Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.308.2025.3.MW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania - pismami z 11 czerwca 2025 r. (wpływ 13 czerwca 2025 r.) i z 7 lipca 2025 r. (wpływ 10 lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (wynikający w wniosku i jego uzupełnień)

Wraz ze swoim synem AA nabyła Pani w drodze dziedziczenia ustawowego po zmarłym mężu BB w częściach równych po 1/2 udziały we współwłasności nieruchomości położonych na terenie miejscowości (…), powiat (…), dla których Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgi wieczyste o numerach (…).

Stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym nastąpiło na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego (…) wydanego w sprawie o sygnaturze akt (…). W skład masy spadkowej wchodziły nieruchomości zapisane w księgach wieczystych o następujących numerach: (…).

Nieruchomość będącą przedmiotem wniosku Pani zmarły mąż nabył do majątku osobistego, w czasie gdy był jeszcze kawalerem (zapis w akcie notarialnym z dnia (…) 2022 r., nr (…)). Tak samo było z pozostałymi nieruchomościami.

W dniu 1 lipca 2021 r. doszło do zawarcia umowy o nieodpłatny częściowy dział spadku i zniesienie współwłasności oraz umowy darowizny opisanych wyżej nieruchomości. W wyniku tej umowy przypadło Pani prawo wyłącznej własności nieruchomości o numerze ewidencyjnym 1 położonej w (…), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…), a synowi AA przypadło spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego numer (…) znajdującego się w budynku położonym w (…). Natomiast własność nieruchomości, dla których prowadzone są księgi wieczyste o numerach: (…) przypadła Pani i Pani synowi po 1/2.

Następnie w dniu 30 września 2022 r. doszło do zawarcia kolejnej umowy o nieodpłatny częściowy dział spadku oraz umowy darowizny opisanych wyżej nieruchomości. W wyniku tej umowy własność dla nr (…) stanowiącą działkę 2 przypadła w całości na rzecz Pani syna AA, własność części nieruchomości, dla której prowadzona jest KW nr (…) stanowiąca działkę nr 9 przypadła również na rzecz AA, własność części nieruchomości, dla której prowadzona jest KW nr (…) stanowiącą działkę nr 5 przypadła Pani, własność części nieruchomości, dla której prowadzona jest KW nr (…), stanowiącą działkę nr 8, przypadła również Pani. Równocześnie w tym samym akcie notarialnym darowała Pani swojemu synowi działkę nr 7, dla której prowadzona jest KW nr (…).

Wartość majątku nabytego przez Panią w wyniku przeprowadzonego działu spadku nie przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej.

Po przeprowadzeniu czynności zawartych w akcie notarialnym z dnia 30 września 2022 r. wystąpiła Pani o podział nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym 5 położonej w miejscowości (…). Z działki o numerze ewidencyjnym 5 zostały wydzielone działki o numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21, 5/22, 5/23. Działki o numerze ewidencyjnym 5/22 i 5/23 stanowią dojazd do pozostałych działek. Dla działek o numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 (…) wydał decyzje o warunkach zabudowy z możliwością budowy budynków mieszkalnych.

Przedmiotowe działki nie posiadają żadnego uzbrojenia, działki nie posiadają urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, skrzynek z prądem, nie posiadają utwardzonej drogi. Nie poniosła Pani żadnych nakładów, żeby podwyższyć wartość rynkową tych działek. Pierwotnie działka o numerze ewidencyjnym 5 jeszcze za czasów gdy żył Pani mąż, ale również po jego śmierci była użytkowana na własne potrzeby - był tam ogródek warzywny. Działka ta nigdy nie była przedmiotem dzierżawy. Do czasu sprzedaży wszystkich wydzielonych działek będzie Pani tę nieruchomość użytkowała na potrzeby własne, tak jak wcześniej.

Powodem wydzielenia z działki 5, działek o numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21, 5/22, 5/23 jest zabezpieczenie finansowe Pani przyszłości. Po tragicznej śmierci Pani męża w 2004 r. spadł na Panią obowiązek samodzielnego wychowywania niepełnoletniego syna. To był dla Pani trudny czas jeśli chodzi o finanse. Niestety w związku z tym nie posiada Pani oszczędności, które pozwoliłyby Pani nie martwić się o swoją przyszłość w sytuacji, gdy nie wiadomo czy w obecnej sytuacji gospodarczej naszego państwa nie dojdzie do masowych zwolnień z pracy. Nie chce Pani korzystać z pomocy państwa, woli Pani żyć ze swoich pieniędzy. Pragnie Pani również nadmienić, iż tej nieruchomości nie kupiła Pani z myślą, żeby ją sprzedać z zyskiem. Nieruchomość otrzymała Pani w spadku po zmarłym mężu i sprzedaż wyżej wymienionych działek traktuje Pani jako wyprzedaż majątku osobistego, a nie prowadzenie działalności gospodarczej. Kuriozalnym byłby fakt, że ktoś otrzymując w spadku lub w darowiźnie nieruchomości chcąc je sprzedać byłby traktowany jako osoba prowadząca działalność gospodarczą. W Pani przypadku to tragiczna śmierć Pani męża zadecydowała, że stała się Pani ustawowym spadkobiercą części jego majątku.

Do tej pory sprzedała Pani 3 wyżej wydzielone działki - 5/10, 5/11 i 5/17. Podczas sprzedaży tych działek nie korzystała Pani z usług żadnego licencjonowanego biura obrotu nieruchomościami. Przeniesienie własności tych działek nastąpiło bez żadnych umów przedwstępnych, nie udzieliła Pani żadnych pełnomocnictw nabywcom do występowania w Pani imieniu w sprawach, które dotyczą nieruchomości.

W przyszłości ma Pani zamiar sprzedać pozostałe działki, a pieniądze ze sprzedaży tych działek przeznaczyć na zabezpieczenie finansowe swojej przyszłości. Pragnie Pani nadmienić, że z uzyskanych pieniędzy nie zamierza Pani nabywać żadnych nieruchomości.

Pytanie

Czy w związku ze sprzedażą działek 5/10, 5/11, 5/17 (wydzielonych z działki o numerze ewidencyjnym 5) oraz działek, które ma Pani zamiar sprzedać o numerach 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 (wydzielonych z działki o numerze 5), które zamierza Pani sprzedać, jest Pani zobowiązana do uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży działek i czy sprzedaż tych działek nie będzie potraktowana jako sprzedaż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?

Przedmiotową działkę zgodnie z postanowieniem Sądu otrzymała Pani w spadku po zmarłym mężu w 2004 r.

Pani stanowisko w sprawie

Nie jest Pani zobowiązana do uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż sprzedaż nieruchomości ma miejsce z majątku prywatnego i nie może zostać potraktowana jako dokonana w ramach działalności gospodarczej, a co za tym idzie będzie ona zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych (z uwagi na fakt, że sprzedaż nastąpiła po upływie 5 lat od dnia jej nabycia).

Definicja działalności gospodarczej zawarta w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że działalnością gospodarczą albo pozarolniczą działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa:

a. wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,

b. polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c. polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z powyższego przepisu wynika, że muszą więc wystąpić łącznie przesłanki ciągłości, zorganizowania i zarobkowego charakteru, aby mówić o działalności gospodarczej przy dokonywaniu transakcji sprzedaży nieruchomości. Dla oceny zorganizowanego i ciągłego charakteru działalności istotne są takie czynniki jak oczywiście w zakresie możliwym do obiektywnego stwierdzenia zamiar (rozumiany jako świadomie działanie nakierowane na pewien cel) podatnika w zakresie sprzedaży nieruchomości z zyskiem, okoliczności zbycia, ale także okoliczności nabycia. Zorganizowany charakter działalności oznacza, że podatnik nie tylko wykorzystuje, ale stwarza sobie okoliczności do zarobku na handlu nieruchomościami. Nie może być uznane za działalność gospodarczą wygenerowanie zysku w sposób przypadkowy (np. podział i sprzedaż działek z zyskiem, wskutek zmiany przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego). Konieczne jest stwierdzenie, że podjęto szereg działań od momentu nabycia do zbycia - potwierdzający profesjonalny, zarobkowy charakter działań.

Pierwszym zatem momentem oceny czy działalność ma charakter zorganizowany, są okoliczności nabycia. Przeciwko zorganizowanemu i zarobkowemu charakterowi przemawia zwłaszcza nabycie w okolicznościach niezależnych od podatnika (np. Pani sytuacja spadek po zmarłym mężu), brak negocjacji ceny, prowadzenie przez pewien czas na nieruchomości jakiejkolwiek działalności, a zatem wszystko, co wskazuje, że w chwili zakupu podatnik nie podporządkowywał swych działań planom późniejszej sprzedaży z zyskiem. Stąd co do zasady jako działalność gospodarcza nie powinna być traktowana wyprzedaż majątku własnego jak również sprzedaż nieruchomości otrzymanych w związku z dziedziczeniem. Wzięte pod uwagę powinno być również zachowanie sprzedającego pomiędzy transakcjami na charakter zarobkowy będą wskazywały działania mające na celu podniesienie wartości nieruchomości, jeśli motywowane są chęcią uzyskania wyższej ceny sprzedaży. Tak jak wyżej Pani wspomniała we wniosku - nie prowadziła Pani żadnych działań mających na celu podniesienie wartości nieruchomości, takich jak uzbrojenie terenu w wodociąg, kanalizację, gaz, montaż skrzynek z prądem czy wystąpienie z wnioskiem o uchwalenie planu zagospodarowania przestrzennego. Niespełnienie powyższych przesłanek z art. 5a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest bardzo istotne. Powoduje ono bowiem, że transakcje zbycia nieruchomości nie powinny być kwalifikowane jako pozarolnicza działalność gospodarcza. Co istotne, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, podejmowanie przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, nie należy kwalifikować do pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Potwierdza to wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1100/17, w którym Sąd stwierdził, że nie pozwala na przyjęcie, że przychody ze sprzedaży 9 działek uzyskane w latach 2010-2016 można zaliczyć do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.

Biorąc powyższe pod uwagę wnosi Pani o uznanie Pani stanowiska za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

Natomiast stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:

Przepis ten formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości – dokonane poza działalnością gospodarczą – przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

- odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

- zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wskazuję, że treść definicji zawartej w cytowanym powyżej przepisie daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednak brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Natomiast przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie natomiast czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Na pojęcie „zorganizowanie”, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.

W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji), angażując środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.

Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy). Zakwalifikowanie do źródła przychodów ma istotne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodów, możliwość odliczenia kosztów ich uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp.

Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna – sprzedając nieruchomości (działki) – działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, podjęcie działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w zakresie pośrednictwa nieruchomościami, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności.

Dlatego też w celu właściwego zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Panią do właściwego źródła przychodów należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, będącej przedmiotem wniosku.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że działkę nr 5 nabyła Pani wraz ze swoim synem w drodze dziedziczenia ustawowego po Pani zmarłym mężu w częściach równych po 1/2. Stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym nastąpiło na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w (…) z (…) 2004 r. Nieruchomość będącą przedmiotem wniosku Pani zmarły mąż nabył do majątku osobistego, w czasie gdy był jeszcze kawalerem. Na mocy umowy o nieodpłatny częściowy dział spadku oraz umowy darowizny z 30 września 2022 r. stała się Pani wyłącznym właścicielem działki nr 5.

Wartość majątku nabytego przez Panią w wyniku przeprowadzonego działu spadku nie przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej.

Po przeprowadzeniu czynności zawartych w akcie notarialnym z 30 września 2022 r. wystąpiła Pani o podział nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym 5 położonej w miejscowości (…). Z działki o numerze ewidencyjnym 5 zostały wydzielone działki o numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21, 5/22, 5/23. Działki o numerze ewidencyjnym 5/22 i 5/23 stanowią dojazd do pozostałych działek. Dla działek o numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 (…) wydał decyzje o warunkach zabudowy z możliwością budowy budynków mieszkalnych.

Przedmiotowe działki nie posiadają żadnego uzbrojenia, działki nie posiadają urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, skrzynek z prądem, nie posiadają utwardzonej drogi. Nie poniosła Pani żadnych nakładów, żeby podwyższyć wartość rynkową tych działek. Pierwotnie działka o numerze ewidencyjnym 5 jeszcze za czasów gdy żył Pani mąż, ale również po jego śmierci była użytkowana na własne potrzeby - był tam ogródek warzywny. Działka ta nigdy nie była przedmiotem dzierżawy. Do czasu sprzedaży wszystkich wydzielonych działek będzie Pani tę nieruchomość użytkowała na potrzeby własne, tak jak wcześniej.

Powodem wydzielenia z działki 5, działek o numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21, 5/22, 5/23 jest zabezpieczenie finansowe Pani przyszłości.

Do tej pory sprzedała Pani 3 wyżej wydzielone działki - 5/10, 5/11 i 5/17. Podczas sprzedaży tych działek nie korzystała Pani z usług żadnego licencjonowanego biura obrotu nieruchomościami. Przeniesienie własności tych działek nastąpiło bez żadnych umów przedwstępnych, nie udzieliła Pani żadnych pełnomocnictw nabywcom do występowania w Pani imieniu w sprawach, które dotyczą nieruchomości.

W przyszłości ma Pani zamiar sprzedać pozostałe działki, a pieniądze ze sprzedaży tych działek przeznaczyć na zabezpieczenie finansowe swojej przyszłości. Z uzyskanych pieniędzy nie zamierza Pani nabywać żadnych nieruchomości.

Powzięła Pani wątpliwość, czy z tytułu odpłatnego zbycia działek 5/10, 5/11, 5/17, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 (wydzielonych z działki o nr ewidencyjnym 5) będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i czy ich sprzedaż będzie potraktowana jako sprzedaż dokonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W celu ustalenia źródła przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości należy rozważyć, czy czynność sprzedaży powyższych działek zawiera znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.

W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie okoliczności jak np. ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży.

Podnieść trzeba, że zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, w oparciu o okoliczności przedstawione we wniosku, należy stwierdzić, że sprzedaż działek, wydzielonych z nabytej w wyniku działu spadku nieruchomości to rozporządzanie majątkiem prywatnym. Bowiem dokonane i planowane przez Panią czynności nie będą miały charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie prowadzi Pani w sposób profesjonalny, zorganizowany i ciągły działań w celu przygotowania nieruchomości do sprzedaży. Pani działania nie stanowią aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Sprzedaż działek będzie miała charakter jednorazowy. Nie zamierza Pani reinwestować środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży w dalszy obrót nieruchomościami. Działki nie posiadają żadnego uzbrojenia, nie posiadają urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, skrzynek z prądem, nie posiadają utwardzonej drogi. Nie poniosła Pani żadnych nakładów, żeby podwyższyć wartość rynkową tych działek. Pani działanie polegające na wystąpieniu o podział nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym 5 nie można uznać za działanie zarobkowe. Jak już wcześniej wyjaśniono, zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania i cel Pani działania wskazują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Zatem, okoliczności dotyczące nabycia nieruchomości (spadek) i ich sprzedaży nie dają podstaw do przyjęcia, że spełnione są przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie sprzedaży przedmiotowych nieruchomości (działek, wydzielonych z działki nr 5) do działalności gospodarczej.

Tym samym, sprzedaż działek będących przedmiotem wniosku nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie powoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, skutki podatkowe odpłatnego zbycia przedmiotowych nieruchomości (działek), należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy powtórzyć, że z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W przedmiotowej sprawie, aby stwierdzić, czy sprzedaż przez Panią nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne znaczenie ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.

Użyty w powołanym powyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można np. zakupując je, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, w drodze spadku, działu spadku, poprzez zasiedzenie).

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.

Według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Na podstawie art. 10 ust. 7 ww. ustawy:

Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze spadku i dziale spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku nie następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Na mocy art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 1038 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Według art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

Art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Na podstawie art. 211 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 212 Kodeksu cywilnego:

Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, poprzez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych.

Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.

Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:

a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.

Analogicznie sytuacja kształtuje się przy dziale spadku, bowiem za datę nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa majątkowego w wyniku działu mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Natomiast, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.

Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie majątkowym nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem majątkowym. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział w spadku, należy przyjąć datę dokonania działu spadku, tj. dzień zawarcia umowy bądź uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku dokonany był na drodze postępowania sądowego.

Powyższe znajduje potwierdzenie w cytowanym wcześniej art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że wraz ze swoim synem AA nabyła Pani w drodze dziedziczenia ustawowego po zmarłym mężu w częściach równych po 1/2 udziały we współwłasności nieruchomości położonych na terenie miejscowości (…), powiat (…), dla których Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgi wieczyste o numerach (…). Stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym nastąpiło na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w (…) z 21 października 2004 r. Nieruchomość będącą przedmiotem wniosku Pani zmarły mąż nabył do majątku osobistego, w czasie gdy był jeszcze kawalerem.

1 lipca 2021 r. doszło do zawarcia umowy o nieodpłatny częściowy dział spadku i zniesienie współwłasności oraz umowy darowizny opisanych wyżej nieruchomości. W wyniku tej umowy przypadło Pani prawo wyłącznej własności nieruchomości o numerze ewidencyjnym 1 położonej w (…), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…), a synowi przypadło spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego numer (…) znajdującego się w (…). Natomiast własność nieruchomości, dla których prowadzone są księgi wieczyste o numerach: (…) przypadła Pani i Pani synowi po 1/2.

Następnie 30 września 2022 r. doszło do zawarcia kolejnej umowy o nieodpłatny częściowy dział spadku oraz umowy darowizny opisanych wyżej nieruchomości. W wyniku tej umowy własność dla nr (…) stanowiącą działkę 2 przypadła w całości na rzecz Pani syna, własność części nieruchomości, dla której prowadzona jest KW nr (…) stanowiąca działkę nr 9 przypadła również na rzecz syna, własność części nieruchomości, dla której prowadzona jest KW nr (…) stanowiącą działkę nr 5 przypadła Pani osobie, własność części nieruchomości dla której prowadzona jest KW nr (…), stanowiącą działkę nr 8, przypadła również Pani. Równocześnie w tym samym akcie notarialnym darowała Pani swojemu synowi działkę nr 7, dla której prowadzona jest KW nr (…).

W uzupełnieniu podkreśliła Pani, że wartość majątku nabytego przez Panią w wyniku przeprowadzonego działu spadku nie przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej.

Skoro więc - jak Pani wskazała - w wyniku działu spadku, wartość otrzymanych przez Panią nieruchomości nie przekroczyła wartości, która pierwotnie przysługiwała Pani w masie spadkowej, w niniejszej sprawie nie doszło do nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do sprzedanych i mających być przedmiotem sprzedaży nieruchomości (działek), należy liczyć od końca roku nabycia nieruchomości przez spadkodawcę – Pani zmarłego męża.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zbycie nieruchomości (działek o numerach: 5/10, 5/11, 5/17, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 – wydzielonych z działki numer 5), nie stanowi dla Pani źródła przychodu, gdyż zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki 5 przez spadkodawcę (Pani małżonka).

W konsekwencji, sprzedaż ww. działek wydzielonych z działki o numerze ewidencyjnym 5 nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie skutki prawne.

W odniesieniu do powołanego przez Panią wyroku sądu wskazuję, że rozstrzygnięcie w nim zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.