Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.49.2026.2.MW

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan, w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 10 lutego 2026 r. (wpływ 10 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) lipca 2025 r. zostało rozwiązane Pana małżeństwo z panią AA. Z ww. małżeństwa posiada Pan 2 małoletnich dzieci – syna lat 13 i córkę lat 8. Zgodnie z wyrokiem sądu wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi synem i córką powierzono obojgu rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania małoletniej córki przy matce, a małoletniego syna przy ojcu, odstąpiono od regulowania kontaktów stron z małoletnimi, kosztami utrzymania małoletnich obciążono oboje rodziców i zobowiązano Pana do łożenia na utrzymanie małoletniej córki kwot po 900 (dziewięćset) złotych miesięcznie, a byłą żonę do łożenia na utrzymanie małoletniego syna kwot po 500 (pięćset) złotych miesięcznie, poczynając od prawomocności wyroku, płatne do rąk uprawnionych rodziców do dnia 10 każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki. Syn przebywa i mieszka na stałe z Panem, córka przebywa i mieszka na stałe z Pana byłą żoną. Co drugi weekend (piątek-sobota-niedziele), przebywa i mieszka u Pana córka razem z synem, a co drugi weekend dzieci są u Pana byłej żony. Córka z synem jest też u Pana przez jeden miesiąc wakacji letnich i jeden tydzień ferii zimowych. Syn jest z córką u matki przez drugi miesiąc wakacji letnich i drugi tydzień ferii zimowych. Podobnie podzielono święta. Powyższe zasady nie zostały oficjalnie spisane. Córka posiada u Pana pokój wraz ze swoimi rzeczami osobistymi.

Świadczenie 800+ na syna pobiera Pan, świadczenie 800+ na córkę pobiera Pana była żona.

Syn jest zameldowany u Pana, córka jest zameldowana u matki.

Uczestniczy Pan w zebraniach szkolnych dotyczących zarówno syna jak i córki. Chodzą też Państwo do lekarza. Pana stan cywilny i stan cywilny Pana byłej żony pozostaje w chwili obecnej bez zmian.

Pan i Pana była żona osiągacie wyłącznie przychody z pracy, przy czym Pana dochód za 2025 r. przekroczył kwotę 112 000 zł w rozumieniu art. 27f ustawy o podatku dochodowym. Oboje nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej.

W piśmie z 10 lutego 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1)    Kiedy uprawomocniło się orzeczenie sądu o Pana rozwodzie (proszę wskazać dokładną datę)?

Odpowiedź: Postanowienie o rozwodzie uprawomocniło się (…) sierpnia 2025 r.

2)    Czy w 2025 r. podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?

Odpowiedź: W 2025 r. podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

3)    Czy w roku 2025 Pana dziecko (dzieci) osiągnęło (osiągnęły) dochody? Jeżeli tak, to proszę o wskazanie które z nich, w jakiej wysokości i z jakiego tytułu?

Odpowiedź: W 2025 r. żadne z dzieci nie osiągnęło przychodów.

4)    Czy Pana dzieci w okresie, którego dotyczy złożony wniosek otrzymywały, zgodnie z odrębnymi przepisami, zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną? Jeśli tak, to od kiedy oraz konkretnie, które z ww. świadczeń i na podstawie jakich przepisów?

Odpowiedź: W 2025 r. żadne z dzieci nie otrzymywało zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

5)    Czy w roku 2025 Pana dziecko (dzieci) uczyło się (uczą się) w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie?

Odpowiedź: W 2025 r. oboje dzieci uczyło się w szkole podstawowej na terenie Polski w miejscu zamieszkania.

6)    Czy w stosunku do Pana lub Pana dzieci wskazanych we wniosku, w okresie którego dotyczy wniosek, miały zastosowanie przepisy:

a)    art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym),

b)    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,

c)    ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?

Odpowiedź: W 2025 r. w stosunku do Pana dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy o podatku tonażowym, ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

7)   Czy w roku 2025, którego dotyczy wniosek przysługiwała Panu ulga prorodzinna na jeszcze inne dzieci (poza dziećmi, o których mowa we wniosku)?

Odpowiedź: Poza dwojgiem opisanych we wniosku dzieci nie posiada Pan innych dzieci.

8)    Czy pomiędzy Panem a matką dzieci, o których mowa we wniosku, doszło do porozumienia co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej w 2025 r.? – a jeżeli tak, to w jakich proporcjach i w jakiej wysokości rodzice zgodzili się dokonać odliczeń od podatku dochodowego w ramach ulgi na dzieci?

Odpowiedź: Pomiędzy Panem a matką dzieci na chwilę obecną doszło do ustnego porozumienia podziału ulgi prorodzinnej za 2025 r. w ten sposób, że matka odliczy w całości córkę a Pan odliczy syna.

9)    Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, faktycznie i samotnie wychowywał Pan syna, o którym mowa we wniosku, bez udziału drugiego rodzica – ich matki – wykonywał Pan władzę rodzicielską: stale troszczył się Pan o jego byt materialny i rozwój emocjonalny, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby, tj. uczestniczył w jego wychowaniu, dbał o jego prawidłowy rozwój kształtując jego właściwe zachowania, rozwijał jego zainteresowania, sprawował nad nim pieczę/opiekę, troszczył się o jego rozwój fizyczny i duchowy, ponosił wydatki związane z wypoczynkiem, ponosił koszty jego utrzymania, zabezpieczał potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagał w edukacji szkolnej, brał czynny udział w sprawach dotyczących syna związanych z jego kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.? Jeśli tak, to proszę wskazać przesłanki, które świadczą o tym, że Pan samotnie wychowywał syna, o którym mowa we wniosku w 2025 r.?

Odpowiedź: W 2025 r. i nadal troszczy się Pan o byt materialny i rozwój emocjonalny syna bez udziału matki. Pan ponosi wszelkie wydatki związane z obiadami syna w szkole, wyżywieniem w domu poza szkołą, ubraniem. Dodatkowo uczestniczy Pan z synem w zajęciach dodatkowych poza szkołą – siłownia, nauka pływania oraz zajęcia rehabilitacyjne. Koszty miesięczne ww. zajęć to ok. 1 000 zł. Matka nie partycypowała i nie partycypuje w ww. wydatkach. Ponadto chodzi Pan z synem do lekarzy, specjalistów, poradni pedagogiczno-psychologicznej. Matka nie uczestniczyła i nie uczestniczy w tych wizytach.

10) Czy matka zajmuje się wychowaniem i wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do syna, tj. uczestniczy w jego wychowaniu, dba o jego prawidłowy rozwój kształtując jego właściwe zachowania, rozwija jego zainteresowania, sprawuje nad nimi pieczę/opiekę, troszczy się o jego rozwój fizyczny i duchowy, ponosi wydatki związane z wypoczynkiem, ponosi koszty jego utrzymania, zabezpiecza potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomaga w edukacji, bierze czynny udział w sprawach dotyczących syna związanych z jego kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.? Jakie obiektywne okoliczności o tym świadczą?

Odpowiedź: Matka ma kontakt z synem wyłącznie podczas widzeń wskazanych we wniosku. Nie uczestniczy w zebraniach syna w szkole. Nie ponosi wydatków związanych z jego utrzymaniem za wyjątkiem alimentów wskazanych w postanowieniu sądowym. Nie bierze czynnego udziału w wychowaniu syna.

11)  Czy jest Pan ojcem lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż wymienionych w treści wniosku) i względem nich wykonywał władzę rodzicielską? Jeśli tak, należy podać ich daty urodzenia.

Odpowiedź: Nie jest Pan ojcem lub opiekunem innych dzieci niż wymienionych w treści wniosku.

12)  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 11, należy wskazać czy wychowywał je Pan wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym (partnerką)?

Odpowiedź: -

Pytanie

Czy składając zeznanie PIT-37 za 2025 r. będzie Pan mógł rozliczyć się jako samotnie wychowujący odliczając jednocześnie ulgę na syna?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie przysługuje Panu możliwość rozliczenia się jako samotnie wychowujący, gdyż jest Pan rozwiedziony i przez większość czasu samotnie wychowuje Pan małoletniego syna, który ma stałe miejsce zamieszkania u Pana. Dodatkowo przy uldze prorodzinnej nie obowiązuje Pana limit odliczenia na jedno dziecko, gdyż posiada Pan pełnię praw rodzicielskich w stosunku do dwojga małoletnich dzieci.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Jak stanowi art. 6 ust. 4c ww. ustawy:

Zgodnie z art. 6 ust. 4d ustawy:

W myśl art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy:

Na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy:

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

-     posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;

-     wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecka;

-     nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;

-     niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych;

-     nieuzyskiwania przez pełnoletnie dziecko przychodów/dochodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej (z wyjątkiem przewidzianym ustawą).

Brzmienie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci. Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym. Równie istotne jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dziecka.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, sama (bez udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego, ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4c ww. ustawy. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.

W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo, pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dziecko.

Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko, gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył władzy rodzicielskiej.

Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą, codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (np. zgodnie z orzeczeniem sądu), status samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika m.in., że w 2025 r. podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, nie prowadzi Pan działalności gospodarczej i osiąga wyłącznie przychody z pracy. (…) lipca 2025 r. zostało rozwiązane Pana małżeństwo z panią AA. Postanowienie o rozwodzie uprawomocniło się (…) sierpnia 2025 r. Z ww. małżeństwa posiada Pan dwoje małoletnie dzieci – syna lat 13 i córkę lat 8. Zgodnie z wyrokiem sądu wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi synem i córką powierzono obojgu rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania małoletniej córki przy matce, a małoletniego syna przy ojcu, odstąpiono od regulowania kontaktów stron z małoletnimi, kosztami utrzymania małoletnich obciążono oboje rodziców i zobowiązano Pana do łożenia na utrzymanie małoletniej córki, a byłą żonę do łożenia na utrzymanie małoletniego syna, poczynając od prawomocności wyroku. Syn przebywa i mieszka na stałe z Panem, córka przebywa i mieszka na stałe z Pana byłą żoną. Co drugi weekend (piątek-sobota-niedziele), przebywa i mieszka u Pana córka razem z synem, a co drugi weekend dzieci są u Pana byłej żony. Córka z synem jest też u Pana przez jeden miesiąc wakacji letnich i jeden tydzień ferii zimowych. Syn jest z córką u matki przez drugi miesiąc wakacji letnich i drugi tydzień ferii zimowych. Podobnie podzielono święta. Powyższe zasady nie zostały oficjalnie spisane. Córka posiada u Pana pokój wraz ze swoimi rzeczami osobistymi. Świadczenie 800+ na syna pobiera Pan, świadczenie 800+ na córkę pobiera Pana była żona. Syn jest zameldowany u Pana, córka jest zameldowana u matki. Uczestniczy Pan w zebraniach szkolnych dotyczących zarówno syna jak i córki. Chodzą też Państwo do lekarza. Pana stan cywilny i stan cywilny Pana byłej żony pozostaje w chwili obecnej bez zmian. W 2025 r. żadne z dzieci nie osiągnęło przychodów, ani nie otrzymywało zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. W 2025 r. dzieci uczyły się w szkole podstawowej na terenie Polski w miejscu zamieszkania. W 2025 r. w stosunku do Pana dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy o podatku tonażowym, ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. W 2025 r. i nadal troszczy się Pan o byt materialny i rozwój emocjonalny syna bez udziału matki. Pan ponosi wszelkie wydatki związane z obiadami syna w szkole, wyżywieniem w domu poza szkołą, ubraniem. Dodatkowo uczestniczy Pan z synem w zajęciach dodatkowych poza szkołą - siłownia, nauka pływania oraz zajęcia rehabilitacyjne. Koszty miesięczne ww. zajęć to ok. 1 000 zł. Matka nie partycypowała i nie partycypuje w ww. wydatkach. Ponadto chodzi Pan z synem do lekarzy, specjalistów, poradni pedagogiczno-psychologicznej. Matka nie uczestniczyła i nie uczestniczy w tych wizytach. Matka ma kontakt z synem wyłącznie podczas widzeń wskazanych we wniosku. Nie uczestniczy w zebraniach syna w szkole. Nie ponosi wydatków związanych z jego utrzymaniem za wyjątkiem alimentów wskazanych w postanowieniu sądowym. Nie bierze czynnego udziału w wychowaniu syna. Nie jest Pan ojcem lub opiekunem innych dzieci niż wymienionych w treści wniosku.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

Dodatkowo wyjaśnić należy, że aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej status osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) nie musi trwać przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro to Pan – faktycznie w 2025 roku samotnie wychowywał dziecko (syna), bez udziału drugiego rodzica (matki dziecka), tj.: troszczył się Pan o byt materialny i rozwój emocjonalny syna bez udziału matki, ponosił wszelkie wydatki związane z obiadami syna w szkole, wyżywieniem w domu poza szkołą, ubraniem, dodatkowo finansował i uczestniczył Pan z synem w zajęciach dodatkowych poza szkołą, ponadto chodzi Pan z synem do lekarzy, specjalistów, poradni pedagogiczno-psychologicznej, a matka nie partycypowała i nie partycypuje w ww. wydatkach i nie uczestniczyła i nie uczestniczy w tych wizytach, ma kontakt z synem wyłącznie podczas widzeń wskazanych we wniosku, nie uczestniczy w zebraniach syna w szkole, nie ponosi wydatków związanych z jego utrzymaniem za wyjątkiem alimentów wskazanych w postanowieniu sądowym, nie bierze czynnego udziału w wychowaniu syna – to uznać należy, że spełnia Pan warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, może Pan rozliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2025 na preferencyjnych warunkach jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaznaczyć należy, że prawo do opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie wychowujących dzieci przysługuje tylko jednemu z rodziców.

Przechodząc natomiast do kwestii możliwości skorzystania przez Pana z odliczenia w ramach ulgi prorodzinnej należy odwołać się do art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:

Na podstawie art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Z art. 26 ww. Kodeksu wynika, że:

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 27f ust. 6 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 27f ust. 7 omawianej ustawy:

Przy czym, ulga prorodzinna nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do dziecka podatnika mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co wynika z art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 cyt. ustawy.

Podkreślenia wymaga, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zgodnie zatem z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej.

Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

Na podstawie art. 96 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 97 § 1 tejże ustawy:

Zgodnie zaś z treścią art. 107 ww. Kodeksu:

W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i władza ta jest wykonywana przez oboje rodziców, to każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującego na dziecko limitu. Kwotę tę rodzice mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Dotyczy to zarówno rodziców pozostających w związku małżeńskim lub partnerskim, jak i rodziców rozwiedzionych czy będących w separacji.

Warunkiem niezbędnym do zastosowania ulgi na dzieci w stosunku do małoletniego dziecka jest wykonywanie władzy rodzicielskiej (a nie samo jej posiadanie). Nie można utożsamiać pojęcia „wykonywanie władzy rodzicielskiej” z pojęciem „przysługiwanie władzy rodzicielskiej”. Należy mieć na uwadze, że do nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Należy przy tym odróżnić treść władzy rodzicielskiej od jej wykonywania, gdyż samo posiadanie władzy rodzicielskiej nie oznacza jej wykonywania.

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka. Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu.

W konsekwencji, wykonywanie obowiązku alimentacyjnego, czyli fakt płacenia alimentów na dzieci, czy też sporadyczne spotkania z dziećmi, nie są rozstrzygające dla uznania, że rodzic wykonuje władzę rodzicielską. Obowiązek alimentacyjny jest bowiem niezależny od władzy rodzicielskiej, a wiec spoczywa także na rodzicach, którzy zostali pozbawieni tej władzy.

Stąd ulga na dzieci przysługuje tym rodzicom, którzy faktycznie sprawują pieczę nad osobą i majątkiem dziecka. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać tylko ten rodzic. Jeżeli rodzic dziecka pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dzieckiem albo jego kontakty są sporadyczne należy uznać, że nie wykonuje władzy rodzicielskiej i w związku z tym nie ma prawa do ulgi.

Powyższe potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 27 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 2378/15, stwierdzając: „(…) dla nabycia prawa do odliczenia ulgi prorodzinnej, konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, to jest posiadanie władzy rodzicielskiej (nawet ograniczonej na podstawie wyroku sądowego) i jej faktyczne wykonywanie w danym roku podatkowym. Czym innym jest bowiem posiadanie władzy a czym innym jej wykonywanie, a to oznacza, że utożsamianie ich na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje uzasadnienia. W celu nabycia prawa do przedmiotowej ulgi podatnik powinien wykazać zatem, że w danym roku podatkowym wykonywał, a nie tylko posiadał władzę rodzicielską (…)”.

Zatem, o wykonywaniu władzy rodzicielskiej nie świadczy tylko sam fakt jej posiadania, czy spełniania obowiązku alimentacyjnego, ani sporadyczne kontakty z dzieckiem. Wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na sprawowaniu faktycznej pieczy nad małoletnim dzieckiem w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a w szczególności podejmowanie przez rodzica (rodziców) obowiązków w zakresie zaspokojenia potrzeb fizycznych, edukacyjnych i duchowych dziecka.

W związku z tym, wykonywanie władzy rodzicielskiej należy odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Przystępując do oceny możliwości zastosowania ulgi prorodzinnej – wskazać należy, że wysokość odliczenia kwoty z tytułu ulgi na dzieci, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, została określona na dziecko, przy czym rodzicom dziecka ustawodawca przyznał jeden wspólny limit. W konsekwencji, jeżeli w stosunku do danego dziecka obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i władza ta jest wykonywana przez oboje rodziców, to w określonych przypadkach każdy z rodziców ma prawo do odliczenia, w granicach przysługującej kwoty ulgi. Powyższe oznacza, że suma miesięcznych odliczeń dokonanych przez oboje rodziców względem tego samego dziecka nie może przekroczyć kwoty obliczonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy w tym miejscu podkreślić, że stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę ulgi prorodzinnej rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku:

a)  w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,

b)  w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

-     zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

-     gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

W przypadkach innych niż wyżej wymienione odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy wyjaśnić należy, że odliczenia ulgi z tytułu wychowywania małoletnich dzieci dokonuje ten z rodziców, który wykonuje w stosunku do nich władzę rodzicielską. W przypadku, gdy tylko jeden z rodziców wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do małoletnich dzieci, to rodzicowi temu przysługuje prawo do odliczenia ulgi w pełnej wysokości limitu określonego na te dzieci. Samo dysponowanie prawem wykonywania władzy rodzicielskiej nie jest wystarczające do skorzystania z ulgi na dzieci. Jeżeli rodzic dzieci pomimo posiadania praw rodzicielskich nie zajmuje się dziećmi, a jego kontakty z dziećmi są sporadyczne, nie wykazuje żadnego zainteresowania ich wychowaniem i nie ponosi żadnych kosztów ich utrzymania poza zasądzonymi alimentami, jego władza rodzicielska jest jedynie formalna. Samo płacenie alimentów na małoletnie dzieci oraz sporadyczne kontakty z nimi nie są bowiem wystarczające dla przyjęcia, że również drugi rodzic taką władzę wykonuje.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa uznać należy, że skoro w roku 2025 faktycznie względem syna wykonywał Pan władzę rodzicielską, a ponadto doszedł Pan z żoną do porozumienia co do sposobu rozliczenia ulgi przysługującej na dzieci (w ten sposób, że matka odliczy w całości córkę, a Pan odliczy syna), to zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pan rozliczyć pełną ulgę na syna. W przypadku wykonywania władzy rodzicielskiej również w stosunku do drugiego dziecka (córki) - nie obowiązuje Pana limit dochodów, o którym mowa w art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to ta interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla matki dziecka.

Ponadto informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie poruszone we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Nie jestem uprawniony do analizowania i oceny załączonych dokumentów – jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Pana we wniosku, zadanym pytaniem oraz zajętym stanowiskiem. W związku z powyższym załączone do wniosku dokumenty nie mogą stanowić przedmiotu merytorycznej analizy w niniejszej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będze zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.