programistycznego, ukierunkowanego na rozwiązanie konkretnych, nowych problemów technicznych i biznesowych. Odrębność ta przejawia się zarówno w zakresie funkcjonalnym, jak i w sposobie zaprojektowania logiki działania, architektury aplikacji, struktury kodu oraz mechanizmów przetwarzania danych.
Oryginalność Oprogramowania polega w szczególności na:
· opracowaniu nowych funkcjonalności lub istotnie ulepszonych sposobów realizacji istniejących funkcji,
· stworzeniu autorskiej logiki działania odpowiadającej specyficznym wymaganiom danego projektu,
· zaprojektowaniu nowych zależności pomiędzy modułami systemu,
· zastosowaniu indywidualnych rozwiązań optymalizacyjnych, integracyjnych lub architektonicznych,
· dostosowaniu technologii i narzędzi do unikalnych potrzeb konkretnego zastosowania.
W efekcie końcowym nowe Oprogramowanie stanowiło jakościowo nowy rezultat prac, posiadający własne cechy funkcjonalne i techniczne, których nie miały wcześniejsze rozwiązania wykorzystywane w Pana działalności. Oryginalność nie polegała więc na samym użyciu znanych technologii, lecz na twórczym sposobie ich wykorzystania i połączenia w celu uzyskania nowej wartości użytkowej. O odmienności Oprogramowania względem rozwiązań wcześniej funkcjonujących w Pana praktyce gospodarczej decydowało zastosowanie takich technologii, rozwiązań i narzędzi, które umożliwiły stworzenie nowej architektury, nowego sposobu realizacji procesów albo nowych funkcjonalności niedostępnych w dotychczasowych implementacjach. Mogły to być m.in. nowe frameworki, biblioteki, komponenty integracyjne, mechanizmy komunikacji pomiędzy usługami, rozwiązania bazodanowe, narzędzia automatyzujące przetwarzanie danych, testowanie lub wdrażanie, a także nowe wzorce projektowe i architektoniczne.
Różnica wynikała jednak przede wszystkim z tego, że technologie te zostały przez Pana wykorzystane w nowy, twórczy sposób, prowadzący do:
· zwiększenia wydajności działania aplikacji,
· poprawy skalowalności i modularności systemu,
· wdrożenia nowych mechanizmów automatyzacji,
· usprawnienia integracji z innymi systemami,
· poprawy bezpieczeństwa, stabilności i jakości kodu,
· stworzenia nowych funkcji lub przebudowy dotychczasowych procesów działania Oprogramowania.
Tym samym to nie sam fakt użycia określonych narzędzi przesądzał o odmienności Oprogramowania, lecz sposób ich doboru, konfiguracji i implementacji, który doprowadził do powstania nowego albo istotnie ulepszonego rozwiązania informatycznego.
Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.
Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
Wyjaśnił Pan, że Pana działalność polega na systematycznym prowadzeniu prac twórczych mających na celu rozwój oprogramowania. Realizuje Pan projekty od analizy potrzeb Kontrahenta, przez projektowanie, implementację, testowanie i wdrożenie, aż po wsparcie podczas uruchomień testowych i produkcyjnych. Na późniejszych etapach świadczy Pan również usługi związane z modernizacją, poprawą, ulepszeniem wdrożonych systemów.
W uzupełnieniu wskazał Pan, że ma wstępie poszczególnych prac zakładał Pan wytworzenie albo rozwinięcie programów komputerowych odpowiadających na potrzeby biznesowe kontrahentów, w tym rozwiązań wspierających przetwarzanie danych, obsługę procesów biznesowych oraz realizację procesów płatniczych. W poszczególnych latach cele te koncentrowały się na tworzeniu nowych funkcjonalności oprogramowania, rozwijaniu istniejących systemów poprzez implementację nowych modułów, usprawnianiu logiki biznesowej oraz poprawie użyteczności i efektywności działania wytwarzanych rozwiązań. Źródłem finansowania zaplanowanych prac były Pana środki własne pochodzące z przychodów uzyskiwanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nie finansował Pan tych prac ze środków publicznych ani z odrębnych grantów badawczo-rozwojowych. W kolejnych latach osiągał Pan cele polegające na opracowywaniu i rozwijaniu oprogramowania wykorzystywanego w działalności kontrahentów, w szczególności poprzez tworzenie nowych funkcjonalności, rozwijanie istniejących modułów oraz usprawnianie rozwiązań informatycznych odpowiadających za obsługę procesów biznesowych i płatniczych. Konkretne rozwiązania praktycznych problemów następowały przy wykorzystaniu zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych pozostających do Pana dyspozycji. Prace były wykonywane przede wszystkim samodzielnie przez Pana, przy wykorzystaniu jego wiedzy, doświadczenia, sprzętu komputerowego oraz narzędzi informatycznych wykorzystywanych w działalności. W takim modelu organizacyjnym samodzielnie identyfikował Pan problem do rozwiązania, projektował odpowiednie rozwiązanie programistyczne, implementował je i doprowadzał do powstania funkcjonalności możliwych do wykorzystania w działalności kontrahenta. Systematyczność Pana działań polega na prowadzeniu prac w sposób ciągły, uporządkowany i metodyczny, zgodnie z przyjętym procesem tworzenia i rozwijania oprogramowania. Prace te nie mają charakteru incydentalnego, lecz są realizowane stale w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Proces ten obejmuje w szczególności analizę wymagań biznesowych, projektowanie architektury systemu informatycznego, implementację kodu źródłowego, testowanie funkcjonalności, wdrożenie rozwiązania, a następnie dalszy rozwój i optymalizację oprogramowania. Każdy z tych etapów stanowi element zorganizowanego procesu prowadzącego do powstania lub rozwinięcia programu komputerowego. Systematyczność przejawia się również w tym, że na bieżąco rozwija Pan swoje kompetencje, korzysta z narzędzi niezbędnych do realizacji projektów i konsekwentnie wykonuje prace rozwojowe w ramach kolejnych zleceń programistycznych. W ramach realizowanych projektów harmonogramy prac były ustalane na bieżąco, stosownie do zakresu planowanych funkcjonalności, priorytetów kontrahenta oraz etapu danego projektu. Nie miały one charakteru jednego, sztywnego dokumentu obejmującego całość działalności, lecz były tworzone i aktualizowane adekwatnie do przebiegu poszczególnych prac programistycznych. Harmonogramy te obejmowały kolejne etapy procesu wytwarzania oprogramowania, w szczególności analizę wymagań, projektowanie architektury systemu, implementację kodu źródłowego, testowanie oraz wdrożenie nowych funkcjonalności. W praktyce były one realizowane w odniesieniu do poszczególnych programów komputerowych i modułów tworzonych lub rozwijanych przez Pana w ramach projektów realizowanych dla kontrahentów.
Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzone przez Pana prace nad oprogramowaniem wymagają interdyscyplinarnej wiedzy oraz umiejętności dostosowywania istniejących technologii do nowych zastosowań.
Z kolei w uzupełnieniu wniosku podał Pan, że przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych projektów dysponował Pan wiedzą i doświadczeniem w szczególności w zakresie programowania w języku (…), projektowania aplikacji backendowych, projektowania systemów (…). Wiedza ta została zdobyta w toku dotychczasowej praktyki zawodowej oraz realizacji wcześniejszych projektów informatycznych. Stanowiła ona punkt wyjścia do podejmowania kolejnych prac twórczych, lecz nie przesądzała o ostatecznym kształcie wytwarzanych rozwiązań, ponieważ każdorazowo konieczne było jej twórcze zastosowanie do konkretnych potrzeb biznesowych kontrahenta, specyfiki przetwarzanych danych oraz wymagań funkcjonalnych danego systemu. W ramach prowadzonej działalności wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę w szczególności w zakresie projektowania systemów obsługi (…). Oprogramowanie powstaje przy wykorzystaniu technologii backendowych, w szczególności języka (…) oraz relacyjnych baz danych. Wykorzystuje Pan te technologie do tworzenia dedykowanych rozwiązań odpowiadających na konkretne potrzeby kontrahenta, a nie do odtwórczego wdrażania gotowych schematów. Nowe zastosowania i usprawnienia polegają w szczególności na stworzeniu systemu (…). Rozwiązania te odróżniają się od istniejących rozwiązań zakresem dostosowania do potrzeb kontrahenta, (…). W dotychczas prowadzonej działalności oferował Pan usługi polegające w szczególności na projektowaniu i tworzeniu systemów informatycznych, rozwoju i modernizacji systemów informatycznych oraz projektowaniu logiki biznesowej systemów finansowych i transakcyjnych. Usługi te obejmowały zarówno tworzenie nowych funkcjonalności i modułów oprogramowania, jak i rozwijanie już istniejących rozwiązań poprzez ich dostosowanie do nowych wymagań biznesowych, zwiększenie bezpieczeństwa, poprawę wydajności oraz zapewnienie integracji z innymi systemami wykorzystywanymi przez kontrahentów. Produkty, usługi i procesy realizowane przez Pana oparte są na rozwiązaniach programistycznych i technologicznych obejmujących w szczególności język (…), architekturę backendową, systemy baz danych, modele przetwarzania danych transakcyjnych oraz algorytmy służące analizie danych i ocenie ryzyka. Od strony technicznej i projektowej wykorzystuje Pan wiedzę z zakresu projektowania architektury aplikacji, modelowania struktur danych, tworzenia logiki biznesowej oraz integracji systemów informatycznych. Każdorazowo elementy te są zestawiane i rozwijane w sposób odpowiadający wymaganiom konkretnego projektu, co prowadzi do powstania indywidualnych rozwiązań programistycznych. Na etapie rozpoczynania poszczególnych prac planował Pan przede wszystkim wytworzenie lub rozwinięcie oprogramowania odpowiadającego rzeczywistym potrzebom kontrahenta oraz rozwiązującego konkretny problem praktyczny występujący w jego działalności. W szczególności celem było stworzenie systemu oceny ryzyka transakcji płatniczych, który umożliwiałby przypisywanie transakcjom odpowiedniej oceny ryzyka na podstawie zdefiniowanych reguł i danych wejściowych, (…). Celem towarzyszącym było również zapewnienie poprawnej architektury systemu, bezpieczeństwa przetwarzanych danych oraz możliwości dalszego rozwoju tworzonych rozwiązań. Efektem Pana działań było powstanie nowych zastosowań w postaci konkretnych rozwiązań programistycznych, (…). (…). Oznacza to, że rezultatem prac nie było wyłącznie napisanie kodu, lecz stworzenie nowych funkcjonalności posiadających samodzielne znaczenie gospodarcze i użytkowe. Zaplanowane przedsięwzięcia były realizowane etapowo i metodycznie. Proces obejmował analizę wymagań biznesowych i technicznych, projektowanie architektury rozwiązania, implementację kodu źródłowego, testowanie tworzonych funkcjonalności, wdrożenie oraz dalsze czynności rozwojowe i optymalizacyjne. W praktyce samodzielnie dobierał Pan sposób wykonania poszczególnych zadań, przyjmował założenia projektowe, opracowywał logikę działania poszczególnych modułów i następnie implementował je w postaci kodu źródłowego. W zależności od potrzeb projektu prace były następnie weryfikowane, poprawiane i rozwijane, tak aby finalne rozwiązanie spełniało wymagania funkcjonalne i techniczne kontrahenta.
Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.
Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
- badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
- prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.
Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:
Co istotne, całość ww. czynności służy:
Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
Z opisu sprawy wynika, że Pana działalność polega na systematycznym prowadzeniu prac twórczych mających na celu rozwój oprogramowania. Twórczy charakter Pana działalności przejawia się w samodzielnym projektowaniu oraz implementowaniu rozwiązań programistycznych w postaci programów komputerowych lub ich funkcjonalnie wyodrębnionych części. Każdy projekt wymaga indywidualnego podejścia, analizy problemu, zaprojektowania sposobu jego rozwiązania oraz implementacji funkcjonalności odpowiadających specyfice danego środowiska biznesowego. W celu realizacji zlecanych zadań podejmował Pan konkretne działania ukierunkowane na rozwój oraz usprawnienie istniejącego wcześniej Oprogramowania. Działania polegały na tworzeniu nowych elementów Oprogramowania odpowiadających na aktualne potrzeby biznesowe, rozbudowie istniejących modułów o dodatkowe funkcje, modyfikowaniu logiki działania aplikacji, a także przebudowie wybranych części kodu źródłowego w sposób zwiększający jego przejrzystość, efektywność i możliwość dalszego rozwoju. O odmienności Oprogramowania względem rozwiązań wcześniej funkcjonujących w Pana praktyce gospodarczej decydowało zastosowanie takich technologii, rozwiązań i narzędzi, które umożliwiły stworzenie nowej architektury, nowego sposobu realizacji procesów albo nowych funkcjonalności niedostępnych w dotychczasowych implementacjach. Prace były wykonywane przede wszystkim samodzielnie przez Pana, przy wykorzystaniu jego wiedzy, doświadczenia, sprzętu komputerowego oraz narzędzi informatycznych wykorzystywanych w działalności. W takim modelu organizacyjnym samodzielnie identyfikował Pan problem do rozwiązania, projektował odpowiednie rozwiązanie programistyczne, implementował je i doprowadzał do powstania funkcjonalności możliwych do wykorzystania w działalności kontrahenta. Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych projektów dysponował Pan wiedzą i doświadczeniem w szczególności w zakresie programowania w języku (…), projektowania aplikacji backendowych, projektowania systemów (…). Produkty, usługi i procesy realizowane przez Pana oparte są na rozwiązaniach programistycznych i technologicznych obejmujących w szczególności język (…), architekturę backendową, systemy baz danych, modele przetwarzania danych transakcyjnych oraz algorytmy służące analizie danych i ocenie ryzyka. Rezultaty Pana prac zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym i twórczym charakterem, ponieważ są efektem jego własnej, indywidualnej działalności intelektualnej. Nie mają one charakteru odtwórczego ani schematycznego. Każdorazowo prowadzą do powstania nowej wartości niematerialnej, która wcześniej nie istniała w takim kształcie i która stanowi przejaw Pana twórczej aktywności. Tworzone i rozwijane przez Pana oprogramowanie nie stanowi jedynie technicznej realizacji szczegółowych instrukcji przekazanych przez kontrahentów. Nawet jeśli prace są wykonywane w odpowiedzi na określone potrzeby biznesowe lub funkcjonalne zamawiającego, to sposób ich wykonania pozostaje rezultatem Pana samodzielnych, twórczych wyborów. Kontrahent może wskazywać oczekiwany cel lub funkcjonalność, natomiast Pan samodzielnie opracowuje sposób osiągnięcia tego celu, nadając wytwarzanemu rozwiązaniu indywidualny charakter. Tworzone programy są dedykowane konkretnym potrzebom użytkowników, co świadczy o ich unikalności. Prace nad oprogramowaniem wymagają interdyscyplinarnej wiedzy oraz umiejętności dostosowywania istniejących technologii do nowych zastosowań. Działalność Wnioskodawcy polega na systematycznym prowadzeniu prac twórczych mających na celu rozwój oprogramowania. Programy komputerowe tworzone przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi. Każdy z nich wymaga indywidualnego podejścia, uwzględniającego specyfikę środowiska, w którym ma funkcjonować. Wnioskodawca nie ogranicza się jedynie do wprowadzania okresowych, rutynowych zmian, lecz koncentruje się na tworzeniu nowych funkcjonalności i unikalnych rozwiązań.
Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego uzupełnienia.
W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
1) patent,
2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
8) autorskie prawo do programu komputerowego
– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
(a + b) x 1,3
a + b + c + d
w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.
Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.
Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.
Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:
- na podstawie umowy z kontrahentami tworzy Pan oraz rozwija oprogramowanie komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
- w każdym przypadku – zarówno przy tworzeniu nowych programów komputerowych, jak i przy rozwijaniu już istniejących – efekty Pan prac stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
- przenosi Pan na kontrahentów majątkowe prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania Przeniesienie praw następuje w formie pisemnej, z wyraźnym określeniem pól eksploatacji, zgodnie z wymogami art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
- prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT. Odrębna ewidencja jest prowadzona w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu, w tym przypisanie przychodów i kosztów do kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz obliczenie wskaźnika nexus, tak aby możliwe było złożenie zeznania rocznego w ustawowym terminie. W odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej (w podziale na projekty/moduły stanowiące odrębne oprogramowanie), przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo w sposób umożliwiający określenie kwalifikowanego dochodu, w tym wyodrębnienie kosztów uwzględnianych w kalkulacji wskaźnika nexus.
Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu komputerowego (oprogramowanie), jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym, może Pan/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2020-2026 oraz za lata kolejne, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny sprawy.
Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
- wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:
- dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
- wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.
Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.
W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
‒ wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
‒ kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
‒ dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego, który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem, ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.
Reasumując, wydatki poniesione przez Pana na:
· usługi internetowe oraz usługi IT (…);
· sprzęt komputerowy oraz akcesoria elektroniczne (…);
· usługi telefoniczne oraz zakup urządzeń mobilnych (zakup urządzeń, jak i opłaty abonamentowe);
· podróże służbowe i transport (koszty dojazdów do siedziby kontrahenta, koszty użytkowania samochodu i roweru);
· noclegi;
· materiały biurowe oraz wyposażenie miejsca pracy (notatniki, artykuły piśmiennicze, oświetlenie (…), drobne elementy wyposażenia biurowego);
· szkolenia oraz rozwój zawodowy (kurs online (…));
· usługi księgowe;
· składki na ubezpieczenia społeczne,
mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
- stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń oraz
- zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo