Podatniczka, osoba fizyczna z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce, sprzedała w 2025 roku dom nabyty w 2021 roku podczas małżeństwa, z czego środki zostały przeznaczone na spłatę kredytów i w ramach rozwodu na nabycie udziału w mieszkaniu z 2017 roku, które również było kredytowane. Podział majątku nastąpił…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
- nieprawidłowe w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do spłaty kredytu zaciągniętego na lokal mieszkalny zakupiony w 2017 r. w części przypadającej na miejsce postojowe oraz
- prawidłowe w pozostałej części.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 12 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie – pismem sygnowanym datą 17 lutego 2026 r. (wpływ 16 lutego 2026 r.) oraz pismem z 18 marca 2026 r. (wpływ 18 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W roku 2025 dokonała Pani razem z byłym małżonkiem sprzedaży nieruchomości mieszkalnej (domu), nabytej w roku 2021, a więc przed upływem 5 lat, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Dom zakupiła Pani, będąc w małżeństwie.
Dom przy zakupie był częściowo kredytowany.
Przy sprzedaży środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży nieruchomości wpłynęły na trzy konta bankowe:
1) na konto banku, w którym wzięty był kredyt na dom, tym samym spłacając ten kredyt,
2) pozostała kwota w połowie trafiła na Pani konto,
3) i w połowie na konto byłego męża.
Jednocześnie w tym czasie byli Państwo właścicielami mieszkania nabytego w 2017 r., które również miało na sobie kredyt hipoteczny.
W okresie bezpośrednio następującym po sprzedaży nieruchomości (domu z 2021 r.) dokonała Pani z mężem podziału majątku i trzy miesiące później wzięli Państwo rozwód.
Podział majątku jest potwierdzony:
- aktem notarialnym – w którym jest wskazane, że nabywa Pani w całości mieszkanie z 2017 r.
- umową o podziale majątku – w którym jest wskazane, że ekwiwalent wartości mieszkania z 2017 r. w pieniądzach dostaje Pani były mąż.
Jednocześnie z własnego konta spłaca Pani w tym czasie (tuż przed podziałem majątku) kredyt na mieszkanie z 2017 r., które wg ww. aktu przechodzi na Pani własność. Były małżonek otrzymał resztę środków pieniężnych pochodzących ze sprzedaży wcześniej sprzedanej nieruchomości z 2021 r.
Po zawarciu umowy o podziale majątku przelała Pani środki pieniężne znajdujące się na Pani rachunkach bankowych na rachunek byłego małżonka, realizując w ten sposób postanowienia umowy o podziale majątku.
Podkreśla Pani, że:
- środki (ich połowa po spłacie kredytu) ze sprzedaży nieruchomości z 2021 roku znajdowały się w Pani dyspozycji i na Pani koncie,
- przekazanie środków pieniężnych Pani byłemu małżonkowi stanowiło element ekwiwalentnego rozliczenia podziału majątku,
- nabyty przy podziale lokal mieszkalny z 2017 r. stanowi Pani własność i służy zaspokojeniu Pani własnych potrzeb mieszkaniowych.
Ponadto pismem uzupełniającym odpowiedziała Pani na następujące pytania zawarte w wezwaniu organu do uzupełnienia wniosku:
1) czy posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
Odpowiedź: Tak, posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2) czy nieruchomości, o których mowa we wniosku, tj. zakupione w 2017 r. mieszkanie oraz zakupiony w 2021 r. dom, są położone w Polsce lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
Odpowiedź: Tak, obie nieruchomości są położone w Polsce.
3) czy nabyte w 2017 r. mieszkanie oraz zakupiony w 2021 r. dom weszły w skład majątku objętego ustawową współwłasnością małżeńską?
Odpowiedź: Tak, obie nieruchomości weszły w skład majątku objętego ustawową współwłasnością małżeńską.
4) czy przez przeznaczenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na „nabycie lokalu mieszkalnego w ramach podziału majątku wspólnego, przy jednoczesnym przekazaniu środków pieniężnych byłemu małżonkowi jako elementu rozliczenia tego podziału” rozumie Pani spłatę udziału w lokalu mieszkalnym zakupionym w 2017 r. odpowiadającego udziałowi przypadającemu Pani mężowi w ww. nieruchomości?
