Podatniczka posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności od 2015 roku i choruje przewlekle. Mieszka w nasłonecznionym mieszkaniu na poddaszu, gdzie latem temperatura przekracza 25°C, co nasila jej dolegliwości. W styczniu 2025 roku zakupiła i zamontowała klimatyzację, aby utrzymać niższą temperaturę, co ułatwia jej codzienne funkcjonowanie,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania organu – pismami z 13 stycznia 2026 r. (wpływ do Urzędu Skarbowego we Wschowie 13 stycznia 2026 r. – wpływ do Krajowej Informacji Skarbowej 16 stycznia 2026 r.), z 13 stycznia 2026 r. (wpływ 15 stycznia 2026 r.) oraz z 13 stycznia 2026 r. (wpływ 22 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Posiada Pani orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności na stałe o symbolu (…) wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (…), z ustaloną niepełnosprawnością od (…) 2015 r. oraz ustalonym stopniem niepełnosprawności od (…) 2015 r. Choruje Pani na (…).
Mieszkanie, które obecnie Pani zajmuje, jest nasłonecznione i położone na poddaszu budynku. Latem upały są trudne do zniesienia, a temperatura w mieszkaniu przekracza 25°C. Dolegliwości (...) związane z Pani chorobą nasilają się przy takich temperaturach i w związku z powyższym w styczniu 2025 r. zakupiła i zamontowała Pani klimatyzację. W znacznym stopniu ułatwia to Pani czynności życiowe, pozwalając na lepszą kontrolę nad aspektami (...) choroby, ograniczenie przegrzania organizmu oraz utrzymanie stabilności organizmu, w szczególności poprzez utrzymanie temperatury w mieszkaniu na poziomie zapewniającym komfortowe funkcjonowanie, a także umożliwiającym komfortowy sen. Zamontowanie klimatyzacji pozwala na utrzymanie regularnych godzin snu i stworzenie komfortowego środowiska spania, także poprzez odpowiednią cyrkulację powietrza poprawiającą jakość oddychania oraz utrzymanie odpowiedniego poziomu wilgotności w powietrzu ograniczającego negatywne skutki odwodnienia.
W związku z naruszona sprawnością organizmu potrzebuje Pani ciągłej rehabilitacji, w tym poprzez codzienne ćwiczenia realizowane w domu. W okresie letnim wykonywanie ćwiczeń usprawniających jest niezwykle trudnym i męczącym zadaniem. Utrzymywanie odpowiedniej temperatury wspomaga proces rehabilitacji, zapobiegając przegrzaniu organizmu i zapewniając komfort podczas ćwiczeń czy terapii. Klimatyzacja zapewnia komfort, który pomaga w zmniejszeniu zmęczenia, bólu czy problemów z mobilnością, zwłaszcza latem, kiedy wysokie temperatury dodatkowo obciążają organizm.
Pani oświadczenia dopełnia także wydane przez lekarza specjalistę (…), zaświadczenie lekarskie, w którym stwierdzono, że pacjentce (…) z uwagi na przewlekłą chorobę (...) zaleca się optymalną temperaturę poniżej 25°C.
Wydatki poniesione na zakup i montaż klimatyzacji stanowią wyposażenie mieszkania i dostosowanie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, mają bezpośredni związek z posiadaną przez Panią niepełnosprawnością oraz ułatwiają Pani wykonywanie czynności życiowych.
Nie otrzymała Pani dofinansowania z żadnych źródeł zewnętrznych. Posiada Pani imienną fakturę na zakup i montaż klimatyzacji.
Zakup i montaż klimatyzacji zostały zrealizowane w okresie trwania niepełnosprawności.
Wydatki nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, ani nie zostały odliczone od dochodów w ramach podatku dochodowego od osób fizycznych.
W roku 2025 uzyskiwała Pani dochody podlegające opodatkowaniu wyłącznie z tytułu renty.
Pytanie
Czy wydatek na zakup i montaż klimatyzacji może Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, określonej w art. 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w rozliczeniu za rok 2025?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie przysługuje Pani prawo do takiego odliczenia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, a zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g i 13a tego artykułu.
Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 cytowanej ustawy:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
Należy zaznaczyć, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona.
Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Stosownie art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a cytowanej ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z cytowanych powyżej przepisów w szczególności wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne – stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego.
Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest natomiast katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.
Podkreślić również należy, że aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że posiada Pani orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności na stałe o symbolu (…) wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (…), z ustaloną niepełnosprawnością od (…) 2015 r. oraz ustalonym stopniem niepełnosprawności od (…)2015 r. Choruje Pani na (…).
Mieszkanie, które obecnie Pani zajmuje, jest nasłonecznione i położone na poddaszu budynku. Latem upały są trudne do zniesienia, a temperatura w mieszkaniu przekracza 25°C. Dolegliwości (...) związane z Pani chorobą nasilają się przy takich temperaturach i w związku z powyższym w styczniu 2025 r. zakupiła i zamontowała Pani klimatyzację. W znacznym stopniu ułatwia to Pani czynności życiowe, pozwalając na lepszą kontrolę nad aspektami (...) choroby, ograniczenie przegrzania organizmu oraz utrzymanie stabilności organizmu, w szczególności poprzez utrzymanie temperatury w mieszkaniu na poziomie zapewniającym komfortowe funkcjonowanie, a także umożliwiającym komfortowy sen. Zamontowanie klimatyzacji pozwala na utrzymanie regularnych godzin snu i stworzenie komfortowego środowiska spania, także poprzez odpowiednią cyrkulację powietrza poprawiającą jakość oddychania oraz utrzymanie odpowiedniego poziomu wilgotności w powietrzu ograniczającego negatywne skutki odwodnienia.
W związku z naruszona sprawnością organizmu potrzebuje Pani ciągłej rehabilitacji, w tym poprzez codzienne ćwiczenia realizowane w domu. W okresie letnim wykonywanie ćwiczeń usprawniających jest niezwykle trudnym i męczącym zadaniem. Utrzymywanie odpowiedniej temperatury wspomaga proces rehabilitacji, zapobiegając przegrzaniu organizmu i zapewniając komfort podczas ćwiczeń czy terapii. Klimatyzacja zapewnia komfort, który pomaga w zmniejszeniu zmęczenia, bólu czy problemów z mobilnością, zwłaszcza latem, kiedy wysokie temperatury dodatkowo obciążają organizm.
Dodatkowo, zostało Pani wydane przez lekarza specjalistę (...), zaświadczenie lekarskie, w którym stwierdzono, że z uwagi na przewlekłą chorobę (...) zaleca się Pani optymalną temperaturę poniżej 25°C.
Wydatki poniesione na zakup i montaż klimatyzacji stanowią wyposażenie mieszkania i dostosowanie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, mają bezpośredni związek z posiadaną przez Panią niepełnosprawnością oraz ułatwiają Pani wykonywanie czynności życiowych.
Nie otrzymała Pani dofinansowania z żadnych źródeł zewnętrznych. Posiada Pani imienną fakturę na zakup i montaż klimatyzacji. Zakup i montaż klimatyzacji zostały zrealizowane w okresie trwania niepełnosprawności. Wydatki nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, ani nie zostały odliczone od dochodów w ramach podatku dochodowego od osób fizycznych. W roku 2025 uzyskiwała Pani dochody podlegające opodatkowaniu wyłącznie z tytułu renty.
Rozpatrując, czy wymienione wyżej wydatki mieszczą się w pojęciu adaptacji i wyposażenia mieszkań lub budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy ustalić znaczenie użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.
Zgodnie z językowym znaczeniem termin „adaptacja” to przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast, „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.
Adaptacja budynku mieszkalnego jest to zatem przeróbka, mająca nadać mu inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie budynku mieszkalnego – to przydanie mu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem, adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego, wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.
Dokonując wykładni zawartego w przytoczonym na wstępie art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II). Należy zwrócić uwagę, że pojęcie „adaptacja” rozumieć należy jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej – wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 667/11.
Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika.
Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań (budynków mieszkalnych), w przeciwieństwie do wydatków z tytułu zakupu sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych nie muszą mieć indywidualnego charakteru. Istotne jest jedynie, czy wydatki te są podyktowane potrzebami osoby niepełnosprawnej związanymi z tą niepełnosprawnością.
Wskazać również należy, że przy spełnieniu warunków określonych we wskazanych wyżej przepisach osoba niepełnosprawna lub osoba posiadająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną może odliczyć poniesiony wydatek niezależnie od tego jakie schorzenie jest podstawą wydania orzeczenia o niepełnosprawności. Warunkiem jest wykazanie związku pomiędzy tym wydatkiem a niepełnosprawnością w taki sposób, by organy podatkowe mogły uznać, że został on poniesiony w związku z potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności oraz, że pomiędzy rodzajem poniesionego wydatku a niepełnosprawnością istnieje ścisły związek, np. okazując się zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia osoby niepełnosprawnej.
Odnosząc się zatem do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy wskazać, że przepis ten nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu, ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku mieszkalnego) odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji, czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.
Tak więc na gruncie rozpatrywanej sprawy uzasadnione jest uznanie poniesionych przez Panią wydatków na zakup i montaż klimatyzacji za wydatki na adaptację mieszkania i jego wyposażenie, stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności.
Zatem, w oparciu o przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że może Pani uznać wydatki poniesione na zakup i montaż klimatyzacji, za wydatki podlegające odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo