Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.243.2026.2.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 25 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 kwietnia 2026 r. (wpływ 13 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą niepełnosprawną ze względu na wzrok (…) od urodzenia, ze względu na (…). Posiada Pani aktualne/wydane na stałe orzeczenie o niepełnosprawności.

W roku 2025 zakupiła Pani telewizor z funkcją AD (audiodeskrypcja) oraz innymi funkcjami w ramach systemu (...) dostosowanymi do osób z dysfunkcjami wzroku i słuchu. Jest to sprzęt z dużym ekranem, z dostępem do Internetu, w znacznym stopniu ułatwiający Pani codzienne funkcjonowanie, tj. wyszukiwanie i odbiór informacji.

Posiada Pani fakturę imienną na ww. zakup. Model TV: (…).

W piśmie z 7 kwietnia 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani opis sprawy w następujący sposób:

1)   Czy posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?

Odpowiedź: Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

2)   Czy w roku podatkowym, za który chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, uzyskała Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ww. ulgi? Jeżeli tak, to należy wskazać z jakiego tytułu (stosunek pracy, renta, emerytura itp.) i w jaki sposób opodatkowane?

Odpowiedź: Tak. W roku podatkowym 2025, za który chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, uzyskała Pani dochody z tytułu stosunku pracy, pozwalające na skorzystanie z ww. ulgi. Pani dochody za rok 2025 zostały opodatkowane na zasadach ogólnych, zgodnie z progresywną skalą podatkową, tj. w skali podatkowej 12% do kwoty 120 000 zł rocznie oraz 32% od nadwyżki powyżej 120 000 zł, czyli w Pani przypadku od kwoty (nadwyżki) (…) zł.

3)   Przez jaki podmiot (proszę podać nazwę organu orzekającego) zostało wydane Pani orzeczenie o niepełnosprawności? Jaka jest data wydania tego orzeczenia? Od kiedy datowana jest Pani niepełnosprawność zgodnie z wydanym orzeczeniem?

Odpowiedź: Posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności z dnia (…) 2023 r. wydane na stałe przez (…) o numerze (…). Symbole przyczyny Pani niepełnosprawności to: (…) (narząd wzroku) – zgodnie z ww. orzeczeniem: niepełnosprawność ta istnieje od (…). oraz (…) (narząd ruchu). We wskazaniach w pkt 5 ww. orzeczenia w zapisie dotyczącym „konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie” ma Pani wpisaną adnotację „WYMAGA.”

4)   Czy ww. orzeczenie obowiązywało w dacie poniesienia wydatku na zakup telewizora będącego przedmiotem wniosku?

Odpowiedź: Tak. Powyższe orzeczenie zostało wydane (…) 2023 r. na stałe – a zatem obowiązywało w dacie poniesienia wydatku na zakup telewizora będącego przedmiotem Pani wniosku.

5)   Czy posiada Pani stosowne zalecenie poniesienia wydatku będącego przedmiotem wniosku wydane przez właściwego lekarza specjalistę (zaświadczenie lub inny dokument)? Jeśli tak, proszę wskazać co jest dokładnie wskazane w tym dokumencie.

Odpowiedź: Poza ww. orzeczeniem (oraz ww. wskazaniem w pkt 5 tegoż orzeczenia) nie posiada Pani innego „dokumentu–zalecenia” od innego lekarza specjalisty.

6)   Czy zakupiony telewizor:

·     ma ścisły związek z rodzajem niepełnosprawności posiadanej przez Panią? Jeżeli tak, to jaki? Proszę szczegółowo opisać.

·     jest wykorzystywany przez Panią w leczeniu/rehabilitacji/poprawie Pani stanu zdrowia oraz ułatwia Pani wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności? Jeżeli tak, to w jaki sposób?

·     posiada indywidualne cechy wyróżniające go od innego sprzętu tego typu, które powodują, że jest on niezbędny w związku z potrzebami wynikającymi z rodzaju Pani niepełnosprawności i został przystosowany do Pani potrzeb? Jeżeli tak, to proszę wskazać jakie to cechy?

Odpowiedź: Zakupiony przez Panią telewizor (…) ma ścisły związek z Pani rodzajem niepełnosprawności o symbolu (…) (choroby narządu wzroku), gdyż posiada indywidualne cechy, które wyróżniają go spośród innego sprzętu tego typu. A są to przede wszystkim:

(…)

(…), które częściowo koryguje Pani na co dzień specjalnymi szkłami progresywnymi (cylindrycznymi) – jest Pani zmuszona dostosowywać ekrany różnych sprzętów elektronicznych stosowanych przez Panią na co dzień zarówno w pracy zawodowej, jak i w wykonywaniu czynności życiowych.

Zakupiony przez Panią ww. telewizor dzięki ww. nowoczesnym funkcjom w znacznym stopniu spełnia Pani potrzeby, chroni Pani wzrok przed dalszym pogarszaniem się ze względu na wysoką jakość obrazu; po zakupie został w sposób indywidualny dostosowany do Pani rodzaju niepełnosprawności wzrokowej, jest wykorzystywany na co dzień w korygowaniu i rehabilitacji Pani wady wzroku, częściowo rekompensując Pani braki z niej wynikające, tj. niedowidzenie i zniekształcenie obrazu w oglądanych programach i filmach. Dzięki ww. dodatkowym funkcjom głosowym może Pani łatwiej i skuteczniej wyszukiwać i odbierać wszystkie informacje i wiadomości. Z tego względu sprzęt ten stał się dla Pani niezbędną „pomocą techniczną” w Pani codziennym funkcjonowaniu, częściowo zastępując inne dotychczas używane przez Panią urządzenia elektroniczne, typu laptop czy telefon komórkowy.

Ponieważ zawodowo pracuje Pani (…), zakupiony przez Panią telewizor wykorzystuje Pani również jako pomoc techniczną w Pani pracy zarobkowej. Od wielu już lat w (…).

7)  Czy faktura imienna, o której mowa we wniosku, potwierdzająca poniesienie przedmiotowego wydatku zawiera Pani dane identyfikujące jako kupującego (odbiorcę towaru i usługi) i dane sprzedającego (towar i usługę), rodzaj zakupionego towaru i usługi oraz kwotę zapłaty (np. faktury VAT)?

Odpowiedź: Tak, faktura VAT imienna potwierdzająca zakup ww. telewizora zawiera Pani dane identyfikujące Panią jako kupującego/nabywcę (osobę fizyczną) oraz dane sprzedającego (…), rodzaj zakupionego towaru (…), datę sprzedaży ((…) 2025 r.) oraz kwotę zapłaty.

8)  Czy otrzymała Pani dofinansowanie na zakup telewizora ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych? Jeżeli tak, to kiedy?

Odpowiedź: Oświadcza Pani, że nie ubiegała i nie otrzymała Pani żadnego dofinansowania na zakup ww. telewizora z jakichkolwiek źródeł/środków, dofinansowań osób niepełnosprawnych, tj. zakładowy fundusz rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, NFZ, ani też zakładowy fundusz świadczeń socjalnych itp.

9)  Czy wydatek, który chce Pani odliczyć, został/zostanie:

·           zwrócony Pani w jakiejkolwiek formie,

·           zaliczony do kosztów uzyskania przychodów,

·           odliczony od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c,

·           odliczony od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,

·           uwzględniony przez Panią w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej?

Odpowiedź: Poniesiony wydatek na ww. telewizor zostanie przez Panią uwzględniony w ramach ulgi rehabilitacyjnej w Pani rozliczeniu podatkowym, w formularzu PIT-O za rok 2025 - po uzyskaniu pozytywnej opinii KIS w tej sprawie.

Pytanie

Czy może Pani odliczyć ww. zakup od Pani podatku z PIT za rok 2025 w ramach ulgi rehabilitacyjnej: tj. w ramach „zakup (...) indywidualnego sprzętu, urządzeń (...) ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności” lub jako „adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności”?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem może Pani odliczyć ww. zakup od Pani podatku z PIT za rok 2025 w ramach ulgi, tj. w ramach „zakup (...) indywidualnego sprzętu, urządzeń (...) ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.):

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g i 13a tego artykułu.

Na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 26 ust. 7b ww. ustawy:

Na podstawie art. 26 ust. 7d omawianej ustawy:

Stosownie art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z cytowanych powyżej przepisów w szczególności wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne – stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego.

Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest natomiast katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Podkreślić również należy, że aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W 2025 r., w którym chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, uzyskała Pani dochody z tytułu stosunku pracy, pozwalające na skorzystanie z ww. ulgi – Pani dochody za rok 2025 zostały opodatkowane na zasadach ogólnych, zgodnie z progresywną skalą podatkową. Posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności z dnia (…) 2023 r. wydane na stałe przez (…) o numerze (…). Symbole przyczyny Pani niepełnosprawności to: (…) (narząd wzroku) – zgodnie z ww. orzeczeniem: (…) (…) (narząd ruchu). We wskazaniach w pkt 5 ww. orzeczenia w zapisie dotyczącym „konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie” ma Pani wpisaną adnotację „WYMAGA.” Powyższe orzeczenie zostało wydane (…) 2023 r. na stałe – a zatem obowiązywało w dacie poniesienia wydatku na zakup telewizora będącego przedmiotem Pani wniosku. Poza ww. orzeczeniem nie posiada Pani innego „dokumentu–zalecenia” od innego lekarza specjalisty.

Zakupiony telewizor (…) ma w Pani opinii ścisły związek z Pani rodzajem niepełnosprawności o symbolu (…) (choroby narządu wzroku), gdyż posiada indywidualne cechy, które wyróżniają go spośród innego sprzętu tego typu, tj.:

(…).

(…) – jest Pani zmuszona dostosowywać ekrany różnych sprzętów elektronicznych stosowane przez Panią na co dzień zarówno w pracy zawodowej, jak i w wykonywaniu czynności życiowych. Zakupiony przez Panią ww. telewizor dzięki ww. nowoczesnym funkcjom w znacznym stopniu spełnia Pani potrzeby, chroni Pani wzrok przed dalszym pogarszaniem się ze względu na wysoką jakość obrazu; po zakupie został w sposób indywidualny dostosowany do Pani rodzaju niepełnosprawności wzrokowej, jest wykorzystywany na co dzień w korygowaniu i rehabilitacji Pani wady wzroku, częściowo rekompensując Pani braki z niej wynikające, tj. niedowidzenie i zniekształcenie obrazu w oglądanych programach i filmach. Dzięki ww. dodatkowym funkcjom głosowym może Pani łatwiej i skuteczniej wyszukiwać i odbierać wszystkie informacje i wiadomości. Z tego względu sprzęt ten stał się dla Pani niezbędną „pomocą techniczną” w Pani codziennym funkcjonowaniu, częściowo zastępując inne dotychczas używane przez Panią urządzenia elektroniczne, typu laptop czy telefon komórkowy. Ponieważ zawodowo pracuje Pani jako (...), zakupiony przez Panią telewizor wykorzystuje Pani również jako pomoc techniczną w Pani pracy zarobkowej.

Faktura VAT imienna potwierdzająca zakup ww. telewizora zawiera dane identyfikujące Panią jako kupującego/nabywcę (osobę fizyczną) oraz dane sprzedającego (…), rodzaj zakupionego towaru (…), datę sprzedaży ((…) 2025 r.) oraz kwotę zapłaty. Oświadcza Pani, że nie ubiegała i nie otrzymała Pani żadnego dofinansowania na zakup ww. telewizora z jakichkolwiek źródeł/środków, dofinansowań osób niepełnosprawnych, tj. zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, NFZ, ani też zakładowego funduszu świadczeń socjalnych itp.

W zaistniałej sytuacji powzięła Pani wątpliwość, czy może rozliczyć ww. zakup telewizora za rok 2025 w ramach ulgi rehabilitacyjnej, tj. w ramach art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako wydatku poniesionego „na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności”, bądź w ramach art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy jako wydatku poniesionego „na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego”.

Rozpatrując, czy wymieniony wyżej wydatek na zakup telewizora mieści się w pojęciu adaptacji i wyposażenia mieszkań lub budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy ustalić znaczenie użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.

Zgodnie z językowym znaczeniem terminu – „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem, adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też, w przypadku każdej osoby niepełnosprawnej wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań (budynków mieszkalnych), stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy wskazać, że w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II). Należy zwrócić uwagę, że pojęcie „adaptacja” rozumieć należy jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej – wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 667/11.

Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika.

W związku z przytoczonym przepisem art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki takie można uznać wydatki poniesione na np. likwidację barier architektonicznych, budowę podjazdów dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”, likwidację progów, założenie okien zamykanych z niskiego poziomu, położenie terakoty antypoślizgowej, likwidację wanny i zainstalowanie brodzika z panelem prysznicowym i siedziskiem dla osób niepełnosprawnych ruchowo, założenie „wiszącego” sedesu oraz umywalki „bez nogi” umożliwiających swobodne podjechanie wózkiem, także montaż wszelkiego rodzajów uchwytów, specjalnych baterii dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi, montaż drzwi przesuwnych.

Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań (budynków mieszkalnych), w przeciwieństwie do wydatków z tytułu zakupu sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych nie muszą mieć indywidualnego charakteru. Istotne jest jedynie, czy wydatki te są podyktowane potrzebami osoby niepełnosprawnej związanymi z tą niepełnosprawnością.

Odnosząc się zatem do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy wskazać, że przepis ten nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu, ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku mieszkalnego) odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji, czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.

Jak Pani wskazała w opisie sprawy, telewizor chroni Pani wzrok przed dalszym pogarszaniem się, jest wykorzystywany na co dzień w korygowaniu i rehabilitacji wady wzroku, pomaga Pani skuteczniej wyszukiwać i odbierać informacje i wiadomości, jest „pomocą techniczną” w Pani codziennym funkcjonowaniu, częściowo zastępując inne dotychczas używane urządzenia elektroniczne typu laptop czy telefon komórkowy.

W świetle przedstawionych okoliczności wydatek poniesiony na zakup telewizora nie kwalifikuje się do wydatków określonych w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności, które miałyby na celu ułatwienie Pani egzystowania w tym budynku.

Ww. wydatek należy rozpatrzeć w kontekście zakwalifikowania do wydatków na cele rehabilitacyjne wskazane w 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do wydatków na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności.

Z powołanego wcześniej art. 26 ust. 7a pkt 3 wynika, że odliczeniu mogą podlegać wydatki poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia techniczne i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonywania wynika z niepełnosprawności.

Zatem każdy wydatek na zakup ww. sprzętu, urządzeń i narzędzi musi być rozpatrywany indywidualnie w odniesieniu do konkretnej osoby, w związku z której niepełnosprawnością zostanie poniesiony.

Nie kwestionując faktu, że zakupiony przez Panią telewizor będzie pomocny i ułatwi Pani funkcjonowanie w życiu codziennym, które jest utrudnione z uwagi na Pani problemy z narządem wzroku - tym niemniej zauważyć należy, że telewizor jest dobrem powszechnego użytku, przeznaczonym dla wszystkich osób niezależnie od tego, czy są osobami niepełnosprawnymi, czy cieszącymi się dobrym zdrowiem. Zatem ww. telewizor nie posiada cech specjalistycznych. Fabryczny rozmiar tego urządzenia (telewizora) jako 65 cali, fabrycznie wbudowana funkcja audiodeskrypcji czy też funkcja (...) w pilocie załączonym do telewizora – nie sprawia, że sprzęt ten posiada cechy indywidualnego przeznaczenia. W obecnie rozwiniętej technice zakup takiego telewizora jest zjawiskiem powszechnym, a urządzenia posiadające takie opcje są ogólnie dostępne w sprzedaży. Dlatego też telewizor ten - gdy nie posiada indywidualnych cech i nie jest w sposób szczególny przystosowany do Pani niepełnosprawności - nie spełnia kryteriów „indywidualnego sprzętu” w myśl w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy. Tym samym wydatek na jego zakup nie uprawnia do skorzystania z omawianej ulgi.

Zatem, w sytuacji gdy – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – zakupiony przez Panią telewizor nie wyróżnia się jakimiś indywidualnymi cechami związanymi z Pani niepełnosprawnością, to nie spełnia on kryteriów „indywidualnego sprzętu” niezbędnego w rehabilitacji oraz ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji wydatków poniesionych na zakup ww. telewizora nie może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniu rocznym za 2025 r.

Wobec tego, Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.