Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.29.2026.1.AK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowne Panie,

stwierdzam, że stanowisko Pań w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 stycznia 2026 r. wpłynął wniosek wspólny Pań sygnowany datą 1 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowana będący stroną postępowania:
DZ

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
FZ.

Opis stanu faktycznego

Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, stwierdził, że:

-        spadek po AZ, (...), zmarłym w dniu xx xx 2003 r. na podstawie ustawy nabyli: żona BZ (…) i syn CZ, w 1/2 części każde z nich;

-        spadek po BZ, zamarłej w dniu xx xx 2016 r. na podstawie ustawy nabył w całości syn CZ.

Postanowieniem z dnia 23 października 2020 r. Sąd Rejonowy w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, stwierdził, że spadek po CZ, (…), zmarłym w dniu xx xx 2020 r. na podstawie ustawy nabyli:

-        jego żona DZ (zainteresowana będąca stroną w niniejszej sprawie) w 1/3 części;

-        syn EZ w 1/3 części;

-        wnuczka FZ (zainteresowana niebędąca stroną w niniejszej sprawie) w 1/3 części.

W skład spadku po CZ wchodził między innymi udział w wysokości 1/2 części w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej składającej się z działek oznaczonych numerami 2/1 oraz działki 3/1, objętych księgą wieczystą nr (…) prowadzoną przez Sąd Rejonowy, (...) Wydział Ksiąg Wieczystych - zwanej dalej również, „Nieruchomością".

CZ nabył powyższy udział w drodze spadku po swoim ojcu AZ (był wpisany w dziale II KW (…)), a następnie po matce BZ, która pierwotnie także odziedziczyła udział po zmarłym mężu.

W dniu 11 października 2023 r. DZ, EZ, FZ (jako spadkobiercy po CZ), GX, HX i IX zawarli przed notariuszem (…) umowę o zniesienie współwłasności Nieruchomości (Repertorium (…)) w ten sposób, że:

-        działkę nr 2/1 o powierzchni (...) ha nabyli DZ, EZ i FZ – w udziałach wynoszących po 1/3 części każde z nich;

-        działkę nr 3/1 o powierzchni (...) ha nabyli GX, HX i IX - w udziałach wynoszących po 1/3 części każde z nich.

Wszyscy dotychczasowi współwłaściciele oświadczyli że łączna wartość Nieruchomości wynosiła (...) złotych, w tym wartość każdej z działek o numerach 2/1 i 3/1 wynosiła po (...) złotych.

Podatek od spadków i darowizn z tytułu nabycia przez DZ, EZ i FZ udziałów wynoszących po 1/3 części w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę oznaczoną numerem 2/1 o powierzchni (...) ha w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności objętego aktem notarialnym z dnia 11 października 2023 r. zawartym przed notariuszem (…) umowę o zniesienie współwłasności Nieruchomości (Repertorium A nr (…)), nie należał się gdyż zastosowano zwolnienie od podatku na podstawie art. 7 ust. 6 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Stosowne zaświadczenia, potwierdzające ten fakt zostały wydane z upoważnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu 20 marca 2025 r. znaki spraw: (…).

Następnie w dniu 24 marca 2025 r. DZ, EZ i FZ umową sprzedaży zawartą przed notariuszem (…) (Repertorium A nr (…)) sprzedali swoje udziały w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę oznaczoną numerem 2/1 o powierzchni (...) ha, objętej księgą wieczystą nr (…) prowadzoną przez Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych za łączną cenę (...) złotych, tj. za cenę po (...) złotych każdy z nich.

Pytanie

Czy w zaistniałym stanie faktycznym strona (Wnioskodawczyni) będzie zobowiązana do zapłaty podatku od dochodu z odpłatnego zbycia - nabytego w drodze spadku - udziału w nieruchomości określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy w dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.) tj. udziału w wysokości 1/3 w prawie własności nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę oznaczoną numerem 2/1 o powierzchni (...) ha, objętej księgą wieczystą nr (…) prowadzoną przez Sąd Rejonowy, (...) Wydział Ksiąg Wieczystych w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy w dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. biorąc pod uwagę, że od końca roku kalendarzowego, w którym spadkodawca CZ nabył przysługujący mu udział w prawie własności przedmiotowej nieruchomości (pierwotnie składającej się z działek 2/1 i 3/1), co miało miejsce w dniu xx xx 2016 r. (data nabycia spadku po matce BZ) do momentu zbycia przez Wnioskodawczynię przysługujących jej udziałów, upłynęło lat 5?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni zbycie udziału w prawie własności nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę oznaczoną numerem 2/1 o powierzchni (...) ha. objętej księgą wieczystą nr prowadzoną przez Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych nie będzie opodatkowane, ponieważ zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy w dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. W zaistniałym stanie faktycznym spadkodawca CZ nabył udziały w prawie własności nieruchomości również w drodze spadku po rodzicach. Najpierw po swoim ojcu AZ, a następnie po matce BZ. Ostatecznie spadkodawca CZ nabył udziały w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej składającej się z działek oznaczonych numerami 2/1 oraz działki 3/1, objętych księgą wieczystą nr (…) prowadzoną przez Sąd Rejonowy, (...) Wydział Ksiąg Wieczystych w dniu xx xx 2016 r. (data nabycia spadku po matce).

Skoro Wnioskodawczyni zbyła udział 1/3 w nieruchomości objętej księgą wieczystą (…) (po uprzednim nieodpłatnym zniesieniu współwłasności) w dniu 24 marca 2025 r. czyli 9 lat po nabyciu przez spadkodawcę AZ to tym samym został spełniony warunek, o którym mowa w treści art. 10 ust. 5 ustawy w dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawczyni bez znaczenia pozostaje okoliczność, że spadkobiercy po CZ w dniu 11 października 2023 r. znieśli współwłasność przedmiotowej nieruchomości w sposób opisany w stanie faktycznym sprawy, ponieważ umowa ta miała charakter nieodpłatny i odbyła się bez żadnych spłat ani dopłat pomiędzy wszystkimi współwłaścicielami. Innymi słowy Wnioskodawczyni (oraz zainteresowana FZ), która jest spadkobiercą CZ nie nabyła w wyniku zniesienia współwłasności tej nieruchomości, żadnego nowego prawa majątkowego, ani też nie nabyła udziału w prawie własności ponad przysługujący jej dotychczasowy udział, a tym bardziej nie nabyła nowej nieruchomości ani udziału w takiej nieruchomości (co istotne i należy podkreślić, że nawet numer księgi wieczystej pozostał ten sam). Od samego początku bowiem Wnioskodawczyni nabyła w spadku po CZ udział (1/3 z 1/2) w prawie własności jednej nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (…) prowadzoną przez Sąd Rejonowy, (...) Wydział Ksiąg Wieczystych, tyle tylko że składającej się z dwóch geodezyjnie wyodrębnionych działek oznaczonych numerami 2/1 oraz działki 3/1. Dla dopełnienia całokształtu argumentacji należy dodać, że notariusz sporządzająca umowę nieodpłatnego zniesienia współwłasności z dnia 11 października 2023 r. w § 8 pkt 4 zawarta zapis, że „nabycie udziałów w działkach tytułem niniejszej mowy jest zwolnione od podatku w przypadku zbywania lub obciążania tych działek” (strona 8 aktu notarialnego).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiły Panie we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

-        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

-        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy w przedmiotowej sprawie momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który te nieruchomości nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy/spadkodawców.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W myśl art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Natomiast, art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341 ze zm.) stanowi, że:

Wykładnia pojęcia nieruchomości była przedmiotem wielu orzeczeń Sądu Najwyższego, zgodnie z dominującą w nich koncepcją nieruchomością jest część powierzchni ziemskiej, dla której urządzono księgę wieczystą. Zatem, gdy dla określonej nieruchomości zostanie założona księga wieczysta obowiązuje reguła „jedna księga wieczysta – jedna nieruchomość”. (zob. uchwała Sądu Najwyższego - Izba Cywilna, z dnia 21 marca 2013 r. sygn. akt III CZP 8/13, opubl: Biuletyn SN rok 2013, Nr 3 oraz Naczelnego Sąd Administracyjnego w wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r. sygn. akt. II FSK 292/08). Zgodnie z tym poglądem graniczące ze sobą działki, będące własnością tej samej osoby/osób, dla których prowadzona jest jedna księga wieczysta, stanowią jedną nieruchomości w rozumieniu art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny.

Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:

Art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:

Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

Natomiast z art. 211 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Z zawartej we wskazanym przepisie definicji wynika, że współwłasność charakteryzuje się trzema podstawowymi cechami: jednością przedmiotu, wielością podmiotów oraz niepodzielnością wspólnego prawa.

Jedność przedmiotu oznacza, że w stosunku współwłasności przedmiotem prawa własności przysługującego kilku osobom jest jedna rzecz ruchoma lub nieruchomość. Jeśli rzecz wchodzi w skład zbioru rzeczy, stanowiącego pewną funkcjonalną całość, to współwłasność dotyczy każdej pojedynczej rzeczy wchodzącej w skład takiego zbioru, nie zaś zbioru. Istotną cechą charakteryzującą współwłasność jest wielość podmiotów prawa własności jednej rzeczy. Chodzi tu o co najmniej dwie lub więcej osób, które pomimo łączącego je stosunku współwłasności są nadal odrębnymi podmiotami prawa. We współwłasności prawo własności przysługuje, jak wynika z brzmienia zacytowanego przepisu, niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma więc wyłącznego prawa do fizycznie wydzielonej części rzeczy, a każdemu z nich przysługuje jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych współwłaścicieli.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.

Zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.

Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:

a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w wartości udziału, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.

Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki to zniesienie współwłasności nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli jednak na skutek dokonanego zniesienia współwłasności przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty, wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w dniu xx xx 2003 r. na podstawie ustawy żona BZ i syn CZ nabyli spadek po AZ, w 1/2 części każde z nich. Natomiast w dniu xx xx 2016 r. na podstawie ustawy nabył spadek po matce (BZ) w całości syn CZ. Postanowieniem z dnia 23 października 2020 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, spadek po CZ, zmarłym w dniu xx xx 2020 r. na podstawie ustawy nabyli: jego żona DZ, syn EZ i wnuczka FZ, każdy w 1/3 części. W skład spadku po CZ wchodził między innymi udział w wysokości 1/2 części w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej (dalej Nieruchomość) składającej się z działek oznaczonych numerami 2/1 oraz 3/1 objętych jedną księgą wieczystą. W dniu 11 października 2023 r. żona, syn i wnuczka jako spadkobiercy po CZ), oraz GX, HX i IX zawarli przed notariuszem umowę o zniesienie współwłasności Nieruchomości w ten sposób, że:

-        działkę nr 2/1 o powierzchni (...) ha nabyli spadkobiercy po CZ – w udziałach wynoszących po 1/3 części każde z nich;

-        działkę nr 3/1 o powierzchni (...) ha nabyli GX, HX i IX- w udziałach wynoszących po 1/3 części każde z nich.

Wszyscy dotychczasowi współwłaściciele oświadczyli że łączna wartość Nieruchomości wynosiła (...) złotych, w tym wartość każdej z działek o numerach 2/1 i 3/1 wynosiła po (...) złotych. Przy czym umowa miała charakter nieodpłatny i odbyła się bez żadnych spłat i dopłat pomiędzy wszystkimi współwłaścicielami, a zarówno Pani DZ jak i Pani FZ nie nabyły udziału w prawie własności ponad przysługujący dotychczasowy udział.

Powzięły Panie wątpliwość, czy sprzedaż działki nr 2/1 (udziałów w niej) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc przywołane przepisy prawne do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że jeżeli sprzedaż nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej, wówczas skutki podatkowe należy oceniać w oparciu o kryteria wynikające z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowej sprawie są Panie spadkobierczyniami po zmarłym CZ. Podkreślić raz jeszcze należy, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który te nieruchomości nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy/spadkodawców. Zatem spadek (udziały w nieruchomości) nabyły Panie w momencie nabycia ich przez CZ. Datą nabycia spadku przez spadkodawcę (CZ), o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest rok 2003 r., tj. rok śmierci ojca CZ – jego spadkodawcy. W odniesieniu do tej części spadku pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy liczony jest od końca 2003 r.

Natomiast w odniesieniu do części spadku odziedziczonego po zmarłej matce datą nabycia spadku przez spadkodawcę CZ, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest rok 2016 r., tj. rok śmierci matki CZ – jego spadkodawczyni. W tej części spadku pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy liczony jest od końca 2016 r.

Dalej z opisu sprawy wynika, że w dniu 24 marca 2025 r. sprzedały Panie swoje udziały w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę oznaczoną numerem 2/1 o powierzchni (...) ha.

Wskazać należy, że skoro w analizowanej sprawie obie działki były objęte jedną księgą wieczystą to mamy do czynienia z jedną nieruchomością. Co oznacza, że skutki podatkowe zniesienia współwłasności należy rozpatrywać łącznie dla całej nieruchomości.

Jako, że przy zniesieniu współwłasności wartość udziału w nieruchomości, którą Panie nabyły nie przekroczyła wartości udziału jaki przysługiwał przed dokonaniem tej czynności, uznać należy, że przeprowadzona w 2023 r. czynność zniesienia współwłasności, nie stanowiła nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dokonane zniesienie współwłasności pozostaje zatem bez wpływu na sposób liczenia pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem w przedmiotowej sprawie, odpłatne zbycie przez Panie udziałów (każda po 1/3) w działce nr 2/1, nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku obu Pań 5-cio letni termin, ustalony zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy, niewątpliwie minął. W konsekwencji dochód ze sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Panie przedstawiły i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panie w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Pań będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Panie do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania

Pani DZ (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.