Odpowiedź: Tak, przypadający Pani, otrzymany przychód ze sprzedaży nieruchomości z 2021 r. przeznaczyła Pani: na spłatę kredytu domu z 2021 r., na spłatę kredytu mieszkania z 2017 r., a resztę kwoty na spłatę udziału w lokalu mieszkalnym zakupionym w 2017 r. odpowiadającego udziałowi przypadającemu Pani już byłemu mężowi w ww. nieruchomości.
Dodała Pani, że kwota przychodu ze sprzedaży domu z 2021 r. przypadająca Pani, nie wystarczyła na pokrycie tych zobowiązań i musiała Pani jeszcze w ramach spłaty udziału w mieszkaniu z 2017 r. przeznaczyć na to całą gotówkę, która przypadała Pani w ramach podziału majątku.
5) w odniesieniu do kredytu hipotecznego, który zaciągnęła Pani na zakup w 2017 r. mieszkania proszę wskazać:
a) czy ww. kredyt został zaciągnięty w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mającym/mającej siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
Odpowiedź: Kredyt został zaciągnięty w banku z siedzibą w Polsce
b) czy w umowie kredytowej został określony cel, na jaki został on zaciągnięty, jeżeli tak, to jaki cel wynikał z tej umowy i czy został faktycznie zrealizowany?
Odpowiedź: Tak, cel to (poniżej podaje Pani zapis z umowy z bankiem): „Kredyt przeznaczony jest na: Budowę lokalu mieszkalnego oraz Budowę udziałów miejsca postojowego”.
Lokal mieszkalny i miejsce postojowe zostały wybudowane.
c) czy była Pani stroną umowy kredytowej i czy odpowiada Pani za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?
Odpowiedź: Tak, była Pani stroną umowy kredytowej i odpowiadała Pani solidarnie za spłatę kredytu do pełnej wysokości.
6) w odniesieniu do kredytu, który zaciągnęła Pani na zakup w 2021 r. domu proszę wskazać:
a) czy ww. kredyt został zaciągnięty w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mającym/mającej siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
Odpowiedź: Kredyt został zaciągnięty w banku z siedzibą w Polsce.
b) czy w umowie kredytowej został określony cel, na jaki został on zaciągnięty, jeżeli tak, to jaki cel wynikał z tej umowy i czy został faktycznie zrealizowany?
Odpowiedź: Tak, cel to (poniżej podaje Pani zapis z umowy z bankiem): „Kredyt przeznaczony jest na nabycie domu jednorodzinnego”.
Dom został nabyty.
c) czy była Pani stroną umowy kredytowej i czy odpowiada Pani za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?
Odpowiedź: Tak, była Pani stroną umowy kredytowej i odpowiadała solidarnie za spłatę kredytu do pełnej wysokości.
7) czy prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami? Jeżeli tak, to czy sprzedaż nieruchomości, o której mowa we wniosku, nastąpiła w ramach wykonywania tej działalności?
Odpowiedź: Prowadzi Pani działalność gospodarczą związaną z projektami informatycznymi, sprzedaż nieruchomości nie miała żadnego związku z Pani działalnością i nie nastąpiła w ramach wykonywania tej działalności.
Ponadto w piśmie uzupełniającym z 18 marca 2026 r. wyjaśniając czy dla mieszkania z 2017 r. i miejsca postojowego w tym samym budynku, którego obecnie jest Pani właścicielką, istnieją odrębne księgi wieczyste wskazała Pani, że mieszkanie ma swoją księgę wieczystą, a miejsce postojowe ma swoją (zapisane jest to w jednym akcie notarialnym). Tak było zarówno przy pierwotnym zakupie mieszkania i miejsca postojowego w 2017 r. i taki stan rzeczy jest do dzisiaj (przy podziale majątku odkupiła Pani od byłego męża zarówno udział w miejscu postojowym, jak i mieszkaniu z 2017 r).
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym przeznaczenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytów oraz nabycie lokalu mieszkalnego w ramach podziału majątku wspólnego, przy jednoczesnym przekazaniu środków pieniężnych byłemu małżonkowi jako elementu rozliczenia tego podziału, uprawnia Panią do skorzystania z ulgi mieszkaniowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem w przedstawionym stanie faktycznym spełnione zostały wszystkie przesłanki do zastosowania zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Przychód ze sprzedaży nieruchomości został przeznaczony na realizację własnych celów mieszkaniowych, poprzez nabycie (odkupienie) lokalu mieszkalnego stanowiącego wyłączną własność oraz spłatę kredytów hipotecznych.
Fakt, iż środki pieniężne zostały następnie przekazane byłemu małżonkowi, nie zmienia charakteru wydatku, gdyż przekazanie to nastąpiło w wykonaniu umowy o podziale majątku wspólnego i stanowiło ekwiwalent rozliczenia, w ramach którego otrzymała Pani lokal mieszkalny. W akcie notarialnym jest wskazane, że nabywa Pani od byłego męża mieszkanie.
Wskazuje Pani przy tym, że:
- połowa przychodu ze sprzedaży nieruchomości trafiła na Pani konto,
- realnie przeznaczyła Pani te środki na własne cele mieszkaniowe,
- nabycie lokalu mieszkalnego nastąpiło w bezpośrednim związku z rozliczeniem środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości.
W konsekwencji należy uznać, że doszło do wydatkowania przychodu na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT, a tym samym ma Pani prawo do zastosowania zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
Stosownie natomiast do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
Z opisu sprawy wynika, że w 2025 r. dokonała Pani razem z byłym małżonkiem sprzedaży nieruchomości mieszkalnej (domu), nabytej w 2021 r. w ramach ustawowej współwłasności małżeńskiej. Zatem sprzedaż tej nieruchomości nastąpiła przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, ale przed dokonaniem podziału majątku wspólnego byłych małżonków.
Zatem sprzedaż nieruchomości mieszkalnej (domu) przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Przechodząc do skutków podatkowych w zakresie sprzedaży nieruchomości należy wskazać, co następuje:
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
W świetle art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
W odniesieniu do art. 19 ust. 3 ustawy:
Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Następnie, art. 30e ust. 7 cytowanej ustawy, stanowi:
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
Jednocześnie należy zauważyć, że uzyskanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, nie powoduje obowiązku zapłaty podatku dochodowego w przypadku, gdy podatnik przeznaczy go na własne cele mieszkaniowe.
Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:
dochód zwolniony = D x (W / P)
gdzie:
D – dochód ze sprzedaży,
W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
P – przychód ze sprzedaży.
Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
1) wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
2) wydatki poniesione na:
a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
W myśl art. 21 ust. 25a tej ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
Na mocy art. 21 ust. 29 powyższej ustawy:
W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
Należy również wskazać, że zgodnie z art. 21 ust. 30 tejże ustawy:
Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Jak stanowi art. 21 ust. 30a ww. ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt 1, w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).
Powyższe przepisy jako normy wprowadzające zwolnienie podatkowe należy interpretować ściśle i niedopuszczalna jest w tym przypadku wykładnia rozszerzająca, systemowa, bądź celowościowa. Jest to zgodne z ogólnie przyjętą w prawie podatkowym zasadą, że wszelkie ulgi i zwolnienia jako stanowiące odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania muszą być stosowane wprost.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
· Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
· W 2025 r. dokonała Pani razem z byłym małżonkiem sprzedaży nieruchomości mieszkalnej (domu), nabytej w 2021 r., a więc przed upływem 5 lat.
· Dom zakupiła Pani będąc w małżeństwie.
· Dom przy zakupie był częściowo kredytowany.
· Przy sprzedaży środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży nieruchomości wpłynęły na trzy konta bankowe:
- na konto bank, w którym wzięty był kredyt na dom, tym samym spłacając ten kredyt,
- pozostała kwota w połowie trafiła na Pani konto,
- i w połowie na konto byłego męża.
· Jednocześnie w tym czasie byli Państwo właścicielami mieszkania nabytego w 2017 r., które również miało na sobie kredyt hipoteczny.
· Obie nieruchomości, o których mowa we wniosku, tj. zakupione w 2017 r. mieszkanie oraz zakupiony w 2021 r. dom, są położone w Polsce.
· Kredyt na zakup w 2017 r. mieszkania zaciągnęła Pani w banku z siedzibą w Polsce. W umowie kredytowej jako cel, na jaki został on zaciągnięty, wskazała Pani następujący zapis wynikający z umowy z bankiem „Kredyt przeznaczony jest na: Budowę lokalu mieszkalnego oraz Budowę udziałów miejsca postojowego”. Wskazała Pani, że lokal mieszkalny i miejsce postojowe zostały wybudowane. Była Pani stroną umowy kredytowej i odpowiadała Pani solidarnie za spłatę kredytu do pełnej wysokości.
· Dla zakupionego w 2017 r. mieszkania i miejsca postojowego w tym samym budynku istnieją odrębne księgi wieczyste (zapisane jest to w jednym akcie notarialnym).
· Kredyt na zakup w 2021 r. domu zaciągnęła Pani w banku z siedzibą w Polsce. W umowie kredytowej jako cel, na jaki został on zaciągnięty, wskazała Pani następujący zapis wynikający z umowy z bankiem „Kredyt przeznaczony jest na nabycie domu jednorodzinnego”. Wskazała Pani, że dom został nabyty. Była Pani stroną umowy kredytowej i odpowiadała solidarnie za spłatę kredytu do pełnej wysokości.
· Nabyte w 2017 r. mieszkanie oraz zakupiony w 2021 r. dom weszły w skład majątku objętego ustawową współwłasnością małżeńską.
· W okresie bezpośrednio następującym po sprzedaży nieruchomości (domu z 2021 r.) dokonała Pani z mężem podziału majątku i trzy miesiące później wzięli Państwo rozwód.
· Podział majątku jest potwierdzony: aktem notarialnym – w którym jest wskazane, że nabywa Pani w całości mieszkanie z 2017 r. oraz umową o podziale majątku – w którym jest wskazane, że ekwiwalent wartości mieszkania z 2017 r. w pieniądzach dostaje Pani były mąż.
· Jednocześnie z własnego konta spłaca Pani w tym czasie (tuż przed podziałem majątku) kredyt na mieszkanie z 2017 r., które wg ww. aktu przechodzi na Pani własność. Były małżonek otrzymał resztę środków pieniężnych pochodzących ze sprzedaży wcześniej sprzedanej nieruchomości z 2021 r.
· Po zawarciu umowy o podziale majątku przelała Pani środki pieniężne znajdujące się na Pani rachunkach bankowych na rachunek byłego małżonka, realizując w ten sposób postanowienia umowy o podziale majątku.
· Podkreśla Pani, że:
- środki (ich połowa po spłacie kredytu) ze sprzedaży nieruchomości z 2021 roku znajdowały się w Pani dyspozycji i na Pani koncie,
- przekazanie środków pieniężnych Pani byłemu małżonkowi stanowiło element ekwiwalentnego rozliczenia podziału majątku,
- nabyty przy podziale lokal mieszkalny z 2017 r. stanowi Pani własność i służy zaspokojeniu Pani własnych potrzeb mieszkaniowych.
· Przypadający Pani otrzymany przychód ze sprzedaży nieruchomości z 2021 r. przeznaczyła Pani: na spłatę kredytu domu z 2021 r., na spłatę kredytu mieszkania z 2017 r., a resztę kwoty na spłatę udziału w lokalu mieszkalnym zakupionym w 2017 r. odpowiadającego udziałowi przypadającemu Pani już byłemu mężowi w ww. nieruchomości.
· Dodała Pani, że kwota przychodu ze sprzedaży domu z 2021 r. przypadająca Pani, nie wystarczyła na pokrycie tych zobowiązań i musiała Pani jeszcze w ramach spłaty udziału w mieszkaniu z 2017 r. przeznaczyć na to całą gotówkę, która przypadała Pani w ramach podziału majątku.
· Prowadzi Pani działalność gospodarczą związaną z projektami informatycznymi. Sprzedaż nieruchomości nie miała żadnego związku z Pani działalnością i nie nastąpiła w ramach wykonywania tej działalności.
W związku z powyższym powzięła Pani wątpliwość, czy może Pani skorzystać ze zwolnienia w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do kwoty wydatkowanej na spłatę kredytu poniesionego na sprzedaną w 2025 r. nieruchomość mieszkalną (dom), jak i spłaty kredytu zaciągniętego na zakupiony lokal mieszkalny w 2017 r. oraz na spłatę udziału przypadającego Pani byłemu małżonkowi w mieszkaniu zakupionym w 2017 r.
Przywołany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – środków uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wyłącznie na cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
Ustawodawca uzależnia prawo do skorzystania ze zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w ściśle określonym czasie, środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych na realizację własnego celu mieszkaniowego.
Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
W tym miejscu wskazać należy, że z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie w wyznaczonym terminie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.
Z wykładni językowej przytoczonych uprzednio przepisów, a w szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(...) wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (...), jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe (...)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku.
Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych spłata dokonana na rzecz byłego współmałżonka – w związku z przyznaniem podatnikowi w wyniku rozwodu na własność nieruchomości, która znajdowała się we wspólności małżeńskiej – może być uznana za wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 listopada 2022 r. sygn. akt II FSK 724/20 wskazał bowiem, że:
Zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. jest normą celu społecznego, mającą ułatwić zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych. Także wykładnia celowościowa przemawia zatem za przedstawionym powyżej rozumieniem użytego art. 21 ust. 1 pkt 25 lit. a i b u.p.d.o.f. pojęcia nabycia udziału w nieruchomości lub prawie do lokalu. W przypadku byłych małżonków zniesienie współwłasności nieruchomości mieszkalnej, nabytej w czasie trwania związku małżeńskiego, za spłatą jednego z nich powoduje, że zarówno małżonek, który dokonuje spłaty, jak i małżonek, którego udział został spłacony, mogą zaspokoić swoje potrzeby mieszkaniowe.
Zatem nabycie udziału Pani byłego małżonka w lokalu mieszkalnym zakupionym w 2017 r. stanowiącym majątek wspólny Pani i Pani byłego małżonka w drodze podziału majątku wspólnego ze spłatą Pani byłego małżonka, stanowi dla Pani nabycie udziału w lokalu mieszkalnym, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle powyższego, może Pani skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z wydatkowaniem przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia przedmiotowego budynku mieszkalnego (domu nabytego w 2021 r.), na spłatę udziału należącego do Pani byłego małżonka w lokalu mieszkalnym nabytym przez Panią i Pani byłego małżonka w 2017 r., do którego nabyła Pani prawo własności w wyniku podziału majątku wspólnego i w którym realizuje Pani własne cele mieszkaniowe.
Zatem w tym zakresie Pani stanowisko jest prawidłowe.
Do celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia, ustawodawca zalicza wskazaną w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, na cele określone w pkt 1, które obejmują m.in. budowa domu lub nabycie lokalu mieszkalnego.
Z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy jasno więc wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, musi być kredytem zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
Przy czym, w myśl obowiązującego od 1 stycznia 2022 r. art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może być to również kredyt zaciągnięty w związku ze zbywaną nieruchomością, w tym również kredyt, wydatki na spłatę którego odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, sfinansowanych tym kredytem
Wobec powyższego może Pani skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z wydatkami poniesionymi na spłatę kredytu zaciągniętego na sprzedaną nieruchomość mieszkalną (dom) w 2025 r.
Zatem w tym zakresie Pani stanowisko jest prawidłowe
Ponadto z opisu sprawy wynika, że wraz z zakupionym lokalem mieszkalnym w 2017 r. nabyte zostało miejsce postojowe. Jednocześnie miejsce postojowe posiada odrębną księgę wieczystą od mieszkania, co zostało zapisane w jednym akcie notarialnym. Na zakupione mieszkanie zaciągnięty został kredyt. W umowie kredytowej został określony cel: „Kredyt przeznaczony jest na: Budowę lokalu mieszkalnego oraz Budowę udziałów miejsca postojowego”.
Przepis art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia wyłącznie lokal mieszkalny oraz grunt lub prawo wieczystego użytkowania gruntu związane z tym lokalem.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232).
Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:
Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".
Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem miejsce postojowe – chociaż związane jest z zakupionym w 2017 r. lokalem mieszkalnym – to stanowi odrębną nieruchomość posiadającą odrębną księgę wieczystą. Nie można więc uznać, że spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Samo miejsce postojowe w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.
Wobec tego – wydatkiem na cele mieszkaniowe jest wyłącznie ta część należności, która została przeznaczona na nabycie lokalu mieszkalnego i w związku z tym tylko w tej części spłata kredytu zaciągniętego na lokal mieszkalny zakupiony w 2017 r. może skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynika to wprost z treści cytowanego art. 21 ust. 29 ww. ustawy.
Może Pani skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku ze spłatą kredytu zaciągniętego na lokal mieszkalny zakupiony w 2017 r. w części przypadającej na lokal mieszkalny.
Zatem w tym zakresie Pani stanowisko jest prawidłowe.
Natomiast w zakresie wydatku poniesionego na spłatę kredytu zaciągniętego na lokal mieszkalny zakupiony w 2017 r. w części odnoszącej się do miejsca postojowego nie może Pani skorzystać z ww. zwolnienia, ponieważ spłata kredytu w tej części nie jest związana z celami mieszkaniowym, wymienionymi w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem w tym zakresie Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Organ podatkowy wydający interpretacje indywidualne nie jest uprawniony do analizowania i oceny załączonych dokumentów – jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę we wniosku, zadanym przez niego pytaniem oraz zajętym stanowiskiem. W związku z powyższym załączone do wniosku dokumenty nie mogą stanowić przedmiotu merytorycznej analizy w niniejszej sprawie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo