Wnioskodawczyni nabyła spadek po matce w 2019 roku, otrzymując 1/5 udziału w majątku, który obejmował m.in. nieruchomości rolne. Po śmierci dwóch braci, w 2022 roku nastąpił dział spadku między pozostałymi trzema spadkobiercami, w wyniku którego Wnioskodawczyni otrzymała na własność dom z zabudowaniami i ziemię…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z 15 grudnia 2025 r. (wpływ 22 grudnia 2025 r. ) oraz pismem z 18 stycznia 2026 r. (wpływ 18 stycznia 2026 r.), a także pismem z 11 lutego 2026 r. (wpływ 11 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu 14 kwietnia 1989 r. matka Wnioskodawczyni nabyła spadek po swoim mężu, a ojcu Wnioskodawczyni wraz z udziałem w gospodarstwie rolnym o łącznej powierzchni 10,31 ha. Dnia 22 lipca 2019 r. postanowieniem Sądu Rejonowego wraz z czwórką rodzeństwa Wnioskodawczyni nabyła spadek po zmarłej w 2004 r. matce, każdemu przypadła 1/5 udziału w spadku. Dwoje braci zmarło przed rozpoczęciem sprawy o podział, dlatego też reszta majątku podzielona została na pozostałą trójkę (Wnioskodawczynię, brata oraz siostrę). W dniu 30 maja 2022 r. w toku rozprawy cywilnej Sąd Rejonowy w sprawie o podział spadku uznał ugodę między spadkobiercami, gdzie Wnioskodawczyni nabyła prawo własności nieruchomości (domu wraz z zabudowaniami) wchodzącej w skład gospodarstwa oraz ziemi rolnej. Rodzeństwo również uzyskało swoją część spadku. W postanowieniu sądu są m.in. dwa zapisy mówiące o tym że: dział spadku następuje bez wzajemnych spłat i dopłat, oraz że ugoda wyczerpuje wszelkie roszczenia z tytułu działu spadku.
W uzupełnieniu wniosku z 18 stycznia 2026 r. wskazała Pani, że:
1) Przedmiotem działu spadku były ziemie rolne około 8 ha wraz z zabudowaniami na jednym z pól, maszyny rolnicze oraz samochód osobowy po zmarłym bracie.
2) Dział spadku obejmował całą masę spadkową – po zmarłym ojcu, matce oraz dwóch braciach.
3) W dziale spadku udział brała Wnioskodawczyni, brat oraz siostra. Dwóch pozostałych braci, którzy również mieli swój udział w spadku (każdy po 1/5) zmarli przed rozpoczęciem sprawy o dział spadku.
4) Każdy posiadał po 1/5 udziału w spadku, natomiast przy sprawie o podział wartość ta wynosiła po 1/3 na każdego z uwagi na fakt, iż dwóch braci zmarło przed rozpoczęciem sprawy o podział spadku.
5) Po nabyciu spadku Wnioskodawczyni należało się 1/5 majątku, natomiast podczas sprawy o podział każdy ze spadkobierców miał 1/3 udziału w spadku (z uwagi na śmierć dwóch braci) i taką też część spadku otrzymała Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni chce zaznaczyć, iż masa spadkowa przy podziale spadku nie była wyceniana przez biegłą w tej dziedzinie osobę. W skład masy spadkowej wchodziła również działka z zabudowaniami, którą brat (biorący udział w podziale spadku) otrzymał jeszcze za życia matki oraz działka budowlana, którą otrzymała od matki siostra (również biorąca udział w dziale spadku). Dział spadku był ekwiwalentny, bez spłat i dopłat na podstawie ugody.
6) Sprzedaż nieruchomości już nastąpiła było to w 2024 r. PIT-39 został złożony.
7) Wnioskodawczyni nie prowadzi/nie prowadziła działalności gospodarczej.
8) Nieruchomość od czasu nabycia do momentu sprzedaży nie była wykorzystywana w żaden sposób z uwagi na zły stan techniczny zabudowań. Wykonywane były jedynie prace konserwacyjne oraz porządkowe.
9) Przed sprzedażą nieruchomości Wnioskodawczyni poniosła koszt wydzielenia działki wraz z zabudowaniami, z uwagi na fakt, iż nieruchomość znajdowała się na ponad dwu hektarowej działce, tj. polu uprawnym.
10) Nieruchomość została sprzedana w 2023 r. bez umowy przedwstępnej/pełnomocnictwa.
11) Wnioskodawczyni nie dokonywała sprzedaży nieruchomości oraz nie posiada nieruchomości, które w obecnej chwili planuje sprzedać.
W piśmie z 11 lutego 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że w niniejszej sprawie nie była dokonywana kwotowa wycena majątku spadkowego, gdyż dział spadku nastąpił w drodze ugody pomiędzy wszystkimi spadkobiercami, bez spłat i dopłat. Stwierdzenie, że wartość majątku nabytego przez Wnioskodawczynię w wyniku działu spadku nie przekroczyła wartości majątku, jaki przysługiwał jej pierwotnie w całej masie spadkowej, wynika z faktu, iż wszyscy spadkobiercy – znając skład i charakter majątku oraz uwzględniając składniki schedy spadkowej przekazane poszczególnym osobom jeszcze za życia matki Wnioskodawczyni – zgodnie uznali dokonany podział za odpowiadający przysługującym im udziałom. Okoliczność ta znalazła odzwierciedlenie w treści ugody zatwierdzonej przez Sąd Rejonowy, zgodnie z którą dział spadku nastąpił bez wzajemnych spłat i dopłat oraz wyczerpuje wszelkie roszczenia z tytułu działu spadku. Powyższe potwierdza, iż w wyniku działu spadku nie doszło do nabycia przez Wnioskodawczynię majątku ponad przysługujący jej udział w masie spadkowej/w drodze działu spadku nie nabyła ona majątku większego niż ten, który przysługiwał jej pierwotnie w masie spadkowej.
Pytanie
Czy sprzedając nieruchomość, którą Wnioskodawczyni otrzymała w spadku w 2022 r. jest zobowiązana uiścić podatek od sprzedaży nieruchomości?
Pani stanowisko w sprawie
Wnioskodawczyni uważa, iż powinna być zwolniona z podatku od sprzedaży odziedziczonej nieruchomości, ponieważ podział był ekwiwalentny - bez spłat i dopłat, ponadto spadkodawczyni - matka Wnioskodawczyni była właścicielem tej nieruchomości co najmniej od 1989 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
- odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
- zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy w przedmiotowej sprawie momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który te nieruchomości nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy/spadkodawców.
W myśli art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Na gruncie art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
Na podstawie art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
W myśl art. 1039 § 1 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli w razie dziedziczenia ustawowego dział spadku następuje między zstępnymi albo między zstępnymi i małżonkiem, spadkobiercy ci są wzajemnie zobowiązani do zaliczenia na schedę spadkową otrzymanych od spadkodawcy darowizn oraz zapisów windykacyjnych, chyba że z oświadczenia spadkodawcy lub z okoliczności wynika, że darowizna lub zapis windykacyjny zostały dokonane ze zwolnieniem od obowiązku zaliczenia.
Przepis art. 1040 ww. ustawy stanowi, że:
Jeżeli wartość darowizny lub zapisu windykacyjnego podlegających zaliczeniu przewyższa wartość schedy spadkowej, spadkobierca nie jest obowiązany do zwrotu nadwyżki. W wypadku takim nie uwzględnia się przy dziale spadku ani darowizny lub zapisu windykacyjnego, ani spadkobiercy zobowiązanego do ich zaliczenia.
Z kolei, jak stanowi art. 1042 § 1 ww. Kodeksu:
Zaliczenie na schedę spadkową przeprowadza się w ten sposób, że wartość darowizn lub zapisów windykacyjnych podlegających zaliczeniu dolicza się do spadku lub do części spadku, która ulega podziałowi między spadkobierców obowiązanych wzajemnie do zaliczenia, po czym oblicza się schedę spadkową każdego z tych spadkobierców, a następnie każdemu z nich zalicza się na poczet jego schedy wartość darowizny lub zapisu windykacyjnego podlegającej zaliczeniu.
Zaliczenie darowizn na schedę spadkową chroni interesy spadkobierców, którzy nie otrzymali przysporzenia majątkowego za życia spadkodawcy. Zaliczenie to stanowi element ustalenia składu i wartości spadku. Następnie dopiero można ustalić czy przy podziale dany spadkobierca otrzyma (otrzymał) więcej niż powinien z tytułu jego udziału w spadku.
Kodeks cywilny nie zawiera definicji ustawowej schedy spadkowej. Reguluje jednak zasady zaliczeń darowizny lub zapisów windykacyjnych na jej poczet. Scheda to - według słownika języka polskiego - odziedziczony po kimś majątek (słownik języka polskiego PWN r. wyd. 1981, Warszawa). Należy zatem przyjąć, że scheda to właśnie majątek odziedziczony po spadkodawcy przez spadkobierców w ramach dziedziczenia ustawowego, a nadto darowizny uczynione przez spadkodawcę na zajęcia, a podlegające zaliczeniu na schedę spadkową.
W przypadku gdy darowizny nie zostały zwolnione z obowiązku ich zaliczenia na schedę spadkową, dział spadku następuje z uwzględnieniem tych składników na schedę spadkową po spadkodawcy. Tym samym na potrzeby obliczenia udziału spadkowego należy zaliczyć darowiznę poczynioną za życia spadkodawcy.
Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli, jeśli:
- podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
- wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego dotychczas udziału.
Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku lub zniesienia współwłasności zostały dokonane bez spłat i dopłat.
Powyższe potwierdza brzmienie art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
Natomiast gdy w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
Z wniosku wynika, że w dniu 14 kwietnia 1989 r. Pani matka nabyła spadek po swoim mężu, a Pani ojcu wraz z udziałem w gospodarstwie rolnym o łącznej powierzchni 10,31 ha. Dnia 22 lipca 2019 r. wraz z czwórką rodzeństwa nabyła Pani spadek po zmarłej w 2004 r. matce, każdemu przypadła 1/5 udziału w spadku. Dwoje braci zmarło przed rozpoczęciem sprawy o podział, dlatego też reszta majątku podzielona została na pozostałą trójkę (Pani, brata oraz siostrę). W dniu 30 maja 2022 r. Sąd Rejonowy w sprawie o podział spadku uznał ugodę między spadkobiercami, gdzie nabyła Pani prawo własności nieruchomości (domu wraz z zabudowaniami) wchodzącej w skład gospodarstwa oraz ziemi rolnej. Rodzeństwo również uzyskało swoją część spadku. W postanowieniu sądu są m.in. dwa zapisy mówiące o tym że: dział spadku następuje bez wzajemnych spłat i dopłat, oraz że ugoda wyczerpuje wszelkie roszczenia z tytułu działu spadku. Przedmiotem działu spadku były ziemie rolne około 8 ha wraz z zabudowaniami na jednym z pól, maszyny rolnicze oraz samochód osobowy po zmarłym bracie. Dział spadku obejmował całą masę spadkową – po zmarłym ojcu, matce oraz dwóch braciach. Każdy posiadał po 1/5 udziału w spadku, natomiast przy sprawie o podział wartość ta wynosiła po 1/3 na każdego z uwagi na fakt, iż dwóch braci zmarło przed rozpoczęciem sprawy o podział spadku. W skład masy spadkowej wchodziła również działka z zabudowaniami, którą brat (biorący udział w podziale spadku) otrzymał jeszcze za życia matki oraz działka budowlana, którą otrzymała od matki siostra (również biorąca udział w dziale spadku). W sprawie nie była dokonywana kwotowa wycena majątku spadkowego, gdyż dział spadku nastąpił w drodze ugody pomiędzy wszystkimi spadkobiercami. Stwierdzenie, że wartość majątku nabytego przez Panią w wyniku działu spadku nie przekroczyła wartości majątku, jaki przysługiwał jej pierwotnie w całej masie spadkowej, wynika z faktu, iż wszyscy spadkobiercy – znając skład i charakter majątku oraz uwzględniając składniki schedy spadkowej przekazane poszczególnym osobom jeszcze za życia Pani matki – zgodnie uznali dokonany podział za odpowiadający przysługującym im udziałom. Okoliczność ta znalazła odzwierciedlenie w treści ugody zatwierdzonej przez Sąd Rejonowy, zgodnie z którą dział spadku nastąpił bez wzajemnych spłat i dopłat oraz wyczerpuje wszelkie roszczenia z tytułu działu spadku. Wskazała Pani, że w wyniku działu spadku nie doszło do nabycia przez Panią majątku ponad przysługujący Pani udział w masie spadkowej/w drodze działu spadku nie nabyła Pani majątku większego niż ten, który przysługiwał Pani pierwotnie w masie spadkowej.
Sprzedaż nieruchomości już nastąpiła. Nie prowadzi/nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. Nieruchomość od czasu nabycia do momentu sprzedaży nie była wykorzystywana w żaden sposób z uwagi na zły stan techniczny zabudowań. Wykonywane były jedynie prace konserwacyjne oraz porządkowe. Przed sprzedażą nieruchomości poniosła Pani koszt wydzielenia działki wraz z zabudowaniami, z uwagi na fakt, iż nieruchomość znajdowała się na ponad dwu hektarowej działce tj. polu uprawnym. Nieruchomość została sprzedana bez umowy przedwstępnej/pełnomocnictwa. Nie dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości oraz nie posiada nieruchomości, które w obecnej chwili planuje sprzedać.
Odnosząc przywołane przepisy prawne do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że jeżeli sprzedaż nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej, wówczas skutki podatkowe należy oceniać w oparciu o kryteria wynikające z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przedmiotowej sprawie jest Pani spadkobiercą zarówno po zmarłej matce jak i braciach. Podkreślić raz jeszcze należy, że momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który te nieruchomości nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy/spadkodawców. Zatem spadek (nieruchomość) nabyła Pani w dwóch datach – w momencie nabycia jej przez Pani matkę oraz w momencie nabycia jej przez Pani zmarłych braci. Datą nabycia spadku przez spadkodawcę (Pani matkę), o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest rok 1989 r., tj. rok śmierci męża – jej spadkodawcy. W odniesieniu do tej części spadku pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy liczony jest od końca 1989 r.
Natomiast w odniesieniu do daty nabycia spadku przez Panią po braciach, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest 2004 r., tj. rok śmierci Pani matki – ich spadkodawcy. Zatem, w odniesieniu do tej części spadku, który nabyła Pani po braciach, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy liczony jest od końca 2004 r.
Ponadto w wyniku działu spadku w 2022 r. jak Pani wskazała nie doszło do nabycia przez Panią majątku ponad przysługujący Pani udział w masie spadkowej/w drodze działu spadku nie nabyła Pani majątku większego niż ten, który przysługiwał Pani pierwotnie w masie spadkowej, a więc nie zwiększył się stan Pani majątku osobistego.
Zatem sprzedaż przez Panią nieruchomości (działki wraz z zabudowaniami) nabytej w spadku, nie stanowi źródła przychodu, ponieważ ww. sprzedaż nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez Pani spadkodawców. Tym samym nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo