Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.721.2025.2.MJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie pismem z 2 stycznia 2026 r. (wpływ 7 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pani teść A był właścicielem mieszkania w (…).

Lokal został mu przydzielony jako lokal własnościowy przez (…) Spółdzielnię Mieszkaniową na podstawie dokumentu „Przydział lokalu mieszkalnego nr …” z dnia (…)1992 roku. Dokument wskazuje na A jako osobę, której przyznano prawo własności do lokalu. Zamieszkiwał tam wraz z żoną B. Mieszkanie było majątkiem wspólnym małżeńskim.

A zmarł w 2006 roku i postanowieniem sądu spadek po nim nabyli:

- żona B,

- syn C,

- syn D,

po 1/3 każdy.

W 2021 roku zmarła żona A – B (Pani teściowa) i spadek po niej nabyli:

- syn C,

- syn D,

po 1/2 każdy z nich (matka miała 1/3 udziału po mężu, więc synowie odziedziczyli po 1/6 każdy).

(...) czerwca 2025 roku zmarł Pani mąż D, a jego udział w nieruchomości odziedziczyła Pani  - E (żona) w całości.

(..) czerwca bieżącego roku zgłosiła Pani w Urzędzie Skarbowym w (…) zeznanie o przyjęciu spadku, wobec czego została Pani zwolniona od zapłacenia podatku.

W wrześniu 2025 roku przedmiotowe mieszkanie zostało sprzedane za sumę (…) tysięcy złotych (…), z czego Pani  otrzymała sumę (…) zł (…) jako właściciel 1/2 mieszkania.

W uzupełnieniu wniosku z 2 stycznia 2026 w odpowiedzi na wezwanie doprecyzowała Pani opis sprawy w następujący sposób:

1.  dział spadku po A został orzeczony postanowieniem sądowym z dnia (…)2007 roku. D na mocy tego postanowienia nabył 1/3 spadku i wartość faktycznie otrzymanego majątku w drodze działu spadku była równa wartości majątku, jaki mu przysługiwał w całej masie spadkowej;

2.  dział spadku po B został orzeczony postanowieniem sądowym z dnia (…)2022 roku. D na mocy tego postanowienia nabył 1/2 spadku i wartość faktycznie otrzymanego majątku w drodze działu spadku była równa wartości majątku, jaki mu przysługiwał w całej masie spadkowej;

3.  dział spadku po D został orzeczony postanowieniem sądowym z dnia (…)2025 roku. E na mocy tego postanowienia nabyła całość spadku i wartość faktycznie otrzymanego majątku w drodze działu spadku była równa wartości majątku, jaki przysługiwał Pani w całej masie spadkowej.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, zgodnie z art. 10 ust. 5 o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia lokalu mieszkalnego przez spadkobierców należy uznać datę nabycia lokalu przez spadkodawcę (1992 rok), a w konsekwencji sprzedaż lokalu w 2025 roku nie podlega podatkowi PIT?  

W uzupełnieniu wskazała Pani, że pytania we wniosku dotyczą wyłącznie praw i obowiązków podatkowych wynikających z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie odnoszą się do praw ani obowiązków innych spadkobierców i nie odnoszą się do kwot ani wyliczeń.

Pani stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ww. ustawy, w przypadku nabycia nieruchomości w drodze spadku, za datę nabycia przez spadkobiercę, należy przyjąć datę nabycia nieruchomości przez spadkodawcę.

Z dokumentu „przydział lokalu mieszkalnego nr …” wynika jednoznacznie, że teść – A nabył prawo własnościowe do lokalu w 1992 roku. Wobec tego wszyscy spadkobiercy nabyli udziały w nieruchomości z datą nabycia 1992 r.

Zatem sprzedaż lokalu mieszkalnego nastąpiła po upływie ponad 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło pierwotne nabycie (1992 r.).

Spełniony jest warunek z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT dotyczący zwolnienia z opodatkowania sprzedaży nieruchomości po upływie 5 lat od nabycia.

Z powyższego wynika, że sprzedaż lokalu mieszkalnego w 2025 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem PIT, ponieważ datą nabycia jest 1992 rok – data nabycia przez spadkodawcę.

Na podstawie art. 10 ust. 5 o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia lokalu uznaje się 1992 rok. Zatem spełniony jest  warunek z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT – według którego zwolniona jest Pani od zapłaty podatku.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że działy spadku polegały wyłącznie na podziale majątku pomiędzy spadkobiercami, bez uzyskania przez Panią majątku ponad przysługujący mi udział. W związku z tym nie powstał obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem przychód z tego źródła z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

-     odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

-     zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

Do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy w przedmiotowej sprawie momentem nabycia udziału w nieruchomości przez spadkodawcę, który te udziały w nieruchomości nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych udziałów w nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy/spadkodawców.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:

Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W myśl art. 10 ust. 7 ww. ustawy:

Art. 1037 § 1 ww. ustawy stanowi natomiast, że:

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Organ podkreśla, że stosownie do obowiązujących przepisów dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między spadkobiercami, tj. dziedziczącymi po spadkodawcy. Zatem, w dziale spadku nie uczestniczą osoby, które nie są spadkobiercami. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do  chwili działu przedmiot wspólności.

W rezultacie, w wyniku działu spadku dochodzi między spadkobiercami, jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Jeżeli zatem, wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. W takiej sytuacji, oceniając skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku, za datę nabycia należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia.

Natomiast, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.

Co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego działu – podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.

Z opisu sprawy wynika, że Pani teść A był właścicielem lokalu mieszkalnego, który nabył na podstawie przydziału w 1992 roku. Mieszkanie było majątkiem wspólnym małżeńskim. A zmarł w 2006 roku i postanowieniem sądu spadek po nim nabyli: żona B, syn C, syn D – po 1/3 każdy.

W 2021 roku zmarła żona A – B (Pani teściowa) i spadek po niej nabyli: syn C, syn D – po 1/2 każdy z nich (matka miała 1/3 udziału po mężu, więc synowie odziedziczyli po 1/6 każdy).

(...) czerwca 2025 roku zmarł Pani mąż D, a jego udział w nieruchomości odziedziczyła Pani  w całości.

W wrześniu 2025 roku przedmiotowe mieszkanie zostało sprzedane.

Wartość faktycznego majątku otrzymanego przez D w drodze spadku po A i oraz po B była równa wartości majątku, jaki mu przysługiwał w całej masie spadkowej. Wartość faktycznie otrzymanego przez Panią majątku w drodze działu spadku po Pani mężu była równa wartości majątku, jaki Pani przysługiwał w całej masie spadkowej.

Ma Pani wątpliwości, czy sprzedaż Pani udziału w lokalu w 2025 roku podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowej sprawie przy obliczaniu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uwzględnić moment nabycia nieruchomości przez Pani spadkodawcę (Pani męża) – zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy zauważyć, że Pani mąż (spadkodawca) nabył poszczególne udziały w nieruchomości w następujących terminach:

-     udział w lokalu po A nabył w spadku w 2006 roku.

-     udział w lokalu po B nabył w spadku w 2021 roku.

Datą nabycia przez Panią udziałów w lokalu na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest data nabycia tych udziałów przez spadkodawców Pani spadkodawcy, tj. data śmierci A – rok 2006 oraz data śmierci B – rok 2021.

Tym samym, odpłatne zbycie przez Panią udziału w lokalu mieszkalnym w części otrzymanej przez Pani męża w spadku po B  nie stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie, ustalonego zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji – w tej części – odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast, odpłatne zbycie przez Panią lokalu mieszkalnego w części otrzymanej przez Pani męża w spadku po B stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ta nastąpiła przed upływem pięcioletniego terminu, określonego w tym przepisie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Informuję, że w podatku dochodowym od osób fizycznych w części dotyczącej ustalenia podstawy opodatkowania i wysokości podatku należnego z tytułu sprzedaży przez Panią udziału w lokalu mieszkalnym zostało wydane postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia nr (…).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.