Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.355.2025.1.DT

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 1 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu (…) 2020 r. zmarła MW – Pani babcia. W wyniku sporządzenia testamentu z zapisem zwykłym u notariusza - Repetytorium A numer (…) , zapisała na Panią (BR) mieszkanie w (…) , które zgodnie z aktem notarialnym Repertorium A numer (…) zostało nabyte przez spadkodawczynię MW (…) 1996 r.

Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (…) z (…) 2020 r., sygn. akt (…) spadek po zmarłej MW na podstawie ustawy nabyli:

- MM w 1/3 części,

- JW w 1/3 części,

- RW w 1/6 części,

- BR w 1/6 części.

W dniu (…) 2021 r. zmarł JW, czyli nabywca ustawowy 1/3 części spadku po MW. Spadek po JW zgodnie z Aktem Poświadczenia Dziedziczenia, Repertorium A nr (…) nabyli:

- WW – ½ część,

- HW – ½ część.

W związku ze śmiercią JW, podział spadku ustawowy po MW wyglądał następująco:

- MM w 1/3 części,

- HW w 1/6 części,

- WW w 1/6 części,

- RW w 1/6 części,

- BR w 1/6 części.

Zgodnie z zapisem zwykłym ujętym w testamencie z (…) 1996 r. Rep. A numer (…) spadkobiercy zostali zobowiązani do przeniesienia na Panią lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej (…) m² wraz z udziałem w częściach wspólnych nieruchomości oraz nieruchomości gruntowej, objętego KW nr (…) , położonego w (…) .

W wyniku rozprawy sądowej z (…) 2022 r., sygn. akt (…) :

- pozwana RW jako spadkobierca ustawowy po spadkodawczyni MW oświadczyła, że w wykonaniu zapisu zwykłego zawartego w testamencie notarialnym MW sporządzonym (…) 1996 r., przenosi na Panią udział wynoszący 1/6 części w prawie własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej (…) m² wraz z udziałem w częściach wspólnych nieruchomości oraz nieruchomości gruntowej, objęty KW nr (…) , położonego w (…) ,

- pozwana MM jako spadkobierca ustawowy po spadkodawczyni MW oświadczyła, że w wykonaniu zapisu zwykłego zawartego w testamencie notarialnym MW sporządzonym (…) 1996 r., przenosi na Panią udział wynoszący 1/3 części w prawie własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej (…) m² wraz z udziałem w częściach wspólnych nieruchomości oraz nieruchomości gruntowej, objętego KW nr (…) , położonego w (…) .

W wyniku rozprawy z (…) 2022 r., sygn. akt (…) :

- Sąd Rejonowy w (…) zobowiązał pozwanych WW i HW do złożenia oświadczenia woli, w wyniku którego w wykonaniu zapisu zwykłego zawartego w testamencie notarialnym spadkodawczyni MW sporządzonym (…) 1996 r. przenoszą na Panią udziały wynoszące po 1/6 części w prawie własności lokalu mieszkalnego przy ulicy (…) .

W związku z powyższymi wyrokami Sądu Rejonowego w (…) na podstawie zapisu zwykłego zawartego w testamencie notarialnym przez spadkodawczynię MW stała się Pani jedynym właścicielem posiadającym lokal mieszkalny przy ulicy (…) .

W dniu (…) 2025 r. mieszkanie zostało przez Panią sprzedane.

Pytanie

1. Czy w związku z nabyciem przez Panią 1/6 części mieszkania na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (…) z (…) 2020 r. sygn. akt (…) , powinna Pani zapłacić podatek dochodowy ze względu na sprzedaż mieszkania przed upływem 5 lat od nabycia udziałów?

2. Czy w związku z nabyciem przez Panią 1/2 części mieszkania w wyniku rozprawy sądowej z (…) 2022 r., sygn. akt (…) na podstawie, której RW oraz MM przeniosły na Panią swoje udziały w wykonaniu zapisu zwykłego zawartego w testamencie notarialnym, powinna Pani zapłacić podatek dochodowy ze względu na sprzedaż mieszkania przed upływem 5 lat od nabycia udziałów?

3. Czy w związku z nabyciem przez Panią 1/3 części mieszkania w wyniku rozprawy z (…) 2022 r., sygn. akt (…) na podstawie, której Sąd Rejonowy w (…) zobowiązał pozwanych WW i HW do złożenia oświadczenia woli, w wyniku której w wykonaniu zapisu zwykłego zawartego w testamencie notarialnym przenoszą na Panią udziały wynoszące po 1/6 części w prawie własności lokalu mieszkalnego przy ulicy (…) , powinna Pani zapłacić podatek dochodowy ze względu na sprzedaż mieszkania przed upływem 5 lat od nabycia udziałów?

Pani stanowisko w sprawie

1. W związku z nabyciem mieszkania przez spadkodawcę w 1996 r., a sprzedażą w 2025 r., zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy PIT uważa Pani, że nie powinna płacić podatku dochodowego ponieważ sprzedaż nastąpiła po upływie pięciu lat licząc od końca roku 1996 r.

2. Uważa Pani, że nie powinna płacić podatku dochodowego ponieważ zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy PIT sprzedaż nastąpiła po upływie pięciu lat licząc od końca roku 1996, w którym nastąpiło jego nabycie przez spadkodawcę. Dodatkowo zgodnie z interpretacją Dyrektora KIS z 28 kwietnia 2022 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.87.2022.2.AMN, w rezultacie zarówno w przypadku nabycia w drodze zapisu zwykłego, jak i nabycia w drodze zapisu windykacyjnego, pięcioletni termin opodatkowania sprzedaży należy obliczać od końca roku kalendarzowego, w którym spadkodawca nabył nieruchomość.

3. Uważa Pani, że nie powinna płacić podatku dochodowego, ponieważ zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy PIT sprzedaż nastąpiła po upływie pięciu lat licząc od końca roku 1996, w którym nastąpiło jego nabycie przez spadkodawcę. Dodatkowo zgodnie z interpretacją Dyrektora KIS z 28 kwietnia 2022 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.87.2022.2.AMN, w rezultacie zarówno w przypadku nabycia w drodze zapisu zwykłego, jak i nabycia w drodze zapisu windykacyjnego, pięcioletni termin opodatkowania sprzedaży należy obliczać od końca roku kalendarzowego, w którym spadkodawca nabył nieruchomość.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. I tak, zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

- odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

- zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby fizyczne i prawne reguluje Księga IV ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).

Art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Stosownie do art. 924 ustawy Kodeks cywilny:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Z art. 925 ww. ustawy wynika, że:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Zgodnie z art. 968 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Spadkodawca może przez rozrządzenie testamentowe zobowiązać spadkobiercę ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły).

Według art. 1025 § 1 ww. ustawy, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w drodze spadku”.

Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego (np. wyroki NSA: z 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1437/09, z 28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2983/11, z 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1120/11, z 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11, z 19 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 625/13, z 29 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 3281/15).

Uwzględniając powyższe uznać należy, że pojęcie „nabycie w drodze spadku”, użyte w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego.

Zatem, nabycie przez Panią na podstawie zapisu testamentowego Pani babci, udziału w przedmiotowym mieszkaniu, który wchodził w skład masy spadkowej po spadkodawczyni (Pani babci), zawiera się w pojęciu nabycia w drodze spadku, użytym w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreślić więc należy, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku, w tym zapisu testamentowego), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment nabycia przez spadkodawcę.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że mieszkanie zostało nabyte przez Pani spadkodawcę w 1996 r.

Reasumując, odpłatne zbycie (…) 2025 r. przez Panią mieszkania, nabytego w drodze dziedziczenia po babci, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie tego mieszkania nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez spadkodawczynię (Pani babcię). W związku z powyższym, z tytułu sprzedaży ww. mieszkania nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Każde z rozstrzygnięć jest bowiem wydawane w indywidualnych sprawach podatników na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów prawa.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.